เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

TaMa ตอนที่ 10 อาชีพลับ(3)

TaMa ตอนที่ 10 อาชีพลับ(3)

TaMa ตอนที่ 10 อาชีพลับ(3)


สามารถติดตามตอนใหม่ได้ก่อนใครที่เพจ Taming Master แปลไทย

 

“โอ้ เอียน นายกลับมาแล้ว”

เคนออกมาต้อนรับเอียน ที่เพิ่งกลับมาถึงตึกเปลี่ยนอาชีพ

“อย่างที่คิดไว้นั่นแหละ ภารกิจมันไม่ง่ายเลยใช่มั้ยละ? หึหึ”

เคนนั้นไม่ได้คาดหวังอะไรมากกับการที่จะให้เอียนทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ มันแค่เป็นส่วนหนึ่งของภารกิจที่จะต้องกลับมาหลังจากที่จับเจ้าหมาป่าไม่ได้

ถึงจะเป็นเช่นนั้น แต่เอียนไม่ใช่คนประเภทนั้น

“ใช่ครับ มันไม่ง่ายเอาซะเลย เจ้าหมาป่ามันค่อยข้างดื้อทีเดียว”

เอียนพูดตามจริง นั่นก็เพราะว่าเขาใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงเพื่อที่จะผนึกมันได้

“แต่ผมก็จับมันกลับมาได้”

เอียนเอาคัมภีร์ที่ผนึกเจ้าหมาป่าบลูอายเอาไว้ออกมาจากช่องเก็บของของเขาและส่งมันให้แก่เคน

“อะไรนะ? นี่เธอจับมันได้จริงๆงั้นหรอ!”

“แน่นอนสิครับ มีอะไรงั้นหรอ?”

เคนรีบตรวจสอบผนึกโดยทันที และภายในคัมภีร์มีหมาป่าบลูอายอยู่จริงๆ

สายคตาของเคนเปลี่ยนไป

“เธอไม่ใช่พวกมือใหม่ใช่มั้ย?”

“ถูกต้อง”

เอียนพอเข้าใจในเหตุผลที่เคนแสดงออกแบบนั้น

‘ภารกิจนี้มันไม่ง่ายเลยมันดูไม่ใช่ภารกิจสำหรับพวกมือใหม่เลเวล10 แต่ไม่ใช่กับชั้น’

ถึงจะเป็นเช่นนั้น เขาคิดว่าที่เคนแสดงออกเช่นนั้นเป็นเพราะว่าเขาทำภารกิจได้เร็วเกินไป แต่จริงๆแล้วที่เคนแสดงออกแบบนั้นเป็นเพราะว่าเขาได้ทำลาย(?)การดำเนินภารกิจไปหมดเลย

“เธอนี่มัน...สุดยอดจริงๆ!”

แววตาของเคนนั้นค่อนข้างนับถือเอียนพอสมควร

เอียนนั้นจดจ่ออยู่ที่การเปลี่ยนอาชีพเท่านั้นโดยไม่สนว่าเคนนั้นจะชอบหรือไม่

“ตอนนี้ผมคงจะเปลี่ยนอาชีพเป็นนักฝึกสัตว์ได้แล้วสินะ?”

เขาคิดว่าเคนจะต้องตอบว่าใช่อย่างแน่นอน แต่เคนนั้นกลับส่ายหัวให้เขา

“ยัง นักฝึกสัตว์ไม่เข้ากับเธอหรอก”

“หะ?”

เมื่อได้ยินดังนั้นเอียนก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก เคนจึงพูดต่อ

“เธอต้องการที่จะก้าวสู้จุดสูงสุดรึเปล่า?”

เมื่อเคนพูดจบ ได้มีหน้าต่างเด้งขึ้นมาตรงหน้าของเอียน

ดร-ดริ๊ง

เส้นทางสู้การเป็นมืออาชีพ

หัวหน้ากิลล์นักอัญเชิญเคน ชื่นชมพรสวรรค์ของคุณ เขาต้องการให้คุณเข้าสู่เส้นทางแห่งปรมาจารย์ ถ้าหากคุณตอบรับคำขอนี้ คุณจะสามารถเปลี่ยนอาชีพเป็นเทมมิ่งมาสเตอร์ (นักฝึกสัตว์ระดับมืออาชีพ)

รางวัล: เปลี่ยนอาชีพเป็นนักอัญเชิญ (เทมมิ่งมาสเตอร์)

-คุณจะตอบรับหรือไม่?

