ตอนที่ 36 การประลองรอบสุดท้าย 4

‘ฉันต้องการที่จะชนะเขา!ฉันอยากเป็นเพื่อนกับเขา!’

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอรู้สึกเช่นนี้ มันเต็มไปด้วยความสนุกความตื่นเต้น นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่เคยมีความรู้สึกที่รุนงแรงเช่นนี้?

ช่วงเวลาที่อารมณ์ของเธอได้ระเบิดออกมา วงกลมในตัวของเธอก็ได้เริ่มหมุน กำแพงที่คอยขวางกั้นมาถึงทุกวันนี้ได้พังทลายลง

วูบบบบบ!

คลื่นพลังเวทย์ได้ปกคลุมไปทั่วสนามประลอง พลังเวทย์ของซิลเวียได้ถูกปลุกขึ้นเมื่อกำแพงได้ถูกทำลายลง เธอยังไม่ใช่จอมเวทย์ขั้น5 แต่มันก็ไม่ใช่ขั้น4 อีกเพียงก้าวเดียวเธอจะกลายเป็นจอมเวทย์ขั้น5แล้ว

“ฉันอยากชนะนาย!” คำพูดที่เธอคิดได้หลุดออกจากปากของเธอโดยไม่รู้ตัว ไม่ว่าจะเป็นพลังเวทย์ที่ปะทุขึ้นของเธอหรือจะเป็นแก้มที่แดงเปล่งของเธอ ซิลเวียนั้นได้แตกต่างไปจากเดิมอย่างชัดเจน

ธีโอดอร์หยุดก่อนที่จะหัวเราะให้กับเธอ “ใช่ ฉันก็อยากชนะเธอเช่นกัน”

เขามักจะไล่ตามหลังคนอื่นเสมอ

แต่ต่อจากนี้ไป.....

“นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย”

การไล่ตามหลังคนอื่นของธีโอจะจบลงที่นี ในขณะเดียวกันธีโอก็ได้ใช้ความสามารถของความตะกละ [การเพิ่งพลังเวทมนต์]และ[ความเข้ากันได้กับธาตุ] วงกลมในตัวเขาเริ่มหมุนอย่างช้าๆและพลังเวทย์ในตัวเขาก็ได้เพิ่มขึ้น เขายังคงมีไพ่ตายซ่อนเอาไว้อยู่

ทั้งธีโอและซิลเวีย ต่างเชื่อมั่นในชัยชนะของตนเอง พวกเขาต่างทุ่มสุดตัวด้วยแรงที่เหลืออยู่ทั้งหมด

วูบ วูบบ วูบบ วูบ!

พลังเวทย์อันมหาศาลของทั้งสองคนได้ปะทะกันจนเกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่วสนามประลอง

พลังเวทย์ของทั้งสองที่ปะทะกันอยู่มันเกินระดับของพวกนักเรียนไปแล้ว จอมเวทย์บางคนนั้นถึงกับลืมตัว จนลืมที่จะกางม่านพลังป้องกันผู้ชม

จากนั้น ร่างกายของซิลเวียก็ปกคลุมไปด้วยพลังเวทย์สีฟ้าของเธอและลอยขึ้นไปบนอากาศ

‘ลอยตัว เธอกังวลเรื่องการโจมตีจากพื้นดินงั้นหรือ? มันเป็นการตัดสินที่ดี’

เวทย์ขั้น2 ลอยตัว....มันไม่มีอะไรพิเศษ มันเป็นเพียงเวทย์ที่ทำให้คนลอยตัวอยู่ในอากาศได้เท่านั้น อย่างไรก็ตามมันมีประโยชน์ในการต่อสู้กับศัตรูที่โจมตีจากใต้ดินหรือเมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีระยะไกล

และธีโอดอร์ซึ่งเป็นจอมเวทย์ที่ถนัดธาตุดินเป็นที่สุด นี่เป็นการตัดสินใจที่ดี อย่างไรก็ตามธีโอนั้นมีเวทย์ลับอย่างกระสุนเวทย์ และเวทย์ลอยตัวนั้นจะกลายเป็นเป้านิ่งสำหรับเขา

