ตอนที่ 17 เส้นทางที่ไว้ใจ 1

หลังเลิกเรียน เมื่อธีโอดอร์กินอาหารเย็นเสร็จเขาก็เดินไปขณะที่ครุ่นคิด

เขาไม่มีโอกาสที่จะได้ยินดีกับชัยชนะของเขาที่มีต่อการ์เซียร์เลยเพราะเขารู้ว่าทำไม ศาสตราจารย์วินซ์ ถึงได้เรียกเขาไปพบ ในสถาบันนี้ไม่มีใครรู้จักธีโอไปมากกว่าเขา เขานั้นตระหนักถึงความสามารถของธีโอที่เพิ่มขึ้นอย่างผิดปกติ

‘เขานั้นรู้ดีว่าฉันไม่มีเงินที่จะซื้อยาเพิ่มพลังเวทย์หรือจ้างอาจารย์มาสอนพิเศษได้’

วินซ์ ได้ดูแลเอาใจใส่เขาดีกว่าอาจารย์คนอื่นในช่วงสามปีที่ผ่านมา ธีโอ นั้นได้สาธยายถึงสถานการณืการเงินที่น่าอดสูของเขาและสัมผัสเวทมนต์ที่แสนจะต่ำต้อยของเขาให้แก่ศาสตราจารย์วินซ์ได้ฟัง

วินซ์นั้นแตกต่างจากอาจารย์คนอื่นที่ไม่ใส่ใจเขา และสถานการณ์ในตอนนี้มันแย่มาก วินซ์นั้นจะสามารถจับผิดคำพูดของเขาได้แน่

เหนือสิ่งอื่นใด เขามีปัญหาเกี่ยวกับการซ่อนการดำรงอยู่ของ ความตะกละ

‘บ้าที่สุด มันไม่มีคำตอบใดๆทั้งนั้นไม่ว่าคิดยังไงก็ตาม ฉันไม่สามารถหาข้ออธิบายให้ศาสตราจารย์วินซ์ได้ และมันน่าจะทำให้เกิดความเข้าใจผิดกันได้’

ความตะกละนั้นได้บอกเขาว่ามันมีอยู่มากกว่าร้อยวิธีในการเพิ่มพลังเวทมนต์ แต่มันก็บอกเขามาเพียงแค่อย่างเดียว

ในปัจจุบันนี้ มีแค่สามถึงสี่วิธีที่เป็นที่รู้จักเท่านั้น ในสถานการณ์ตอนนี้มันเหมือนกับเขาไม่มีรูที่จะหลบหนีไปไหนได้

เขาได้กังวลครุ่นคิดถึงเรื่องนี้นานเท่าไรแล้ว? ตอนนี้ธีโอ ได้มาถึงหน้าห้องทำงานของศาสตราจารย์วินซ์แล้ว

“….ฉันมาถึงแล้ว”

นี่เป็นครั้งแรกที่เขามาหลังจากที่เขามาเพื่อขอใบอนุญาติ ธีโอ มองไปที่ประตูสีน้ำตาลตรงหน้าเขา ในเวลานั้นเขามาที่ห้องนี้ด้วยใบหน้ามืดหม่นและตอนนี้เขากลับมาพร้อมกับความกังวลที่แตกต่างจากเดิม

สถานะในตอนนี้ของเขานั้นเปลี่ยนไปอย่างมาก ตอนแรกเขาเป็นแค่ผู้ใช้เวทย์ขั้น2แสนโง่งม แต่ตอนนี้เขาเป็นคนที่สุดยอดที่สุดในชั้นเรียน นี่เป็นผลจากที่เขาเผชิญกับความยากลำบากโดยไม่ย่อท้อ

‘ตอนนี้ก็เช่นกัน’

เขาจะไม่หันหลังหนี ธีโอ ตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับมัน ขณะที่เขายกมือขึ้น

ก๊อก ก๊อก

“ศาสตราจารย์ครับ ผม ธีโอดอร์ครับ”

แล้วก็มีเสียงดังออกมาจากหลังประตูราวกับรอเขาอยู่

-เข้ามาสิ....

