บทที่ 16 - น้ำทิพย์หยกวิญญาณ ไหนใครบอกว่าตระกูลซูถังแตก?

บทที่ 16 - น้ำทิพย์หยกวิญญาณ ไหนใครบอกว่าตระกูลซูถังแตก?

"ต่อไปเป็นของชิ้นที่สอง ยาระดับสี่ ยาสรรพวิญญาณ ราคาเริ่มต้นสามล้านหินปราณระดับต่ำ"

ยาสรรพวิญญาณ!

คนของสี่ตระกูลใหญ่ต่างสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาทันที ไม่นึกว่าครั้งนี้จะมียาชนิดนี้หลุดมาด้วย

สรรพคุณของยาสรรพวิญญาณนั้นเข้าใจง่ายมาก มันสามารถช่วยให้ผู้ฝึกตนระดับวิญญาณแรกเริ่มทะลวงระดับย่อยได้หนึ่งขั้นโดยตรง ขอแค่ยังไม่ถึงขั้นสมบูรณ์ก็ใช้ได้ผลทั้งนั้น

ยาชนิดนี้แม้แต่ในเมืองจันทราก็เป็นของหายากที่มีแต่คนอยากได้แต่ไม่มีของขาย ไม่นึกเลยว่าเปิดงานมาชิ้นที่สองทางหอหมื่นสมบัติก็งัดของดีขนาดนี้ออกมาโชว์แล้ว

ตามกฎของหอหมื่นสมบัติ ทุกปีจะมีการประมูลของสิบห้าชิ้น และคุณภาพจะสูงขึ้นเรื่อยๆ ของชิ้นที่สองยังเป็นถึงยาสรรพวิญญาณ ของชิ้นหลังๆ ย่อมต้องดีกว่านี้แน่นอน

สี่ตระกูลใหญ่จึงละสายตากลับมา ตัดสินใจเก็บหินปราณไว้ลุ้นของชิ้นท้ายๆ ดีกว่า

โดยเฉพาะน้ำทิพย์หยกวิญญาณที่ทั้งสี่ตระกูลต่างหมายตาเอาไว้

"สามล้านห้าแสนหินปราณ"

ผู้ฝึกตนระดับวิญญาณแรกเริ่มคนหนึ่งเอ่ยราคาขึ้น จากนั้นเสียงเสนอราคาก็ดังขึ้นเซ็งแซ่ไปทั่วทั้งห้องประชุม

"สามล้านหกแสน"

"สามล้านเก้าแสน"

"......"

ราคาค่อยๆ ขยับสูงขึ้นเรื่อยๆ แต่คนเสนอราคาก็น้อยลงทุกที จนสุดท้ายไปหยุดนิ่งที่หกล้านหินปราณ

จูลี่ประกาศเสียงดัง "หกล้านครั้งที่หนึ่ง..."

"หกล้านห้าแสน"

เสียงเรียบๆ ของซูเฉินดังแทรกขึ้นมา ทุกสายตาในงานหันขวับมามองเขาเป็นตาเดียว หลายคนเต็มไปด้วยความสงสัย

เกิดอะไรขึ้น?

ไหนข่าวลือบอกว่าตระกูลซูไม่มีเงินแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงยังมีปัญญาควักเงินหกล้านห้าแสนมาซื้อยาสรรพวิญญาณได้อีก

หลี่เฟยฉือหรี่ตาลง พูดเหน็บแนมด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "นี่คืองานประมูลของหอหมื่นสมบัติ ราคาไม่ใช่เรื่องที่จะมาตะโกนเล่นๆ ตระกูลซูตอนนี้มีปัญญาจ่ายหกล้านห้าแสนจริงรึ?"

ในสายตาของเขา ตระกูลซูไม่มีทางหาเงินจำนวนนี้มาได้แน่ๆ

หอหมื่นสมบัติแม้จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งของขุมกำลังต่างๆ แต่พวกเขาก็รู้สถานการณ์ในเมืองจันทราดีที่สุด

จูลี่สีหน้าเคร่งขรึมลงเล็กน้อย เอ่ยเตือน "คุณชายน้อย การเสนอราคาไม่ใช่เรื่องล้อเล่น หากเสนอแล้วจ่ายไม่ได้ ผลที่ตามมามันร้ายแรงมากนะ"

ซูเฉินไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาโยนแหวนมิติวงหนึ่งออกไปตรงหน้า

จูลี่รับมาตรวจสอบดูคร่าวๆ ใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมก็เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มทันที

"หกล้านห้าแสนครั้งที่หนึ่ง... ครั้งที่สอง... ขาย!"