แต่ทว่าซิลเวียนั้นเคยโดนกระสุนเวทย์ของเขาพุ่งเข้าใส่มาแล้ว น่าจะทราบถึงข้อนี้ได้ เธอคงจะเตรียมการป้องกันเอาไว้ ธีโอจึงเงยหน้ามองไปที่เธออย่างตั้งใจ และก็เป็นไปตามที่คาดอัจฉริยะเช่นซิลเวียได้ร่ายเวทมนต์ออกมา

“….โล่น้ำแข็ง?” ธีโอพูดออกมา

มันใหญ่มากพอที่จะเรียกมันว่าโล่และมันก็ไม่โปร่งใสพอที่จะมองทะลุเข้าไปภายในน้ำแข็ง บางทีนี่น่าจะเป็นโล่ที่ป้องกัน Double Blaze Shells ของเขามาแล้วในการโจมตีครั้งแรก โล่น้ำแข็ง6อัน ก่อตัวล้อมรอบซิลเวียเอาไว้ ทำให้ธีโอไม่สามารถมองที่จะเห็นข้างในได้

‘มันไม่มีทางเลยที่จะเจาะโล่นั้นด้วยกระสุนเวทมนต์และฉันก็ไม่สามารถที่จะมองเห็นเธอได้ ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถที่จะเล็งเธอได้อย่างแม่นยำ ถ้ามันพลาดขึ้นมานั่นจะกลายเป็นจุดจบทันที’

เขาควรเดิมพันกับกระสุนเวทย์ในการเจาะทะลุโล่นั่นหรือไม่? ซิลเวียนั้นก็น่าจะถามคำถามเช่นเขา เธอนั้นต้องมีเวทมนต์ที่สามารถใช้ได้ด้านหลังโล่นั่นแน่ ถ้าเธอสามารถที่จะป้องกันการโจมตีของเขาและสวนกลับได้เธอจะเป็นผู้ชนะ

เธอมั่นใจว่าเธอจะสามารถทำลายเวทมนต์ของธีโอดอร์ได้งั้นหรอ? มันไม่ได้พูดเกินจริงเลยที่จะบอกว่าผลแพ้ชนะนั้นขึ้นอยู่กับการโจมตีครั้งนี้ของเขา

“โอเคร ฉันจะทำมัน” ธีโอตอบรับความท้าทายของเธอ

เขาจะใช้เวทมนต์ที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา และเขายังมีเวทมนต์ที่เขาได้บันทึกเอาไว้อยู่อีกสองบท

เขายังมี Blaze Shell เก็บเอาไว้อยู่อีกสองลูกและเขาสามารถที่จะบันทึกเวทมนต์เพิ่มได้อีกสองบทในตอนนี้

“ผู้พิทักษ์แห่งผืนดิน ข้าขอสั่งให้เจ้า....”

มันคือบทร่ายของเวทย์ขั้น4 Catapult เขาใช้เวลามากกว่า5วินาทีจึงร่ายเสร็จและเก็บมันลงไปในช่องบันทึกเวทย์ของเขา เวทย์Catapult ถูกเก็บไว้ในช่องที่3และ4ของเขา

และแล้วการเตรียมการของเขาก็เสร็จสิ้น

‘ขอโทษที่กวนเธอนะ’

[อู้....]

ธีโอคุยกับมิตราที่เหนื่อยอ่อน และรอคอยให้โล่น้ำแข็งที่อยู่รอบตัวเธอก่อตัวอย่างสมบูรณ์

ขณะนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงพลังเวทย์ที่มาจากด้านหลังโล่น้ำแข็ง ซึ่งบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าการเตรียมการของเธอได้เสรจแล้ว

“เหลือเชื่อ”

น้ำแข็งบนสนามประลองค่อยๆจับตัวขึ้นกันเป็นรูปร่าง นี่เป็นปรากฏการณ์ที่สามารถเห็นได้ในเวทมนต์น้ำแข็งที่เหนือกว่าเวทย์ขั้น5

ถึงแม้ว่าพลังการทำลายของเวทย์ธาตุน้ำจะต่ำกว่าเวทย์ไฟ แต่ทว่ามนุษย์ที่ติดอยู่ในความหนาวเย็นจะแข็งและตายในที่สุด

อย่างไรก็ตามธีโอนั้นไม่ยอมแพ้เด็ดขาด เขาเผชิญหน้ากับความหนาวเย็น เมื่อชายเสือคลุมของเขาปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งมัน็จะละลายหายไปทันที จากนั้นซิลเวียก็โผล่ขึ้นมาอย่างช้าๆ ธีโอรู้สึกหนาวเหน็บขณะที่เธอปรากฏตัว

“เจ้านายแห่งความหนาวเย็น ยเมอร์ จะแสดงพลังให้กับผู้ที่กล้าขอมัน.....!”

