ตอนที่ 148 เคียงข้างมังกร 1

อควาโล่และธีโอดอร์ได้ขึ้นเรือกลับไปยังแท่นบูชา ที่ซึ่งกำลังรื่นเริง

นักเต้นเปลือยกายทำให้ผู้ชมต่างหลงใหลไปกับการเต้นที่สวยงามขณะที่พวกเขาพ่นควันไปทั่วทุกที่ จากความครื้นเครงแล้ว คงยากที่จะรักษาเหตุผลใดๆได้ในสถานที่แห่งนี้

อย่างไรก็ตาม ความน่าเกลียดของที่แห่งนี้ก็ไม่สามารถปิดซ่อนไปได้

‘แม้จะเป็นเช่นนั้น...แต่ไม่มีความสับสนวุ่นวาย’

ธีโอดอร์ขมวดคิ้วขณะที่เขามองไปรอบๆและเดาะลิ้นของเขาเบาๆ มันเหมือนกับที่เขาพูด หญิงโสเภณีหลายคนถูกนำขึ้นไปยังเรือรอบๆ และเหล่าผู้คนที่เมาเหล้าต่างนอนกราดเกลื่อนพื้นทางเดิน

ในทางกลับกัน อควาโล่ได้เฝ้ามองมนุษย์ด้วยความพึงพอใจ อย่างไรก็ตามคิ้วของเธอก็ขมวดแน่นเมื่อเธอพบเรือที่กำลังเข้ามาใกล้พวกเขา ไอโง่ที่ไหนถึงกล้าปิดกั้นเส้นทางเธอ?อควาโล่ ยกนิ้วเรียวยาวที่มีปลายเล็บคมกริบขึ้นและรอเวลาที่จะหั่นคนเป็นชิ้นๆ

“นายน้อย!”

แต่ทว่า ชายผู้นั้นได้กระโดดจากเรือของเขามายืนข้างๆธีโอดอร์ เขากำดาบสองเล่มไว้แน่นและ

พลังออร่าได้ไหลปกคลุมอยู่ทั่วใบดาบทำให้ดูเหมือนว่าพวกมันจะสามารถตัดผ่านความมืดมิดได้ แรนดอล์ฟถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเขาเห็นธีโอดอร์ผู้ซึ่งหายตัวไปจากสายตาของเขา ด้วยสัญชาตญาณของนักรบ เขาคาดการ์ดไว้ว่าธีโอดอร์คงจะตายไปแล้ว

“อ่า เขาเป็นเพื่อนของเธอใช่มั้ย หนุ่มน้อย?”

อควาโล่จดจำลักษณะของแรนดอล์ฟได้และลดนิ้วของเธอลง ริมฝีปากสีแดงบนใบหน้าที่ขาวใสของเธอดูราวกับดอกซากุระที่เบ่งบาน แรนดอล์ฟสูญจิตวิญญาณของเขาไปชั่วขณะเมื่อเห็นรอยยิ้มนั้น แต่ด้วยจิตใจที่ได้รับการฝึกฝนมาทำให้เขาฟื้นคืนสติอย่างรวดเร็ว มองเผินๆเธออาจจะเป็นหญิงสาวที่สวยงาม แต่....

‘บ้าจริง ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ’

แรนดอล์ฟรู้สึกได้ถึงเหงื่อที่เปียกชุ่มไปทั่วแผ่นหลังของเขา ซึ่งแตกต่างไปจาก จอมเวทย์ผู้ที่ไล่ตามความคิด เหล่านักรบมีความสามารถในการระบุว่าใครแข็งแกร่งจนยากจะต่อกร สัญชาตญาณของเขา ที่ซึ่งได้รับการฝึกฝนมาหลายปี กรีดร้องออกมาอย่างรุนแรงว่าไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เขาไม่ควรที่จะต่อสู้กับเธอ

“…….”

