ตอนที่ 123 ข้ามผ่านที่ราบรกร้าง 3

พรึบ!

เวทย์ขั้น3 บอลเพลิงเป็นเวทย์โจมตีที่นิยมใช้กันอย่างมาก เมื่อบอลเพลิงขนาดใหญ่5ลูกที่มีขนาดใหญ่กว่าหัวของผู้ใหญ่ปรากฏ ความมืดก็ได้หายไปและเปิดเผยสถานที่ที่ธีโอดอร์กำลังยืนอยู่

เหล่าสมาชิกของกลุ่มการค้านั้นอยู่ค่อนข้างห่างจากเขา แต่แสงและความร้อนของบอลเพลิงก็ยังส่งผลถึงพวกเขา มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะเผาสิ่งมีชีวิตขนาดเช่นมนุษย์ด้วยพลังเช่นนี้ อย่างไรก็ตามผู้ที่สร้างบอลเพลิง ธีโอดอร์ เขาได้กลับมองไปที่พวกมันด้วยความมึนงง

‘อะไรกัน?ฉันใช้พลังเวทย์เพื่อสร้างพวกมันแค่สามลูก’

แต่ความสับสนก็ได้รับการแก้ไขอย่างรวดเร็ว สัญลักษณ์บนมือซ้ายของเขา ‘Ring of Muspelheim’คือสิ่งที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์นี้

สัญลักษณ์นี้มีความสามารถในการเพิ่มความสัมพันธุ์กับธาตุไฟและลดการใช้พลังเวทย์ในการเรียกเวทย์ธาตุไฟลงครึ่งหนึ่ง ดูเหมือนว่าพลังนี้จะทำหน้าที่อย่างอิสระขัดกับความตั้งใจของธีโอ ถ้าเป็นเช่นนั้นธีโอก็ต้องเพิ่มตัวแปรดังกล่าวในการคำนวณของเขา

เมื่อเขาเสร็จสิ้นการคิด ธีโอดอร์ก็ได้จ้องมองไปข้างหน้าของเขา

“…เร็ว อูฐงั้นรึ?”

มันเหมือนกับที่เขาพูด ฝุ่นที่คลุ้งกระจายอยู่บนเส้นขอบฟ้านั้นได้เข้ามาใกล้มากพอที่จะแยกแยะได้ว่าคือตัวอะไร อูฐนั้นยากที่จะพบได้ในทวีปตอนเหนือ แต่ในความเป็นอูฐเป็นสัตว์ที่ดีที่สุดในการขี่อย่างรวดเร็ว พวกมันสามารถวิ่งได้ด้วยความเร็วประมาณ65กิโลเมตรต่อชั่วโมง

นอกเหนือจากการชื่นชมมัน ดวงตาเย็นชาของเขาก็ได้จับเป้าหมายสำหรับบอลเพลิงของเขา

“ไป” ธีโอดอร์ประกาศและบอลเพลิง5ลูกของเขาก็ได้พุ่งไปข้างหน้า พวกมันมุ่งเป้าไปยังคนที่อยู่แถวหน้า กองหน้าของทุกกลุ่มนั้นแข็งแกร่ง และพลังการพุ่งเข้าใส่ของกองหน้านี้ก็ได้ลดลงไปครึ่งหนึ่ง

“Å¢¢℃£··· ?!”

"° C ¥£¢!"

อย่างไรก็ตามสัญชาตญาณของธีโอบอกกับเขาว่ามีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติขณะที่ศัตรูนั้นตอบสนองอย่างรวดเร็ว

พวกมันกระจัดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง เพื่อหลบหนีไปจากเวทมนต์อันยิ่งใหญ่ ในขณะที่ศัตรูเก่งๆบางคนยังคงใช้ดาบของตนในการปัดป้องบอลเพลิงโดยตรง ดาบที่มีรูปทรงโค้ง แชมเชอส์(ดามัสกัส ดาบเปอร์เซียอะครับ)ได้เคลื่อนไหวไปมาและบอลเพลิงก็ได้แตกออกจากกันและระเบิดในอากาศ

ธีโอยังคงท่าที่เย็นชาขณะที่เขาเฝ้ามอง

ฉึก!ฉึก!ฉึก!

