ตอนที่ 47 การโต้กลับของทั้งสามคน 1

ทหารรับจ้างเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีก่อน

ทหารรับจ้างได้ขึ้นไปยืนบนกำแพงและหยิบบางอย่างออกมาจากเอวของเขา จากนั้นพวกเขาก็บรรจุก้อนหินลงไป มันคือหนังสติ๊กนั่นเองแต่เป็นขนาดที่ใหญ่กว่าปกหน่อย

หนังสะติ๊กนั้นทำได้ง่ายกว่าคันธนูและต่างจากลูกศร ก้อนหินสามารถหาได้ทั่วไป มันจึงเหมาะกับทหารรับจ้างที่ไม่สามารถซื้ออุปกรณ์ราคาแพงได้

“ยิงได้!” ผู้ที่ทำหน้าที่แทนแรนดอล์ฟหรือก็คือรองผู้บัญชาการ แฮงค์ ตะโกนขึ้นมดังลั่นและก้อนหินก็ได้พุ่งออกไปทันที

ปึก!ปึกปึก!ปัก!

เหล่าอันเดทขนาดเล่นเช่นโคโบลท์และก๊อบลินนั้นล้มลงทันทีเมื่อถูกก้อนหินกระแทกใส่ พวกอ๊อคไม่ล้มลงในทันทีแต่ในที่สุดมันก็ล้มลงเมื่อถูกหินกระแทกใส่เข้าติดๆกัน3ถึงสี่ครั้ง ในชั่วพริบตามีอันเดทมากมายล้มลงไปนอนอยู่บนพื้น

แต่ทว่ามันดูราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเนื่องจากอันเดทมีจำนวนนับพันตัว

“พวกมันมาเยอะยังกับฝูงมด”

ธีโอ ซิลเวีย และแรนดอล์ฟสังเกตพวกมันจากด้านบนกำแพง การดูฝูงอันเดทที่มีร่างกายที่เน่าเปื่อยนั้นไม่น่าชวนอภิรมณ์เอาเสียเลย ถ้ามีแค่ตัวเดียวคงไม่เท่าไร แต่นี่มีซากศพเน่าเปื่อยนับพันมารวมตัวกัน

ปากของธีโอถึงกับอ้าค้างเมื่อเห็นภาพฉากนี้

ตามแผนที่วางไว้โดยนายจ้างของเขา ธีโอดอร์ พวกเขาทั้งสามคนต้องไปที่ด้านหลังของฝูงอันเดทนี่ อย่างไรก็ตามมันไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่จะฝ่าฝูงอันเดทที่มากมายขนาดนี้ได้แม้จะใช้เวทย์ไฟก็ตาม ถ้าพวกเขาใช้เวทย์ขั้น4หรือ5มันก็พอมีทางที่จะเป็นไปได้ที่จะฝ่าเข้าไป แต่พวกเขาจะสูญเสียความสามารถในการต่อสู้เมื่อถึงฐานของเนโครแมนเซอร์

ดังนั้นธีโอจึงได้คิดวิธีที่จะผ่านไปโดยไม่ต้องต่อสูี่จะผ่านไปโดยไม่ต้องต่อสู้

“ลดน้ำหนัก” ธีโอได้ร่ายเวทย์ลดน้ำหนักให้กับเขาและซิลเวีย

มันเป็นเวทมนต์ที่จะทำให้สิ่งของน้ำหนัเบาส่วนมากจะใช้กับวัตถุที่ไม่ใช่มนุษย์ ด้วยเหตุนี้น้ำหนักตัวของธีโอและซิลเวียจึงลดลงครึ่งหนึ่ง และตอนนี้เวทมนต์ที่ซิลเวียได้เตรียมไว้ก็เสร็จแล้ว

“ลบตัวตน” พลังเวทย์ได้ห่อหุ้มพวกเขาทั้งสามคนทันที

มันคือเวทย์ที่จะซ่อนพลังมาน่าหรือพลังเวทย์ที่ไหลออกมาจากร่างกายพวกเขา มันไม่ใช่เวทมนต์ที่ดีที่จะใช้กับฝ่ายตรงข้ามที่มีประสาทสัมผ้สทั้ง5 แต่มันใช้ได้ดีกับเหล่าอันเดทที่จะคอยวิ่งตามคลื่นพลังเวทย์

ด้วยเหตุนี้การเตรียมการขั้นต้นก็ได้สำเร็จแล้ว

“เรียบร้อยแล้ว เราสามารถเริ่มได้ตลอดเวลา”

“สาวน้อยละ?”

