บทที่ 2 นั่นแหละลูกรักของเธอ!

บทที่ 2 นั่นแหละลูกรักของเธอ!

"หายใจเข้าลึกๆ หายใจเข้าลึกๆ ใจเย็นไว้ จูซิงถง ตอนนี้เธอคือประธานบริษัทผู้ทรงอิทธิพลนะ!" จูซิงถงตบแก้มตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติ

รักษามาดไว้ รักษามาดให้มั่น อย่าหลุดคาแร็กเตอร์เด็ดขาด! จูซิงถงคนนี้คือประธานสาวจอมเผด็จการที่เฉลียวฉลาดและเด็ดขาด!

ต่อให้เขาไท่ซานถล่มลงตรงหน้า หน้าตาก็ต้องไม่เปลี่ยนสี!

จูซิงถงที่เริ่มสงบลงพลันตระหนักได้ว่า โลกใบนี้ดำเนินมาถึงช่วงเนื้อเรื่องการคัดตัวนักแสดงนำของเรื่อง The Actor แล้ว ซึ่งบทนางเอกของเรื่องนี้คือบทที่จงอิ่งปรารถนาอย่างมาก แต่กลับพลาดโอกาสไปเพราะในตอนนั้นเธอกำลังติดหล่มอยู่กับปัญหาการขอยกเลิกสัญญา

สัญญาของจงอิ่งกับบริษัท ฉี่หมิง เอนเตอร์เทนเมนต์ นั้นยาวนานถึง 8 ปี ตั้งแต่เธอเข้าวงการตอนอายุ 18 จนถึงตอนนี้ก็ใกล้จะหมดสัญญาพอดี

ตามพล็อตเดิมในนิยาย การยกเลิกสัญญาของจงอิ่งจะเต็มไปด้วยอุปสรรคยุ่งยาก

ฉี่หมิง เอนเตอร์เทนเมนต์ เป็นเพียงบริษัทเล็กๆ ที่มีดาราไอดอลระดับแถวสามแถวสี่อยู่ไม่กี่คน การที่จงอิ่งจะอยู่หรือไปย่อมส่งผลกระทบมหาศาลต่อพวกเขา

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แน่นอนว่าบริษัทฉี่หมิงย่อมไม่ยอมปล่อยจงอิ่งไปง่ายๆ

เมื่อหว่านล้อมให้จงอิ่งอยู่ต่อไม่ได้ พวกเขาก็เริ่มใช้วิธีสกปรก

เริ่มจากการวางยาจงอิ่งแล้วถ่าย "ภาพหลุด" ของเธอกับเสี่ยเลี้ยงที่พวกเขาสร้างเรื่องขึ้นมาเพื่อข่มขู่ จากนั้นก็ไปลากตัวพ่อแม่บุญธรรมเก่าของจงอิ่งมาสร้างสถานการณ์วุ่นวาย หลังจากป่าวประกาศให้ทุกคนรู้ว่าจงอิ่งเป็น "ลูกอกตัญญู" แล้ว พวกเขาก็จะจ้างกองทัพไซเบอร์มาสาดโคลนใส่เธอในโลกออนไลน์อย่างบ้าคลั่ง

ชื่อเสียงในฐานะนักแสดงของจงอิ่งถูกทำลายด้วยเรื่องไร้สาระเหล่านี้ และนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เธอพลาดบทนางเอกในเรื่อง The Actor ไป

แน่นอนว่าในท้ายที่สุด ทุกอย่างก็ถูกจงอิ่งคลี่คลายลงได้อย่างงดงาม

จุดเปลี่ยนสำคัญของการแก้ไขปัญหาคือบริษัท All Stars

แม้ว่า จงซิง เอนเตอร์เทนเมนต์ (บริษัทแม่ของ All Stars) จะถูกมองว่าเป็นน้องใหม่ในวงการ แต่เพราะมีผู้หนุนหลังที่แข็งแกร่ง เงินทุนสำรองของพวกเขาจึงมั่นคงที่สุดในวงการทั้งหมด

แต่เนื่องจากยังไม่ได้หยั่งรากลึกพอ ศิลปินในสังกัด All Stars จึงยังมีไม่มากนัก

ประธานบริหารของจงซิง หรือท่านประธานแห่ง All Stars ได้ยื่นมือเข้าช่วยโดยมีเงื่อนไขว่าจงอิ่งต้องเซ็นสัญญาเข้าสังกัด All Stars

การจัดการกระแสสังคมเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยสำหรับแผนกประชาสัมพันธ์ของ All Stars

และจงอิ่งก็ไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่จะยอมถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว

หลังจากกระแสวิพากษ์วิจารณ์ซาลงได้เพียงสองวัน เธอก็จัดการปล่อยหลักฐานความโสมมที่ฉี่หมิงเอนเตอร์เทนเมนต์แอบทำมาตลอดหลายปี และยังหาพยานปากเอกเพื่อใช้ในชั้นศาลได้อีกด้วย

จงอิ่งส่งประธานบริษัทฉี่หมิงเข้าคุกไปโดยตรง

การยกเลิกสัญญาสิ้นสุดลงอย่างหมดจด แม้จงอิ่งจะพลาดเรื่อง The Actor ไป แต่เธอก็ได้เริ่มต้นชีวิตระดับตำนานของเธอแทน

เริ่มจากการเป็นนักแสดงตัวเล็กๆ ภายใต้สังกัด All Stars เธอตั้งใจทำงานรับบทในละครเรื่องแล้วเรื่องเล่า ไต่เต้าจากนักแสดงดาวรุ่งสู่ราชินีจอแก้ว จากนั้นก็ก้าวเข้าสู่จอเงินจนคว้ากำลันทองคำสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมมาครองได้ในที่สุด จากนักแสดงโนเนมสู่ซูเปอร์สตาร์แถวหน้า ทุกผลงานของเธอล้วนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลใหญ่ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์!

ต่อมาเธอก็โกอินเตอร์ก้าวเข้าสู่แวดวงภาพยนตร์ระดับสากล

ในที่สุด จงอิ่งก็กลายเป็นเทพธิดาแห่งวงการภาพยนตร์ได้สำเร็จ

นี่คือโลกใบแรกของนิยายทะลุมิติ: ฉันนี่แหละคือนางเอกตัวจริง

ใช่แล้ว จงอิ่งก็คือ "โฮสต์" ของระบบนางเอกสายแกร่งนั่นเอง

ส่วนเธอ จูซิงเฉิน...

ก็เป็นแค่คนเขียนบทบื้อๆ ที่ดันซวยทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเอง

"ไม่สิ ตอนนี้ฉันคือประธานจอมเผด็จการนะ! ประธานบริษัท เสี่ยวนักอสังหาริมทรัพย์! อย่างอื่นฉันอาจจะมีไม่มาก แต่เรื่องเงินน่ะฉันมีเพียบ!"

บทประธานจอมเผด็จการ "จูซิงถง" เป็นตัวละครที่มีชื่อเหมือนกับเธอ ซึ่งเธอตั้งใจสร้างขึ้นมาในตอนที่กำลังเพ้อฝันขณะเขียนนิยาย ในฐานะลูกพี่ลูกน้องของประธาน All Stars จูซิงถงคนนี้รวยล้นฟ้า!

"ใครหน้าไหนก็รังแกลูกรักของฉันไม่ได้! ถึงในอนาคตเธอจะไร้เทียมทานแค่ไหน แต่ตอนนี้เธอยังเป็นเพียงดอกไม้ตูมที่ต้องเติบโตอย่างทะนุถนอมในอ้อมกอดของแม่คนนี้เท่านั้น!"

จูซิงถงกำหมัดแน่น "ใช่แล้ว ใครก็รังแกลูกรักของฉันไม่ได้!"

ตอนนี้เธอคือประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ตัวจริงเสียงจริง!

ใครกล้ารังแกจงอิ่ง เธอจะทำให้มันล้มละลายให้หมด!

คิดได้ดังนั้น จูซิงถงก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาประธานบริหารของจงซิงทันที

ครู่หนึ่ง ปลายสายก็รับ: "พี่ครับ...?"

"นี่ประธานจงซิง All Stars ยังต้องการผู้ถือหุ้นเพิ่มไหม?" จูซิงถงโพล่งออกไปทันที

ประธานจงซิง: ???