หน้าผาก คอ และปาก ....ลูกศรโปร่งแสงได้เจาะทะลุจุดที่ไม่สามารถป้องกันได้ด้วยเกราะและทำให้เกิดน้ำพุเลือดพุ่งกระจาย

ผู้ที่ทำลายบอลเพลิงนั้นได้เจอการโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัวและตกลงจากหลังอูฐ ความมืดนั้นไม่ใช่เพื่อน มันทำให้พวกเขามองไม่เห็นศรลมที่ซ่อนตัวอยู่หลังบอลเพลิง

นี่คือเวทมนต์ที่แท้จริง แตกต่างจากผู้ที่เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการใช้เวทย์อลังการ การโจมตีก่อนหน้านั้นได้โจมตีโดนคน5คน ดังนั้นมันจึงไม่แย่นัก

“¢Å¢! A \ £¢¥Å℃ -!”

อย่างไรก็ตามศัตรูของพวกเขาไม่ได้โง่ เพื่อแลกกับการจัดการฝั่งตรงข้ามไป5คน ธีโอดอร์ต้องเปิดเผยตำแหน่งของเขา จอมเวทย์นั้นเป็นกลุ่มคนที่แข็งแกร่งที่สุดหากพวกเขาสามารถใช้ความสามารถของพวกเขาได้ในที่ปลอดภัย ผู้นำของศัตรูนั้นรู้เรื่องนี้ดีและมุ่งหน้าไปหาจอมเวทย์ที่อยู่คนเดียวด้วยพรรคพวกของเขาอีกสองสามคน

อย่างไรก็ตาม เขาได้ทำมันเช่นนี้โดยที่ไม่รู้ว่าที่คือเป้าหมายของธีโอดอร์

เป็นเพราะพวกเขาสูญเสียเพื่อนร่วมรบ....?นักรบ1นายได้วิ่งมาข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง เขากระโดดออกจากอูฐขณะแกว่งดาบไปมา แสงรอบๆใบดาบบ่งบอกว่าเขาเป็นผู้ใช้ออร่า กล่าวอีกนัยนึงเขามีอำนาจมากพอที่ตัดผ่านเวทย์ป้องกันในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

“℃℃ A (Die!)”

“....ง่ายอะไรเช่นนี้” ธีโอดอร์ยืนรับดาบโดยไม่มีความลังเล

ฟึบ!

มันตัด---ไม่สิ มันไม่ได้ตัดผ่านอะไรเลย นักรบที่ผู้ที่ลงดาบของเขาตกอยู่ในความสับสนชั่วขณะ เขามั่นใจว่าเขาวาดดาบใส่ศัตรูอย่างชัดเจนแต่เขากลับไม่รู้สึกว่าเขาได้ตัดผ่านบางสิ่งเลย ขณะที่การเคลื่อนไหวของเขาหยุดชะงัก ธีโอดอร์ก็ได้ปิดการใช้งาน Fluidization และปล่อยหมัดออกไป

‘บทเพลงแห่งสงคราม ท่วงทำนองแห่งพลัง Mezzo Forte’

ผลกระทบจากการโจมตีของธีโอนั้นได้รับการเสริมความแข็งแกร่งด้วยเวทมนต์ ทำให้หมัดของเขาต่อยทะลุเกราะภายในหมัดเดียวและบดขยี้หัวใจที่อยู่หลังซี่โครงของเขา

ปึก!

ร่างของนักรบที่ไร้ลมหายใจถูกโยนกลับไป

ใบหน้าของผู้นำของศัตรูแข็งค้างขณะที่เฝ้าดูภาพนั้น จากนั้นเขาก็ยกมือซ้ายขึ้นและออกคำสั่งกับคนของเขา หลังจากการทำท่าทางของเขา อูฐก็ได้วิ่งตรงมาทางเขาและเบี่ยงไป จากนั้นมันก็วิ่งวนรอบๆตัวธีโอดอร์

‘คำสั่งล้อมรอบ?นอกจากนี้ยังทำผ่านมือ?พวกเขาเหมือนกับทหารมากกว่าโจรเสียอีก?’ข้อสงสัยของธีโอดอร์ได้แปรเปลี่ยนเป็นความมั่นใจ

และความเชื่อมั่นของเขาก็ได้พิสูจน์ เมื่อผู้นำของศัตรูได้เข้ามาใกล้เขาเพื่อพูดหลังจากที่วงกลมที่รอบตัวเขาเสร็จสิ้น

“หนุ่มน้อย เธอมีทักษะที่ยอดเยี่ยมมาก”

“…ภาษาอย่างเป็นทางการของทางเหนือ?”