เอียนตกใจหลังจากที่ได้อ่านข้อมูลในหน้าต่างระบบ

‘นี่มัน…! ชั้นไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าการทำภารกิจอาชีพจะสามารถเป็นแบบนี้ได้ด้วย..?’

‘เทมมิ่งมาสเตอร์’ แค่ชื่อก็ทำให้รู้สึกว่าระดับสูงการ ‘นักฝึกสัตว์’ แน่นอน

ไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่ทำให้เขาปฏิเสธ

“ผมต้องการจะเป็นมืออาชีพ”

เมื่อเอียนตอบไปดังนั้น เคนก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

“โอ้ อย่าที่คิดไว้เลย! ถ้าหากเป็นเธอละก็คงไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน”

ทันทีที่เคนพูดจบ ก็ได้มีแสงสว่างวาบขึ้นมาล้อมรอบตัวเอียนพร้อมกับมีหน้าต่างระบบขึ้นมาตรงหน้าของเขา

-คุณได้เปลี่ยนอาชีพเป็น ‘นักอัญเชิญ (เทมมิ่งมาสเตอร์)’

-ได้รับสกิลใหม่ ‘Affinity (ความสัมพันธ์)’

-ได้รับสกิลใหม่ ‘Taming Ability (ความสามารถในการฝึกสัตว์)’

-ได้รับสกิลใหม่ ‘Leadership (ความเป็นผู้นำ)

-‘นักอัญเชิญฝึกหัด เลเวล1 (ค่าประสบการณ์ 0%)’ ได้ถูกนำเข้าในหน้าต่างสกิล

-คุณได้เรียนรู้สกิลใช้งานพื้นฐาน ‘อัญเชิญ (ยกเลิกการอัญเชิญ)’

-คุณได้เรียนรู้สกิลใช้งาน ‘การจับกุม’

-คุณได้เรียนรู้สกิลใช้งาน ‘การอวยพรแห่งสายลม’

-คุณได้เรียนรู้สกิลใช้งาน ‘ปฐมพยาบาล’

-คุณได้เรียนรู้สกิลใช้งาน ‘ฝึกฝนสำหรับมือใหม่’

-คุณได้รับอาชีพ ‘เทมมิ่งมาสเตอร์’ เป็นคนแรกทำให้คุณได้รับค่าชื่อเสียง500หน่วย

-จากการที่คุณค้นพบอาชีพลับ ‘เทมมิ่งมาสเตอร์, Affinity และ Taming Ability, Leadership ได้รับเพิ่มเติมอย่างละ30

เมื่อแสงสีขาวจางหายไป เขามีความสุขเป็นอย่างมาก เขาเพิ่งจะได้รับก้าวแรกสู้เส้นทางใหม่ของเขา

“เส้นทางสู้การเป็นเทมมิ่งมาสเตอร์มันยากเป็นอย่างมาก ถึงอย่างนั้นชั้นก็เชื่อว่าเธอจะต้องทำได้อย่างแน่นอน ชั้นหวังว่าเธอคงจะสร้างตำนานใหม่ขึ้นมาได้นะ!”

“แน่นอนอยู่แล้วครับ”

เอียนตรวจสอบค่าสถานะของตัวเอง

เอียน

เลเวล 10: 0/3200 (0%)

เผ่าพันธ์: มนุษย์

อาชีพ: นักอัญเชิญ (เทมมิ่งมาสเตอร์)

ฉายา: ปรมาจารย์แห่งการล่า

ค่าชื่อเสียง: 500( ถ้าหากค่าชื่อเสียงลดลงจนต่ำกว่า0 จะเปลี่ยนเป็นค่าอัปยศแทน)

พลังโจมตี: 45 (+0)

ความว่องไว: 77 (+0)

ความฉลาด: 30 (+0)