เดิมนี่เป็นบทร่ายของเวทย์ขั้น7 ซึ่งจะเปลี่ยนพื้นให้เป็นก้อนน้ำแข็ง อย่างไรก็ตามซิลเวียนั้นปรับสูตรให้มันย่อลงและทำให้มันดีขึ้นเพื่อให้เธอสามารถใช้งานได้ในขณะนี้ แน่นอนมันไม่ได้รุนแรงเหมือนต้นฉบับ แต่มันก็รุนแรงกว่าเวทย์ขั้น4!

‘พายุหิมะ…’

พายุหิมะสังหารได้เริ่มหมุนตัวขึ้น

‘ไปกันเถอะ มิตรา!’

ธีโอดอร์ยิงคาถาที่เขาร่ายเตรียมไว้ทันที

‘จดจำ เปิดช่องสกิลทั้งหมด Double Blaze Shell และ Double Catapult’

เวทย์ขั้น4ถูกร่ายออกมาถึง4บท แต่ทว่ามันยังคงไม่เพียงพอ กระสุนเพลิงสองลูกกับก้อนหินยักษ์สองก้อนไม่สามารถที่จะทำลายพายุหิมะได้

ขณะที่ซิลเวียได้ร่ายพายุหิมะที่แสนน่ากลัวนี่ออกมา ผิวหนังของเขาก็เริ่มหนาวเย็นและแข็งตัว เขาต้องโจมตีเธอให้ได้ก่อนที่ความเสียหายที่ถูกดูดซึมนั้นจะทำให้ผลึกนั้นแตก

“หลอมหลวมเวทมนต์” เป็นการร่ายเวทย์ที่รวมเวทย์กระสุนเพลิงสองลูกกับก้อนหินยักษ์ทั้งสอง

จากนั้นธีโอก็จินตนาการถึงภัยพิบัติครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก มนุษย์ทุกคนต่างกลัวทุกครั้งที่มันได้พังทลาย พวกเขาเชื่อว่านี่คือความพิโรธของพระเจ้า เมื่อแม็กม่าเริ่มปะทุขึ้นจากใต้พื้นลึกภายในปล่องภูเขาไฟ ก้อนหินก็จะปกคลุมไปด้วยแม็กม่าและตกลงมาเหมือนกับอุกกาบาต

“Volcanic Shell!”

นื่ไม่ใช่แค่หินที่ปกคลุมด้วยไฟธรรมดา มันเป็นการรวมกันของBlaze shellและ Catapult  แม้มันจะไม่ดูน่ากลัวเท่าการระเบิดของภูเขาไฟแต่ทว่าพลังการทำลายล้างของมันคล้ายๆกันเลยทีเดียว

บูมมมมมม!

Vocanic Shells ทั้งสองลูกของเขาพุ่งไปยังจุดศูนย์กลางของพายุหิมะ

พายุหิมะถูกทำลาย สลายหายไปทันที จากการที่Vocanic shell ทั้งสองลูกพุ่งชนกันที่จุดศูนย์กลางของพายุหิมะก่อให้เกิดแรงระเบิดมหาศาล

--------------------!

ผู้ชมทุกคนต่างอ้าปากค้างด้วยความตะลึง “อ้า....!”

เกิดควันสีดำ ไอน้ำ และปรากฏการณ์ทางธรรมชาติทุกประเภท ธีโอแทบไม่สามารถที่จะต้านทานคลื่นกระแทกที่เกิดจากแรงระเบิดได้ ตอนนี้เขาได้ใช้พลังเวทย์ในร่างกายเขาจนหมด เขาพยายามฝืนร่างกายตัวเองขณะที่กุมผลึกดูดซัยความเสียหายชิ้นสุดท้ายเอาไว้แน่น

‘ขีดจำกัดของฉัน.....การต่อสู้ครั้งนี้.....มันยังไม่จบ....’