อย่างไรก็ตาม แรนดอล์ฟไม่ได้ลดดาบของเขาลง ยิ่งไปกว่านั้น ดวงตาสองข้างของเขากลับจับจ้องไปยังอควาโล่ สิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ ปฏิกิริยาของอควาโล่ เธอไม่สนใจแรนดอล์ฟผู้ที่เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้เลย และควบคุมกระแสน้ำเพื่อนำเรือไปยังจุดศูนย์กลางของเทศกาล

จากนั้นเธอก็ขึ้นไปบนพื้นดินแห้งแล้งและเลียริมฝีปาก

[หยุด]

ในเวลาเดียวกัน ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวเธอกลายเป็นหยุดนิ่ง หลายร้อยหรือบางทีอาจจะหลายพันคน พวกเขาต่างหยุดนิ่งกันหมด

นี่คือ’Dragon Fear’ความสามารถที่มีเฉพาะเผ่าพันธุ์มังกรเท่านั้น มันสามารถทำให้พวกเขาสามารถครอบงำผู้ที่อยู่ตำกว่าพวกเขาได้ มันไม่สามารถทำอะไรธีโอดอร์กับแรนดอล์ฟได้มากนัก แต่สำหรับเหล่าพ่อค้าและโจรสลัด พวกเขาไม่สามารถที่จะต้านทานมันได้

อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากนั้น

-มันกำลังมา

ธีโอดอร์รับรู้ถึงการปรากฏตัวก่อนหน้าคนอื่นๆ ความตะกละได้ร้องเตือนเขา แต่นี่เป็นครั้งที่สองของวันแล้วที่สัมผัสของเขากูร้องถึงอันตราย มันอาจจะรุนแรงเท่ากันหรือมากกว่าการโจมตีของอควาโล่เสียอีก แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดก็คือการปรากฏตัวที่ว่านี้เขากลับรู้สึกคุ้นเคย

‘บ้าน่า ฉันจำได้อย่างแม่นยำนี่....มันจะเป็นไปได้...?’

ธีโอดอร์แข็งค้างขณะที่เขาพยายามหาตัวตนของผู้บุกรุก หากการคาดเดาของเขาถูกต้อง.....เป็นไปได้ว่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญผู้นี้มาเพื่อหาอควาโล่ ไม่ใช่เขา  มันไม่ได้มาเพื่อสร้างความเดือดร้อนให้กับเขา แต่สัญชาตญาณของเขากำลังกู่ร้องอย่างหนัก

และทันใดนั้น....

ตูมม!

มีบางอย่างที่ทิ้งตัวลงมาจากฟากฟ้าใส่พื้นดินด้านหน้าพวกเขาก่อให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ และกระพือปีกทั้ง6ข้างของมันส่งผลให้ฝุ่นคลุ้งไปทั่วบริเวณ ที่ด้านหน้าอควาโล่ผู้ซึ่งไร้ความรู้สึกใดๆ อัตตาแห่งบาปทั้ง7ได้เผยตัวตนที่ชั่วร้ายของมันขึ้น

-ข้าพบเจ้าแล้ว

เมื่อธีโอดอร์เห็นมัน สัมผัสของเขาก็ร้องเตือนอย่างหนัก

‘อันตราย มากยิ่งกว่าครั้งสุดท้าย....’

ความตะกละที่ได้ยินความคิดของเขา ได้ตอบกลับ

- ขั้น5 ครั้งนี้ อย่าพยายามสู้กับมันเด็ดขาด

‘อะไรนะ?มันไปถึงแล้ว?’

-ถูกต้อง ข้าไม่รู้ว่ามันกินอะไรเข้าไป แต่มันได้ปลดผนึกลำดับที่5แล้ว ไอหมูตอนนั่น

เวทย์โบราณ7บาปกับผนึกลำดับที่5ที่ถูกปลดผนึก....!เมื่ออัตตาอยู่ในขั้น4 ธีโอดอร์ก็ไร้ซึ่งหนทาง จนกระทั่งเวโรนิก้ามาถึง แต่ตอนนี้ มันแข็งแกร่งกว่าเดิม?ธีโอดอร์กลืนน้ำลายและมองไปที่การเผชิญหน้าระหว่างสองสัตว์ประหลาด

‘มันแข็งแกร่งมากแค่ไหน?’

ความจะกละลังเลชั่วขณะก่อนที่จะตอบกลับ

-ตอนนี้ แม้จะเป็นหญิงสาวที่ชื่อเวโรนิก้าก็ตาม แต่โอกาสมีเพียง 50-50เท่านั้น ไม่สิ มันอาจจะประมาณ40%

‘นี่เป็นเพียงขั้น5?!’

