ตอนที่ 5 พรสวรรค์ขั้นเทพ เข้าใจเวทมนตร์อาร์เคน!

“เอ่อ...” เลวินยิ้มแห้งๆ “ศาสตราจารย์ครับ ถ้าเป็นเรื่องชุดนักเรียน ผมคิดว่าเสื้อผ้ามือสองก็น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีนะครับ พอดีผมเห็นร้านขายเสื้อผ้ามือสองอยู่ร้านนึง”

ศาสตราจารย์มักกอนนากัลมองเด็กชายตรงหน้า บนใบหน้าของเลวินไม่มีแววลังเลใจแม้แต่น้อย

เขาเคยเป็นผู้ใหญ่ผ่านโลกมาก่อนแล้ว เขาเลยผ่านช่วงวัยที่ต้องอวดร่ำอวดรวยผ่านเสื้อผ้าไปแล้ว

“ก็ได้”

เอาเข้าจริง ด้วยเงินกู้ยืมสำหรับนักเรียนของเลวิน การซื้อของใหม่ทั้งหมดก็ดูจะเป็นเรื่องเกินตัวไปหน่อย

เขาคำนวณไว้อย่างชัดเจนแล้วว่า เงินกู้ยืมสำหรับนักเรียนปีแรกของเขาอยู่ที่สามสิบเหรียญทอง และจะลดลงครึ่งหนึ่งในทุกๆ ปี

ไม้กายสิทธิ์ที่เพิ่งซื้อมาจากร้านโอลิแวนเดอร์ก็ปาไปหนึ่งในสามของเงินกู้แล้ว สำหรับอุปกรณ์ร่ายเวทมนตร์ขั้นพื้นฐานที่สุดแบบนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจ่าย

ถ้าซื้อตำราเรียนแบบใหม่เอี่ยมทั้งหมด อย่างน้อยๆ ก็ต้องใช้เงินสิบเหรียญทองขึ้นไป

สำหรับเงินสิบเหรียญทองที่เหลือ เขาอยากจะซื้อหม้อต้มและชุดขวดแก้วสำหรับเรียนปรุงยา

อยากได้ถุงมือหนังมังกรสำหรับเรียนวิชาสมุนไพร

อยากได้กล้องโทรทรรศน์แบบพับได้สำหรับเรียนวิชาดาราศาสตร์...

ถ้าซื้อของใหม่ทั้งหมด เลวินคงไม่มีปัญญาซื้อแม้แต่เสื้อคลุม

ดังนั้น ภายใต้การนำทางของมักกอนนากัล ทั้งสองจึงไปที่ร้านขายเสื้อคลุมมือสอง แล้วซื้อเสื้อคลุมเก่าตัวใหญ่กว่าขนาดตัวของเขาเล็กน้อย เผื่อไว้สำหรับปีหน้าที่เขาจะตัวสูงขึ้น

จากนั้นก็ไปหาซื้อชุดขวดแก้วเก่า พวกมันยังสามารถใช้งานได้หลังจากทำความสะอาดแล้ว แต่ก็มีรอยขีดข่วนอยู่มากมาย

สิ่งที่หาได้ง่ายที่สุดคือหนังสือมือสอง ที่ร้านตัวบรรจงและหยดหมึกมีหนังสือมือสองวางอยู่ใต้ตู้มากมาย

ความจริงแล้ว ในสายตาของเลวิน หนังสือมือสองนั้นเหมาะกับการเรียนรู้มากกว่า

เมื่อเทียบกับหนังสือเล่มใหม่แล้ว หนังสือมือสองไม่เพียงแต่จะมีราคาถูกกว่าเท่านั้น แต่ยังมีโน้ตมากมายที่รุ่นพี่จดบันทึกไว้ด้วย

มีการขีดเส้นใต้เน้นข้อความสำคัญเอาไว้ให้เรียบร้อย ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อนักเรียนชั้นปีต้นๆ เป็นอย่างมาก

ถ้าโชคดี เลือกหนังสือมือสองที่เคยเป็นของอัจฉริยะอย่าง "เจ้าชายเลือดผสม" การเป็นนักเรียนท็อปของวิชานั้นๆ คงไม่ใช่เรื่องยาก

สิ่งเดียวที่ต้องระวังคือ อย่าเลือกหนังสือมือสองที่เคยเป็นของนักเรียนหัวกะทิ โดยเฉพาะเล่มที่มีการ์ตูนลามกอนาจารอยู่ข้างใน

หลังจากซื้อของมือสองเสร็จ เลวินก็เหลือเงินอยู่ห้าเหรียญทอง สิ่งของที่เขาต้องซื้อก็เหลือเพียงหม้อต้มและกล้องโทรทรรศน์เท่านั้น

สองสิ่งนี้ค่อนข้างหายากในร้านขายของมือสอง

"ซื้อใหม่เลยดีไหม ถ้าแค่หม้อต้มกับกล้องโทรทรรศน์ ห้าเหรียญทองก็คงพอ" มักกอนนากัลเสนอ

"ไม่เป็นไรครับ ศาสตราจารย์มักกอนนากัล ผมอยากรอดูก่อน" เลวินส่ายหน้า "กว่าจะเปิดเทอมก็ปาไปเกือบสองเดือน บางทีผมอาจจะหาซื้อของมือสองได้ แล้วค่อยเก็บเหรียญทองไว้..."