“ฉันพร้อมแล้ว”

“….ถ้าเช่นนั้น พวกเธอทั้งสองคนมานี่”

หลังจากที่ได้ยินคำตอบแล้ว แรนดอล์ฟก็เดาะลิ้นและเก็บดาบไว้ที่ข้างเอว จากนั้นมือใหญ่ของเขาก็คว้าตัวเด็กชายและเด็กหญิงขึ้นนั่งไว้บนบ่าของเขา เมื่อพละกำลังอันมหาศาลของแรนดอล์ฟบวกกับเวทย์ลดน้ำหนักแล้วทำให้แรนดอล์ฟแทบจะไม่รู้สึกถึงน้ำหนักของทั้งสองคนเลย

ในวินาทีถัดมา แรนดอล์ฟก็กระโดดลงกำแพงและพุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัวต่อฝูงอันเดทขณะที่แบกคนไว้สองคน!

“อย่าอ้าปากเด็ดขาด นายจ้าง! คุณอาจจะกัดลิ้นตัวเองขาดได้”

ในฐานะนักดาบชั้นหนึ่ง พละกำลังของแรนดอล์ฟนั้นอยู่เหนือมนุษย์ธรรมดาไปแล้ว

เขากระโดดสูงกว่า10เมตรภายในก้าวเดียวและระยะทางที่เขากระโดดนั้นไกลถึง50เมตร มันเป็นก้าวกระโดดที่ท้าทายแรงโน้มถ่วงของโลกอย่างมาก อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้มีปีกดังนั้นในที่สุดเขาก็จะต้องตกลงมาแม้จะกระโดดสูงแค่ไหนก็ตาม

ไม่นานนัก แรนดอล์ฟก็เริ่มตกลงมาด้วยความเร็ว

‘หึ เปิดเส้นทางด้วยวิธีนี้....’ เขาหัวเราะเบาๆขณะที่รวบรวมออร่าพลังของเขาไว้ที่ฝ่าเท้า

เมื่อเขาคิดอย่างนั้น เขาก็ตระหนักได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ยากอะไร แม้ว่าผิวของอันเดทจะเน่าเปื่อย แต่มันก็ง่ายที่จะเหยียบหัวของพวกมันและเคลื่อนที่ไปด้วย! เท้าของแรนดอล์ฟตกลงใส่หัวของซอมบี้ออร์ค

แผละ!

ผลกระทบของแรงโน้มถ่วงและพลังของแรนดอล์ฟทำให้หัวของผีดิบระเบิดออกทันที และก่อนที่หัวของมันจะระเบิด แรนดอล์ฟก็ได้กระโดดอีกครั้งไปข้างหน้า

มันยังไม่จบแค่นั้น ไม่นานหัวของอันเดทมากมายก็ได้ระเบิดตาม แรนดอล์ฟใช้พวกมันเป็นฐานสำหรับก้าวกระโดดไปข้างหน้า นี่เป็นวิธีที่เรียกว่า ‘เหินบนพื้นหญ้า’ ของทางตะวันออก แต่แรนดอล์ฟใช้พลังออร่าของเขาในการใช้เทคนิคนี้

ส่งผลให้พวกเขาสามคนสามารถเคลื่อนผ่านฝูงอันเดทเช่น ปลาว่ายน้ำขึ้นน้ำตก

‘สุดยอดมาก...! การเคลื่อนไหวเช่นนี้เกิดจากพลังออร่า? ไม่คิดเลยว่ามนุษย์จะสามารถทำเช่นนี้ได้โดยปราศจากเวทมนต์…’