ธีโอบิดลูกบิดประตูและเข้าไปในห้อง และเขาก็ได้กลิ่นกาแฟเช่นเคยโชยมา ม้วนหนังและหนังสือต่างๆได้กระจายวางอยู่บนโต๊ะไปทั่ว นี่แสดงให้เห็นถึงความขยันของศาสตราจารย์วินซ์ เขาหยิบกระดาษที่เขาอ่านและมองมาที่ธีโอด้วยใบหน้าที่อ่านยาก

“เธอมาตรงเวลาพอดี การประชุมคณาจารย์นั้นใช้เวลานานกว่าที่ฉันคิดไว้ ดังนั้นฉันจึงกลับมาก่อน”

การจัดการกับการ์เซียร์ คาร์เตอร์นั้นเป็นเรื่องยากสำหรับสถาบัน พ่อของการ์เซียร์นั้นเป็นคนมีชื่อเสียงอย่างมาก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่อยากที่จะลงโทษลูกชายของเขาและก่อให้เกิดปัญหา ในที่สุด วินซ์ ก็ถูกบังคับให้ยกเลิกการไล่ออกหรือการให้ซ้ำชั้นแก่การ์เซียร์

การประชุมนั้นใช้เวลา2-3ชั่วโมง สุดท้ายก็จบลงด้วยที่ผู้นำตระกูลคาร์เตอร์มาปรากฏตัวผ่านลูกบอลคริสตัลเวทมนต์และพูดว่า

-ฉันรู้สึกเสียใจอย่างมากกับการกระทำของลูกชายที่โงเขลาของฉัน

ผู้นำตระกูลคาร์เตอร์นั้นไม่ได้พยายามแก้ตัวให้กับการ์เซียร์ ในฐานะที่เขาเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์และตรงไปตรงมาอย่างมาก แต่เขาขอให้วินซ์นั้นช่วยลดโทษให้ ผลลัพธ์ก็คือ ครูใหญ่ของสถาบันเบอร์เจ้นก็ตัดสินใจละทิ้งการตัดสินของวินซ์

“มันน่าผิดหวัง แต่ อาจารย์ใหญ่นั้นกลัวว่าจะมีปัญหาในอนาคตถ้าเขาตัดสินใจผิดพลาด”

วินซ์นั้นอธิบายถึงสถานการณืก่อนจะหยุดพูดสักครู่ จากนั้นเขาก็จิบกาแฟที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานเขา เขาค่อนข้างไม่พอใจในตัวอาจารย์ใหญ่ แต่ในทางกลับกันธีโอไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักในเรื่องนี้

“ฉันพูดนานไปแล้ว ฉันควรจะเข้าประเด็นหลักได้แล้ว?”

หลังจากนั้นวินซ์ก็หยิบอะไรบางอย่างออกมา มันเป็นจี้ที่สวยงามสร้อยทำจากเงิน ธีโอรู้สึกได้ถึงพลังเวทย์มหาศาลที่มาจากอัญมณีสีแดงที่อยู่ตรงกลาง

ธีโอเบิกตากว้างทันทีเมื่อเห็นมัน

‘มันเป็นอุปกรณ์เวทมนต์!มันมีพลังเวทย์มากที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา’

ถ้าเขาได้กินมันไปมันอาจจะช่วยให้เขาใกล้เข้าสู่ครึ่งก้าวของผู้ใช้เวทย์ขั้น4ได้ จากนั้นศาสตราจารย์วินซ์ก็บอกถึงที่มาของจี้นี้

“เปลวเพลิงคำราม(Roaring Flame) คือชื่อของมัน”

“เปลวเพลิงคำราม...?”

