บทที่ 6: ปณิธานสุดท้ายของชายชรา

【สึกิคุนิ โยริอิจิ】: "ขอบคุณท่านเทพที่ทำให้พี่ชายของข้าได้หลับให้สบาย แม้ข้าจะยังไม่ได้ปลิดชีพราชันย์อสูรมุซัน แต่ในที่สุดข้าก็สามารถตายตาหลับได้เสียที"

【ลู่หมิงเฟย】: "เชี่ยยย นี่ลุงกำลังจะม่องเท่งแล้วเหรอเนี่ย?!"

【ไซตามะ】: "นายกำลังจะตายงั้นเหรอ?"

【นามิคาเสะ มินาโตะ】: "เราเพิ่งจะคุยกันได้ไม่กี่คำ คุณก็จะตายซะแล้วเหรอครับ?"

【ลู่หมิงเฟย】: "ท่านหัวหน้ากลุ่มผู้ยิ่งใหญ่ ช่วยด้วย! สมาชิกกลุ่มของท่านกำลังจะแย่แล้ว!"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "ก็จริงนะ คุณอายุตั้ง 80 กว่าแล้ว มันก็ถึงเวลาที่จะต้องจากไปอย่างสงบ แต่การมาตายปุบปับทันทีที่เพิ่งได้เป็นสมาชิกกลุ่มของฉันเนี่ย? แบบนี้มันใช้ไม่ได้หรอกนะ นอกเหนือจากนั้น คุณยังไม่ได้จัดการราชันย์อสูรเลยนี่! ยังไม่ได้ล้างแค้นให้ภรรยาและลูกเลยด้วย!"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน ส่งอั่งเปาส่วนตัวให้ สึกิคุนิ โยริอิจิ】

【ลู่หมิงเฟย】: "อั่งเปาส่วนตัวด้วยแหละ! อยากรู้จังว่าข้างในมีอะไร!"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "ก็ไม่ใช่ของล้ำค่าอะไรหรอก แค่ยาเม็ดที่ฉันหลอมขึ้นมาเองน่ะ ฉันชอบกินเล่นเพลินๆ ตอนเบื่อๆ แต่มันก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมายหรอกนะ!"

【ลู่หมิงเฟย】: "ที่ว่า 'ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมาย' นี่คือยังไงครับพี่?"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "《ยาอายุวัฒนะ》 น่ะ! แถมยังเป็นระดับสุดยอดด้วยนะ กินเม็ดนึงต่ออายุขัยได้ตั้ง 10 ปี"

【ลู่หมิงเฟย】: "ท่านหัวหน้ากลุ่มผู้ยิ่งใหญ่ โปรดรับข้าน้อยเป็นลูกน้องด้วยเถอะ! โลกของคนจริงนี่มันสุดยอดไปเลย—นั่นมันอายุขัยตั้ง 10 ปีเชียวนะ!"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "ของพรรค์นี้มันไร้ประโยชน์สำหรับฉันน่ะ ฉันกลายเป็นเซียนไปแล้ว ไม่มีขีดจำกัดเรื่องอายุขัยอีกต่อไป 《ยาอายุวัฒนะ》 พวกนี้ก็เลยเป็นแค่ขนมขบเคี้ยวสำหรับฉันเท่านั้นแหละ"

【ลู่หมิงเฟย】: "กลายเป็นเซียน! ลูกพี่บำเพ็ญเพียรจนบรรลุถึงขั้นนั้นเลยเหรอครับ? มือใหม่คนนี้ขอเกาะขาไปด้วยคนสิ!"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "ฉันไม่ได้บำเพ็ญเพียรอะไรหรอก ฉันแค่กิน 《ยาเบิกสวรรค์》 เข้าไป แล้วก็กลายเป็นเซียนมนุษย์เลยน่ะ อารมณ์คล้ายๆ กับตำนานที่ฉางเอ๋อกินยาอายุวัฒนะของเจ้าแม่ซีหวังหมู่แล้วกลายเป็นเซียนในพริบตานั่นแหละ แต่ก็นะ โลกของฉันมันเป็นแค่โลกธรรมดาๆ ทั่วไป ฉันก็เลยเหาะเหินเดินอากาศขึ้นสวรรค์ไม่ได้!"