ในขณะเดียวกันธีโอดอร์กำลังยุ่งอยู่กับการเคลื่อนไหวของแรนดอล์ฟ เขาเข้าใจแนวคิดพลังของออร่าดีเมื่อตอนเรียนอยู่ที่สถาบัน แต่เขาไม่เคยพบคนที่ใช้มันได้เยี่ยงแรนดอล์ฟมาก่อน

มันแตกต่างจากเวทมนต์ที่จะกลั่นพลังเวทย์ไว้ในร่างกาย ออร่าเป็นอีกหนทางหนึ่งในการเสริมสร้างร่างกายมนุษย์ให้แข็งแรง มันเป็นหนึ่งในเทคนิคสำหรับผู้ที่ไม่มีพลังเวทย์ และนี่ก็เป็นพลังของอาณาจักรที่เป็นคู่แข่งกับอาณาจักรเมลเทอร์ จักรวรรดิแอนดราส

มันแตกต่างจากเวทมนต์ที่ใช้พลังเวทย์ในรูปแบบต่างๆ พลังออร่านั้นเป็นพลังอันบริสุทธิ์ผู้ที่เชี่ยวชาญนั้นสามารถที่จะใช้พลังออร่านี้ล้มมอนเตอร์ชั้นสูงได้อย่างง่ายดาย พวเขาสามารถที่จะผ่ากำแพงได้ด้วยดาบเดียว

“นี่..สุดท้ายแล้ว!”

แผละ! แรนดอล์ฟเหยียบไปที่หัวของซอมบี้โทรลล์อย่างรุนแรงก่อนที่จะกระโดดไปข้างหน้า จากนี้ไปเขาสามารถใช้กิ่งไม้แทนการเหยียบหัวพวกอันเดทได้

แรนดอล์ฟมองไปที่ไหล่ขวาของเขาและพูดกับธีโอว่า “จากนี้ไปฉันจะเคลื่อนที่ตามคำแนะนำของนายจ้าง ช่วยนำทางฉันไปยังเส้นทางที่เร็วที่สุดด้วย”

“เข้าใจแล้วครับ” ธีโอตอบรับ

นี่เป็นสถานที่ที่เขาวิ่งเล่นบ่อยๆในสมัยเด็ก แม้พืชพรรณจะแตกต่างไปจากเดิมเล็กน้ย แต่เขาสามารถที่จะหาที่ตั้งของถ้ำที่เขียนไว้ในรายงานได้อย่างง่ายดาย

“40 องศา วิ่งไปทางซ้ายจนกว่าคุณจะเห็นหน้าผาขนาดเล็ก!”

ตามคำบอกของธีโอ แรนดอล์ฟพุ่งไปด้วยความเร็วราวกับลูกธนูอีกครั้ง เหล่าอันเดทที่อยู่เบื้องล่างไม่สามารถที่จะเห็นพวกเขาได้ ต่อให้พวกมันเห็นพวกมันก็ไม่สามารถที่จะไล่ตามความเร็วของพวกเขาได้

ท่ามกลางความมืดมิด การโจมตีกลับของทั้งสามคนกำลังจะเริ่มขึ้น

***

ผู้นำของกลุ่มหมาป่าพเนจร แรนดอล์ฟผู้ที่ถูกว่าจ้างด้วยเงิน300เหรียญทองกำลังกระโดดไปมาบนกิ่งไม้ และปืนขึ้นไปบนหน้าผาขนาดเล็ก การเดินทางที่สมควรจะใช้เวลานับชั่วโมงถูกย่นเหลือแค่20นาที อย่างไรก็ตามธีโอดอร์กับไม่ได้ดีใจ....

เมือเริ่มคำนวณตั้งแต่พวกเขาวิ่งมา ธีโอสามารถบอกได้เลยว่าจำนวนของอันเดทนั้นมันเกือบหมื่นตัวเลยทีเดียว

‘ตัวเลขนั้นมันไร้สาระ....เนโครแมนเซอร์แบบไหนกันที่สามารถเรียกอันเดทมาได้มากขนาดนี้? หนังสือเวทย์โบราณเล่มนั้นเชี่ยวชาญในการเรียกอันเดทงั้นหรือ?’

โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันสามารถที่จะเรียก ไวเวิร์นและออร์คที่ไม่ได้อยู่ในบริเวณนี้มาได้ บางทีมันอาจจะเรียกซากศพมาจากสถานที่แห่งอื่นแทนที่จะสร้างมันขึ้นมาเอง หรือบางทัมนอาจจะปลดปล่อยอันเดทจาก ‘มิติส่วนตัว’ ที่เหล่าเนโครแมนเซอร์ชั้นสูงถึงจะมีได้เท่านั้น เรื่องเหล่านี้จะเป็นเรื่องปกติถ้ามันเกี่ยวของกับหนังสือเวทย์เล่มนั้น

เช่นเดียวกันกับธีโอที่ปลดผนึกความสามารถของความตะกละ บางทีเนโครแมนเซอร์นั่นอาจจะปลดผนึกที่ทำให้เขาได้รับ มิติส่วนตัวมา

“เห้ นายจ้าง” แรนดอล์ฟหยุดเคลื่อนไหวและชี้ไปข้างหน้า “เรามาถึงเป้าหมายแล้ว แผนต่อไปคืออะไร?”

“…เอาผมลงก่อน”

“โอ๊ะ ฉันลืมไปเลยเนื่องจากตัวเธอเบาเกิน”

ธีโอดอร์และซิลเวียได้รับการปล่อยตัว แรนดอล์ฟนั้นไม่มีอาการหอบหายใจเลยแม้จะวิ่งมาอย่างยาวนาน แต่กลายเป็นซิลเวียแทนที่ทำหน้าไม่สู้ดีนัก มันคล้ายกับอาการเมารถของเธอ

ธีโอเดินไปหยุดอยู่หน้าถ้ำ

“ตรวจสอบพลังเวทย์” ดวงตาของเขาเกิดแสงสีฟ้าขึ้น

เวทย์ขั้น2นี้ ทำให้เขาสามารถมองเห็นพลังเวทย์ในอากาศได้ ดังนั้นเขาจึงสามารถบอกได้ว่ามีเวทมนต์อยู่ในถ้ำหรือไม่ อันที่จริงผลของมันค่อนข้างดีเลยทีเดียว

“อึก...?!” การมองเห็นของธีโอถูกปกคลุมด้วยความมืดอย่างฉับพลัน

พลังเวทย์แห่งความมืดแพร่กระจายไปทั่ว เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่เขาสูญเสียการมองเห็นไป มันเรียกได้ว่าน่ากลัวอย่างยิ่ง ความหนาแน่นของพลังเวทย์แห่งความมืดนั้นอยู่ในระดับที่ธีโอคาดเดาไม่ได้เลย

เขาปิดการใช้งานเวทย์ทันที และปาดเหงื่อบนหน้าผากของเขา “ฉันแน่ใจ ผู้ชายคนนั้นอยู่ข้างในนั่นแน่ พลังเวทย์ที่กระจายไปทั่วถ้ำนั้นเต็มไปด้วยความมืด มันสามารถเรียกได้เต็มปากว่ามันราวกับนรก”

ถ้าเนโครแมนเซอร์ได้ปากถ้ำนี้แล้ว กลุ่มของธีโอจะเหมือนกับสุนัขไล่ตามไ แผนการตอบโต้ของพวกเขาจะล้มเหลว และพวกเขาจะต้องกลับไปที่มิลเลอร์ บารอนี่ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการอพยพทันที

เงิน200เหรียญทองที่ได้รับเป็นหลักประกันสำหรับดาบก็จะต้องถูกส่งกลับไปยังแรนดอล์ฟทันที

“ซิลเวีย เธอเป็นยังไงบ้าง?”

