ตอนที่ 80 เหรียญเงินแห่งความดี 2

ธีโอดอร์ที่ไม่ได้สติมาหลายคืนดูเหมือนว่าเขาจะหลับสบายดี แต่ทว่าเขากำลังตกอยู่ในอันตราย เนื่องจากเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของอัลเฟรดที่ได้รับการขนานว่าวีรบุรุษสงคราม พลังของจิตวิญญาณเขานั้นแข็งแกร่งเกินไปเกินว่าที่ธีโอดอร์จะสามารถรับได้ ทั้งหมด ถ้าธีโอพยายามที่จะคว้าพลังทั้งหมดไว้ จิตใจของเขาจะแตกสลายราวกับกระจกแตก

ธีโอรู้ดีและเลือกสิ่งที่ดีที่สุด เขายอมแพ้ที่จะได้รับพลังทั้งหมด แต่เขาก็เลือกที่จะแยกจิตวิญญาณของเขาและอัลเฟรดออกจากกัน

ท่ามกลางความมืดมิดในโลกแห่งจิตใจ ธีโอสังเกตเห็นว่าความรู้สึกของเขาเริ่มกลับ เป็นหลักฐานว่าจิตใจและร่างกายของเขากำลังฟื้นตัวขึ้นพอที่จะลืมตาตื่นขึ้นแล้ว

‘ถึงเวลาที่จะตื่นแล้ว?ขอบคุณพระเจ้าที่ช่วยให้ฉันประสบความสำเร็จอย่างใดอย่างหนึ่ง’ ธีโอมองลงมาที่ตัวเองพร้อมกับถอนหายใจ

ไม่นานมานี้เขาได้ยืนอยู่ระหว่างเขตของ อัลเฟรด และ ธีโอดอร์ และเขาไม่สามารถบอกได้ว่าใครคือเขา และเขาพึ่งได้สติกลับมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

ในที่สุดจิตสำนึกของเขาก็ตื่นขึ้น ไม่นานเขาก็ลืมตาขึ้นมา

“อืม....”

‘แข็ง’ หลังจากไม่ได้ลืมตาตื่นขึ้นมานานกว่าสองสัปดาห์ เขากลับรู้สึกแปลกๆที่สามารถสรุปออกมาได้เพียงคำเดียว กล้ามเนื้อของเขาแข็งราวกับเชือก และข้อต่อของเขาก็ส่งเสียงดังออกมาอย่างต่อเนื่อง

แม้ว่าเขาจะได้รับการรักษาจากวังหลวงก็ตาม แต่เขาสลบนานเกินไป แม้แต่ลำตัวส่วนบนและกระดูกสันหลังของเขาก็ปวดเล็กน้อย ธีโอยอมแพ้ที่จะลุกขึ้นและนอนลงอย่างนิ่งๆ

‘บ้าจริง ฉันนอนท่านี้มานานแค่ไหนแล้ว?ถ้าฉันยังแข็งอยู่เช่นนี้ ฉันต้องนอนเช่นนี้อย่างน้อย1สัปดาห์” เขาต้องการที่จะลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่เห็นได้ชัดว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัส ถ้าเขาขยับร่างร่างกายด้วยสภาพร่างกายเช่นนี้

ธีโอดอร์พิจารณาสถาพของเขาโดยใช้ประสบการณ์ของลี ยองซุกและถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาพึ่งจะสังเกตเห็นมันในจิตใจของเขา แต่เขาอาจจะต้องใช้เวลาพักสักสองสามวัน อย่างไรก็ตามเขาต้องการทราบว่าที่แห่งนี้คือที่ไหนและอาจารย์ของเขาเป็นยังไงบ้าง

สิ่งเดียวที่เขาได้รับจากเหตุการณ์นี้คือ

‘นี่มัน....?สัมผัสของอัลเฟรด?’ ในขณะนั้นธีโอรู้สึกได้ถึงประสาทสัมผัสที่เพิ่มเข้ามา

มันไม่เหมือนกับประสาทสัมผัสทั้ง5 นี่เป็นสัมผัสที่ไม่ได้อยู่กับร่างกายเขามาแต่แรก

มันแตกต่างจากการรับรู้ทางประสาทสัมผัสทั้ง5ของธีโอ พรสวรรค์ของอัลเฟรดนั้นดูเหมือนว่าเขาจะสามารถมองเห็นอนาคตได้เล็กน้อย เขาเกิดมาพร้อมกับคุณสมบัติโดยธรรมชาติ มันเป็นประสาทสัมผัสที่6ซึ่งดูเหมือนจะเบ่งบานในสนามรบ เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เขากลายเป็นวีรบุรุษสงครามด้วยอาวุธที่ชื่อ กระสุนเวทย์