“ใช่ มันเป็นสิ่งที่การ์เซียร์ใช้ในการสู้กับเธอ”

อันที่จริงมันเป็นเพราะอำนาจของจี้นี้ ธีโอพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว คำพูดนี้ช่วยตอบข้อสงสัยให้เขาได้ว่าการ์เซียร์ที่เป็นผู้ใช้เวทย์ขั้น3สามารถใช้เวทย์ กระสุนเพลิงได้อย่างไร(Blaze Shell) มันเป็นเพราะอำนาจของ’เปลวเพลิงคำรามนี่เอง’

อย่างไรก็ตามความประหลาดใจของเขายังไม่หมด

“เอาไปสิ”

“-เอ๋?”

ศาสตราจารย์วินซ์ได้โยนมันมาให้เขา

อุปกรณ์เวทย์ที่มีมูลค่าอย่างน้อย 100 เหรียญทองและเป็นที่ต้องการของเหล่าจอมเวทย์ ได้ถูกโยนขึ้นไปในอากาศ ธีโอ รีบยกมือคว้ามันอย่างทุลักทุเล

ก่อนที่ธีโอจะได้เอ่ยปาก วินซ์ ก็กล่าวว่า “เธอนั้นไม่ได้รับคำขอโทษจากทางสถาบัน แต่อย่างไรก็ตาม เธอได้ถูกโจมตีด้วยอุปกรณ์เวทย์ชิ้นนี้ ‘เปลวเพลิงคำราม’ได้ถูกส่งให้เธอเป็นการขอโทษโดยผู้นำตระกูลคาร์เตอร์

การมอบอุปกรณ์เวทย์แบบนี้เป็นการขอโทษ... ไม่มีใครในอาณาจักร เมลทอร์ จะทำเช่นนี้แน่นอน ธีโอนั้นไม่เชื่อ วินซ์นั้นจึงอธิบายเพิ่ม

“เพื่อการ์เซียร์จะได้รับโทษพักการเรียน1เดือน ฉันได้เลือกข้อเสนอนี้โดยไม่ได้ปรึกษาเธอ ดังนั้นถ้าเธอไม่พอใจและเลือกที่จะคืนจี้เส้นนี้ การ์เซียร์ก็จะถูกไล่ออก”

“…..ผมพอใจครับ ศาสตราจารย์!”

“ฉันก็คิดอย่างนั้น”

ธีโอนั้นกำลังตะลึงกับโชคลาภที่มาอย่างฉับพลันของเขา วินซ์ยิ้มและหยิบถ้วยกาแฟขึ้นมาจิบอีกครั้ง ไม่ว่าการ์เซียร์นั้นจะได้รับบทลงโทษใดๆมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับธีโอดอร์ และการ์เซียร์จะไม่พอใจอย่างมากอีกด้วยถ้าเขาได้รับการลงโทษที่รุนแรง

‘เอาละ ฉันน่าจะเป็นผู้ใช้เวทย์ขั้น4ได้ก่อนจบการศึกษาแน่ๆ’

เกิดความเงียบไปชั่วขณะ มือของธีโอนั้นรู้สึกร้อนรุ่ม เขาอยากจะใช้ การประเมิน ในตอนนี้เลย วินซ์นั้นหลับตาและลิ้มรสกาแฟของเขา อย่างไรก็ตามความเงียบนั้นถูกทำลายในไม่ช้าด้วยเสียงของวินซ์

“ต่อจากนี้ไปเป็นคำถามส่วนตัวของฉัน”

คำถามที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้มาแล้ว ความตึงเครียดเกิดขึ้นในทันที ใบหน้าของธีโอนั้นมืดหม่นทันที

“ฉันไม่สงสัยในความสามารถของเธอ ไม่สิ ทุกคนที่เข้าใจตัวเธอจะไม่รู้สึกสงสัยเลย ฉันไม่ได้บอกเธอไปแล้วงั้นหรือ? ธีโอดอร์ มิลเลอร์ ถ้าเธอมีสัมผัสเวทย์และความเข้ากันได้กับเวทย์มากแค่เล็กน้อย เธอก็จะจบด้วยคะแนนลำดับต้นๆเมื่อสามปีที่แล้ว”