ถ้าซื้อใหม่เลยก็จบ ห้าเหรียญทองก็พอ แต่ต้องใช้หมดไปเลย

ซึ่งมันไม่สอดคล้องกับปรัชญาการใช้จ่ายของเลวิน

ในแง่ของการใช้จ่ายที่ติดตัวมาจากชาติก่อน ไม่ว่าเศรษฐกิจจะฝืดเคืองแค่ไหน เขาก็ต้องกันเงินไว้ส่วนหนึ่ง เผื่อไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน

เหรียญทองไม่ได้เป็นทุกอย่างก็จริง แต่ถ้าไม่มีเหรียญทองแล้ว อะไรๆ ก็คงลำบาก

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ศาสตราจารย์มักกอนนากัลก็เห็นด้วยกับวิธีคิดของเขา เธอจึงมอบเงินกู้ยืมที่เหลือให้กับเขา

จากการสังเกตการณ์ช่วงสั้นๆ ศาสตราจารย์มักกอนนากัลรู้สึกว่าเลวินเป็นพ่อมดน้อยที่พึ่งพาตัวเองได้ และรู้จักดูแลตัวเองเป็นอย่างดี

หลังจากพาเลวินกลับไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าด้วยคาถาหายตัวแล้ว เธอก็จากไป

แต่เลวินไม่ได้อยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าอย่างที่เธอคิด

เขาวางแผนที่จะอยู่ในตรอกไดแอกอน และหางานทำ

เขาค้นพบว่า ถ้าอยากจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว นอกจากการเรียนอย่างตั้งใจแล้ว เขายังต้องอาศัยพรสวรรค์ในการเข้าใจสิ่งต่างๆ ได้อย่างรวดเร็วของเขาด้วย

ถ้าอยากจะเข้าใจอะไรบางอย่าง นอกจากการตั้งใจเรียนแล้ว วิธีที่ดีที่สุดคือการสังเกตและสัมผัสด้วยตัวเอง

แต่ตอนนี้เขาเป็นแค่นักเรียนปีหนึ่งของฮอกวอตส์ ถ้าอยากจะสังเกตและสัมผัสเวทมนตร์ให้มากขึ้น วิธีที่ดีที่สุดคือการอยู่ในโลกเวทมนตร์ และมีส่วนร่วมในโลกเวทมนตร์

วิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุดก็คือ การทำงาน!

ประชาชนผู้ทำงาน จิตวิญญาณที่ทำงานหนัก และพ่อมดแม่มดที่ทำงาน ล้วนเหนือกว่าผู้อื่น!

ดังนั้น ทันทีที่เขากลับไปถึงสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เลวินก็เริ่มพูดจาหว่านล้อมผู้อำนวยการ "...เนื่องจากสถานการณ์พิเศษ ทางโรงเรียนจึงแนะนำงานพิเศษให้ผมทำก่อนเปิดเทอมครับ ไม่เพียงแต่จะได้เงินแล้ว ยังมีอาหารให้กินอีกด้วย..."

ผู้อำนวยการถูกศาสตราจารย์มักกอนนากัลเสกคาถาสะกดจิตไว้แล้ว บวกกับออร่า [สะกดมนุษย์] ของเลวิน เธอจึงหลงเชื่อโดยง่าย

เลวินอยู่ในห้องของเขาในตอนกลางคืน เตรียมตัวใช้เวลาในค่ำคืนสุดท้ายที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้

สิ่งแรกคือเรื่องกระเป๋าเดินทาง

ความจริงแล้ว นอกจากเสื้อผ้าแล้ว เขาก็แทบจะไม่มีอะไรต้องเอาติดตัวไปเลย

อย่างไรก็ตาม เขาสามารถซื้อเครื่องเขียนเพิ่มเติมได้จากโลกมักเกิล

ยกตัวอย่างเช่น หมึก โลกของแฮร์รี่ พอตเตอร์ไม่จำเป็นต้องคัดลอกม้วนคาถา ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องใช้หมึกแบบพิเศษ

ส่วนกระดาษก็ควรจะซื้อตุนไว้เยอะๆ เพราะที่ฮอกวอตส์ใช้เพียงแค่กระดาษหนังสำหรับการบ้านเท่านั้น

