บทที่ 13 - แท่นบูชาเปลี่ยนอาชีพทหาร มิตรภาพจากพรายแคระ

บทที่ 13 - แท่นบูชาเปลี่ยนอาชีพทหาร มิตรภาพจากพรายแคระ

"ของพวกนี้กับของเมื่อกี้มันต่างกันตรงไหนเนี่ย"

มองดูไอเทมที่ฉายภาพออกมาจากกล่องอีกใบซึ่งพรายแคระชุดม่วงล้วงออกมาจากกระเป๋าอีกข้าง

เซี่ยอวี่เอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ

เพราะดูจากรูปภาพแล้วมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับกล่องใบก่อนหน้านี้เลยสักนิด

พรายแคระชุดม่วงยิ้มอย่างมีเลศนัย

"เผ่าพรายแคระไม่เคยเอาเปรียบสหาย โดยเฉพาะสหายที่มีอนาคตไกลอย่างเจ้า"

"เจ้าลองดูดีๆ สิ"

เซี่ยอวี่ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า

"ราคาเปลี่ยนจากสองแสนเป็นห้าแสนงั้นเหรอ ใช่ไหมล่ะท่านสหาย"

"อะแฮ่ม เจ้าลองกดเข้าไปดูรายละเอียดสิ"

พรายแคระชุดม่วงรู้สึกสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกเซี่ยอวี่เรียกว่าสหาย จึงเลิกลีลาแล้วยอมเข้าเรื่อง

เซี่ยอวี่กดดูรายละเอียดของไอเทมชิ้นหนึ่งที่เขาเล็งเอาไว้

[ไอเทม] แท่นบูชาเปลี่ยนอาชีพนักรบคลุ้มคลั่ง

[ระดับ] สามดาวสีม่วง

[คุณสมบัติ] เพิ่มพลังโจมตี 200 หน่วย เพิ่มความเร็วโจมตี 200 เปอร์เซ็นต์ ดูดเลือดฟื้นฟูพลังชีวิต 20 เปอร์เซ็นต์จากความเสียหายที่ทำได้

[เอฟเฟกต์พิเศษ] เมื่อมีนักรบคลุ้มคลั่งเกิน 100 คนขึ้นไป พลังโจมตีของทุกคนจะเพิ่มขึ้นอีก 100 เปอร์เซ็นต์

[เงื่อนไขการเปลี่ยนอาชีพ] ทหารสายโจมตีระยะประชิดที่มีเลเวล 3 ขึ้นไป ใช้แต้มทรัพยากร 2000 แต้ม

[จำนวนคน] ไม่จำกัด

ตอนอ่านคุณสมบัติช่วงแรก เซี่ยอวี่ก็รู้สึกประหลาดใจและยิ่งอ่านก็ยิ่งชอบใจ

จนกระทั่งสายตาเลื่อนมาถึงบรรทัดสุดท้าย

"ไม่จำกัดจำนวนคนในการเปลี่ยนอาชีพ!"

เซี่ยอวี่อ้าปากค้างจนพูดไม่ออก

ตอนนี้เขาไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่องพวกโจรป่าหรือฝูงอาชาเหงื่อโลหิตอีกต่อไปแล้ว

กองทหารที่แข็งแกร่งขนาดนี้ พลังโจมตีก็สูงปรี๊ดแถมยังดูดเลือดฟื้นฟูตัวเองได้เร็วอีก นี่มันสูตรโกงชัดๆ

ประเด็นสำคัญคือมันไม่จำกัดจำนวนคน! ถ้าเขาจำไม่ผิด แท่นบูชาเปลี่ยนอาชีพนักรบคลุ้มคลั่งในกล่องใบแรก มันจำกัดจำนวนคนไว้ที่ 1200 คนเท่านั้น

นี่หมายความว่าเขาสามารถสร้างกองทัพนักรบคลุ้มคลั่งออกมาได้เรื่อยๆ อย่างไร้ขีดจำกัดเลยน่ะสิ!

ตอนนี้เขาเริ่มคันไม้คันมืออยากจะไปท้าชนกับพ่อของเฉินฟ่างดูสักตั้งแล้ว

เจ้าเมืองเลเวล 6 แล้วไงล่ะ จะจับกระทืบให้หมดเลยคอยดู!