"ยินดีกับนายน้อยซู พอจบงานประมูลเราจะนำยาไปส่งให้ท่านทันที"

คนทำมาค้าขายย่อมถือคติลูกค้าคือพระเจ้า ใบหน้าเปลี่ยนไวยิ่งกว่ากิ้งก่าเปลี่ยนสี

ซูเฉินพยักหน้าเบาๆ แล้วปรายตามองไปทางหลี่เฟยฉือด้วยสายตาเหยียดหยาม เขาไม่พูดอะไรสักคำ แต่แววตานั้นเต็มไปด้วยความดูถูก

แค่ท่าทางนิ่งๆ แบบนี้ กลับทำให้หลี่เฟยฉือโกรธจนแทบกระอักเลือด

ไอ้เด็กเวรซูเฉิน!

ข้าจะต้องฆ่าแกเซ่นวิญญาณหลี่ชิวให้ได้

แต่ในใจหลี่เฟยฉือก็เต็มไปด้วยความสงสัย ตระกูลซูไปเอาหินปราณมาจากไหนเยอะแยะ?

หลังจากนั้นก็มีการประมูลของอีกหลายชิ้น เกือบทั้งหมดเป็นของระดับวิญญาณแรกเริ่ม แต่ไม่มีข้อยกเว้น ทุกชิ้นถูกซูเฉินกวาดเรียบ แถมยังจ่ายเงินสดทันที เล่นเอาทุกคนในงานมึนงงไปตามๆ กัน

ไหนบอกว่าตระกูลซูจนกรอบไง?

แค่แป๊บเดียวพี่แกเล่นใช้เงินไปเกือบสี่สิบล้านแล้ว ต่อให้เป็นตระกูลหวังยังไม่กล้าใช้เงินฟุ่มเฟือยขนาดนี้เลย

หวังหมิงแววตาเย็นยะเยือก เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างรุนแรง

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!?"

พ่อบ้านตระกูลหวังที่อยู่ข้างๆ รีบกระซิบตอบ "ท่านประมุข มันไม่สมเหตุสมผลเลยขอรับ สายข่าวที่เราวางไว้ในตระกูลซูยืนยันหนักแน่นว่าตระกูลซูตอนนี้มีเงินเหลือไม่ถึงล้าน เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเยอะขนาดนี้"

"แล้วคนพวกนั้นก็รับเงินเรามานาน ไม่น่าจะกล้าทรยศ"

หวังหมิงหน้าดำคร่ำเครียด นึกถึงข้อมูลที่ได้รับเมื่อวันก่อน ดูเหมือนตระกูลซูจะเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างจริงๆ

"รอดูกันไปก่อน ข้าไม่เชื่อหรอกว่าซูเฉินมันจะซื้อได้ทุกอย่าง"

ภายในลานประมูล

จูลี่สะบัดมือวูบ บนแท่นหินปรากฏธงสี่ผืนที่มีสีสันแตกต่างกัน ภายในธงอัดแน่นไปด้วยพลังงานมหาศาล

เขาประกาศก้อง "ของชิ้นที่สิบสาม ค่ายกลระดับลึกลับขั้นกลาง ค่ายกลจตุรเทพ ใช้ได้ทั้งรุกและรับ จุดเด่นคือค่ายกลนี้ถูกจารึกไว้ในธง สามารถพกพาไปไหนมาไหนได้สะดวก แต่ข้อเสียคือการใช้งานแต่ละครั้งต้องใช้พลังปราณจำนวนมาก"

"ราคาเริ่มต้น หนึ่งพันล้านหินปราณระดับต่ำ"

ห้องประมูลเงียบกริบลงทันที แม้ค่ายกลจตุรเทพจะดีจริง แต่ราคาก็แพงหูฉี่

ทุกคนหันไปมองห้าตระกูลใหญ่ ของระดับลึกลับขั้นกลางโผล่ออกมาแล้ว ของชิ้นหลังๆ คงหมดสิทธิ์ที่คนทั่วไปจะแย่งชิง ได้แต่นั่งดูตาปริบๆ

หลี่เฟยฉือเอ่ยเสียงเรียบ "หนึ่งพันหนึ่งร้อยล้าน"

ตระกูลหลี่มีกำลังทรัพย์ไม่เท่าตระกูลหวังหรือตระกูลหยวน ศึกชิงน้ำทิพย์หยกวิญญาณคงหมดสิทธิ์ลุ้น สู้เอาเงินมาซื้อของที่ใช้งานได้จริงอย่างอื่นดีกว่า

พอเขาเสนอราคา ทั้งห้องก็เงียบ ไม่มีใครกล้าสู้ราคาต่อ

ดูเหมือนตระกูลใหญ่อื่นๆ จะมองว่าของสิ่งนี้ยังไม่คุ้มค่าที่จะทุ่มเงินแข่ง

"หนึ่งพันสองร้อยล้าน"

เสียงเนือยๆ ของซูเฉินดังขึ้น

หลี่เฟยฉือหันขวับ แววตาเต็มไปด้วยความอำมหิต "ซูเฉิน!"

