ตอนที่ 146 มังกรสมุทร อควาโล่ 2

“ดูสิ เหมือนที่ฉันพูดไว้ไม่มีผิด”แรนดอล์ฟพูดอย่างอารมณ์เสียขณะที่สวมใส่เกาะอกมิทธิล แกะแขน และเกาะขา และถือดาบของเขาขึ้นมา ตอนนี้เขาสวมชุดเกราะเต็มตัวซึ่งแตกต่างจากตอนที่ต่อสู้กับอัศวินแห่งความตาย

“ตอนแรกก็เป็นวอร์ล็อคพอมาตอนนี้ก็เป็นมังกร!....เมื่อฉันอยู่กับนายน้อย ฉันสามารถพบกับสิ่งมีชีวิตได้ทุกประเภท”

“ฉันขอโทษ”

“คุณไม่ต้องขอโทษไปหรอก อย่างที่ฉันได้กล่าวไปก่อนหน้า นี่เป็นทางเลือกของฉันและฉันเองก็อยากที่จะเห็นมังกรสักครั้งในชีวิต”

แรนดอล์ฟยิ้มและส่ายหน้าขอโทษ สำหรับนักรบ ผู้เผชิญหน้ากับความตายเสมอจะกลายเป็นปรมาจารย์ เหล่าผู้คนที่มักหลบหนีไปจากมันจะไม่มีวันได้เป็นปรมาจารย์

สามวันผ่านไปและมันถึงเวลาที่พวกเขาต้องไปพบอควาโล่ ทั้งคู่ได้เตรียมมาตรการตอบโต้ไว้ทุกรูปแบบ พวกเขาติดอาวุธด้วยอุปกรณ์ระดับสูงสุดที่หาได้บนเกาะ รวมถึงม้วนคัมภีร์เวทย์และอุปกรณ์สิ้นเปลือง

อย่างไรก็ตาม สมองที่ชาญฉลาดของธีโอดอร์ได้ตระหนักถึงอัตราชนะของพวกเขา

‘แม้ว่าเราจะสู้10ครั้งก็ตาม มันก็ยังยากที่จะชนะสักครั้ง’

แม้ทั้งสองคนจะทำทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาทำได้แล้ว แต่อัตราชนะของพวกเขาก็ยังไม่เกิน1% ความตะกละได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับ ‘ถ้อยคำแห่งมังกร’และเตรียมถ้อยคำลับแห่งการทำลายล้างไว้ แต่ไม่มีการรับประกันว่ามันจะทำงานได้อย่างถูกต้อง

ถ้าเป็นไปได้ มันจะที่ดีสุดหากไม่ต้องต่อสู้ ธีโอดอร์ตระหนักถึงเรื่องนี้อีกครั้งและกลืนน้ำลาย

“เอาละ ไม่จำเป็นต้องคิดมากเกินไป”ในขณะนั้นแรนดอล์ฟก็ตบบ่าของเขาและกล่าวว่า “นี่เป็นมังกรที่มีชื่อเสียงในด้านความไม่แน่นอนใช่ไหม?ไม่มีประเด็นใดที่ต้องกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ไร้คำตอบ ดังนั้น ค่อยคิดถึงมันหลังจากที่พวกเราได้พบเธอ”

“…แปลกใจจัง บางครั้งนายก็สามารถพูดสิ่งดีๆออกมาได้นะ”

“อะไรนะ?!”แรนดอล์ฟผู้ให้คำแนะนำที่ดี ตะโกนออกมา

ในอีกด้านหนึ่ง ธีโอดอร์ก็ได้ระงับความวิตกกังวลของเขาไว้ เขาไม่สามารถคาดการณ์ความคิดของเธอได้เลย ดังนั้น มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะคาดเดาการกระทำของเธอ เขาเตรียมพร้อมอย่างดีสำหรับสามวันที่ผ่านมาและตอนนี้เขากำลังจะเผชิญหน้ากับเธอ

ธีโอดอร์เปิดปากขึ้นด้วยรอยยิ้มจางๆ “มาลองดูกันสักตั้ง”

แรนดอล์ฟหัวเราะให้กับคำพูดของเขา “โอเคร ลุยกันเลย!”

