ตอนที่ 134 การต่อสู้ตัวต่อตัว 4

การแข่งขันที่ตึงเครียดได้จบลงอย่างฉับพลัน การโจมตีที่รวดเร็วทั้งสามครั้งของแรนดอล์ฟนั้นเร็วจนกระทั่งผู้ชมเห็นเพียงเงาลางๆ และในการโจมตีครั้งสุดท้าย ที่เกิดขึ้นจากการหยุดนิ่งมันรวดเร็วจนยังติดตาอยู่

“ชะ-ชนะแล้ว!”เสียงของผู้ตัดสินได้ดังก้องในช่วงเวลาต่อมา

นักดาบทั้งสองคนกำลังยืนอยู่บนเวที แต่ทุกคนที่ได้เห็นภาพก่อนหน้านี้ต่างพยักหน้ายอมรับอย่างพร้อมเพียง จากนั้นเสียงที่น่ากลัวก็ดังขึ้น ฉึก!

แรนดอล์ฟนั้นได้ฟันดาบจากทางด้านขวาของอัศวินดำก่อนที่จะโผล่ออกมาทางด้านซ้าย ไม่มีใครที่ไม่เข้าใจความหมายนั้น มันเป็นชุดเกราะหนาเตอะ นั่นหมายความว่าร่างกายที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดเกราะนั้นถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน

“ตะ-ตายแล้ว...?!”

“อะไรนะ?เขาไม่ได้โจมตีเพียงสองครั้งงั้นหรือ?”

“ตาของฉันสามารถเห็นได้ครั้งเดียว....”

ไม่มีทางที่จะมีชีวิตรอดได้หลังจากถูกแยกร่างกายออกจากกัน ครึ่งบนนั้นยังไม่ล่วงหล่น แต่ทันทีที่มันล่วงหล่น น้ำพุเลือดก็จะปะทุ ทุกคนนั้นต่างสับสนยกเว้นคนเพียงสามคนที่มั่นใจในการตายของอัศวินดำ

‘ตอนนี้ แกจะออกจากที่นี่ยังไง’ธีโอดอร์ถามขณะที่เขาจ้องมองไปที่ไอแซค

ความเสียหายที่เกิดขึ้นนี้ไม่มากพอที่จะฆ่าอันเดทชั้นสูง อัศวินแห่งความตาย แต่เขาก็ยังคงได้รับความเสียหายมากอยู่ดีจากพลังออร่าระดับปรมาจารย์ แต่หัวกระโหลก ที่มีดวงวิญญาณของอัศวินแห่งความตายนั้นยังคงอยู่

อัศวินดำสามารถที่จะต่อสู้ต่อได้หากต้องการ แน่นอนว่า ต่อจากนี้แรนดอล์ฟจะเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างมาก ถ้าไอแซคตัดสินเรื่องนี้อย่างมีเหตุผล มันก็จะได้ข้อสรุปเพียงข้อเดียวที่เขาควรทำ ไม่น่าแปลกใจ เขาได้ทำปฏิกิริยาที่ธีโอดอร์คาดไว้

“…บ้าจริง!ผู้ดูแล”ไอแซคตะโกนขึ้นจากที่นั่งของเขา

จากนั้นคนของเขาก็รีบวิ่งไปคลุมร่างกายของอัศวินดำ ผู้ที่ยังไม่ทรุดตัวลง ด้วยผ้าผืนใหญ่ ความตั้งใจของไอแซคคือการยุติสถานการณ์นี้ก่อนที่จะมีคนชี้ให้เห็นว่าไม่มีเลือดไหลออกจากร่างกายของอัศวินดำ

ธีโอดอร์นั้นรู้เรื่องนี้ แต่เขาไม่ต้องการที่จะท้าทายมันและทำให้สถานการณ์มันบานปลาย

[เห้ นายจ้าง]ในขณะนั้นแรนดอล์ฟผู้เอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้ก็เดินมาหาเขา [คุณจะปล่อยมันไปงั้นหรือ?นี่ไม่ใช่โอกาสที่จะเปิดเผยตัวตนของเจ้าตัวแทนนั้นรึไง?]