"พี่ครับ พี่หมายถึง... คงไม่ใช่แบบที่ผมคิดใช่ไหม? ตอนที่ผมก่อตั้งจงซิงใหม่ๆ พี่ค้านแทบตายเลยนะ" น้ำเสียงของประธานจงซิงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อหู

จูซิงถงยิ้มมุมปาก "ฉันจะลงทุนให้นาย แต่มีเงื่อนไขสองข้อ"

"ว่ามาครับ"

"นายต้องเซ็นสัญญาจงอิ่งเข้าสังกัด All Stars และต้องให้สัญญาระดับ S-Class กับเธอด้วย"

"ไม่มีปัญหาครับพี่ พี่ดูจะประเมินจงอิ่งไว้สูงมากเลยนะเนี่ย ให้สัญญา S-Class ตั้งแต่เริ่มเลย" สัญญาระดับ S-Class เป็นสิ่งที่ดาระดับแถวหน้าในสังกัด All Stars เท่านั้นที่กล้าฝันถึง ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรที่ทุ่มให้หรือสัดส่วนรายได้ที่ศิลปินจะได้รับ มันสูงมากจนศิลปินทั่วไปไม่มีทางได้รับโอกาสนี้

"เชื่อสายตาฉันสิ! จงอิ่งจะไม่ทำให้นายผิดหวังแน่นอน!"

"ตกลงครับ แล้วเงื่อนไขข้อที่สองล่ะ?"

จูซิงถง: "อืม ข้อสองคือ ไปกว้านซื้อบริษัท ฉี่หมิง เอนเตอร์เทนเมนต์ ซะ"

"ทำไมต้องซื้อฉี่หมิงด้วยล่ะครับ?" ประธานจงซิงถามอย่างงงๆ "นั่นมันแค่บริษัทเล็กๆ เองนะ"

"...ก็แค่ฉันไม่ถูกชะตากับมันน่ะ!"

"เอ่อ... โอเคครับพี่ แต่เรื่องการลงทุนกับสัดส่วนหุ้น..."

"พรุ่งนี้พาลูกน้องของนายมาที่สำนักงานใหญ่ของเสี่ยวนักซะ"

"รับทราบครับ!"

หลังวางสาย จูซิงถงลูบหน้าอกตัวเองเบาๆ นี่สินะความรู้สึกของประโยคที่ว่า "อากาศเริ่มหนาวแล้ว ถึงเวลาทำให้ตระกูลหวังล้มละลายเสียที" มันช่างสะใจพิลึก

จูซิงถงกำลังยิ้มกริ่มอย่างภาคภูมิใจ ทันใดนั้น เสียงเคาะกระจกรถก็ดังขึ้นข้างหู—

ก๊อก ก๊อก

นิ้วมือที่เรียวยาวคู่นั้นทำให้จูซิงถงถึงกับชะงัก

เธอกดกระจกลง

คนที่ยืนอยู่ข้างนอกคือคนที่จูซิงถงคุ้นเคยเป็นอย่างดี แต่ในขณะเดียวกันก็ดูแปลกหน้า

จงอิ่ง

จูซิงถงพยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้นไว้สุดชีวิตแล้วถามออกไปว่า "จงอิ่ง... มีธุระอะไรอีกหรือเปล่าคะ?"

ในตอนนั้นเอง จงอิ่งยิ้มบางๆ แล้วแบมือออก "คุณทำของตกไว้ค่ะ"

มันคือเข็มกลัดนั่นเอง!

จูซิงถงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอรับเข็มกลัดคืนมาแล้วส่งยิ้มที่ฝึกมาอย่างดีให้ "ขอบคุณมากนะ"

จงอิ่งพยักหน้า "ไม่เป็นไรค่ะ"

"งั้นฉันขอตัวก่อนนะ"

"ค่ะ"

จงอิ่งยืนมองรถซูเปอร์คาร์ที่ค่อยๆ หายลับสายตาไป ดวงตาของเธอแฝงไปด้วยบางอย่างที่ยากจะคาดเดา

เธอดูเหมือนจะได้ยินแฟนคลับคนนี้พึมพำแว่วๆ ว่าอยากจะซื้อบริษัทฉี่หมิง... "ใช่ๆ เมื่อวานจงอิ่งเขารู้สึกไม่ค่อยสบายกะทันหันน่ะครับ"

"จะเป็นอย่างนั้นไปได้ยังไงล่ะครับ ท่านประธานเฉิน ฉี่หมิงของเราน่ะหรือจะกล้าไม่ให้เกียรติท่าน เชื่อใจเถอะครับ ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากไปหรอก!"