พลังชีวิต: 35 (+0)

ความสัมพันธ์: 40 (+0)

ความสามารถในการฝึกสัตว์: 75

ความเป็นผู้นำ: 40

กำลัง: 750 (+0)

มานา: 350 (+0)

ร่างกายเอียนเริ่มร้อนลุ่ม เขาต้องการที่จะออกไปทดลองจับมอนสเตอร์สักตัวโดยทันที

ถึงจะเป็นแบบนั้น ก่อนที่จะไปเขาต้องทราบข้อมูลให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้จากเคนซะก่อน

“ผมก็แค่จับมอนสเตอร์ด้วยสกิล ‘จับกุม’ ถูกมั้ย?”

เคนตอบอย่างใจดี

“ถูกต้องแล้ว สำหรับคนแบบเธอนั้นที่ไม่มีค่าความสัมพันธ์แต่กลับจับหมาป่าบลูอายมาได้คงจะต้องเป็นเพราะพรสวรรค์ที่เกิดมาพร้อมกับเธอแน่นอน แต่ชั้นก็จะสอนเทคนิคอะไรบางอย่างให้เธอละกัน”

“ขอบคุณครับ”

เคนพูดต่อ

“โอกาสในการจับมอนสเตอร์ให้สำเร็จนั้นขึ้นอยู่กับค่ากำลังของมันที่เหลืออยู่ อันนี้เธอก็น่าจะรู้แล้วสินะ?”

“ครับ”

“ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น มันมีอีกอย่างที่สำคัญกว่าการลดค่ากำลังของมอนสเตอร์ซะอีก”

เอียนตั้งใจฟังอย่างเงียบงัน

“นั่นก็คือ ‘ค่าความสัมพันธ์’”

“คุณกำลังพูดถึง ‘ความสัมพันธ์’ ระหว่างมอนสเตอร์ที่กำลังจับอยู่งั้นหรอ?”

เคนพยักหน้า

“ใช่แล้ว”

ถึงแม้เคนจะพูดเช่นนั้น แต่เอียนคิดว่ามันแปลกๆ

“งั้นเพื่อที่จะเพิ่มค่าความสัมพันธ์เราก็ไม่ควรสู้กับพวกมันแต่แรกงั้นหรอ?”

เป็นเรื่องธรรมดาที่เอียนจะต้องถาม เพราะว่าการโจมตีมอนสเตอร์จะทำให้ส่งผลเสียต่อค่าความสัมพันธ์

“นั่นเป็นคำถามที่ดี”

หลังจากที่ตอบเช่นนั้น เคนก็พูดต่อ

พื้นฐานของการจับมอนสเตอร์แต่ละชนิดนั้นแตกต่างกัน แต่โดยทั่วไปแล้วจะจับมอนสเตอร์ด้วยการให้พวกมันนับถือความแข็งแกร่งของนักอัญเชิญอย่างเราๆด้วยการต่อสู้ และค่าความสัมพันธ์จะเพิ่มค่าความสัมพันธ์ไปด้วย”

การอธิบายนี้ก็ทำให้เอียนเข้าใจได้ทันที

“อาา ถึงจะเป็นอย่างนั้นแต่มันก้ยังมีข้อยกเว้นอยู่บ้าง”

“ข้อยกเว้น?”

“หากเป็นกรณีที่มอนสเตอร์ยังโตไม่เต็มที่ การเพิ่มค่าความสัมพันธ์มันจะง่ายกว่าหากไม่ได้สู้กัน แต่ก็ขึ้นอยู่กับประเภอของมอนสเตอร์อีก”

เอียนพยายามที่จะจำทุกอย่างที่เคนพูดมา แต่ไม่จำเรื่องข้อยกเว้น

‘นักอัญเชิญ’ เป็นอาชีพที่ยังไม่พัฒนา และคนที่รู้ข้อมูลมากที่สุดเกี่ยวกับอาชีพนี้ก็คือNPCคนนี้ เคนนั่นเอง

“และโดยทั่วไปแล้ว หากมีค่าความสัมพันธ์มากเท่าไหร่ก็จะยิ่งมีโอกาสในการจับสำเร็จมากยิ่งขึ้น”

“การเพ่ิมค่าความสัมพันธ์ดูท่าแล้วจะสำคัญมากทีเดียว”

“ถูกต้องแล้ว”

ในหัวของเอียนนั้นมีอีกหลายอย่างมากที่ต้องการทราบ

“งั้นแสดงว่ามันมีความเป็นไปได้ที่ไม่สิ้นสุดในการจับมอนสเตอร์สินะ?”