ถ้าใช้เอง เขาก็ต้องเลือกใช้กระดาษธรรมดาๆ ที่มีคุณภาพดีและราคาถูก

และก็ ปากกา เพราะเขาไม่เคยใช้ปากกาขนนกมาก่อน

เขามีเงินไม่มาก ดังนั้นเขาจึงต้องประหยัด รู้จักใช้จ่ายอย่างรอบคอบ เลือกซื้อแต่ของที่ราคาถูก

ถ้าไม่ติดว่าชุดนักเรียนไม่สามารถให้ช่างตัดเสื้อมักเกิลทำให้ได้ เขาก็อยากจะให้มักเกิลเป็นคนตัดชุดให้

หลังจากจัดการเรื่องนี้เสร็จ ก็ยังเหลือเวลาอีกเยอะ

"ฉันจำได้ว่ากฎที่ห้ามไม่ให้พ่อมดน้อยใช้เวทมนตร์นอกโรงเรียนนั้น เริ่มใช้ในช่วงปิดเทอมภาคเรียนที่หนึ่ง"

"ก่อนหน้านั้น พวกเขายังสามารถใช้ไม้กายสิทธิ์ได้อย่างอิสระ"

"ยกตัวอย่างเช่น เฮอร์ไมโอนี่ เคยฝึกร่ายเวทมนตร์ที่บ้าน ซึ่งเป็นที่มาของคาถาเรียกพัสดุ"

"ส่วนข้อห้ามเรื่องการใช้เวทมนตร์นอกโรงเรียนนั้น เพิ่มเข้ามาหลังจากเปิดเทอมแล้ว"

ถ้าเป็นแบบนี้ เขาก็ต้องรีบคว้าโอกาสนี้ไว้

เขาจะยอมให้เฮอร์ไมโอนี่เก่งกว่าเขาไม่ได้!

เลวินเปิดหนังสือ "คาถามาตรฐาน ระดับประถมศึกษา" ที่อยู่บนโต๊ะ

"คาถา หรือเวทมนตร์ คือ การแสดงออกของเวทมนตร์ที่ถูกควบคุม โดยปกติแล้วจะดำเนินการโดยการร่ายคาถา เพื่อส่งผลต่อโลกในลักษณะที่เหนือธรรมชาติ"

"โดยทั่วไปแล้ว มีเงื่อนไขหลักสี่ประการสำหรับการร่ายคาถาที่ประสบความสำเร็จ นั่นคือ ท่าทางไม้กายสิทธิ์ คำร่ายเวทมนตร์ สมาธิ และเจตนา"

"โดยทั่วไปแล้ว เวทมนตร์จะแบ่งออกเป็นหลายประเภท ได้แก่ การแปลงร่าง คาถาเสริมพลัง คาถาสลาย และคาถารักษา"

"ส่วนคำสาปนั้น จะแบ่งออกเป็น คำสาปทั่วไป คาถาสาปแช่ง คาถาพิษ และคำสาปแช่ง ตามระดับความร้ายกาจ"

"ควรสังเกตว่าในบรรดาหมวดหมู่เหล่านี้ เส้นแบ่งระหว่างหมวดหมู่มีความยืดหยุ่นและเบลอ"

"ดังนั้น เวทมนตร์บางอย่างจึงอาจอยู่ในได้มากกว่าหนึ่งประเภทในเวลาเดียวกัน"

"คาถาเสริมพลัง คือ คาถาที่เพิ่มคุณสมบัติเฉพาะให้กับวัตถุหรือสิ่งมีชีวิต คาถาเสริมพลังแตกต่างจากคาถาแปลงร่างในประเด็นต่อไปนี้ คาถาเสริมพลังจะเพิ่มคุณสมบัติเฉพาะให้กับวัตถุหรือสิ่งมีชีวิต ในขณะที่คาถาแปลงร่างจะเปลี่ยนแปลงวัตถุหรือสิ่งมีชีวิตนั้นให้กลายเป็นสิ่งอื่นโดยสิ้นเชิง"

"ยกตัวอย่างเช่น คาถาเปลี่ยนสี ทำให้วัตถุเปลี่ยนสี คาถาลอยตัว ทำให้วัตถุลอยได้ และคาถามีความสุข ช่วยเพิ่มอารมณ์ของสิ่งมีชีวิต"

…

[คุณได้อ่าน "คาถามาตรฐาน ระดับประถมศึกษา" และมีความเข้าใจอย่างชัดเจนเกี่ยวกับระบบเวทมนตร์ของโลกใบนี้ แรงบันดาลใจจากสรรพสิ่ง ทำให้คุณตระหนักว่าระบบเวทมนตร์ของโลกใบนี้ยังมีข้อบกพร่องอยู่]