[คำพูดของนายไม่ผิด]

อย่างไรก็ตามธีโอดอร์ไม่ได้เลือกตัวเลือกดังกล่าว มันเป็นไปได้ที่จะเรียกร้องความเชื่อมโยงระหว่างกลุ่มการค้าออร์คุสและเวทมนต์ดำ แต่นั้นเป็นเพียงแค่การตัดเส้นทางหลบหนีขอ งไอแซค

หนูนั้นจะกัดแมวกลับหรือไม่?อย่างไรก็ตาม ปัญหาก็คือไอแซคนั้นไม่ใช่หนู

[มันมีความเสี่ยงมากเกินไป อัศวินแห่งความตายนั้นยังไม่สูญเสียพละกำลัง ไม่มีการรับประกันใดๆว่าไอแซคนั้นมีอัศวินดำเพียงแค่ตนเดียว นอกจากนี้นายยังใช้พลังไปมากแล้วจากการต่อสู้หัวหน้าแรนดอล์ฟ]

[อืม ฉันไม่สามารถปฏิเสธมันได้]

[เป็นการดีกว่าที่เราจะถอยหลัง ฉันบรรลุเป้าหมายที่ต้องการแล้วและฉันไม่ทราบว่าพวกเขาจะตอบสนองยังไงหากฉันกล่าวหาพวกเขา]

มันเป็นเรื่องจริง สภาพร่างกายของแรนดอล์ฟไม่ดีนักเพราะเขาใช้พลังออร่าโดยไม่หยุดพัก

ถ้าอัศวินแห่งความตายอยู่ในสภาพที่มันไม่ต้องปิดบังพลังของมัน แรนดอล์ฟจะต้องเผชิญหน้ากับการต่อสู้ที่ยากลำบากเมื่อเขาปราศจากความสามารถของพลังออร่า นอกจากนี้ หากทั้งแรนดอล์ฟและธีโอคนใดคนหนึ่งตายลงอัศวินแห่งความตายก็จะโผล่ขึ้นอีกคนหนึ่ง

มันเป็นการเดิมพันที่เสี่ยงเกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงควรพอใจกับสิ่งที่เขาได้มา

[....ชิ ช่วยไม่ได้ละนะ ฉันเข้าใจ]ในที่สุดแรนดอล์ฟก็ยอมก้าวถอยหลัง

คำพูดของธีโอดอร์นั้นถูกต้องและแรนดอล์ฟก็กังวลเกี่ยวกับการกระทำของไอแซค ดังนั้นแรนดอล์ฟจึงลงจากเวทีและเก็บดาบของเขาลงในซองเก็บดาบขณะที่จ้องไปยังไอแซค แม้จะสวมเสื้อผ้าที่ดูซอมซ่อ แต่แรนดอล์ฟนั้นคือผู้ชนะ

ตามข้อตกลง การต่อสู้ระหว่างสองผู้ประมูลก็ได้สิ้นสุดลง

***

เหล่าคนจากกลุ่มการค้าออร์คุสได้นำร่างของอัศวินดำออกไปขณะที่ผู้ชม ผู้ซึ่งชอบการแสดงที่น่าตื่นเต้นได้ลุกขึ้นจากที่นั่งของพวกเขา ผลนั้นเป็นที่ชัดเจนดังนั้นพวกเขาจึงไม่สนใจกับการประกาศต่อไป

กรรมการ ผู้ที่เฝ้าดูนักดาบทั้งสองอย่างใกล้ชิดอย่างดุเดือดเมื่อไม่นานมานี้ ได้มองไปยังผู้ประมูลทั้งสองและประกาศว่า “การประมูลใต้ดินครั้งที่57 การต่อสู้ตัวต่อตัวสำหรับ ‘สร้อยคอของชาล็อต’ได้ผู้ชนะเรียบร้อยแล้ว และผู้ชนะก็คือตัวแทนของผู้ประมูลธีโอ แรนดอล์ฟ โคลวิส ดังนั้นผู้ชนะของการต่อสู้ตัวต่อตัวครั้งนี้ก็คือ ธีโอ คุณทั้งคู่ยอมรับผลการต่อสู้ครั้งนี้ไหม?