อย่างไรก็ตามนั่นไม่ได้หมายความว่า ธีโอดอร์ จะมีประสาทสัมผัสที่6ในระดับเดียวกับอัลเฟรด

“…มันเป็นเรื่องยาก ฉันต้องใช้เวลาสักพักเพื่อทำความคุ้นเคยกับมัน” ธีโอได้หลับตาลงขณะที่จดจ่อไปที่มัน ก่อนที่จะส่ายหัวไปมา

นี่เป็นของขวัญที่ อัลเฟรด เบลลอนเทส มอบให้กับเขาและมันเหมือนกับเหงือกปลา คนธรรมดาจะไม่ทราบวิธีการหายใจด้วยเหงือก ธีโอได้รับความสามารถนี้มา แต่เขาจะต้องใช้เวลาและประสบการณ์ในการใช้ประโยชน์จากพรสวรรค์นี้อย่างเต็มที่

ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นธีโอจึงอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้

‘เจ้าชายอัลเฟรดได้หายไปแล้ว แต่ร่องรอยของเขายังคงอยู่ในใจฉัน ฉันยังจดจำช่วงเวลาที่พวกเราต่อสู้ร่วมกันได้อย่างชัดเจน ถ้าฉันทำตามความรู้สึกนั่น ฉันจะไปถึงจุดๆนั้นในเร็วๆนี้’

ธีโอได้กลายเป็นคนที่แข็งแกร่งพอที่จะเผชิญกับ อัตตา ที่น่าสะพรึงกลัวเป้าหมายของธีโอคือการทำให้ตัวเขาแข็งแกร่งพอที่จะสยบ อัตตาลงได้ จากนี้ไปเขาต้องเผชิญหน้ากับมันอีกครั้งแน่ เขาไม่มีทางหลักเลี่ยงการเป็นศัตรูกับมันได้

“ครั้งต่อไป ฉันจะชนะ” ธีโอกำหมัดแน่น

“...ธีโอ...”

ธีโอแข็งค้างเมื่อเขาได้ยินเสียงจากที่ไหนสักแห่ง ‘อะ-อะไร?มีใครอยู่ในห้องนี้นอกจากฉันกัน?’

เขาไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้เพราะสัมผัสของเขานั้นย่ำแย่อยู่ พวกเขาอยู่ไหนกัน? อย่างไรก็ตามคนที่พึมพำชื่อเขาออกมากลับเงียบลง

ธีโอรู้สึกสับสนกับความเงียบ จากนั้นเขาจึงเงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง ตอนนั้นเองที่ทำให้เขาได้เห็นใครบางคน

“ธีโอ....ตาย....ไม่นะ.....” ซิลเวียกำลังหลับอยู่บนเก้าอี้และละเมอสิ่งที่ไม่ดีออกมาขณะที่น้ำลายไหล

เมื่อเขาได้เห็นเธอ ก็ทำให้เขานึกขึ้นได้ เธอเป็นอย่างไรบ้าง? เขาไม่ได้ติดต่อกับเธอเลยตั้งแต่กลับจากมิลเลอร์ บารอนี่ เนื่องจากเธอเป็นถึงศิษย์ของผู้นำBlue Tower ทำให้เป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะออกไปไหนมาไหนได้ และธีโองก็ยุ่งกับการฝึกพิเศษของเวโรนิก้าและภารกิจ

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมซิลเวียจึงมาเยี่ยมเขา

‘ที่แห่งนี้ โรงแพทย์ของMana-vilสินะ?’

ดูเหมือนว่าเวโรนิก้าจะพาเขาและเอลโลน่ากลับมาที่Mana-vil หลังจากเอาชนะอัตตาได้ ธีโอคิดได้อย่างรวดเร็วและนอนลงด้วยรอยยิ้ม แม้มันจะเป็นเรื่องที่น่าอึดอัดใจ แต่การได้เห็นหน้าตอนนอนของซิลเวียนั้นช่างดีจริงๆ

ขณะนั้น มือซ้ายของเขากลับรู้สึกไม่สบายตัว

-....เจ้าตื่นแล้ว ผู้ใช้

‘ความตะกละ’

เช่นเดียวกับเขา ความตะกละ ก็ได้ตื่นขึ้นมาจากการพักตัวของมัน

-ตอนนี้ มันเป็นไปไม่ได้แล้วที่ข้าจะให้เจ้ายืมพลังล่วงหน้าเช่นครั้งก่อนหน้านี้ ข้าจะไม่สามารถปลดปล่อยคุณสมบัติของข้าได้อีกจนกว่ามีการปลดผนึกต่อไปด้วยวิธีปกติ

‘แกไม่สามารถที่จะปลดปล่อยคุณสมบัติของแกได้?’