[คุณเข้าใจระบบเวทมนตร์อาร์เคน และคุณเริ่มลองจัดประเภทเวทมนตร์ในรูปแบบของเวทมนตร์อาร์เคน]

[คุณเข้าใจเทมเพลตแอตทริบิวต์ และใช้มันเพื่อตัดสินแอตทริบิวต์ของตัวคุณเองและผู้อื่น]

ชื่อ: เลวิน กรีน

เผ่าพันธุ์: มนุษย์

ระดับ: พ่อมด LV1/ไซคิก LV1

แอตทริบิวต์:

ความแข็งแกร่ง: 6

พละกำลัง: 6

ความว่องไว: 8

สติปัญญา: 14

การรับรู้: 12

เสน่ห์: 14

ความสามารถพิเศษ: พรสวรรค์ขั้นเทพ พลังจิต LV1 พลังเวทมนตร์ LV1

เวทมนตร์:

ระดับ 1: ซ่อนความคิด สะกดมนุษย์ (ติดตัว) พูดคุยกับสัตว์ (ติดตัว)

วงแหวน 4: สมอตรึงมิติ

สมกับเป็นพรสวรรค์ขั้นเทพจริงๆ เพียงแค่ดูภาพรวม เขาก็สามารถเข้าใจระบบเวทมนตร์อาร์เคนและแผงแอตทริบิวต์ได้

ระบบเวทมนตร์อาร์เคนนั้นมีความเข้มงวดมากกว่าระบบเวทมนตร์ของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่มีการแบ่งประเภทและระบบที่ค่อนข้างหยาบ

ในแนวนอน เวทมนตร์อาร์เคนแบ่งออกเป็นแปดแขนง ได้แก่

[ศาสตร์แห่งการป้องกัน] เน้นการป้องกันและต้านทาน

[ศาสตร์แห่งการอัญเชิญ] เกี่ยวข้องกับการอัญเชิญ การเคลื่อนย้าย และการสร้าง

[ศาสตร์แห่งการทำนาย] เปิดเผยข้อมูลและทำนายอนาคต

[ศาสตร์แห่งการควบคุม] เปลี่ยนแปลงความคิดของผู้อื่นและควบคุมพฤติกรรมของพวกเขา

[ศาสตร์แห่งพลังงาน] ควบคุมและจัดรูปแบบพลังงานเวทมนตร์

[ศาสตร์แห่งภาพลวงตา] หลอกลวงประสาทสัมผัสและจิตใจของผู้อื่น

[ศาสตร์แห่งความตาย] ควบคุมชีวิตและความตาย

[ศาสตร์แห่งการเปลี่ยนแปลง] เปลี่ยนแปลงวัตถุนั้นๆ

ในแง่ของความยากในแนวตั้ง เวทมนตร์อาร์เคนแบ่งความยากของเวทมนตร์ออกเป็นระดับ 0 ถึง 9 รวมถึงเวทมนตร์ระดับตำนานที่อยู่เหนือระดับ 9

นอกจากนี้ เวทมนตร์อาร์เคนยังมี [ระบบเวทมนตร์ขั้นสูง] ที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของเวทมนตร์ต่างๆ โดยการเพิ่มความยากในการร่ายเวท

เรียกได้ว่าเป็นระบบที่ค่อนข้างสมบูรณ์

อย่างไรก็ตาม

สิ่งที่เลวินเข้าใจในตอนนี้เป็นเพียงแค่กรอบ โครงร่างคร่าวๆ เท่านั้น

แต่เขาเชื่อว่าเมื่อเวลาผ่านไป เมื่อการวิจัยเวทมนตร์ของเขาลึกซึ้งยิ่งขึ้น และความเข้าใจของเขาค่อยๆ เพิ่มพูนขึ้น เขาจะสามารถผสานเวทมนตร์ในโลกของแฮร์รี่ พอตเตอร์ เข้ากับระบบนี้ได้อย่างสมบูรณ์ และในขณะเดียวกันก็นำระบบเวทมนตร์อาร์เคนมากมาย เข้ามาสู่โลกใบนี้

เมื่อถึงเวลานั้น โลกเวทมนตร์ทั้งใบจะต้องพลิกกลับหัวกลับหางอย่างแน่นอน!

หลังจากหลับตาเพื่อทำความเข้าใจระบบใหม่แล้ว เลวินก็เปิดหนังสือ "คาถามาตรฐาน ระดับประถมศึกษา" ต่อ และเข้าสู่ขั้นตอนการเรียนรู้คาถาแต่ละอย่าง

การเดินทางนับพันลี้ เริ่มต้นที่ก้าวแรก ถ้าอยากจะปฏิรูประบบเวทมนตร์ในโลกใบนี้ ก็ต้องเริ่มจากเวทมนตร์แต่ละอย่าง

...