บทที่ 24 คืนชีพสู่ครรลอง เทพแห่งดาวอายุวัฒนะ

บทที่ 24 คืนชีพสู่ครรลอง เทพแห่งดาวอายุวัฒนะ

ณ วังหลัวฟู

เฉินฉางเซิงมองไปยังพญาครุฑปีกทองจินเผิงและเต่าดำทะเลเหนือที่มาถึงแล้ว เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเบนสายตาไปหยุดอยู่ที่เต่าดำทะเลเหนือเพียงผู้เดียว

"เต่าดำ เจ้าคือว่าที่เทพดาวหนานโต่วผู้เกื้อหนุนดวงชะตา"

"จินเผิงเป็นเทพดาวเจ็ดสังหาร การที่เขามองไม่เห็นอะไรเลยถือเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าเจ้าเองก็มองไม่ออก เจ้าก็คงไม่ต่างอะไรกับเขา"

สีหน้าของเต่าดำทะเลเหนือเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขาจะถูกนำไปเปรียบกับเจ้าหมอนั่นได้อย่างไร จินเผิงผู้นั้นวันๆ รู้จักแต่การฆ่าฟันเท่านั้น

เขารู้ดีว่านี่คือการทดสอบของเฉินฉางเซิงหลังจากที่เขาได้เก็บตัวบำเพ็ญเพียร จึงรีบโคจรวิญญาณดั้งเดิมและวิชาพยากรณ์ทันที พลางจ้องมองดวงวิญญาณเบื้องหน้าอย่างละเอียดถี่ถ้วน

"ชายชราผู้นี้แม้จะเป็นดวงวิญญาณ แต่ลึกลงไปกลับยังซ่อนร่องรอยแห่งพลังชีวิตเอาไว้"

"ดูเหมือนจะมีสมบัติวิเศษบางอย่างคอยปกป้องเขาอยู่"

"หากข้าพยากรณ์ไม่ผิด สมบัติวิเศษชิ้นนั้นควรจะเกี่ยวข้องกับอายุขัย ต่อให้เขาเข้าสู่กงล้อเวียนว่ายตายเกิดในตอนนี้ ภายใต้อานุภาพของสมบัติวิเศษชิ้นนี้ เขาก็อาจจะฟื้นคืนชีพจากความตายกลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง"

เมื่อเห็นเต่าดำทะเลเหนือให้คำนิยามเช่นนั้น

เฉินฉางเซิงก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

การพยากรณ์ของเต่าดำทะเลเหนือไม่ได้ผิดเพี้ยนไปเลย

"เจ้าคาดการณ์ได้ไม่เลว แต่มันยังมีจุดที่ลึกซึ้งกว่านั้น"

"ดวงวิญญาณของเขามี ศิลาอายุวัฒนะ ฝังอยู่ เมื่อใดที่ศิลาอายุวัฒนะนี้แตกออก เมื่อนั้นเขาจะฟื้นคืนชีพจากความตาย กลับมามีชีวิตอีกครั้ง"

ศิลาอายุวัฒนะ!

เต่าดำทะเลเหนือและจินเผิงต่างก็ตะลึงงัน

ในความเป็นจริง

แม้แต่เฉินฉางเซิงเองก็เพิ่งจะล่วงรู้ความลับเรื่องอายุขัยของ "เผิงจู่" ผู้นี้เป็นครั้งแรก

เขาเพียงแต่มีอายุยืนยาว ทว่าตบะบารมีกลับไม่ได้สูงส่งนัก

"หัวหน้า ท่านหมายความว่าให้พวกเราฆ่าเขา แล้วเอาศิลาอายุวัฒนะข้างในออกมาเพื่อช่วยให้บรรพชนแม่มดเสวียนหมิงฟื้นคืนชีพอย่างนั้นหรือ?"

จินเผิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น และนึกถึงวิธีการขึ้นมาได้ในทันที

หงส์ไฟจูเชว่บนไหล่ของเฉินฉางเซิงถึงกับกางปีกออกข้างหนึ่งแล้วซุกหัวเข้าไปข้างใต้

ตอนนี้จินเผิงคลั่งไคล้ในวิถีเจ็ดสังหาร พลังต่อสู้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ก็จริง แต่ความคิดของเขาก็เริ่มจะเตลิดเปิดเปิง ราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในโลกแห่งจินตนาการ

"มันเป็นเพียงศิลาอายุวัฒนะจากเผ่ามนุษย์หลังกำเนิด จะไปฟื้นคืนชีพให้บรรพชนแม่มดเสวียนหมิงได้อย่างไร จินเผิง เจ้าใช้สมองหน่อยสิ!"

เต่าดำทะเลเหนือแค่นหัวเราะเยาะ

"ท่านผู้เจริญเรียกพวกเรามาที่นี่ คงอยากจะขัดเกลาเขาให้กลายเป็นเทพดาวหนานโต่วเหมือนพวกเราใช่หรือไม่?"

"อา... เป็นเพียงมนุษย์เดินดิน แต่กลับสามารถเป็นเทพดาวหนานโต่วเหมือนพวกเราได้งั้นหรือ?"