-ข้าเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเวทย์โบราณ ดังนั้นระบบจึงมีอำนาจเหนือข้า มันเป็นไปได้ที่ข้าจะไม่สามารถออกมาได้ชั่วขณะหลังจากที่ข้าได้ปลดผนึกที่4ออกมาด้วยวิธีที่ผิดปกติเช่นนี้

ไม่สำคัญว่ามันจะต้องการแค่ไหน ความตะกละไม่สามารถที่จะปลดปล่อยผนึกของตัวเองได้โดยผละการ

-เร็วเข้า ผนึกต่อไป....

ธีโอพยักหน้าขณะที่ความตะกละได้หลับไปอีกครั้ง ดูเหมือนว่าความตะกละก็ได้รับความท้ายทายขณะที่ต่อกรกับอัตตาเหมือนกัน บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องยากที่จะคุยกับมันเช่นเมื่อก่อนจนกว่าจะมีการปลดผนึกลำดับต่อไป

จากนั้นความเงียบก็ได้ปกคลุมห้องอีกครั้ง ธีโอก็ได้ปิดตาลง เขากำลังจะหยุดพักจนกว่าร่างกายจะฟื้นตัวดี แต่ทว่าความเงียบนั้นอยู้ได้ไม่นาน

“ธีโอ!เธอตื่นแล้ว!” วินซ์จอมเวทย์วัยกลางคนที่มาเยี่ยมเขา มองเขาด้วยความรู้สึกยินดี

***

จิตใจของธีโออาจจะอยู่ในสภาพเสี่ยง แต่ร่างกายของเขาหายดีแล้ว

เป็นเพราะเอลโลน่าได้รักษาเขาเรียบร้อยแล้ว และเขาไม่มีบาดแผลอื่นใดยกเว้นแขนขวาของเขา ถ้าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บทางจิตใจเขาคงจะฟื้นขึ้นมาตั้งแต่วันแรกที่ล้มลง

ต้องขอบคุณสิ่งนั้น ทำให้ธีโอไม่มีปัญหาในการเล่าเรื่องราว “…ครับ ผู้อาวุโสเฮอร์แมนตายแล้ว”

ใบหน้าของวินซ์เต็มไปด้วยความเสียใจขณะที่เขาได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นกับขบวนรถ โดยเฉพาะเรื่องของเฮอร์แมน

เฮอร์แมนเป็นที่รู้จักกันดีในพรสวรรค์และความสามารถของเขา เขาคอยเอาใจใส่และแนะนำเด็กรุ่นใหม่ที่เข้าหอคอยมาทุกคน ดังนั้นเขาจึงเป็นเสาหลักของRed Tower แม้ว่าเขาจะเกษียณไปแล้วแต่เขาก็ยังคงให้การสนับสนุนเมลเทอร์อยู่อย่างต่อเนื่อง

ข้อเท็จจริงที่ว่าเขาเสียชีวิตแล้วทำให้วินซ์รู้สึกเจ็บปวดใจ อย่างไรก็ตามวินซ์ก็ได้ระงับความเศร้าเสียใจของเขาเอาไว้ ในฐานะจอมเวทย์สงครามที่ผ่านสงครามมาแล้ว เขาเคยชินกับการอำลาเพื่อนร่วมงานมาหลายคนแล้ว

เขารู้สึกชื่นชมเฮอร์แมนอย่างมากที่ปฏิบัติภารกิจจนจบและส่งลูกศิษย์ของเขากลับมาอย่างปลอดภัย

“เอาละต่อไปตาฉัน”

หลังจากที่ธีโอดอร์หมดติไปเขาไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นภายนอกจิตใจของเขาเลย ต้องขอบคุณซิลเวีย ธีโอรู้ว่าเขาอยู่ในโรงแพทย์ของMana-vil แต่นั่นคือทั้งหมดที่เขารู้

มีการจัดการประชุมลับขึ้นที่พระราชวังและขบวนรถของเอลฟ์ชั้นสูงกลายเป็นหัวข้อสนทนาไปทั่วเมืองภายในไม่กี่วัน ธีโอได้กลายเป็นหนึ่งในคนดังที่สุดของอาณาจักรเมลเทอร์

เขาไม่ค่อยคุ้นเคยกับการเป็นจุดสนใจของผู้คน ดังนั้นเขาจึงขมวดคิ้วแน่น

ดวงตาของซิลเวียส่องกระกายออกมาเมื่อได้ยินเรื่องราวจากวินซ์ “ว้าว!เยี่ยมไปเลย ธีโอ! เธออาจจะเป็นคนเดียวที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในรุ่นของเรา!”