“ผมยอมรับ”

ไอแซคไม่ตอบทันที“…”

“ตัวแทน ไอแซค?”กรรมการถามเขาย้ำอีกครั้งหนึ่ง

จากนั้นคำตอบก็ได้ดังออกมาจากปากของไอแซค“…ข้ายอมรับ”

ดวงตาที่แดงก่ำของไอแซคบ่งบอกว่าเขาไม่ชอบผลลัพธ์นี้ หากเด็กเดินผ่านไปและเห็นภาพนี้ พวเขาจะหลั่งน้ำตาด้วยความกลัว การแสดงออกของเขานั้นมืดมนอย่างมาก แต่มีบางอย่างที่ก่อให้เกิดความรู้สึกหวาดกลัว

อย่างไรก็ตาม การประกาศของกรรมการนั้นยังไม่สิ้นสุด “ตามกฏการต่อสู้ตัวต่อตัวแล้ว ราคาของสร้อยคอของชาล็อตจะต้องถูกจ่ายโดยตัวแทนไอแซค 300เหรียญทอง โปรดกรุณาด้วยส”

หึ

ไอแซคพ่นลมหายใจเสียงดังก่อนที่จะหยิบ300เหรียญทองออกมาและมอบให้กับกรรมการ ดูเหมือนว่าเขาต้องการที่จะบีบบังคับกรรมการ แต่เขาก็รักษาความอดทนเอาไว้ นี่คือภาพธรรมดาสำหรับกรรมการ....ผู้แพ้มักจะกรีดร้องหรือจ้องมองมาที่เขาด้วยความโกรธ

กรรมการหันไปมองธีโอดอร์ด้วยสีหน้าอ่อนและพูดว่า “เช่นนั้น การต่อสู้ตัวต่อตัวได้สิ้นสุดลงแล้ว ธีโอ สร้อยคอของชาล็อตเป็นของคุณแล้ว”

หลังจากนั้น กล่องก็ได้ถูกวางตรงหน้าของธีโอดอร์ เช่นเดียวกับครั้งแรกที่เขาเห็นมันเบื้องหลังกล่องกระจก นี่คือสร้อยคอต้องสาป สร้อยคอของชาล็อต...ถ้ามันอยู่ในมือของวอร์ล็อค มันจะสำแดงพลังของสมบัติแห่งชาติออกมา หลังจากลังเลอยู่ชั่วขณะ ธีโอดอร์ก็ได้จับสร้อยคอเอาไว้

อย่างไรก็ตามในขณะนั้น...

.“คิดให้ดี”

ดวงตาสีแดงของไอแซคจับจ้องมายังธีโอดอร์และแรนดอล์ฟ ด้วยอารมณ์ที่มืดมนในดวงตาของเขา นี่คือวอร์ล็อคผู้ที่กำลังกล้ำกลืนเจตนาฆ่าของเขาต่อทั้งสองคน

“หากเจ้าเอาสร้อยคอไป สักวันเจ้าจะต้องจ่ายราคาสำหรับมัน เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าจะเสียใจ”

ธีโอดอร์ไม่ได้ละเลยเขาและพยักหน้า “คำพูดเหล่านั้นถูกต้อง”