“ดีขึ้นแล้ว ฉันรู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย”

“แรนดอล์ฟ ขาคุณโอเครใช่ไหม?”

“แน่นอน ฉันไม่สามารถที่จะเป็นทหารรับจ้างได้ถ้าการวิ่งแค่นี้ทำให้ฉันเหนื่อย”

หลังจากตรวจสอบทุกคนแล้ว ธีโอก็จมลงไปสู่ความคิดภายในหัวของเขา เขาไม่แน่ใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ ถ้ำแห่งความมืดนี้เป็นฐานของเนโครแมนเซอร์และเขาไม่รู้ว่ามันกำลังทำอะไรอยู่ข้างในนั้น

นี่เป็นทางแยกของชัยชนะและความพ่ายแพ้

“ไปกันเถอะ”

“แรนดอล์ฟ จะเป็นคนนำหน้า ฉันจะอยู่ตรงกลาง และซิลเวียเธอรั้งท้ายนะ รักษาขบวนเช่นนี้ไว้ให้ได้นานที่สุด เมื่อพวกคุณพบเจอกับเป้าหมาย จึงสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ”

“เข้าใจแล้ว”

“ฉันเข้าใจ”

ธีโอไม่รู้เรื่องนี้ แต่ความทรงจำที่เขาได้รับจากอัลเฟรดได้ตื่นขึ้นมาในฐานะผู้บัญชาการ ทั้งสองคนทำตามคำสั่งของธีโอและเดินเข้าไปในถ้ำ

พวกเขาไม่จำเป็นต้องพกเครื่องมือเช่นไฟฉาย

“แสง” ในเวลาเดียวกันก็ได้ปรากฏบอลแสงขึ้นมาสองลูกท่ามกลางความมืดมิด เงามืดภายในถ้ำได้ถูกผลักออกไป และสภาพภายในถ้ำก็ได้ปรากฏ

แท้จริงแล้ว เหล่าอันเดททั้งหมดไม่ได้ถูกส่งออกไป ทั้งสามคนเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ทันที

ขณะนั้น....

[เจ้าพวกหนูสกปรก...! พวกเจ้ากล้ามากที่บุกรุกที่อยู่อาศัยของข้า…!]

มีเสียงที่น่าเกลียดน่ากลัวดังสะท้อนไปทั่วภายในถ้ำ!

มันดูเหมือนเสียงของปีศาจแทนที่จะเป็นเสียงของมนุษย์ กลุ่มของธีโอถูกปกคลุมไปด้วยความหนาวเย็น

[พวกเจ้าอาจจะพบที่อยู่อาศัยของข้า แต่...! พวกเจ้าจะไม่ได้มีชีวิตรอดออกไป...!] เสียงนั้นเต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยว และเหล่าอันเดทก็ได้เคลื่อนไหวทันที

ออร์คนักรบที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงได้หยิบขวานของมันขึ้นมมา และซอมบี้หมาป่าก็ได้แยกเขี้ยวขู่ มีอันเดทจำนวนนึงที่ถูกทิ้งไว้ที่นี่เพื่อป้องกัน

[ฆ่าพวกมัน...!] ประโยคแห่งความตายนี้ถูกพูดโดยหนังสือเวทย์โบราณ!

อย่างไรก็ตามธีโอดอร์กลับหัวเราะออกมา “ฉันคิดว่าเราน่าจะจัดการมันได้ทันเวลา”

“ใช่ เราจะจัดการไอโง่ที่อวดดีนั่นให้กลายสถาพเป็นขอทานดีไหม?” แรนดอล์ฟพูดอย่างเยาะเย้ย

พวกเขาเชื่อมั่นในชัยชนะของพวกเขา มีเพียงผู้ที่รู้สึกว่ากำลังจะพ่ายแพ้เท่านั้นที่จะเห่าเช่นนี้ ในขณะที่ขอฝ่ายตรงข้ามไม่ให้เข้าใกล้

“ไปกันเถอะ” ด้วยความเชื่อมั่น เปลวเพลิงสีแดงเข้มได้ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของ ธีโอดอร์