“แต่ ฉันเชื่อว่าทักษะของเธอนั้นขึ้นอยู่กับที่นี่ ถ้าหากเธอยังคงต่อต้านอยู่ ฉันจะไม่สามารถรับประกันชีวิตเธอได้”

ธีโอดอร์หัวเราะเยาะให้กับคำขู่ “คุณบอกให้ผมยอมจำนนงั้นหรือ?”

“ถูกต้อง เป้าหมายของพวกเราคือการให้เธอยอมแพ้ และเมื่อพวกเราได้รับค่าไถ่สำหรับเธอแล้วเธอก็สามารถกลับไปยังบ้านเกิดเธอได้”

“คุณคิดว่าผมจะเชื่อฟังคำพูดไร้สาระนี่งั้นหรอ?”

ไม่ใช่แค่ผู้นำของพวกเขาที่สามารถพูดภาษาทางเหนือกับธีโอได้ เหล่านักรบก็ได้พูดออกมาเช่นกัน

“-แก!”

“สงสัยมันคงไม่อยากมีชีวิตอยู่”

“หยุด”

“แค่ฆ่าเขา หัวหน้า!ถึงแม้ว่าจอมเวทย์จะใช้กำปั้นของเขาได้ แต่เขาจะจัดการกับคนจำนวนมากในระยะเช่นนี้ได้อย่างไร?”

“ฉันบอกให้แกเงียบ!”

ขณะที่พวกเขาถกเถียงกันเกี่ยวกับชีวิตของธีโอ ธีโอดอร์ก็ได้เลียริมฝีปากด้วยลิ้นของเขา พวกเขาคิดว่าตัวเองสามารถตัดสินใจเกี่ยวกับชีวิตของเขาได้งั้นรึ?มีหลายอย่างที่เขาต้องการจะสั่งสอนพวกมันอย่างเหมาะสม แต่เขาต้องตรวจสอบก่อน

เขาจ้องมองไปในดวงตาของผู้นำและถามว่า“ผมควรจะเรียกคุณว่าโจรหรือไม่?คุณไม่ใช่ทหารระดับสูง(จานิสซารี่ เป็นคำเรียกทหารระดับสูงของพวกออสเต็น) ที่เป็นผู้นำของทหารทั่วไปของออสเต็นงั้นหรอ? หรือคุณเป็นกองกำลังที่คอยปล้นสะดม?”

“…เธอ”

“อย่าพูดว่าคุณไม่ใช่ เหล่านักรบนั้นเคลื่อนย้ายตามระเบียบวินัยของทหาร และพวกเขาก็ใช้ดาบเดียวกัน”ธีโอขัดคำพูดของเขาก่อนที่จะพูดต่อด้วยเสียงอันดัง “ตามคำที่กล่าวจานิสซารี่นั้นเปรียบเสมือนคมดาบของสุลต่านไม่ใช่รึ?เช่นนั้นการปล้นสะดมนี้ถูกสั่งโดนสุลต่านงั้นหรือ?”

บรรยากาศได้เปลี่ยนไปหลังจากนั้น ในอาณาจักรทะเลทราย ออสเต็น สุลต่านนั้นเป็นตัวแทนของเหล่าทวยเทพ ไม่เหมือนกับอาณาจักรอื่นๆ ผู้คนในออสเต็นนั้นเชื่อกันว่าพวกเขาเกิดมาเพื่อรับใช้สุลต่านซึ่งแตกต่างไปจากระบอบการปกครองของอาณาจักรต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เหล่าจานิสซารี่ที่เชื่อมั่นอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาพร้อมที่จะกัดลิ้นของเขาจนขาดหากได้รับคำสั่งให้ทำเช่นนั้นโดยสุลต่าน

ผู้นำของศัตรู-ไม่สิ จานิสซารี่ ตอบกลับด้วยเสียงประหลาดว่า “ไม่ พวกเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเขาเลย”

“หืม?”