แรนดอล์ฟและไอแซคต่างรู้สึกสับสนกับคำพูดนี้ อย่างไรก็ตามธีโอดอร์ได้หัวเราะขึ้นและทุบความคิดของพวกเขา “คุณควรจะให้ฉันชนะการประมูลแต่แรก  ไม่งั้นคุณคงไม่ได้รับความเสียหายที่รุนแรงเนื่องจากการต่อสู้ตัวต่อตัวเช่นนี้ใช่ไหม? ฉันรู้สึกขอบคุณอย่างยิ่งสำหรับบทเรียนที่คุณได้สอนฉัน”

“แก!”ไอแซคได้มาถึงขีดจำกัดของความอดทนและสะบัดหน้าหนีไป ปฏิกิริยาของเขาพิสูจน์ให้เห็นว่าคำพูดของธีโอดอร์ได้ทิ่มแทงเขา งบประมาณของกลุ่มการค้าออร์คุสนั้นมีมหาศาล แต่ไอแซคต้องเป็นผู้รับผิดชอบกับการสูญเสีย300เหรียญทอง

กรรมการเองก็ได้หัวเราะออกมาเช่นกันกับการถอยหนีที่น่าอับอายของไอแซค

“ฮ่าๆ นี่เป็นเรื่องที่น่าสนใจยิ่ง ใบหน้าของตัวแทนนั้นกลายเป็นสีแดงราวกับมะเขือเทศ”

“ฮ่าๆๆ ใครจะไม่เป็นเช่นนั้นละ?”

“ฮ่าๆๆๆ”

ชายสองคน ผู้ที่ได้ลิ้มรสชัยชนะ ได้เริ่มพูดคุยอย่างจริงจังหลังจากที่กรรมการได้เดินออกไป

แรนดอล์ฟ ผู้ที่มีประสบการณ์ในการต่อสู้กับอัศวินแห่งความตายโดยตรง กล่าวถามธีโอดอร์ด้วยท่าทางจริงจังอย่างไม่คาดคิด “นายน้อย คุณจะทำยังไงต่อไป? เวทมนต์ดำของกลุ่มการค้าออร์คุสอยู่ในระดับที่พวกเราสามารถจัดการได้หรือไม่?”

“ฉันต้องแจ้ง สมาคมเวทมนต์”ธีโอดอร์ตอบโดยไม่ลังเล

แม้ว่าแรนดอล์ฟจะเกือบเป็นปรมาจารย์ดาบแล้ว และธีโอเองก็เป็นจอมเวทย์ขั้น6 แต่มันเป็นปัญหาที่ทั้งสองคนไม่สามารถจดการได้

กลุ่มการค้าออร์คุสเป็น1ใน3กลุ่มการค้าชั้นนำในทวีปตอนกลางและพวกเขานั้นใช้เวทมนต์ดำ มีหลากหลายวิธีสำหรับวอร์ล็อคที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของนักรบของพวกเขา ดังนั้นมันจะดีกว่าที่จะระดมพลังของทั้งชาติขึ้น

โชคดี ธีโอดอร์จำได้ว่าเขามีผู้ประสานงาน “ฉันจะทิ้งข้อความรหัสผ่านไว้สำหรับแหล่งข้อมูลของWhite Tower มันอาจจะใช้เวลาบ้าง แต่สมาคมเวทมนต์จะส่งทีมสืบสวนเพื่อตรวจสอบกลุ่มการค้าออร์คุสภายใน2สัปดาห์”

แรนดอล์ฟรู้สึกมั่นใจและหัวเราะออกมาขณะที่เขาตบไหล่ของธีโอ “ตามที่คาดหวังไว้จากนายน้อย คุณนั้นไม่มีช่องว่างเลย”

“นั่นไม่ใช่ความจริง”ธีโอดอร์ถอนหายใจขณะที่แรนดอล์ฟกล่าวชมเชย

นี่ไม่ใช่การถ่อมตัว มันเป็นโชคสำหรับเขาที่แรนดอล์ฟอยู่ในเมืองนี้ และเขาไม่ได้คาดคิดว่าศัตรูจะเป็นอัศวินแห่งความตาย