“ว่าแล้วว่าต้องถามแบบนี้”

เคนอธิบายต่อ

“อย่างแรกเลย เมื่อพูดถึงผลลัพธ์ มันมีวิธีการนับไม่ถ้วนสำหรับการจับมอนสเตอร์แต่การที่จะนำมอนสเตอร์ติดตัวไปทุกที่นั้นมีข้อจำกัด”

เอียนที่ไม่เข้าใจในความหมาย เคนที่ยืนอยู่ก็ยิ้มขึ้นก่อนที่จะเปิดปากพูดอีกครั้ง

“เมื่อนักอัญเชิญจับมอนสเตอร์ได้แล้ว มันจะมีรอยสักเล็กๆอยู่บริเวณแขนของพวกเขา มอนสเตอร์จะถูกผนึกเอาไว้ในรอยสักนั้น และนักอัญเชิญจะสามารถอัญเชิญหรือยกเลิกการอัญเชิญเมื่อไหร่ก็ได้”

เอียนที่ได้ยินดังนั้นก็บ่นกับตัวเอง

‘ชั้นยังมีอีกหลายอย่างที่ยังไม่รู้เกี่ยวกับอาชีพนี้ตั้งแต่พื้นฐานเลย”

ไม่ว่าจะเป็นเพราะว่าเขาได้รับอาชีพลับ ทำให้เขาต้องรู้ข้อมูลจำนวนมากขนาดนี้ ซึ่งแตกต่างจากการที่เขาเปลี่ยนอาชีพครั้งแรกเป็นนักธนู

ถึงกระนั้น เขาเพียงแค่บ่นกับตัวเองเท่านั้นเขาพอใจเป็นอย่างมากกับการที่ได้รับอาชีพนักอัญเชิญที่มีความลับมากมายซ่อนอยู่ซึ่งตรงกับความต้องการของเขาพอดี

“ถึงจะเป็นแบบนั้น ถ้าหากว่าค่าความเป็นผู้นำของเธอต่ำ เธอจะไม่สามารถที่จะจับมอนสเตอร์เพิ่มได้อีก หากเป็นเช่นนั้นเธอสามารถใช้คัมภีร์ผนึกที่ชั้นให้ไปก่อนหน้านี้ได้”

เอียนที่รู้จักเกมนี้เป็นอย่างดี เข้าใจความหมายที่เคนจะสื่ออย่างรวดเร็ว

“งั้นที่คุณพูดก็หมายความว่า หากมีค่าความเป็นผู้นำสูงจะสามารถผนึกมอนสเตอร์ได้มากขึ้นสินะครับ?”

“ใช่แล้ว”

“และเมื่อตอนที่ค่าความเป็นผุ้นำไม่พอก็ให้ใช้คัมภีร์ผนึกแทนสินะครับ”

เคนปรบมือให้แก่เอียน

“ถูกต้องที่สุด อย่างที่คิดไว้เลย เธอนี่แหละสมควรที่จะได้รับชื่อว่าเป็นนักอัญเชิญ”

เอียนถามเคนอีกเล็กน้อยที่เขายังคงสงสัยอยู่

‘มันยังมีอีกหลายอย่างเลยแหะที่ชั้นอยากรู้ แต่ชั้นต้องออกไปตามหามันด้วยตัวเอง’

เอียนเดินออกมาจากตึกนักอัญเชิญ

มุมปากของเอียนค่อยๆยกสูงขึ้น

“เอาละตอนนี้ชั้นน่าจะไปหาคู่หูตัวแรกกันเลยดีกว่า”

จบบทที่ TaMa ตอนที่ 10 อาชีพลับ(3)

คัดลอกลิงก์แล้ว