ในระหว่างที่เซี่ยอวี่กำลังยิ้มกริ่มและเตรียมจะกดดูไอเทมชิ้นอื่นต่อ

พรายแคระชุดม่วงก็สาดน้ำเย็นเข้าใส่เขาทันที

"ไอเทมเสริมพลังขั้นสุดยอดพวกนี้ เจ้าเลือกซื้อได้แค่ชิ้นเดียวเท่านั้นนะ"

มือของเซี่ยอวี่ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ

ความรู้สึกตอนนี้ก็เหมือนกับตอนที่สาวสวยที่แอบชอบบอกว่ายอมให้แตะตัวได้แต่ให้ใช้แค่จมูกดมนั่นแหละ

มันอึดอัดจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว!

พรายแคระโบกมือไปมา

"เจ้าไม่ต้องมาจ้องข้าด้วยสายตาอาฆาตแบบนั้นเลย มันเป็นกฎ ข้าเองก็ทำอะไรไม่ได้"

"อีกอย่าง เจ้าก็ควรจะพอใจได้แล้ว ของในร้านนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนระดับเจ้าจะมีสิทธิ์ได้เห็นหรอกนะ"

เซี่ยอวี่ชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสียในใจ ก่อนจะยอมรับเหตุผลของอีกฝ่าย

ส่วนเรื่องจะใช้กำลังปล้นชิงนั้น เซี่ยอวี่ไม่ได้โง่ขนาดนั้น ไม่มีใครกล้าเปิดศึกบาดหมางกับเผ่าพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่แบบนี้หรอก

โดยเฉพาะกับเผ่าพรายแคระที่มีอิทธิพลล้นฟ้าในมหาทวีปทั้งเก้า

ต่อให้เป็นเจ้าเมืองระดับท็อปเลเวล 10 ก็ยังไม่กล้าหือเลย

ยิ่งไปกว่านั้น พรายแคระชุดม่วงก็บอกเองว่าอยากจะเป็นสหายกับเขา นั่นแปลว่าในอนาคตยังต้องมีการติดต่อค้าขายกันอีกยาว

ต้องมองการณ์ไกล ขนแกะต้องค่อยๆ ตัด ดอกผลต้องค่อยๆ เก็บเกี่ยวทีละฤดูกาล

หลังจากพิจารณาเปรียบเทียบไอเทมสีม่วงทั้งหกชิ้นอย่างละเอียดแล้ว เซี่ยอวี่ก็ตัดสินใจเลือกแท่นบูชาเปลี่ยนอาชีพนักรบคลุ้มคลั่งให้เข้ากับสถานการณ์ของตัวเองที่สุด

หลังจากโอนแต้มทรัพยากรห้าแสนแต้มให้พรายแคระชุดม่วงแล้ว ในหน้าต่างอาณาเขตของเซี่ยอวี่ก็มีสิ่งปลูกสร้างพิเศษนี้เพิ่มเข้ามา

"ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจ"

พรายแคระชุดม่วงยื่นมือที่หยาบกร้านราวกับรากไม้ของเขาออกมา

เซี่ยอวี่ค้อมตัวลงเล็กน้อยและจับมือกับเขา

"ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจเช่นกัน"

"รับป้ายนี้ไปสิ วันข้างหน้าเจ้าสามารถใช้ป้ายนี้อัญเชิญข้ามาได้"

พรายแคระชุดม่วงส่งป้ายไม้ธรรมดาๆ ที่สลักรูปใบหน้าของเขาให้

เซี่ยอวี่รับมาและเก็บรักษาไว้อย่างดี

พรายแคระชุดม่วงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า

"เจ้าคือเจ้าเมืองคนแรกที่ได้รับป้ายส่วนตัวของข้า"

"ข้าทุ่มเดิมพันก้อนโตไว้ที่เจ้า หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ"

"แน่นอนอยู่แล้ว"

เซี่ยอวี่ยิ้มอย่างเป็นมิตร ยังไงซะเขาก็ได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากอีกฝ่ายมา