การแสดงออกของธีโอนั้นกลายเป็นเครียดมากขึ้นกว่าเดิม ธีโอดอร์ นั้นมีพรสวรรค์ที่ดี แต่ไม่มีใครในสถาบันนั้นรู้ นอกจากศาสตราจารย์วินซ์เพียงคนเดียว

“อย่างไรก็ตาม นั่นคือขีดจำกัดของเธอ มันไม่มีทางที่จะเพิ่มสัมผัสเวทย์และความเข้ากันได้กับเวทย์ได้ และฉันรู้สึกเสียใจในเรื่องนี้มาก”

แต่-

วินซ์มองมาที่เขาด้วยสายตาที่เฉียบคม

“ตั้งแต่ช่วงฤดุหนาวที่ผ่านมานั้นเธอได้เปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่เปลี่ยนไป เธอแตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง”

ถึงแม้ธีโอจะได้รับประสบการณ์จากอัลเฟรดมาก็จริง แต่เขาก็ยังไม่สามารถสู้กับวินซ์ได้ วินซ์เป็นอดีตจอมเวทย์สงครามและเป็นคนที่ทรงพลังอย่างมากเขาเป็นผู้ใช้เวทย์ขั้น 6 ถ้าธีโอ สู้กับเขา 100ครั้ง เขาก็จะตาย100 ครั้ง

โชคดีที่วินซ์แค่กำลังสอบสวนเขา เขาไม่ได้มีความไม่เป็นมิตรแม้แต่น้อย

“ไม่เป็นไรถ้าเธอไม่อยากตอบ เธอเป็นคนดี ฉันเชื่อว่าเธอไม่ได้ใช้วิธีการสกปรกเพื่อให้ได้พลังนี้มา”

“ศาสตราจารย์...”

“แต่ถ้าเธอคิดว่าฉันเป็นอาจารย์ของเธอ ฉันสงสัยว่ามีอะไรที่ฉันจะสามารถช่วยเธอได้หรือไม่”

‘ฉันต้องการที่จะสอนเธอ ธีโอคิดว่าเขาต้องการจะสื่อเช่นนั้น’

‘นี่เป็นทางแยกที่เขาต้องเลือก’

ชีวิตของเขาจะเปลี่ยนไปขึ้นอยู่กับเส้นทางที่เขาเลือก เขาควรจะบอกวินซ์หรือจะเก็บมันไว้เป็นความลับ?

ถ้าเขาปกปิดมันไว้ชีวิตของเขาก็จะเหมือนเดิม เขาจะยังคงกินหนังสือในห้องเรียน และได้รับใบเรียนจบ แต่มันจะเป็นแบบนั้นจริงงั้นหรอ?

หนังสือที่เขาจะนำออกมาจากห้องสมุดได้มีจำกัด ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา ความตะกละ ได้กินหนังสือไปมากกว่าร้อยเล่มแล้ว เขาได้ซ่อนไว้โดยการย้ายตำแหน่งชั้นวาง แต่ถ้าใครบางคนสังเกตุแล้วละก็มันก็จะดูออกได้

อย่างไรก็ตามถ้าเขาบอกกับ ศาสตราจารย์วินซ์แล้วละก็เขาก็ไม่ต้องกังวลในเรื่องนี้

‘ไม่ เรื่องนี้มันไม่สำคัญ’

มันเป็นเรื่องรอง เขาต้องมองไปที่ประเด็นหลักของสถานการณืนี้

ธีโอมองไปที่ศาสตราจารย์วินซ์ อย่างเคร่งเครียด มันเป็นคำถามง่ายๆ...

..เขาควรเชื่อใจ วินซ์ไหม?

“ศาสตราจารย์”

หลังจากผ่านช่วงเวลาแห่งความเงียบ ธีโอ ก็ได้ตัดสินใจแล้ว

ปล.พวกอุปกรณ์เวทย์กับเวทมนต์ชอบชื่อแบบไหนครับอังกฤษหรือไทย