จินเผิงเอ่ยออกมาด้วยความประหลาดใจ

"เหอะๆ เขาไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปหรอกนะ"

"ตัวเขาเองเป็นถึงหลานชายของจักรพรรดิจ้วนซวี หนึ่งในห้าจักรพรรดิ แบกรับบุญกุศลทางวัฒนธรรมของเผ่ามนุษย์อยู่ไม่น้อย"

"ศิลาอายุวัฒนะนั่นสอดคล้องกับดวงดาวอายุวัฒนะ ถือได้ว่าเขามีวาสนาผูกพันกับข้า"

"หากปล่อยให้มอดไหม้ไปเฉยๆ ย่อมเป็นเรื่องน่าเสียดาย และข้ายังต้องการใครสักคนมาช่วยจัดการเรื่องราวต่างๆ ในภายภาคหน้า"

"ข้าจะถ่ายทอด 《มหาคัมภีร์อายุวัฒนะแห่งหนานโต่ว》 อันเป็นสายตรงให้แก่เขา เพื่อช่วยให้เขาดูดซับศิลาอายุวัฒนะนี้ได้อย่างสมบูรณ์ ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามาก็เพื่อให้พวกเจ้าได้พบกับเขาไว้ก่อน ในอนาคตเมื่อพบกันในโลกบรรพกาลจะได้ไม่ขัดเขิน"

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง!

เต่าดำทะเลเหนือและจินเผิงพยักหน้าพร้อมกัน

ในโลกบรรพกาลตอนนี้มีอิทธิฤทธิ์ในการคืนชีพอยู่ไม่มากนัก และพวกเขาก็ประจวบเหมาะที่จะได้เห็นวิธีการของเฉินฉางเซิง

เหอะๆ

เฉินฉางเซิงชี้นิ้วออกไปเล็กน้อย ทันใดนั้นแสงดาวก็ร่วงหล่นลงมาจากดาวอายุวัฒนะ จากนั้นเขาจึงคว้าจับอย่างแผ่วเบา นำไอหยินจากนพปรโลกมาผสมผสานเข้ากับแสงดาวนั้น

เฉินฉางเซิงไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย เขาดีดนิ้วเบาๆ ทันใดนั้นลำแสงดาวก็พุ่งตรงเข้าสู่ดวงวิญญาณที่ดูเหมือนจะสูญเสียสติสัมปชัญญะไปบางส่วน

"หืม?"

เมื่อแสงดาวเข้าสู่ดวงวิญญาณ

วิญญาณที่เคยตกอยู่ในสภาวะสับสนงุนงงก็พลันกลับมาสว่างไสวแจ่มชัด

จากนั้นเขาก็ดูเหมือนจะมองเห็นอักขระแห่งมรรคที่ก่อตัวขึ้นจากการควบรวมของแสงดาวและไอหยิน

นั่นคือวิชาบำเพ็ญเพียรอันสูงสุด

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เขาเริ่มเดินปราณตามบันทึกในวิชานั้นโดยสัญชาตญาณ

ดวงวิญญาณที่เดิมทีดูโปร่งแสงเริ่มดึงดูดไอหยินจากเขาหลัวฟูทางทิศใต้อย่างต่อเนื่องเพื่อขัดเกลาวิญญาณใหม่อีกครั้ง

แสงดาวที่หลงเหลืออยู่พลันควบรวมเข้ากับศิลาอายุวัฒนะ ก่อเกิดเป็นรูปลักษณ์ของดาวทั้งหกแห่งหนานโต่ว

เมื่อโคจรปราณเช่นนี้

ในที่สุด หยินถึงขีดสุดก็ก่อกำเนิดหยาง ความตายแปรเปลี่ยนเป็นความมีชีวิต

"นี่มัน!"

นี่เป็นครั้งแรกที่จินเผิงและเต่าดำทะเลเหนือได้ประจักษ์กับภาพเหตุการณ์ที่ความตายเปลี่ยนเป็นความมีชีวิตต่อหน้าต่อตา และในใจของพวกเขาก็เกิดความเข้าใจบางอย่างขึ้นมาเช่นกัน

และภายใต้สายตาของพวกเขา ชายชราผู้นั้นก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนและค้อมตัวคำนับไปยังทิศที่เฉินฉางเซิงประทับอยู่

"หลานแห่งจ้วนซวี ขอกราบคารวะองค์จักรพรรดิผีทิศใต้ เทพเจ้าดาวอายุวัฒนะ ท่านเซียนอมตะขั้วใต้!"