"ใช่ครับ จงอิ่งของเราตั้งใจมากที่จะคว้าบทนางเอกเรื่อง The Actor มาให้ได้! ไม่ทราบว่าท่านประธานจะสะดวกวันไหนอีกครับ? เราขอนัดล่วงหน้าได้ไหม?"

"บ่ายพรุ่งนี้เหรอครับ ได้เลยครับ ได้เลย"

หลังวางสาย ถังฉี ผู้จัดการส่วนตัวลอบถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะรายงานชายที่อยู่ตรงหน้า: "ประธานจางคะ นัดท่านประธานเฉินได้แล้วค่ะ ส่วนเรื่องที่จงอิ่งไม่ได้ไปเมื่อวาน ฉันก็ช่วยแก้ตัวกลบเกลื่อนไปเรียบร้อยแล้วค่ะ"

สิ้นคำพูด ชายในชุดสูทที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานก็ถามด้วยสีหน้ามืดครึ้ม "แล้วจงอิ่งล่ะ?"

ถังฉีเม้มริมฝีปาก "ตอนนี้น่าจะอยู่ที่ยิมค่ะ"

"ถังฉี เมื่อก่อนฉันเซ็นสัญญาผู้หญิงหัวแข็งแบบนี้เข้ามาได้ยังไงกัน?" ประธานบริษัทฉี่หมิงทุบโต๊ะด้วยความโกรธ "แค่ไปนั่งดื่มเป็นเพื่อนเขา บทนางเอกนี่ก็เป็นของเธอแล้ว! ฉันไม่ได้ขอให้เธอไปนอนกับประธานเฉินสักหน่อย จะมาเล่นตัวอะไรนักหนา!"

ถังฉีไม่กล้าปริปาก ได้แต่ก้มหน้ายอมรับคำด่าทอจากเจ้านาย

"จงอิ่งคนนี้ ปีกยังไม่ทันจะงอกดี ก็คิดจะบินขึ้นฟ้าเสียแล้ว! คิดว่าสัญญาใกล้จะหมดแล้วจะเมินเฉยต่อฉี่หมิงได้งั้นเรอะ?" ประธานจางตัดสินใจเด็ดขาด "โทรหาเธอ! บอกว่าคืนนี้เจอกันที่เดิม ให้เธอไปรอที่นั่นแต่หัวค่ำ!"

"บอกว่าฉันจะเลี้ยงข้าวเธอ! เพื่อคุยเรื่องสัญญา!" เขาพูดด้วยสีหน้าอำมหิต "ในฐานะ CEO ของฉี่หมิง ถ้าฉันเป็นคนชวนเธอมากินข้าวด้วยตัวเอง เธอคงไม่กล้าปฏิเสธหรอกจริงไหม?"

ถังฉีอ้าปากค้างแล้วพูดอย่างลำบากใจ "ประธานจางคะ ฉันเกลี้ยกล่อมจงอิ่งไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าให้ฉันนัดเธอไปที่นั่นอีก แล้วถ้าเกิดเธอไม่ไป..."

เมื่อเห็นความลำบากใจของถังฉี ประธานจางก็นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "งั้นก็นัดจงอิ่งที่ร้านอาหารติดดาว หาที่ที่มีโรงแรมอยู่ใกล้ๆ แล้วโทรหาประธานเฉินให้ไปรอที่โรงแรม"

เขาเผยแววตาเหี้ยมเกรียม "ในเมื่อไม่อยากไปนั่งดื่ม งั้นก็ใช้วิธีง่ายๆ เพื่อให้ได้บทมาโดยไม่ต้องดื่มแล้วกัน"