ถ้าซิลเวียนั้นไม่สามารถทนการโจมตีครั้งนี้ได้มันก็จะจบลง ธีโอรู้สึกอ่อนล้าอย่างมาก แต่เขารู้สึกเป็นกังวลมาก เขาไม่สามารถที่จะใช้ตาเหยี่ยวได้ในตอนนี้ ทำให้เขาไม่สามารถมองอะไรได้นอกจากจะรอจนกว่าฝุ่นควันจะหายไป

‘บ้าจริง’

ตอนนี้ภาพรอบตัวของเขาเบลอไปหมด เขาเห็นซิลเวียกำลังเดินเข้ามาใกล้เขา

“….นายชื่ออะไร?”

ซิลเวียยอมรับว่าเธอไม่รู้จักชื่อของเขา ธีโอยิ้มฝืนๆและตอบว่า“ธีโอดอร์ มิลเลอร์”

“ฉันสามารถเรียกนายว่าธีโอได้ไหม?”

‘เรียกอะไรก็ได้แล้วแต่เธอเลย’ เสียงของเขาแผ่วเบา

“ถ้างั้น ธีโอ ครั้งหน้า เรามาเล่นกันอีกนะ...”

มีเสียงของใครบางคนล้มลงและเสียงผลึกที่แตกสลายดังเข้ามาในหูของเขา เสียงนั้นเบาและดูเหมือนว่ามันจะห่างจากตัวเขาพอสมควร...

“…เอ๋?”

ธีโอมองไปที่ผลึกในฝ่ามือของเขาด้วยท่าทางสับสน มันไม่มีร่องรอยอะไรยังอยู่ครบสมบูรณ์ ถ้างั้นเสียงที่เขาได้ยินคืออะไร? เสียงมันดังชัดเจนจนไม่เหมือนกับภาพหลอน

ธีโออดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นและมองไปที่หญิงสาวที่มีผมสีเงินที่นอนอยู่บนพื้น ซิลเวียล้มลง ถ้างั้นใครกำลังยืนอยู่?

ตอนนี้! เราได้รับผู้ชนะการแข่งขันระหว่างนักเรียนแล้ว!

เสียงตะโกนของผู้คุมสนามปละลองดังลั่นไปทั่วที่แห่งนี้

ผู้ชนะเลิศจากการแข่งขันครั้งนี้คือผู้เข้าร่วมหมายเลข 132 ศิษย์ของ ปรมาจารย์ วินซ์ ไฮน์เดล ! ธีโอดอร์ มิลเลอร์!

“เฮฮฮฮ!” ผู้ชมต่างตบมือและเฮลั่นสนามประลอง

ไม่ใช่แค่เหล่าจอมเวทย์เท่านั้น แม่แต่คนธรรมดาก็ต่างตะโกนลั่นเนื่องจากไม่สามารถที่จะควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้

นี่เป็นเพราะทั้งคู่นั้นน่าประทับใจอย่างมาก การปะทะกันระหว่างเปลวเพลิงและน้ำแข็ง....มันสุดยอดมากราวกับอยู่ในสนามรบจริงๆ

และการโจมตีครั้งสุดท้ายของทั้งคู่ แม้แต่ผู้ที่อยู่ในระดับทั่วไปของหอคอยเวทมนต์บางคนยังไม่สามารถที่จะทำแบบนั้นได้

ในขณะที่อาจารย์ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความพึ่งพอใจ ศิษย์ทั้งสองของพวกเขาได้ล้มลงในเวลาที่ใกล้เคียงกัน มันเป็นการแข่งขันที่น่าประทับใจมาก

***

“เธอเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวมาก” วินซ์กล่าว ขณะที่พันผ้าพันแผลให้กับธีโอ

ยารักษาถูกราดไปบนแผลของเขาแล้ว แต่มันก็ต้องใช้เวลา3-4วันถึงจะหาย ธีโอพยักหน้าให้กับวินซ์ขณะที่แตะผ้าพันแผล “ใช่เธอสุดยอดมาก บางทีนั่นอาจจะเป็นเพราะความอัจฉริยะของเธอ”