【ลู่หมิงเฟย】: "มีสูตรโกงแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย? หัวหน้ากลุ่ม ลูกพี่นี่มันโคตรขี้โกงเลย"

【นามิคาเสะ มินาโตะ】: "เซียนงั้นเหรอครับ? ผมเคยเห็นแต่เซียนกบที่ภูเขาเมียวโบคุ แถมผมเองก็เคยฝึกวิชาเซียนมาด้วย มันคือเซียนแบบเดียวกันหรือเปล่าครับ?"

【ลู่หมิงเฟย】: "ไม่ใช่ๆๆ เซียนกบในโลกนารูโตะของคุณน่ะ เป็นแค่คางคกแก่ที่อายุยืนยาวแล้วสถาปนาตัวเองเป็นเซียนเท่านั้นแหละ เซียนของแท้ต้องไม่แก่ ไม่ตาย และไม่มีวันดับสูญสิ พวกเขาสามารถเหาะเหินเดินสวรรค์ ดำดิน ทลายโลก และมีอายุยืนยาวตราบเท่าฟ้าดิน โคตรจะเทพเลยล่ะบอกให้"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "【อิโมจิเขินอาย】! ถ้าพวกนายชมกันขนาดนี้ ฉันก็เขินแย่สิ"

【นามิคาเสะ มินาโตะ】: "เซียนนี่แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอครับ! สมกับที่เป็นหัวหน้ากลุ่มจริงๆ"

โลกแห่งดาบพิฆาตอสูร

สึกิคุนิ โยริอิจิ รู้สึกราวกับว่าตนเองจะไม่มีชีวิตอยู่ดูแสงตะวันในวันพรุ่งนี้อีกแล้ว

เขากำลังจะตายด้วยความชราภาพ

ทว่าในจังหวะนั้นเอง เจ้าของกลุ่มก็ได้ส่งอั่งเปามาให้

สึกิคุนิ โยริอิจิ กดรับอั่งเปาประหนึ่งได้รับผลไม้วิเศษ

มันคือเม็ดยาสีทองอร่ามที่สลักลวดลายวิจิตรตระการตา

《ยาชีพจรวิญญาณระดับสุดยอด》

เมื่อได้อ่านข้อความในกลุ่มแชต

สึกิคุนิ โยริอิจิ ก็ตระหนักได้ทันทีว่านี่คือยาวิเศษที่สามารถต่ออายุขัยได้

"ขอโทษทีนะ คงต้องเลื่อนเวลาที่เราจะได้พบกันออกไปอีกสักหน่อย!"

ราชันย์อสูรยังไม่สิ้นชีพ และ สึกิคุนิ โยริอิจิ เองก็ยังไม่อยากด่วนจากไปพบหน้าภรรยาและลูกเร็วถึงเพียงนี้

คิดได้ดังนั้น สึกิคุนิ โยริอิจิ จึงกลืนเม็ดยาสีทองลงคอไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

พริบตาเดียว พลังชีวิตอันมหาศาลก็พลันสูบฉีดเข้าสู่ร่างที่ผอมแห้งเหี่ยวเฉาของเขา

ร่างกายที่เคยอ่อนแอโรยราเริ่มกลับมามีน้ำมีนวล เส้นผมสีดอกเลาของ สึกิคุนิ โยริอิจิ ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีดำขลับ

เพียงไม่กี่วินาที

สึกิคุนิ โยริอิจิ ก็ได้หวนคืนสู่วัยหนุ่มอีกครั้ง

นี่แหละคืออานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวของยาวิเศษระดับสุดยอด

มันไม่เพียงแต่ยืดอายุขัยของเขาออกไปได้ถึง 10 ปี แต่ยังช่วยฟื้นฟูความเยาว์วัยให้กลับคืนมาอีกด้วย