ถังฉีถึงกับช็อกเมื่อได้ยินเช่นนั้น

นี่มันคือการส่งจงอิ่งไปขึ้นเตียงประธานเฉินโดยตรงชัดๆ

"ถังฉี อย่าคิดว่าบริษัทของเราใจจืดใจดำนักเลย" ประธานจางนวดขมับตัวเองด้วยท่าทางเคร่งเครียด "ทุกวันนี้พวกผู้อำนวยการสร้างกับนักลงทุนคือพระเจ้าของเหล่าดารา โดยเฉพาะนักลงทุนของเรื่อง The Actor เธอรู้ไหมว่ามีคนแย่งชิงบทนี้กันมากขนาดไหน? บทละครเรื่องนี้มีฐานแฟนคลับเดิมมหาศาล ทีมงานก็เป็นทีมระดับแถวหน้าของวงการ และประธานเฉินก็ทุ่มเงินลงทุนไปถึง 300 ล้าน"

"ถ้าจงอิ่งได้บทนี้มาครอง เธอจะดังเป็นพลุแตกแน่นอน" เขาพูดอย่างมีเหตุผล "ดูเธอสิ แสดงมา 8 ปีแล้วยังอยู่แค่ระดับกลางๆ แบบนี้ ทุกอย่างที่ฉันทำก็เพื่อตัวเธอเองทั้งนั้น"

ถังฉีเม้มปาก "ค่ะ"

ความจริงในฐานะผู้จัดการของจงอิ่ง ถังฉีรู้ดีกว่าใคร

จงอิ่งไม่ได้สนใจเลยว่าเธอจะโด่งดังแค่ไหน

เธอเพียงแค่อยากแสดง อยากได้รับบทดีๆ และทำงานร่วมกับทีมงานเก่งๆ

เธอคือพวกบ้างานขนานแท้

ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมผ่านมา 8 ปีถึงยังไม่ดังเปรี้ยงปร้าง ความจริงไม่ใช่ความผิดของจงอิ่งเลย ในช่วงแรกที่เซ็นสัญญา ฉี่หมิงไม่ได้ทุ่มทรัพยากรให้เธอเท่าที่ควร และบทที่เธอได้รับตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็มีคุณภาพลุ่มๆ ดอนๆ

จงอิ่งมีฝีมือการแสดงที่ยอดเยี่ยม แม้แต่รุ่นพี่ในวงการหลายคนยังเคยเอ่ยปากชมตรงๆ บางคนถึงกับบอกว่าถ้าเธอมีเล่ห์เหลี่ยมมากกว่านี้สักนิด เธอคงก้าวขึ้นไปยืนในจุดที่สูงกว่านี้ได้นานแล้ว

ถังฉีเองก็อ่านบทเรื่อง The Actor แล้ว และทันทีที่อ่านจบเธอก็รู้ทันทีว่าถ้าจงอิ่งได้บทนางเอกเรื่องนี้ เธอจะทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดแน่นอน

นี่ไม่ใช่แค่โอกาส แต่มันคือผลลัพธ์จากการสะสมฝีมือมานานหลายปี มันจะเป็นแท่นกระโดดสู่ความสำเร็จของเธออย่างแน่นอน

ส่วนสิ่งที่บริษัทกำลังคิด—

ถังฉีก็เข้าใจดี

สัญญาของจงอิ่งกำลังจะหมดลง แม้หลายปีมานี้เธอจะไม่ได้ดังระดับซูเปอร์สตาร์ แต่เธอก็มีฐานแฟนคลับและความนิยมสะสมอยู่ไม่น้อย เมื่อจงอิ่งจากไป ฉี่หมิงก็จะไม่เหลือเสาหลักให้ยึดเหนี่ยว และอนาคตของบริษัทก็คงจะมืดมน

แต่ในทางกลับกัน ตราบใดที่จงอิ่งยอมต่อสัญญากับฉี่หมิงและรับเล่นเรื่อง The Actor ก็แทบไม่ต้องสงสัยเลยว่าจงอิ่งจะกลายเป็นดาดาแถวหน้า และฉี่หมิงก็จะได้ครอบครองขุมทรัพย์ที่แท้จริง

สำหรับทั้งสองฝ่ายแล้ว มันคือสถานการณ์ที่ได้ประโยชน์ทั้งคู่

เมื่อเดินออกมาจากห้องทำงาน ถังฉีสูดลมหายใจลึก หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเบอร์หาจงอิ่ง

"เสี่ยวอิ่ง ประธานจางอยากนัดกินข้าวกับเธอเพื่อคุยเรื่องสัญญาน่ะ"

"...ตกลงค่ะ กี่โมงคะ?"