ปราศจากความตึงเครียดและความคิดใดๆ ทั้งสองคนได้ก้าวออกจากโรงแรมด้วยความมุ่งมั่นมากกว่าที่เคยมี

***

พิธีเฉลิมฉลองแด่เทพแห่งท้องทะเล

มันเป็นงานเทศกาลที่จะจัดขึ้นปีละครั้งในหมู่เกาะโจรสลัด แม้กระทั่งผู้ปกครองที่แยกเกาะออกเป็นสี่เขตก็ไม่กล้าที่จะเปลี่ยนแปลงกำหนดการณ์ และ ธีโอดอร์ก็คาดเดาได้ถึงเหตุผลอย่างรวดเร็ว

‘อาจจะเป็นเพราะความประสงค์ของอควาโล่’

ผู้ปกครองทั้งสี่คนเป็นเพียงฉากบังหน้า เจ้าของเกาะโจรสลัดที่แท้จริงก็คือ มังกรสมุทรอควาโล่ และผู้ปกครองทั้งสี่ก็คือข้ารับใช้ที่คอยปกครองเกาะตามคำสั่งของเธอ นี่เป็นแค่การคาดเดาของเขา แต่พิธีเฉลิมฉลองแด่เทพแห่งท้องทะเลอาจจะพึ่งถูกตัดสินเมื่อสามวันก่อน ไม่นานหลังจากที่คุยกับธีโอดอรื เธอก็ได้เตรียมแผนล่อให้เขาเข้ามา

เขาเชื่อมั่นหลังจากที่ได้เห็นฉากที่คึกคักนี้

“เอ็!ไอขยะ แกกำลังมองอะไรอยู่?”

“อย่าทำให้เรื่องมันยุ่งยาก ข้ากำลังมองไปข้างหน้า!”

“อะไรนะ?แกต้องการมีเรื่องงั้นหรอ?”

ซึ่งแตกต่างจากเกาะอื่นๆ ศูนย์กลางของหมู่เกาะโจรสลัด สถานที่ที่จัดเทศกาลจะไม่มีการเชื่อมต่อโดยสะพาน ดังนั้นผู้คนจะต้องเดินทางโดยเรือ เป็นเรื่องธรรมดาที่เรือจะไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับผู้ที่ต้องการเข้าร่วมงานเทศกาล

โชคดีหรือโชคร้าย ธีโอดอร์และแรนดอล์ฟ ไม่จำเป็นต้องมีส่วนร่วมในการต่อสู้บนเรือ

“มาแล้วงั้นหรอครับ คุณธีโอดอร์”

“มาแล้วงั้นหรอครับ คุณแรนดอล์ฟ”

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังเบียดเพื่อขึ้นไปยังเรือทั้งหลาย ชายสองคนก็ได้โผล่ออกมาจากเรือพวกเหล่านั้น และเข้ามาใกล้ธีโอดอร์และแรนดอล์ฟ

เรือถูกตกแต่งด้วยทองคำและบนธงสีดำมีรูปของมังกรประดับอยู่ มันเป็นสัญลักษณ์ของหมู่เกาะโจรสลัด เป็นสิทธิพิเศษสำหรับเหล่าคนชั้นสูงหรือคนจากข้างนอกที่ไม่สามารถให้การบริการแบบธรรมดาได้

‘อย่าขึ้นมัน.......ฉันไม่สามารถที่จะเลือกตัวเลือกนั่นได้’

ธีโอดอร์เลิกคิ้วขึ้นก่อนที่จะปีกขึ้นไปบนเรือ เขาไม่ต้องการที่จะเป็นจุดสนใจ แต่เขาก็ตระหนักได้จากเมื่อสามวันก่อนว่าเขาไม่ควรที่จะต่อต้านอควาโล่ แรนดอล์ฟปีนขึ้นไปบนเรืออีกลำหนึ่งและเรือก็เริ่มเคลื่อนที่ทันที เร็วที่สุดเท่าที่คนพายจะพายได้ เรือทองได้เคลื่อนที่ทวนกระแสน้ำ

ครืน!ครืน!

พวกเขามีทักษะที่ดีมากสำหรับนักพาย เขามีความสามารถที่มากกว่าเรือลำอื่นรอบตัวพวกเขาหลายเท่า

‘ไม่ เอาตรงๆแล้ว มันไม่ปกติ’

อย่างไรก็ตาม ธีโอดอร์สังเกตเห็นถึงดวงตาของนักพายเรือที่กำลังส่องแสงสีฟ้า นั่นหมายความว่าเขาถูกควบคุมโดย ‘Dragon Fear’ของอควาโล่ นอกจากนั้นพวกเขายังได้รับพรศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่พวกเขาจะเก่งกว่าคนอื่น ยิ่งไปกว่านั้น การที่พวกเขาสามารถเรียกชื่อของธีโอดอร์และแรนดอล์ฟได้ นั่นเป็นข้อพิสูจน์อย่างดีว่าพวกเขาถูกควบคุมโดยอควาโล่

หลังจากนั้นไม่นาน เรือหลายร้อยลำก็ค่อยๆมารวมตัวกันที่เกาะกลาง เมื่อเรือของพวกเขาไปถึง ธีโอดอร์และแรนดอล์ฟก็กลืนน้ำลายลงเมื่อพวกเขาเห็นแท่นบูชายัญแด่เทพแห่งท้องทะเล

“นะ-นี่....!”