เขาล่วงรู้ถึงฐานะของผู้ที่ช่วยเหลือเขาได้ในระหว่างที่โคจรวิชาบำเพ็ญ ในเมื่อเขาสามารถฟื้นจากความตายกลับมามีชีวิตได้ ย่อมต้องแสดงความขอบคุณต่ออีกฝ่ายเป็นธรรมดา

ยิ่งไปกว่านั้น

การฟื้นคืนชีพของเขาไม่ใช่การเกิดใหม่ธรรมดาๆ

หลังจากที่วิญญาณของเขากลับคืนสู่โลกบรรพกาล ตัวเขาที่เดิมทีไม่มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียร จะสามารถก้าวเข้าสู่มรรควิถีแห่งเซียนอย่างเป็นทางการโดยอาศัยแสงดาวจากดาวทั้งหกแห่งหนานโต่ว และมุ่งสู่มหาธรรมอันแท้จริงได้

"ข้าได้ถ่ายทอดวิชาอายุวัฒนะให้แก่เจ้าแล้ว จากนี้ไปเจ้าสามารถก้าวเข้าสู่มรรควิถีเซียนได้อย่างแท้จริง และดำรงตำแหน่งเป็นเทพดาวต่ออายุ"

เผิงเคิงรู้สึกปลาบปลื้มใจเป็นล้นพ้น

แม้เขาจะเป็นหลานชายของจักรพรรดิจ้วนซวี หนึ่งในห้าจักรพรรดิ แต่ความจริงแล้วเขาไม่มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรมากนัก แม้แต่ระดับเซียนสวรรค์ก็ยังไปไม่ถึง

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าในยามที่ใกล้จะดับสูญ เขายังสามารถถูกฉุดดึงกลับมามีชีวิตได้ด้วยวิธีการของเฉินฉางเซิงเช่นนี้

ในยุคสมัยของจักรพรรดิมนุษย์

เหล่าสิบสองเซียนอมตะแห่งอวี้ซวีจากสำนักฉานเคยช่วยเหลือจักรพรรดิมนุษย์ให้บรรลุมรรคผล

เขารู้ดีว่าสำนักฉานคือมหาสำนักของนักปราชญ์

เฉินฉางเซิงในฐานะศิษย์แห่งนักปราชญ์ ถึงกับถ่ายทอดวิชาเซียนอันสูงสุดให้แก่เขาที่เป็นเพียงมนุษย์คนหนึ่ง พระคุณนี้ช่างยิ่งใหญ่นัก

ตำแหน่งเทพดาวต่ออายุ ท่ามกลางหกเทพดาวหนานโต่วแห่งศาลสวรรค์

เขาไม่รู้ว่ามีตัวตนมากเท่าใดที่ปรารถนาตำแหน่งเช่นนี้ ทว่าเขากลับได้รับวาสนานั้นอย่างไม่คาดฝัน

ต้องรู้ไว้ว่า

แม้แต่จักรพรรดิจ้วนซวี หนึ่งในห้าจักรพรรดิ ก็ยังไม่อาจช่วยให้หลานชายของตนบรรลุถึงขั้นนี้ได้

ไม่ต้องพูดถึงว่าเฉินฉางเซิงยังดำรงตำแหน่งองค์จักรพรรดิผีทิศใต้ควบคู่ไปด้วย

ในสายตาของเขา ฐานะของเฉินฉางเซิงนั้นสูงส่งอย่างถึงที่สุด

เฉินฉางเซิงพยักหน้าเล็กน้อย

"แม้ข้าจะช่วยให้เจ้าฟื้นคืนจากตายสู่เป็นได้ แต่นพปรโลกแห่งนี้ไม่ใช่สถานที่ที่เจ้าควรจะอยู่นานนัก"

ดวงตาของเฉินฉางเซิงเป็นประกายเล็กน้อย

"กายเนื้อของเจ้ายังคงอยู่ในโลกบรรพกาล และนั่นคือสิ่งที่เข้ากับเจ้าได้ดีที่สุด"

"วิชาที่ข้าถ่ายทอดให้เจ้า จงจดจำมันให้ดี เมื่อกลับสู่เผ่ามนุษย์ เจ้าสามารถเผยแผ่เกียรติคุณของดาวอายุวัฒนะในเรื่องการต่ออายุขัยและมุ่งสู่อายุยืนยาว เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ข้าจะกลับไปยังเผ่ามนุษย์เพื่อตามหาเจ้าเอง"

เฉินฉางเซิงสั่งการเสร็จสิ้น จากนั้นจึงชี้ไปยังเต่าดำทะเลเหนือและจินเผิงที่อยู่ข้างๆ

"สองท่านนี้คือเทพดาวเกื้อหนุนดวงชะตาและเทพดาวเจ็ดสังหาร จงจดจำกลิ่นอายของพวกเขาไว้ เพื่อที่วันหน้าเมื่อพบกันจะได้ไม่เป็นคนแปลกหน้า"

เผิงเคิงรีบเบนสายตาไปมองทั้งสองท่านทันที พลางจดจำกลิ่นอายของทั้งคู่ไว้ในใจ

"เอาล่ะ ตอนนี้เจ้าจงกลับไปยังที่ที่เจ้าจากมาเถิด!"

เฉินฉางเซิงโบกมือเบาๆ

อำนาจแห่งองค์จักรพรรดิผีถูกเปิดใช้งานในทันที

เส้นทางเดินของดวงวิญญาณในนพปรโลกนั้นแตกต่างจากเส้นทางของผู้บำเพ็ญเพียร และเผิงเคิงก็ไม่อาจพำนักอยู่ในนพปรโลกได้นานกว่านี้จริงๆ