การดำเนินการเต็มไปด้วยช่องโหว่ตั้งแต่ต้นจนจบ หากแรนดอล์ฟพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้ ไอแซคจะกุมขังเขาไว้อย่างแน่นอน ความเป็นไปได้หลายอย่างได้ร่วมกันเพื่อมอบชัยชนะให้แก่ธีโอดอร์

ดังนั้นธีโอดอร์จึงไม่สามารถพูดได้ว่านี่เป็นเพราะทักษะของเขา

เมื่อแรนดอล์ฟได้ถึงสีหน้าที่มืดมนของธีโอดอร์ เขาก็รีบเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว“ดีละ อย่างน้อยพวกเราก็ชนะใช่มั้ย?คุณต้องผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากบ้างในบางครั้ง เรามาดื่มกันสักเล็กน้อยและแลกเปลี่ยนเรื่องราวกันสักหน่อยไหม”

“...ฉันขอโทษ แต่ฉันเกรงว่ามันจะเป็นไปไม่ได้”

“เอ๋?มีอะไรงั้นหรอ?”แรนดอล์ฟรู้สึกสับสนกับท่าทางที่น่ากลัวของธีโอดอร์

“เราจะออกจากที่นี่ทันทีที่ดวงอาทิตย์ขึ้นในวันพรุ่งนี้ พวกเราไม่สามารถหยุดพักได้ง่ายนักหลังจากที่ยั่วยุกลุ่มการค้าออร์คุส”

“ฉันได้บดขยี้ไอกระป๋องนั้นไปแล้ว ดังนั้นมันคงจะไม่เป็นไรสำหรับสองสามวัน?”

“ไม่ ไม่เป็นเช่นนั้นหรอก”

สิ่งที่น่ากลัวเกี่ยวกับเนโครแมนเซอร์ก็คือความแข็งแกร่งของอันเดท อันเดทที่ไม่ได้ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์นั้นจะฟื้นฟูกลับสภาพเดิมเมื่อมีเวลาที่เพียงพอและมีการสนับสนุนด้วยเวทมนต์ดำ

ถ้าหากมันถูกสนับสนุนด้วยเวทมนต์ดำ อัศวินแห่งความตายจะฟื้นตัวจากความเสียหายที่แรนดอล์ฟได้ทำไว้ภายในเวลาไม่กี่วัน มันมีข้อจำกัดมากมายในการประลอง แต่อันเดทสามารถใช้พลังของมันได้อย่างเต็มที่ในตอนกลางดึก

นี่หมายความว่าพวกเขาต้องออกไปจากเมืองก่อนที่อัศวินแห่งความตายจะฟื้นตัว

“ฟู่ แล้วพวกเราจะไปรอที่โรงแรมกันใช่มั้ยคืนนี้?งั้นมันก็ช่วยไม่ได้ละนะ”

อย่างไรก็ตามคำตัดสินของแรนดอล์ฟได้เปลี่ยนความคิดของธีโอ แรนดอล์ฟเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่ ดังนั้นบางทีกลุ่มการค้าคงจะไม่สามารถทำอะไรได้ง่ายนัก ธีโอจะไม่สามารถร่วมดื่มเล็กน้อยกับคนที่นำชัยชนะมาให้เขางั้นหรือ?

ธีโอดอร์ตัดสินใจและกล่าวว่า “มา นำทางฉันสิ”

“หะ?อะไร?”

“นายไม่ต้องการที่จะดื่มงั้นหรอ?บางทีนายอาจจะไม่รู้จักร้านเหล้าเลย?”

“ไม่ นายน้อยพึ่ง....”

ธีโอดอร์ยิ้มให้กับท่าทางของแรนดอล์ฟและเดินไปข้างหน้า “พวกเราจะออกไปกันพรุ่งนี้ไม่ใช่หรอ?”