ธีโอดอร์แทบจะไม่สามารถควบคุมใบหน้าให้นิ่งสงบได้ขณะที่เขากรีดร้องอยู่ข้างใน ครั้งสุดท้าย ธีโอดอร์ต้องใช้การถ่ายทอดเพื่อยืมพลังของอัลเฟรด ตอนนี้อัตตาได้ปลดผนึกเพิ่มอีก1อันและสามารถที่จะต่อสู้กับเวโรนิก้าได้อย่างสูสี?หากธีโอดอร์แข็งแกร่งมากกว่าในตอนนั้น5เท่า งั้นอัตตาก็แข็งแกร่งกว่าเดิม10เท่า

ขณะที่1ใน7บาปอีกตน ความตะกละได้ตอบกลับราวกับมันเป็นเรื่องธรรมชาติ

-แน่นอน สำหรับ7บาป การปลดผนึกเป็นกระบวนการที่จะทำให้พวกเรากลับสู่สถานะดั้งเดิม.....หากเจ้าก้าวเข้าสู่ขั้น6 ตามมาตรฐานของอัตตา เจ้าจะสามารถฆ่ามังกรโบราณได้ด้วยตัวคนเดียว

“…บ้าไปแล้ว”ธีโอ อดที่จะร้องออกมาอยากตื่นตระหนกไม่ได้ มังกรโบราณส่วนใหญ่ได้เกินขอบเขตของโลกวัตถุไปแล้ว แต่เวทย์โบราณขั้นที่6สามารถเอาชนะพวกมันได้ หากเป็นเช่นนั้น ขั้นที่7จะเป็นยังไง และอัตตาจะเป็นเช่นไรในขั้นนั้น?เขาไม่สามารถที่จะจินตนาการถึงอนาคนอันเลวร้ายนี่ได้

อย่างไรก็ตาม ธีโอดอร์ไม่มีเวลาให้คิดเล่นอีกต่อไป

-พวกเราพบกันอีกครั้ง เจ้าลิงสารเลว

“อึก!”

หัวของอัตตาไม่จำเป็นต้องหันไปรอบๆเมื่อดวงตาที่อยู่ด้านหลังของมันได้จับจ้องมายังธีโอดอร์ บางทีมันอาจจะรู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่แรก มันต้องมองไปที่ธีโอดอร์และปล่อยแรงกดดันมา ราวกับว่ามันอยากจะฆ่าเขาลงที่นี่ในตอนนี้

อย่างไรก็ตาม การตอบสนองมาจากในทิศทางที่แตกต่างกัน

“อะไรกัน เธอรู้จักสิ่งนี้งั้นหรอ?”อควาโล่บ่นควันออกมาและพูดขึ้นขณะที่ชี้ไปยังอัตตา เธอดูอ่อนโยนและเป็นกันเอง แต่ด้วยสายตาที่เฉียบคมของเธอ เธอรู้ว่าอัตตาไม่ใช่ศัตรูที่จะต่อกรด้วยได้ง่ายๆ

ธีโอดอร์ระมัดระวังอย่างเต็มที่และพยักหน้าเล็กน้อย “ผมเคยเจอมันมาก่อนนะ เป็นความสัมพันธุ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไร”

“หืม งั้นไอเจ้านี้ก็ไล่ตามเธอมาเหมือนกันงั้นหรอ?”

แต่คำตอบนั้นไม่ได้มาจากธีโอ

-ไม่ ข้าไม่มีความสนใจในตัวลิงนั่น   [หยิ่งยโส]อัตตาพูดขึ้นขณะที่จ้องมองไปยังอควาโล่ด้วยสายตาหิวกระหาย แน่นอนอควาโล่และธีโอดอร์สามารถได้ยินเสียงความถี่ต่ำ แต่แรนดอล์ฟกลับรู้สึกอึดอัดทุกครั้งที่มันพูด

-มังกรสมุทรน้อย ข้าจะถามเจ้าบางอย่าง    [หยิ่งยโส]อัตตา พูดขึ้น  -เป้าหมายของข้าคือความสมบูรณ์แบบ เจ้าเต็มใจที่จะเข้าร่วมจุดประสงค์นี้และเกิดใหม่เป็นสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบหรือไม่?

อควาโล่ตอบกลับอย่างชัดเจน “สุนัขมักจะมีเสียงเห่าที่น่ารำคาญ”

อควาโล่ตอบกลับในทันทีและก้าวไปข้างหน้า เวโรนิก้าผู้มีเลือดมังกรเพียง1ใน4 สามารถที่จะมีร่างกายที่ทรงพลังเฉกเช่นผู้ใช้ออร่า  แล้วมังกรเลือดบริสุทธิ์ละจะแข็งแกร่งขนาดไหน?คำถามธีโอดอร์ไม่สามารถตอบได้ ได้ถูกแก้ไขด้านหน้าเขา

ปังงง!