เผลอๆ อาจจะคุ้มค่ากว่าแต้มทรัพยากรหนึ่งล้านสองแสนแต้มที่หลอกฟันมาจากหลี่ถงเสียอีก

แค่คุณสมบัติไม่จำกัดจำนวนคน ก็มากพอที่จะทำให้มันเทียบชั้นกับไอเทมระดับสีแดงได้สบายๆ แล้ว

นี่ถือเป็นบุญคุณครั้งใหญ่เลยทีเดียว

ดังนั้น ต่อให้เซี่ยอวี่จะรู้ดีว่าอีกฝ่ายแค่เห็นถึงศักยภาพในตัวเขา และความสัมพันธ์นี้เป็นเพียงผลประโยชน์ต่างตอบแทน

แต่เซี่ยอวี่ก็ต้องแสดงท่าทีที่เป็นมิตรให้ถึงที่สุด

หลังจากพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลกับพรายแคระชุดม่วงอีกสักพัก

ก็ถึงเวลาที่อีกฝ่ายต้องจากไปแล้ว เนื่องจากการค้าขายผ่านป้ายอัญเชิญพ่อค้าลึกลับมีระยะเวลาจำกัด

"เมื่อมีป้ายส่วนตัวของข้าแล้ว เจ้าก็อย่ามัวแต่เรียกหาข้าทุกวันล่ะ ข้ายุ่งมากนะจะบอกให้"

"และข้าก็รับปากไม่ได้ด้วยว่าทุกครั้งที่เจ้าเรียก ข้าจะสามารถเอาของระดับสูงแบบนี้มาขายให้เจ้าได้ตลอด"

ครั้งนี้เซี่ยอวี่พยักหน้ารับอย่างจริงจัง

"อืม ฉันจะจำไว้"

ประตูมิติใกล้จะปิดลงแล้ว พรายแคระส่งยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า

"มนุษย์เอ๋ย ท่านพรายแคระผู้สูงศักดิ์กำลังจะจากไปแล้ว โปรดอย่าตระหนี่น้ำตาแห่งความอาลัยอาวรณ์ของเจ้าเลย"

หลังจากได้รับรอยยิ้มตอบกลับจากเซี่ยอวี่ พรายแคระชุดม่วงก็ก้าวเดินเข้าสู่ประตูมิติ

ในจังหวะที่ประตูมิติกำลังจะเลือนหายไป เซี่ยอวี่ก็ตะโกนถามว่า

"นี่พรายแคระ แกชื่ออะไรน่ะ"

"จงเรียกข้าว่าท่านพรายแคระสิ!"

พรายแคระชุดม่วงแกล้งทำหน้าดุ

แต่ในเสี้ยววินาทีที่ประตูมิติปิดตัวลง เขาก็ยังทิ้งท้ายชื่อของตัวเองไว้ให้เซี่ยอวี่ได้ยิน

"ท่านผู้นี้มีนามว่า ลั่ว!"

เมื่อประตูมิติหายไป

ลั่วซึ่งกลับมาถึงปราสาทของตนเอง ก็เดินไปที่หน้าต่าง มองลงไปยังชนเผ่าพรายแคระทั้งหมดที่อยู่เบื้องล่าง

ก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบาๆ ว่า

"วิกฤตกำลังจะมาเยือน โลกใบนี้กำลังจะลุกเป็นไฟ หวังว่าเจ้าจะสร้างเซอร์ไพรส์ให้ข้าได้นะ"

......

หลังจากจัดวางแท่นบูชานักรบคลุ้มคลั่งเสร็จ

เซี่ยอวี่ก็สั่งให้ทหารขวานที่เพิ่งปลดล็อกจากการอัปเลเวล 3 และมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไข เดินทางไปเปลี่ยนอาชีพทันที

การเปลี่ยนอาชีพเป็นนักรบคลุ้มคลั่งหนึ่งคน ต้องใช้แต้มทรัพยากร 2000 แต้ม

การอัปเกรดเมืองเป็นเลเวล 3 รวมกับการผลิตทหารและค่าใช้จ่ายยิบย่อยอื่นๆ ทำให้เซี่ยอวี่ผลาญแต้มทรัพยากรไปราวๆ หนึ่งแสนห้าหมื่นแต้ม