“..เหลือเชื่อ”

มันไม่ได้พูดเกินจริงเลยที่จะบอกว่ามีภูเขาทองคำกองซ้อนทับอยู่ด้านหน้าแท่นบูชา เหรียญทอง อัญมณี เครื่องประดับ อาวุธ และแม้กระทั่งอาหารแห้ง มากมายถูกกองซ้อนไว้ด้านหน้าแท่น

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังประทับใจ ผู้พายเรือก็ได้พูดขึ้น

“งานเฉลิงฉลองแด่เทพแห่งท้องทะเล หมายถึง หนึ่งวันในทุกๆปี สิ่งของทั้งหมดครึ่งหนึ่งของหมู่เกาะโจรสลัดจะถูกเสนอให้แก่เทพแห่งท้องทะเล ยิ่งมอบของให้มากเท่าไร ยิ่งได้รับพรที่ดี”

“อะ-อะไร?”

“…ปีละครั้ง”

ไม่เหมือนกับแรนดอล์ฟที่สับสน ธีโอดอร์ทบทวนคำอธิบายและถามว่า “งั้น พิธีเฉลิมฉลองถูกจัดขึ้นมากี่ครั้งแล้ว?”

“รวมปีนี้ นี่เป็นครั้งที่52”

การแสดงออกที่เหลือเชื่อปรากฏบนใบหน้าของพวกเขา หากเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นมา52ปีแล้ว ภายในถ้ำของอควาโล่จะมีสมบัติมากแค่ไหนกัน?

นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมนักล่ามังกรจึงหาเงินได้เร็วนัก มังกรบางตัวชอบที่จะได้รับเครื่องบรรณาการเฉกเช่นอควาโล่ ในขณะที่ผู้คนมักจะปล้นพวกมัน มังกรส่วนใหญ่จะเพลิดเพลินไปกับการตกแต่งถ้ำด้วยของล้ำค่า

หนึ่งล้านทอง?สิบล้านทอง?บางทีอาจจะร้อยล้านทองภายในน้ำถ้ำนั้น ธีโอดอร์อดที่จะหยุดหายใจไม่ได้ แม้ว่าเขาจะไม่มีความโลภก็ตาม ข่าวลือที่ว่าหลายอาณาจักรมักจะใช้ทรัพย์สินส่วนใหญ่ไปกับการล่ามังกรไม่ได้เกินจริงเลย

‘ความโลภของมนุษย์ไม่มีที่สิ้นสุดและพวกเขามักจะทำผิดพลาดในเรื่องเดิมๆ’

ธีโอดอร์ถอนหายใจขณะที่เขาสังเกตเห็นถึงความโลภในสายตาของผู้มาเยือน บางทีนี่อาจจะเป็นความตั้งใจของอควาโล่ สำหรับมังกรผู้ที่หลงใหลเลือดและการทำลายสิ่งต่างๆ นี่เพียงพอแล้วที่จะเป็นเหตุผลให้มันลงโทษ

เฮฮฮ-!

ในด้านหน้าของภูเขาทองคำ พิธีเฉลิมฉลองแด่เทพแห่งท้องทะเลก็ได้เริ่มต้นขึ้น นักเต้นเปลือยกายได้ส่ายร่างของพวกเขาอยู่ด้านหน้า ทองคำ เงิน และสมบัติ ขณะที่ผู้ชมกำลังส่งเสียงร้องให้แก่นักเต้น การผสมผสานระหว่างทองคำ เครื่องดื่มมึนเมา และสาวงามที่เปลือยกาย สิ่งเหล่านี้เพียงพอที่จะยั่วยวนสายตาของเหล่าชายฉกรรจ์

มีเพียงธีโอดอร์ที่มองไปรอบๆด้วยสายตาเฉยเมย

ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ได้ยินเสียงที่รอคอย

[อา ฉันเบื่อเหลือเกิน มันเป็นเวลาหลายสิบปีแล้วตั้งแต่ฉันเริ่มสิ่งนี้ ดังนั้นฉันจึงรู้สึกเบื่อหน่าย]เสียงกระซิบนั้นตรงเข้าไปในจิตใจของธีโอ มันเป็นเสียงหวานที่เต็มไปด้วยพิษซึ่งสามารถละลายความรู้สึกของเขาได้ เช่นเดียวกับครั้งแรกที่ได้ยินมัน

“…อควาโล่”

[เธอจะช่วยฉันบรรเทาความเบื่อหน่ายได้ไหม?]