ต้นกำเนิดของการระเบิดที่รุนแรงคือหาง ทันทีที่อควาโล่บิดร่างของเธอ หางก็ได้ยื่นออกมาอย่างรวดเร็วและกลายเป็นแส้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม อัตตา ผู้ที่ถูกระเบิดด้วยแส้เองก็ไม่ใช่ธรรมดา แม้ว่าร่างกายครึ่งหนึ่งของมันจะระเบิดก็ตาม มันได้ใช้แรงปะทะเพื่อผลักร่างกายของมันไปด้านหลัง และฟื้นฟูร่างกายมันอย่างรวดเร็ว

-คุคุ ฮ่าๆๆ....!เจ้าปฏิเสธข้า!

ขณะที่อัตตาหัวเราะเยาะเธอ อควาโล่ก็รู้สึกประหลาดใจ

“แกต้องการที่จะไปรอบๆกับฉัน?”

อัตตาต้องการที่จะเผชิญหน้ากับมังกรสมุทรในทะเล?แม้จะเป็นสายพันธุ์ทอง สายพันธุ์ที่ขึ้นชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในสายพันธุ์มังกรก็ตาม พวกมันก็ยังหลีกเลี่ยงที่จะต่อสู้กับอควาโล่ในทะเล  อควาโล่ไม่ลังเลเลยที่จะกระโดดไปในน้ำหลังจากนั้นก็ตามด้วยอัตตา มันไม่ใช่เงาของหญิงสาวแต่เป็นเงาขนาดใหญ่และยาวของงูที่กำลังเคลื่อนที่ผ่านคลื่นใต้ทะลเ

แรนดอล์ฟจับดาบคู่ของเขาแน่นและมองไปยังธีโอดอร์

“ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่....นายน้อย คุณจะทำยังไงต่อ?”

“ฉันเองก็ไม่แน่ใจ”

ธีโอดอร์จ้องมองไปยังเงาของสัตว์ประหลาดทั้งสอง ที่หายตัวไปในทะเลและถามความตะกละว่า ‘ความตะกละ อควาโล่สามารถที่จะเอาชนะอัตตาได้ไหม’

-เป็นไปไม่ได้    ความตะกละตอบกลับทันทีโดยปราศจากความลังเลใดๆ    -พลังของมังกรตนนั้นจะเพียงพอหากอัตตายังคงอยู่ในขั้นที่4 แต่เมื่อมันอยู่ในขั้นที่5  อัตราการชนะจึงเป็น0% ไม่มีทางที่มังกรสมุทรจะสังหารมันได้

‘แม้ว่าจะสู้กันในทะเลก็ตาม?’

-อำนาจการต่อสู้ของอัตตาไม่ได้ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม เจ้าควรจะรู้ตั้งแต่ที่เจ้าสู้กับมันในครั้งนั้น

ใช่แล้ว ธีโอดอร์ไม่อาจจะปฏิเสธมันได้และหยุดพูดคุย ความสามารถของอัตตาทำให้มันสามารถสร้างกระดองที่สามารถทนทานต่อกระสุนเวทย์ได้ และสามารถที่จะทนต่อเวทย์ไฟขั้น5ได้ มีสัตว์มากมายหลายชนิดที่แข็งแกร่งและอาศัยอยู่ในทะเล   ยิ่งไปกว่านั้น ความเป็นอมตะของอัตตาไม่ใช่สิ่งที่มังกรสมุทรจะสามารถเอาชนะได้

ในที่สุด ธีโอดอร์ก็ถูกบังคับให้ทำการตัดสินใจที่ยากลำบาก“ฉันจะไป”

“เอาจริง?”แรนดอล์ฟกล่าวเสียงแข็ง“ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราสามารถจะเข้าไปมีส่วนร่วมด้วยได้เช่นเดียวกับกุ้งที่เขาไปแทรกแซงการต่อสู้ระหว่างปลาวาฬ”

“ฉันไม่สามารถปฏิเสธมันได้”ธีโอดอร์ยักไหล่ “แต่ฉันมีความสัมพันธุ์ที่ไม่ดีกับสิ่งมีชีวิตนั้น หากมังกรตัวนั้นพ่ายแพ้ สิ่งมีชีวิตนั่นก็จะมาฆ่าฉัน มันดีกว่าที่จะต่อสู้ร่วมกับมังกรเพื่อจัดการมัน”

“แต่ว่า....ไม่สิ แม้ว่าคุณจะชนะ.....คุณจะเชื่อใจมังกรที่ชั่วร้ายตนนั้นได้งั้นหรอ?”