“คำพูดของซิลเวียไม่ผิดหรอก”วินซ์หัวเราะออกมา “จอมเวทย์ที่ชนะลูกศิษย์ของผู้นำหอคอยเวทมนต์ จากนั้นไม่กี่วันเขาก็ได้เอาชนะเอลเดอร์ลิช ต่อมาเขาได้ช่วยชีวิตเอลฟ์ชั้นสูง นี่เปรียบได้กับการเป็นวีรบุรุษเลยนะ”

“ตะ-แต่ศาสตราจารย์ก็อยู่กับผมด้วย....!”

“นั่นไม่สำคัญ ราชวงศ์ได้เริ่มที่จะส่งเสริมเธอในฐานะวีรบุรุษแล้ว”

จากนั้นวินซ์ก็หยิบหนังสือพิมพ์ออกมาและกางให้เขาดูเนื้อหาภายใน ตาของธีโอกลอกไปมาขณะที่อ่านเนื้อหานั่น ดวงตาของเขาสั่นไหวอย่างแรงเนื่องจากนี่เป็นการประกาศงานระดับชาติ

“งะ-งานมอบเหรียญรางวัล?นอกจากนี้ งานเต้นรำ?!”

กษัตริย์แห่งอาณาจักรเมลเทอร์ เคิร์ทที่3 นั้นเกลียดความฟุ่มเฟือย ทุกคนต่างรู้จักลักษณะนิสัยของเขาดีจึงหลีกเลี่ยงความฟุ่มเฟือย แต่ทว่าเขากลับจัดงานเต้นรำ อาจกล่าวได้ว่าจะไม่มีงานเต้นรำเกิดขึ้นในเมลเทอร์ยกเว้นจะมีบุคคลสำคัญจากอาณาจักรอื่นมาหรือพิธีเปิด-ปิดงานประลองเวทมนต์

อย่างไรก็ตามตัวอักษรที่เขียนในหนังสือพิมพ์กลับเด่นชัดเจน

“ทั้งหมดนี้เป็นเพราะผมงั้นหรอ....?”

เมื่อได้ยินเสียงที่ไม่เชื่อถือของศิษย์เขาวินซ์ก็กล่าวยืนยันว่า “ถูกต้องแล้ว บางทีพวกเขาอาจจะต้องการทำให้เธอโดดเด่นเหนือเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเอลฟ์ชั้นสูงในขบวนเดินทาง มันตลกที่พวกเขามักใช้วิธีนี้ปกปิดเรื่องราวที่แท้จริง”

“ผมมีค่ามากขนาดนั้นเลยหรอ?”

“แน่นอน”

‘เหรียญ เหรียญ...’ ธีโอจ้องไปที่ภาพบนหนังสือพิมพ์

‘เหรียญเงินแห่งความดี?’ เขาอ่านหนังสือมามากมายในห้องสมุดสถาบัน แต่เขาไม่ค่อยรู้เรื่องนี้มากนัก ธีโอไม่ได้สนใจในสิ่งที่เกี่ยวข้องกับชนชั้นสูงนัก

‘เหรียญนี้มันดีงั้นหรือ?’

เมื่อเห็นธีโอจ้องไปที่มัน วินซ์ก็พูดขึ้นด้วยเสียงอ่อนนุ่มว่า “นี่คือเหรียญเงินแห่งความดีเชียวนะ!คนที่ได้รับมันเป็นครั้งสุดท้ายคือเมื่อ30ปีก่อน ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคนที่จะได้รับมันคือศิษย์ของฉัน ธีโอดอร์!”

“…ศาสตราจารย์?”

“มันไม่น่าเชื่อใช่ไหม?ฉันเข้าใจดี มันเป็นเหรียญที่มีค่าเทียบเท่ากับตำแหน่งไวท์เคาท์”

ธีโอดอร์พยายามที่จะหยุดวินซ์ที่เข้าใจเขาผิด แต่เขาก็ต้องกลืนคำพูดลงไป

เหรียญที่มีค่าเทียบเท่าตำแหน่งไวท์เคาท์...?มีสิ่งเช่นนี้อยู่ในอาณาจักรนี้ด้วยงั้นหรอ...?ถ้ามันจริง ก็หมายความว่ามูลค่าของเหรียญไม่สามารถที่จะตีค่าเป็นเงินได้เลย

จากนั้นวินซ์ก็ได้พูดต่อ “เหรียญเงินแห่งความดีนั้นเปรียบเสมือนสมบัติแห่งชาติ บางทีเธออาจจะได้รับสมบัติแห่งชาติในพิธีมอบเหรียญนี้!เธอควรจะรู้สึกตื่นเต้นและมีความสุขสิ!”

‘…สมบัติแห่งชาติ?’

ผ่านไปสักพัก ปากของธีโอดอร์ก็ได้เปิดกว้างขึ้น