พร้อมๆกัน เรือของธีโอดอร์ก็เริ่มเปลี่ยนทิศทางช้าๆ มีเพียงเฉพาะกระแสน้ำรอบๆเรือของธีโอดอร์เท่านั้นที่ขยับไปในทิศทางอื่น บางทีอาจจะเป็นเพราะกระแสลมที่สงบ ดังนั้นแรนดอล์ฟจึงไม่ได้ตระหนักว่าธีโอดอร์กำลังออกห่างจากเขา

เขาไม่สามารถสัมผัสอำนาจเวทมนต์ได้ ดังนั้นมันจะต้องเป็นพลังของมังกรผู้ที่ควบคุมปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ ธีโอไม่ได้ต่อต้านมันขณะที่เขาถาม “คุณไม่ได้ขอให้ผมไปกับเพื่อนของผมงั้นหรอ?”

[ไม่สำคัญหรอกหากเธอต้องการมาด้วยกัน แต่ฉันจะรู้สึกแย่เล็กน้อย]

“….ผมจะไปคนเดียว”

มันเป็นสิ่งที่เขาคาดเอาไว้ตั้งแต่แรก ดังนั้น ธีโอดอร์จึงยอมรับมันโดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ นโยบายของเขาคือการหลีกเลี่ยงการต่อสู้หากเป็นไปได้และเขาไม่ต้องการที่จะลากแรนดอล์ฟเข้ามา อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรที่เขาจะเสียหากเขาไปพบกับเธอ มันไม่ได้แย่นักในการไปพูดคุยกับเธอ เว้นแต่ว่าอควาโล่จะแสดงออกมาว่าเธอต้องการเป็นศัตรู

ครืนน!

ไม่นานหลังจากนั้น เรือของธีโอดอร์ก็ถูกดึงผ่านรอยแตกในหน้าผา ความลึกของน้ำค่อยตื้นขึ้น และในท้ายที่สุดเรือของเขาก็ไปอยู่ในจุดที่ไม่สามารถเคลื่อนที่ได้อีกต่อไป คนพายเรือวางพายลงและชี้เข้าไปในถ้ำ “เข้าไป”

ธีโอดอร์ก้าวขึ้นฝั่งโดยปราศจากการตอบกลับ

‘อืม กลิ่นนี้?’

กลิ่นแปลกๆที่โชยออกมาจากถ้ำได้แตะจมูกของเขา แต่มันไม่ได้เป็นพิษ ธีโอดอรืเดินเข้าไปข้างในอย่างสงบขณะที่ล้างกลิ่นออกไปด้วยเวทมนต์

‘ฉันกำลังเข้าใกล้ ในอีกสิบก้าว....’

เขาได้มาถึงจุดศูนย์กลางของกลิ่น ขณะที่ธีโอดอร์กำลังคิดเช่นนั้นและก้าวเท้าไปข้างหน้า....

กึก

ทันทีที่เท้าของเขาแตะพื้น สัมผัสทั้ง5ของเขาก็ได้กรีดร้องออกมา มันเป็นความตายที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ มไมมีช่องว่างที่จะหลบหนี เขาไม่รู้เลยว่าการโจมตีแบบใดที่กำลังใกล้เข้ามา แต่ธีโอดอร์ มิลเลอร์จะตายที่นี่

ไม่ว่าเขาจะเร่งประสาทสัมผัสของเขาแค่ไหน แต่การโจมตีมันทรงพลังเกินไปและเร็วเกินกว่าที่เขาจะเห็น นอกจากนี้ มันยังมีขนาดเล็ก การโจมตีมีขนาดที่เล็กเสียยิ่งกว่าเหรียญและคล้ายกับเมล็ดพืช มันเหมือนกับกระสุนเวทย์ของอัลเฟรด แต่มันไม่ใช่เวทมนต์ชนิดนั้น

อย่างไรก็ตาม  การโจมตีได้พุ่งมาถึงเขาก่อนที่ลักษณะของมันจะถูกระบุ

ปึก!