แรนดอล์ฟเข้าใจคำพูดสั้นๆของธีโอและเผยรอยยิ้มกว้างออกมา เขาเกิดมาในฐานะเด็กของตระกูลที่ทรงเกียรติ แต่ธรรมชาติของเขานั้นคือหมาป่าผู้ที่รักในความเป็นอิสระ ตอนนี้เขาจะได้ดับความกระจายของคอที่แห้งเผือดของเขาจากการต่อสู้ที่ร้อนแรง

“โอเคร งั้นนายน้อยจะเป็นผู้จ่ายใช่มั้ย?”

“แน่นอน ขอบคุณสำหรับการที่รักษา300เหรียญทองเอาไว้ วันนี้นายสามารถดื่มได้จนกว่านายจะไม่ไหว”

“ฮ้า....เยี่ยมมากนายน้อย!”

ในขณะนั้นกิบราที่รออยู่ในระยะไกลก็ได้ขัดจังหวะพวกเขา “อะแฮ่ม!นะ-นายจ้าง ฉันสามารถเข้าร่วมด้วยได้หรือไม่?”

ธีโอดอร์หัวเราะออกมา มันค่อนข้างอึดอัดที่ได้เห็นเขาทำตัวเช่นนี้ด้วยรูปลักษณ์ที่สูงกว่า2เมตรของเขา กิบรานั้นได้เฝ้ามองดูพวกเขาจากระยะไกลนับตั้งแต่ธีโอได้ยอมรับการต่อสู้ตัวต่อตัว อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้หันหลังให้กับธีโอแม้ธีโอจะทำในเรื่องที่รุนแรง แม้ว่าเขาจะมาจากด้านมืดของเมือง แต่กิบรานั้นจงรักภักดีต่อธีโออย่างมาก

“ฉันจะเลี้ยงคุณเช่นกันเพราะในท้ายที่สุดคุณไม่ได้หนีไป”ธีโอกล่าว

จากนั้นกิบรา ผู้ที่ปกติมักจะมองผู้อื่นด้วยท่าทางคุกาม ก็ได้ยิ้มกว้างออกมาและส่งเสียงดีใจ “โอ้ เย้ ขอบคุณ นายจ้างนั้นเป็นคนที่ใจดีอย่างแท้จริง!”

“อะไรนะ คนนี้เองก็ถูกจ้างโดยนายน้อยเช่นกัน?งั้นเราก็มีเพื่อนร่วมดื่มอีกคนแล้วสิ”

“มีเรื่องราวมากมายที่ต้องพูดถึง!”

คนสองคน ได้พูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวของธีโอดอร์ ขณะที่เดินอยู่บนถนนของซิโปโค

พวกเขานั้นมีลักษณะและเสียงที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่การสนทนาระหว่างทั้งสองคนกลับเป็นเรื่องเดียวกัน พวกเขาพูดคุยนินทาเกี่ยวกับธีโอ ที่นำพาพวกเขาให้มาพบกัน ดังนั้นธีโอดอร์จึงเพียงแค่หัวเราะออกมาและเดินตามหลังทั้งสองคนที่ซุบซิบนินทาเขา

‘….นี่คือวิธีที่ดีที่สุดแล้ว’

มันไม่ใช่วิธีที่ดีนัก แต่เขาจะไม่สามารถมีความสุขไปกับชีวิตได้หากเขามักจะไล่ตามหาแต่วิธีที่ดีที่สุด

ธีโอดอร์คิดถึงสร้อยคอของชาล็อตในกระเป๋าของเขาและวางมันไว้บนมือซ้าย ไม่นานหลังจากนั้น มันก็ถูกเก็บลงในช่องว่าง มันคือ[ช่องเก็บของ]ที่แม้กระทั่งจอมโจรระดับตำนานยังไม่สามารถขโมยมันออกไปได้

เพื่อนผ่อนคลายความคิด ธีโอดอร์ก็ได้ตัดสินใจที่จะปล่อยตัวไปกับค่ำคืนที่สนุกสนาน