หลังจากผ่านไป 10 ปี เมื่อพลังชีวิตเหือดแห้งลง สึกิคุนิ โยริอิจิ ก็จะกลับกลายเป็นชายชราดังเดิม

แต่นั่นมันก็เรื่องของอีก 10 ปีข้างหน้า

เมื่อสัมผัสได้ว่าร่างกายของตนได้กลับคืนสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง

ภายในใจของ สึกิคุนิ โยริอิจิ ก็เต็มตื้นไปด้วยความเหลือเชื่อ

นี่คือร่างกายของมนุษย์ ไม่ใช่ร่างกายของอสูร

เป็นร่างกายที่แข็งแรงสมบูรณ์อย่างที่เขาเคยมีในอดีต

"นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ!"

สึกิคุนิ โยริอิจิ เริ่มต้นเส้นทางการล่าอสูรของเขาต่อไป... ในกลุ่มแชต

【สึกิคุนิ โยริอิจิ】: "ขอบพระคุณท่านเทพ ข้าได้กลับคืนสู่วัยหนุ่มอีกครั้งแล้ว ในอีกสิบปีข้างหน้านี้ ข้าจะออกตามล่าราชันย์อสูรมุซันต่อไป"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "ไม่ต้องเรียกฉันว่าเทพหรอก เรียกฉันว่าหัวหน้ากลุ่มเถอะ และอีกอย่างนะ คุณสึกิคุนิ โยริอิจิ ฉันไม่ใช่เทพเทวดาที่ไหนหรอก เป็นแค่เด็กหนุ่มเลือดร้อนธรรมดาๆ คนนึงเท่านั้นแหละ ตรงกันข้ามต่างหาก ฉันล่ะชื่นชมเรื่องราวของคุณจริงๆ คุณสึกิคุนิ โยริอิจิ"

【สึกิคุนิ โยริอิจิ】: "เรื่องราวของข้า!"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "ถ้าฉันไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่ง คุณก็คงตายไปแล้วล่ะเมื่อกี้"

จากบทสนทนาสั้นๆ ของ สึกิคุนิ โยริอิจิ เจียงหนานก็พอจะคาดเดาได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

การต่อสู้ระหว่างสายเลือดเดียวกันภายใต้แสงจันทร์สีเลือด

สึกิคุนิ โยริอิจิ ที่สิ้นใจด้วยความชรา

【สึกิคุนิ โยริอิจิ】: "เรื่องราวของข้ามันไม่ได้สลวยสวยเก๋อะไรหรอก ข้าไม่เคยทำอะไรสำเร็จเลยสักอย่าง!"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "ไม่มีใครปฏิเสธความยิ่งใหญ่ของคุณได้หรอกน่า ถ้าคุณไม่ได้คิดค้นปราณตะวันขึ้นมาและสืบทอดมันไว้ นักล่าอสูรในยุคหลังๆ ก็คงไม่มีทางเอาชนะราชันย์อสูรมุซันได้หรอก"

【สึกิคุนิ โยริอิจิ】: "ราชันย์อสูรมุซันถูกกำจัดแล้วงั้นรึ?"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "ใช่ แต่ต้องรอไปอีก 400 ปีนะ ทายาทของซุมิโยชิเพื่อนของคุณที่ชื่อ คามาโดะ ทันจิโร่ จะเป็นคนใช้ปราณตะวันของคุณนำพากลุ่มพิฆาตอสูรไปสู่ชัยชนะเหนือมุซันได้ในที่สุด ส่วนคุณทามาโยะก็จะค้นพบวิธีรักษากลับกลายเป็นมนุษย์ได้สำเร็จด้วย"

【สึกิคุนิ โยริอิจิ】: "【อิโมจิตื่นเต้น】!"

【ลู่หมิงเฟย】: "นี่คืออนาคตของลุงสึกิคุนิ โยริอิจิ งั้นเหรอ?"