มันได้พุ่งทะลุผ่านธีโอดอร์และเจาะเข้าไปในกำแพง การโจมตีที่รุนแรงได้พุ่งเจาะกำแพงลึกเข้าไปหลายสิบเมตร บ่งบอกถึงพลังอำนาจของมันได้เป็นอย่างดี มันไม่ใช่พลังที่จะสามารถเอาชนะได้ด้วยเวทย์ป้องกันขั้น6

แต่ทว่า ธีโอดอร์สามารถรอดชีวิตได้จากการโจมตีนั้น

‘หยดน้ำแรงดันสูง....’

คอของธีโอดอร์รู้สึกแห้งเผือดขณะที่รอดตายอย่างหวุดหวิด จากนั้นเขาก็ก้มลงมองไปที่อัมบราที่กำลังส่องแสงอยู่บนแขนขวาของเขาและตระหนักว่าเขารอดชีวิตมาได้ยังไง หากการไหลทำงานช้ากว่านี้แม้แต่เสี้ยววินาที การโจมตีจะเจาะผ่านหัวกะโหลกของเขา ทิ้งเอาไว้เพียงร่างกายที่ตายแล้ว

เขาอาจจะสามารถทำอะไรได้บ้างหากกระสุนน้ำถูกสร้างจากพลังออร่าหรือพลังเวทมนต์ แต่ความเสียหายทางกายภาพที่รุนแรงเช่นนี้ เขาไม่สามารถต่อต้านมันได้ ในอีกแง่นึง พลังนี้อาจจะเหนือชั้นกว่าพลังเวทย์และพลังออร่า

.....อ่า ธีโอดอร์หันไปจ้องมองห้องด้านหน้าเขาที่เต็มไปด้วยความมืดมิด นี่คือจุดศูนย์กลางของกลิ่นหอมแปลกๆ ซึ่งมีคนที่ยิงหยดน้ำใส่เขา

“เอ๋ เธอรอด?”เสียงที่น่ากลัวดังขึ้น ธีโอแทบจะไม่สามารถละเลยสัญชาตญาณของเขาที่ร้องบอกให้เขาก้มหัวให้กับเธอและเลียเท้าของเธอซะ

“….ผมขอถามความหมายของการโจมตีนั้นได้ไหม?”ดวงตาสีฟ้าของธีโอดอร์ส่องประกายขณะที่เขาเตรียมพร้อมจะใช้ม้วนคัมภัร์เคลื่อนย้าย

อย่างไรก็ตาม อควาโล่ได้ตอบกลับคำถามของธีโอดอร์ด้วยน้ำเสียงน่าเบื่อ ซึ่งปราศจากความเป็นศัตรูโดยสิ้นเชิง “ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ฉันรู้สึกไม่แน่ใจในหลายๆด้าน ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจที่จะทำเช่นนั้น”

“เช่นนี้?การโจมตีกระทันหัน?”

“ไม่ ฉันอยากจะดูว่าเธอจะรอดชีวิตได้ไหมหากเจอการโจมตีของฉัน เธอทำได้ดีมาก ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะหลบมันได้ ดังนั้นเธอจึงน่าสนใจกว่าที่ฉันคิด ”อควาโล่ สะบัดนิ้วมือของเธอขณะที่ตอบกลับด้วยคำพูดที่ฟังดูน่ากลัว

พรึ่บ!

จากนั้น ลูกปัดที่ติดอยู่รอบๆห้องก็ได้สว่างขึ้นและตัวตนที่มืดมนของอควาโล่ก็ได้สว่างขึ้น

“อึก!”ทันใดนั้น ร่างกายของธีโอดอร์ก็แข็งค้าง

ด้วยผมสีฟ้าราวกับน้ำทะเล ดวงตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ได้ส่องประกายออกมา เขาสองข้างที่ติดอยู่บนหัวของเธอ และหัวไหล่ขาวเนียนซึ่งถูกเปิดเผยโดยเสื้อคลุมที่หรูหรา.....ไม่ว่าชายใดก็ตามที่พบเห็นเธอ ทุกคนจะรู้สึกหลงใหลแม้กระทั่งธีโอดอร์

ก่อนหน้าที่เขาได้พบสาวสวยมาหลายคน แต่หญิงใดที่จะมีความเย้ายวนใจได้เทียบเท่าอควาโล่  แม้ว่าร่างกายตั้งแต่ส่วนอกลงมาของเธอจะถูกปกปิดด้วยเสื้อคลุมยาว แต่ก็ไม่อาจจะปิดบังเรือนร่างที่สวยงามของเธอได้

ขณะที่เธอกำลังคาบสิ่งแปลกๆที่ดูเหมือนไปป์ไว้ในปากของเธอ อควาโล่ก็ได้จ้องมองไปยังธีโอดอร์

“-เอาละ จะขอเริ่มเรื่องละนะ”