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าตระกูลซูไปขุดหินปราณมาจากไหนนักหนา

"ข้าให้หนึ่งพันสามร้อยล้าน!"

ซูเฉินสวนกลับทันควัน "สองพันล้าน"

ซี๊ด!

ได้ยินราคาที่ซูเฉินเสนอ หลายคนถึงกับสูดปากด้วยความหนาวเหน็บ เพิ่มทีเดียวเจ็ดล้าน การเสนอราคาที่บ้าคลั่งแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

คนอื่นเขาค่อยๆ เพิ่มราคาทีละนิดเพื่อประหยัดเงิน

ตระกูลซูมีเงินเท่าไหร่กันแน่ ถึงกล้าให้ซูเฉินถลุงเล่นแบบนี้

หลี่เฟยฉือขบกรามแน่น อยากจะคว้าดาบไปฟันหัวซูเฉินเดี๋ยวนี้ แต่ที่นี่คือถิ่นหอหมื่นสมบัติ เขาไม่กล้าแหยม

สองพันล้านเกินงบที่เขาตั้งไว้สำหรับค่ายกลจตุรเทพไปไกลโข เขาทำได้แค่แค่นเสียงฮึแล้วเงียบไป

ข้าจะคอยดูว่าตระกูลซูแกจะมีเงินอีกสักเท่าไหร่!

เขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าซูเฉินจะทำซ่างกวาดซื้อทุกอย่างไปได้ตลอด

ซูเฉินโยนแหวนมิติไปอีกวง จูลี่ตรวจสอบเสร็จก็หัวเราะร่า "ยินดีกับนายน้อยซูที่ได้ค่ายกลจตุรเทพไปครอบครอง"

ซูอวิ๋นเชียนเห็นแบบนี้ก็อดบ่นไม่ได้ "เฉินเอ๋ย ถึงจะมีเงินก็ไม่ควรใช้สุรุ่ยสุร่ายแบบนี้นะ"

ซูเฉินตอบหน้าตาเฉย "ลุงใหญ่ เงินแค่นี้จิ๊บจ๊อยครับ ผมกะว่าจะใช้สักพันล้าน นี่เพิ่งใช้ไปไม่ถึงหนึ่งในสิบเลย คนเมืองจันทรานี่ยากจนจริงๆ ใช้เงินไม่มันส์มือเลยแฮะ"

ซูอวิ๋นเชียนมุมปากกระตุก

นี่เจ้ารู้ไหมว่าพันล้านนี่มันเยอะขนาดไหน?

ด้วยรายได้เดิมของตระกูลซู ปีหนึ่งหากำไรได้ห้าล้าน แบบไม่กินไม่ใช้นะ ต้องเก็บตั้งสองร้อยปีถึงจะได้พันล้าน

ถ้ารวมรายจ่ายด้วย ปีนึงเหลือเก็บแค่ล้านสองล้าน ต้องใช้เวลาเกือบพันปีถึงจะมีเงินพันล้าน

จูลี่หยิบของชิ้นต่อไปออกมา มันคือขวดหยกงดงามที่แผ่กลิ่นอายบริสุทธิ์ออกมาจางๆ

"ทุกท่าน ของชิ้นที่สิบสี่นี้เชื่อว่าทุกคนคงรู้จักกันดี"

"น้ำทิพย์หยกวิญญาณ สามารถช่วยให้ผู้ฝึกตนระดับวิญญาณแรกเริ่มขั้นสูงสุดทะลวงสู่ระดับแปลงจิตได้โดยไร้คอขวด และไม่มีผลข้างเคียงใดๆ"

มาแล้ว!

แววตาของผู้ฝึกตนระดับแปลงจิตในงานลุกโชนทันที แม้แต่ซูอวิ๋นเชียนก็ตาลุกวาว นี่คือเป้าหมายหลักที่ตระกูลซูมางานประมูลวันนี้

แน่นอนว่าตระกูลอื่นก็จ้องตาเป็นมันเหมือนกัน

แต่น้ำทิพย์หยกวิญญาณเป็นแค่ของชิ้นที่สิบสี่ แสดงว่าของชิ้นสุดท้ายต้องล้ำค่ากว่านี้อีกงั้นสิ?

จูลี่ประกาศเสียงเรียบ "ราคาเริ่มต้น เจ็ดสิบล้านหินปราณระดับต่ำ"

......

[จบแล้ว]