ในความจริงธีโอไม่สามารถที่จะเลียนแบบเทคนิคการต่อสู้ของฝ่ายตรงข้ามได้เช่นเธอ แม้ว่าเขาจะเข้าใจในสิ่งที่พวกเขากำลังจะทำก็ตาม

อย่างไรก็ตามซิลเวียกลับสามารถทำได้ นอกจากนี้ความสามารถในการเรียนรู้ของเธอไม่ได้ด้อยไปกว่าธีโอเลเย เขาได้ผ่านการฝึกซ้อมมาอย่างหนักในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมาและเกือบจะไม่ชนะเธอ

เหนือสิ่งอื่นใดเป็นเพราะร่างกายของธีโออ่อนแอเกินกว่าที่จะแสดงประสบการณ์ทั้งหมดของอัลเฟรดได้

‘เส้นทางของฉันนั้นยังอีกยาว...’

ไม่ว่าเขาจะใช้มันในทางไหนก็ตาม เขาจำเป็นต้องมุ่งเน้นไปที่การเติบโตของเขาเป็นอย่างแรก ตาของธีโอหรี่ต่ำลงเมื่อตระหนักได้ถึถงความจริง การจดจำนั้นเป็นทักษะที่มีประโยชน์ แต่ก็ไม่ควรพึ่งพามันมากไป เขาจำเป็นต้องใช้งานกระสุนเวทย์ให้ดีขึ้นมากกว่านี้

วินซ์อ่านความรู้สึกของธีโอดอร์ออกจึงตบไหล่ของเขาเบาๆ “วันนี้ เธอควรชื่นชมกับชัยชนะของเธอแทนเรื่อองความอัจฉริยะของซิลเวียดีกว่าไหม?”

“แม้ว่าจะพูดแบบนั้น....แต่ผมก็ยังไม่สามารถทำใจให้เชื่อเช่นนั้นได้”

“มันเป็นเรื่องของการชนะ ตอนนี้เธอลุกขึ้นไหวไหม?”

ธีโอต้องการที่จะหลับ แต่เขาก็พยุงร่างกายของเขาขึ้น พิธีการมอบรางวัลนั้นจะจัดขึ้นหลังจากจบการแข่งขันในไม่ช้า นี่เป็นเหตุการณ๋ที่มีความหมายต่อเขาอย่างมาก เขาไม่ควรจะพลาดมันแม้จะได้รับบาดเจ็บก็ตาม

ต้นแขนขวาของเขาเจ็บเล็กน้อย แต่โชคดี มันไม่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของเขา วินซ์ส่งเสื้อคลุมให้เขาและถามว่า “เธอไม่เคยสวมเสื้อคลุมจอมเวทย์มาก่อนใช้ไหม? ให้ฉันช่วยเธอ”

“อ่า ขอบคุณครับ”

“ก่อนอื่นยกแขนมานี่…”

หลังจากที่ธีโอได้สวมเสื้อคลุมแล้ว มันได้เปลี่ยนธีโอให้เหมือนกับขุนนาง คนมีอันจะกินทันที เสื้อคลุมทำจากผ้าสีดำที่ดูหรูหรา ธีโอมองชุดคลุมด้วยความประทับใจอย่างมาก

“หืม ตอนนี้เธอดูดีมาก”

“ผมรู้สึกอึดอัด...”

“มันช่วยไม่ได้เสื้อคลุมนี้นั่นไม่ได้ถูกตัดมาให้เหมาะสมกับเธอ เธอแค่สวมมันจนจบพิธีรับรางวัลก็พอ หลังจากนั้นเธอก็เปลี่ยนมาเป็นชุดเดิมของเธอได้”

“เอ๋?ทำไมคุณถึงให้ผมยืมใส่ชุดคลุมนี้ละ?”

“ฉันได้ยินมาว่าองค์จักรพรรดิจะมาร่วมในพิธีมอบรางวัลด้วย ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องพื้นฐานที่เธอต้องสวมชุดที่ดูดีใช่ไหม?”