【สึกิคุนิ โยริอิจิ】: "ช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน ขอบคุณหัวหน้ากลุ่มที่กรุณาเล่าเรื่องราวเหล่านี้ให้ข้าฟัง"

ปณิธานสุดท้ายของ สึกิคุนิ โยริอิจิ หลังความตายได้รับการสานต่อแล้ว

สงครามระหว่างอสูรและมนุษย์สิ้นสุดลงด้วยชัยชนะของมวลมนุษยชาติ เบิกทางสู่อนาคตอันสดใส

และเหล่ามนุษย์ผู้พลีชีพในการต่อสู้กับอสูร ท้ายที่สุดก็จะได้กลับชาติมาเกิดและมีชีวิตที่มีความสุข

น้ำตาของ สึกิคุนิ โยริอิจิ ไหลรินออกมาอย่างไม่รู้ตัว

ที่แท้ เขาก็ไม่ได้โดดเดี่ยว

ผู้สืบทอดเจตนารมณ์ของเขาก็ล้วนยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้

【สึกิคุนิ โยริอิจิ】: "ข้าเข้าใจแล้ว! อย่างไรก็ตาม ข้าจะยังคงต่อสู้ต่อไป"

【ลู่หมิงเฟย】: "ฉันรู้สึกว่าโลกของพวกเราแต่ละคนนี่ไม่ค่อยจะสงบสุขกันเอาซะเลยนะ!"

【ลู่หมิงเฟย】: "ท่านหัวหน้ากลุ่มผู้ยิ่งใหญ่ ช่วยบอกอนาคตของพวกเราหน่อยสิ! ฉันไม่อยากเป็นพระเอกในเรื่องราวโศกนาฏกรรมหรอกนะ!"

【นามิคาเสะ มินาโตะ】: "ใช่ครับ หัวหน้ากลุ่ม ช่วยบอกอนาคตของผมทีเถอะ ผมอยากจะเปลี่ยนมัน เพื่อภรรยาและลูก ผมจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลงให้มากที่สุดครับ"

【ไซตามะ】: "ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าในอนาคตฉันจะได้สู้กับคนที่สูสีกันหรือเปล่า"

ทุกคนล้วนมีเหตุผลในการต่อสู้ของตนเอง

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "ในเมื่อพวกนายทุกคนอยากรู้อนาคตของตัวเอง ฉันก็จะไม่กั๊กไว้ละกัน ยังไงซะ ฉันก็เป็นแค่เด็กหนุ่มตัวโตที่ร่าเริงสดใส—หัวหน้ากลุ่มของพวกนายไงล่ะ!"

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน อัปโหลด นารูโตะ และ นารูโตะ: ตำนานโฮคาเงะรุ่นที่สี่】

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน อัปโหลด วันพันช์แมน ฉบับอนิเมะ และ วันพันช์แมน ฉบับมังงะ】

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน อัปโหลด ดาบพิฆาตอสูร ฉบับอนิเมะ และ ดาบพิฆาตอสูร ฉบับมังงะ】

【เจียงหนาน อัปโหลด หลงจู๋ เล่ม 1-5 และ หลงจู๋: ปฐมบท】

【เจ้าของกลุ่ม เจียงหนาน】: "นี่คือเรื่องราวของพวกนาย ทีนี้ก็ตั้งใจดูกันให้ดีล่ะ!"

【ลู่หมิงเฟย】: "ขอบคุณครับท่านหัวหน้ากลุ่มผู้ยิ่งใหญ่! ขอให้หัวหน้ากลุ่มจงเจริญ!"

【ไซตามะ】: "นี่คืออนาคตของฉันงั้นเหรอ? วันพันช์แมน... ขอดูหน่อยเถอะ ขอดูหน่อย!"

【สึกิคุนิ โยริอิจิ】: "คนเหล่านี้คือผู้คนในยุคหลังกระนั้นหรือ?"

【นามิคาเสะ มินาโตะ】: "นารูโตะ... ลูกของผมเหรอ?"