“และฉันไม่ใช่จานิสซารี่ คนของฉันไม่ใช่ทหารแห่งราชอาณาจักรออสเต็น ”ดาบสีขาวโผล่ออกมาจากฝักดาบที่ห้อยอยู่ที่เอว “หยุดพูดพล่อยได้แล้ว พวกเราคือศัตรู ฉันจะทำลายชื่อเสียงและความภูมิใจของฉัน และฉันเป็นเพียงโจรทั่วไปที่ฆ่าพ่อค้าบนถนน!”

“…ใช่ไหมพวกเรา?”

“ข้าจะฆ่าเจ้า!”

จานิสซารี่และคนของเขาค่อยๆขยับเข้าใกล้ธีโอโดยไม่ทำลายการก่อตัวของรูปขบวนของพวกเขา

มีผู้ใช้ออร่าเจ็ดคนและผู้เชี่ยวชาญอีกหนึ่งคน แม้กระทั่งจอมเวทย์สงครามที่มากประสบการณ์ก็ไม่สามารถที่จะหลบหนีจากการล้อมรอบได้ อย่างไรก็ตามธีโอดอร์ไม่ได้ตกใจเลย ตามที่ธีโอได้รู้มาก่อนหน้านี้ พวกเขาไม่ใช้ศัตรูธรรมดาๆ

การเตรียมการได้เสร็จสิ้นแล้ว และธีโอก็ได้นับก้าวเดินของพวกเขาในความมืด 30เมตร 25เมตร 20เมตร....และในที่สุด มันก็ถึงระยะทางที่พวกเขาสามารถเข้าถึงเขาได้ด้วยการกระโดดเพียงครั้งเดียว

อย่างไรก็ตามขณะที่เหล่านักรบได้ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ....

[อึง ยง!]เสียงของมิตราได้ดังก้องขึ้นจากพื้นดิน

“℃ใช้£¢ ?!”

"£¢¥¥£ !!"

พื้นดินได้ทรุดลงและพื้นที่แข็งก็ได้แปรเปลี่ยนเป็นทราย ทำให้พวกเขาถไลไปกับพื้นดิน

ไม่มีทางที่พวกเขาจะหลบหนีได้เนื่องจากพวกเขาสังเกตเห็นช้าเกินไป ทุกๆพื้นดินที่พวกเขาพยายามจะเหยียบเพื่อยืนจะแปรเปลี่ยนเป็นทราย และทุกครั้งที่พวกเขาพยายามจะเคลื่อนที่ น้ำหนักของพวกเขาก็ได้ทำให้พวกเขาจมลง

ฟู่ๆๆ-....เสียงของทรายที่จมลงนั้นน่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง

และความน่ากลัวที่แท้จริงของทรายดูดก็คือมดนรก

“-แก!”มีเพียงคนเดียว จานิสซารี่ ผู้ที่รู้ถึงมดนรก เขาช้าไปหนึ่งจังหวะ แต่เขาก็สามารถที่จะวิ่งข้ามทรายและวาดดาบไปหาธีโอดอร์ ถ้าหากการโจมตีของเขาโดน สถานการณ์ก็จะเปลี่ยนไป

อย่างไรก็ตาม ธีโอดอร์ ก็ได้ร่ายเวทย์ของเขาเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว “[พายุ จงเป็นคมดาบของข้า]”

เวทย์บทแรกที่เขาใช้จากเวทย์โบราณของจักรวรรดิบัลเซียได้ฝังร่างของเหล่านักรบไว้ภายใต้ผืนทราย

***

เหมือนการต่อสู้อยู่ข้างเดียว

เหล่านักรบที่จานิสซารี่ นำมาเข้าโจมตีธีโอนั้นต่างเป็นมือดี ในขณะที่พวกที่เหลือนั้นมีพลังเพียงเล็กน้อย เนื่องจากกองกำลังหลักได้หายตัวไปจากสนามรบแล้ว เหล่าทหารรับจ้างที่ถูกจ้างโดยโพโลเนล จึงสามารถต่อสู้กับโจรที่เหลือได้

นอกจากนี้ยังมีเกราะที่มีชีวิตอีก6ตนที่ทิ้งไว้โดยธีโอดอร์

เกร๊ง!