ซื้อแท่นบูชานักรบคลุ้มคลั่งจากลั่วไปอีกห้าแสนแต้ม

ตอนนี้เขาเหลือแต้มทรัพยากรอยู่แค่ห้าแสนห้าหมื่นแต้มเท่านั้น

เนื่องจากการอัปเกรดจากเลเวล 3 ไปเลเวล 4 ถือเป็นการก้าวกระโดดจากเจ้าเมืองระดับล่างสู่ระดับกลาง ค่าใช้จ่ายจึงพุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจ

ต้องใช้แต้มทรัพยากรถึงห้าแสนแต้ม

ดังนั้นเขาจึงเหลือแต้มให้ใช้งานได้จริงๆ แค่ห้าหมื่นแต้มเท่านั้น

นั่นแปลว่าเขาเปลี่ยนอาชีพนักรบคลุ้มคลั่งได้แค่ 25 คนเท่านั้น

"เงินนี่มันละลายน้ำเร็วจริงๆ"

ตอนแรกยังแอบคิดอยู่เลยว่าหนึ่งล้านสองแสนแต้มนี่คือเศรษฐีชัดๆ

ใครจะไปคิดล่ะว่าจะผลาญหมดไวขนาดนี้

แต่มันก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ในเมื่อเซี่ยอวี่ได้รับพลังความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด จะมาบ่นนู่นบ่นนี่ก็คงดูไม่ดี

เขาจ่ายแต้มไป 40000 แต้มเพื่อเปลี่ยนอาชีพนักรบคลุ้มคลั่ง 20 คน และเก็บแต้มที่เหลืออีก 10000 แต้มไว้เป็นทุนสำรอง

โชคดีที่เขาตุนเสบียงอาหารไว้ล่วงหน้าแล้ว

ไม่อย่างนั้นรอบนี้คงได้พังไม่เป็นท่า ชาวเมืองทุกคนคงได้อดตายกันหมดแน่

แต่ความหงุดหงิดทั้งหมดก็มลายหายไปเป็นปลิดทิ้งทันทีที่เซี่ยอวี่ได้เห็นรูปร่างหน้าตาของนักรบคลุ้มคลั่งที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพเสร็จ

ส่วนสูงสองเมตรครึ่ง กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ดูน่าเกรงขาม ในมือถือขวานยักษ์ยาวเกือบเมตรคู่กาย

แค่เห็นรูปลักษณ์ภายนอกก็ทำเอาคนมองขนหัวลุกแล้ว

ถ้าเอาไปปล่อยในสนามรบ แค่ยืนเฉยๆ ศัตรูก็คงขวัญผวาจนยอมจำนนโดยไม่ต้องสู้เลยมั้ง

เซี่ยอวี่มั่นใจสุดๆ เลยว่า กองทหารทั้งหมดที่เขามีรวมกันก็ยังสู้ไอ้นักรบคลุ้มคลั่ง 20 คนนี้ไม่ได้เลย

[ประเภททหาร] นักรบคลุ้มคลั่ง

[ชื่อ] หนิวเอ้อร์

[ระดับ] สามดาว เลเวล 3

[คุณสมบัติ] พลังโจมตี 220 พลังป้องกัน 50 ความเร็วโจมตีเพิ่มขึ้น 200 เปอร์เซ็นต์ ดูดเลือดฟื้นฟูพลังชีวิต 20 เปอร์เซ็นต์จากความเสียหายที่ทำได้

[เอฟเฟกต์พิเศษ] เมื่อมีนักรบคลุ้มคลั่งเกิน 100 คนขึ้นไป พลังโจมตีของทุกคนจะเพิ่มขึ้นอีก 100 เปอร์เซ็นต์

[สกิล] ระบำคลุ้มคลั่ง (ควงขวานคู่หมุนตัวด้วยความเร็วสูง สร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง ระหว่างใช้สกิล พลังโจมตีเพิ่มขึ้น 30 เปอร์เซ็นต์ ดูดเลือดเพิ่มขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์ พลังป้องกันเพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์)

[จบแล้ว]