“มังกรที่ชั่วร้ายก็ยังคงเป็นมังกรอยู่ บางทีมันอาจจะตอบแทนพวกเรา”

เขาได้ตัดสินใจแล้ว ใบหน้าของธีโอดอร์แสดงให้เห็นสิ่งนั้น  คนที่ดิ้นรนอยู่ในตอนนี้ก็คือแรนดอล์ฟ แรนดอล์ฟได้ติดตามธีโอดอร์ด้วยความปราถนาที่จะกลายเป็นปรมาจารย์ดาบที่สมบูรณ์ แต่เขาไม่เคยนึกถึงการต่อสู้กับมังกรหรือสัตว์ประหลาดมาก่อน

แรนดอล์ฟจะต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่เขาไม่สามารถเอาชนะได้ยังไง?เขาต้องเสี่ยงชีวิตเพียงเพราะธีโอดอร์ช่วยเข้าหาดาบของตระกูล?

ขณะที่เขาลังเล ธีโอดอร์ก็พูดกับเขาว่า “กัปตันแรนดอล์ฟ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้”

“….อะไร?”

“หนี้เก่าทั้งหมดถูกชำระไปหมดแล้ว ดังนั้นนายสามารถทิ้งฉันไว้ที่นี่ได้  มันมากพอแล้ว”

หลังจากที่กล่าวอำลา ธีโอดอร์ก็วิ่งไปในทิศทางของอควาโล่ เขาวิ่งโดยใช้เรือเป็นสะพาน เมื่อเขาใช้เวทมนต์เร่งความเร็วและเวทมนต์เสริมความแข็งแกร่งทางกายภาพ ธีโอก็ได้หายตัวไปจากสายตาของแรนดอล์ฟอย่างรวดเร็ว

แรนดอล์ฟจ้องเขม็งไปในทิศทางนั้น “….”

หลังจาที่อควาโล่หายไป อำนาจของ’Dragon Fear’ ก็ค่อยๆคลายออก ผู้คนเริ่มสร้างเสียงรบกวนรอบๆความสับสนของแรนดอล์ฟอีกครั้ง

“..เห้อ”

แรนดอล์ฟได้รับการพิจารณาจากคนที่อายุน้อยกว่าเขา ไม่ว่าธีโอดอร์จะรับรู้ถึงความลังเลของแรนดอล์ฟหรือไม่ก็ตาม  เจตนาของเขาเป็นเรื่องที่ดีต่อแรนดอล์ฟ

“….บ้า บ้าเอ้ย นี่มันบ้าที่สุด!”แรนดอล์ฟเกาหัวของเขาอย่างรุนแรงขณะที่เขาตะโกนดังลั่น ทำให้คนในบริเวณรอบๆตัวเขามองมาที่เขาอย่างประหลาดใจ ความภาคภูมิใจที่พังทลายลงของเขา ความผิดหวังในตัวเขาเอง ความกังวลเกี่ยวกับธีโอดอร์ และความหวาดกลัวต่อมังกรและสัตว์ประหลาด ได้ผสมปนเปกัน

เกร๊ง!

จากนั้นแรนดอล์ฟก็ได้คว้าฟัลคอนสองเล่มของเขาและวิ่งผ่านเรือเฉกเช่นที่ธีโอดอร์ทำ

‘เห้ย!ไอบ้านี่!’ เสียงบ่นดังระงมมาจากด้านหลังเขา แต่เขาไม่ได้ยินเสียงใดๆ แรนดอล์ฟได้มุ่งหน้าไปยังสนามรบของสัตว์ประหลาด

‘บ้าเอ้ย!มันมาโดยไม่มีการเตือน!”

ท้องฟ้าแจ่มใสบัดนี้เต็มไปด้วยเมฆมืดครึ้มและลมแรงกระโชกก็ได้พัดผ่านเหนือท้องทะเลที่เงียบสงบก่อนหน้านี้ การต่อสู้ในวันนี้มันจะไม่จบอย่างสวยงามแน่นอน ขณะที่นักดาบคนหนึ่งในก้าวเข้าไปในพายุด้วยความตั้งใจของเขาเอง