ชุดเกราะที่มีชีวิตเป็นของมันเองนั้นไม่ใช่ของหายาก มันเป็นของชั้นต่ำที่สร้างโดยการคัดลอกจากวัตถุโบราณ และเหล่าขุนนางมักจะซื้อพวกเขาไว้เป็นยามเฝ้าบ้าน แม้จะขาดการปฏิบัติอย่างจริงจัง แต่ทว่า ชุดเกราะมีชีวิตนั้นสามารถที่จะเบี่ยงดาบของเหล่านักรบได้

ในช่วงเวลานั้น เหล่านักรบที่เหลืออยู่ก็ต่างตกตายภายใต้คมดาบของชุดเกราะมีชีวิต

“นะ-น่าทึงมาก...”หมีรู้สึกประทับใจขณะที่เฝ้าดู

เขาเคยเห็นชุดเกราะมีชีวิตจากครอบครัวขุนนางมาบ้าง แต่มันไม่มีอะไรมากไปกว่าของตกแต่ง อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เกี่ยวกับชุดเกราะมีชีวิตที่อยู่ตรงหน้าเขานั้น.... พวกเขาเป็นเหมือนอัศวินที่แท้จริงขณะที่ดาบพวกมันได้เฉือนคอของศัตรูด้วยการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่ว

สัญชาตญาณของพ่อค้าได้กระดิกไปมา ขณะที่เขาเต็มไปด้วยความปราถนาที่จะซื้อมัน

ด้วยเกราะมีชีวิตและการต้านทานของทหารรับจ้าง ศัตรูก็เริ่มกระเสือกกระสนและถูกทำลายลงโดยไม่รู้ว่าผู้นำของพวกเขาตายไปแล้ว เมื่อชุดเกราะมีชีวิตได้ยืนยันว่าศัตรูหายไปหมดแล้ว พวกเขาก็ได้หายไป

ในท้ายที่สุด มีเพียงหมีที่เฝ้ามองและย่ำไปบนพื้นที่ที่ว่างเปล่า “อา.....แย่มาก”

“หืม?มีอะไรงั้นหรอครับ?”

“อ่า ธีโอ!”

หมีมองไปที่ธีโอดอร์ที่กำลังใกล้เข้ามา ขณะที่เช็ดเลือดที่ติดอยู่บนเสื้อคลุมของเขา

แม้ว่าหมีจะบ่นว่าการย้ายออกไปจากกลุ่มนั้นเหมือนกับการฆ่าตัวจาย แต่เรื่องราวนั้นได้แตกต่างออกไปในตอนนี้ เขาไม่เคยเห็นมันอย่างใกล้ชิดเช่นนี้ แต่ประสิทธิภาพของธีโอนั้นยอดเยี่ยมมากพวกเขาอาจจะไม่ชนะหากธีโอดอร์ไม่ได้ล่อผู้นำของพวกมันออกไป

แน่นอน ความจริงนั้นแตกต่างออกไปจากนั้น แต่ธีโอไม่ได้พูดอะไรออกมา

“ไม่มีอะไร โอ้ ธีโอ เกิดอะไรขึ้นกับผู้นำของพวกมัน?”

“…ตาย”

“โอ้ โดยธีโองั้นหรือ?”

“ครับ”

หน้าของธีโอดอร์ไม่มีความดีใจเลยแม้ว่าจะได้รับชัยชนะ และคำพูดของหมีก็ทำให้เขานึกถึงภาพในช่วงเวลานั้น จานิสซารี่ ผู้ที่ต่อสู้จนจบแม้ว่าแขนขวาของเขาจะถูกตัดขาด  เขารู้ว่าธีโอพยายามจะจับตัวเขาและตัดสินใจโดยไม่ลังเล

เขาได้กล่าวว่า “ทรงพระเจริญดวงอาทิตย์แห่งออสเต็น ท่านสุลต่านผู้ยิ่งใหญ่!”

ธีโอดอร์ยังคงไม่เข้าใจถึงความภักดืที่ผลักดันให้ผู้นำของเหล่านักรบยอมสละชีวิตเพื่อสุลต่าน  ด้วยภัยแล้งอันยิ่งใหญ่ของอาณาจักรออสเต็นนั้นจึงผลักดันให้จานิสซารี่ต้องออกปล้น

ความรู้สึกซับซ้อนได้เติมเต็มไปทั่วจิตใจของเขามันมากกว่าความสุขที่เกิดจากชัยชนะ ธีโอได้จ้องมองไปที่ดวงดาวบนท้องฟ้า และตระหนักว่าเขามีความเป็นมนุษย์มากแค่ไหน