บทที่ 20 - ปะทะจวินหาน! กายราชันย์ห้าธาตุ!
บทที่ 20 - ปะทะจวินหาน! กายราชันย์ห้าธาตุ!
บทที่ 20 - ปะทะจวินหาน! กายราชันย์ห้าธาตุ!
หลี่เสวียนหมัดเดียวสยบลั่วเทียน!
ความเก่งกาจสะท้านไปทั้งลานประลอง!
โดยเฉพาะพวกศิษย์สายตรงในทำเนียบยอดยุทธ์ พวกเขารู้ฝีมือลั่วเทียนดี!
บอกได้เลยว่า ต่อให้เป็นพวกเขา ก็ไม่มีปัญญาเอาชนะลั่วเทียนได้ในกระบวนท่าเดียว
ยกเว้นจวินหานและเจี้ยนเพียวเหมี่ยวที่อยู่ขั้นจิตวิญญาณ
แต่ถ้าเป็นตอนที่ทั้งสองคนยังไม่ขึ้นขั้นจิตวิญญาณ ก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
หรือว่า หลี่เสวียนตอนนี้จะอยู่ขั้นจิตวิญญาณ?
ขั้นจิตวิญญาณ บวกกับกายศักดิ์สิทธิ์...
ทุกคนคิดแล้วก็ใจสั่น นั่นมันจะแกร่งขนาดไหน?
"พวกเราประเมินเขาต่ำไป ไม่นึกเลยว่าคนคนนี้จะเติบโตขึ้นมาเงียบๆ จนน่ากลัวขนาดนี้!" จวินหานสูดหายใจลึก
เขารู้สึกว่าตำแหน่งอันดับหนึ่งในทำเนียบยอดยุทธ์ของเขากำลังสั่นคลอน!
"คนคนนี้เป็นกายศักดิ์สิทธิ์ แถมใช้เวลาแค่สามปีฝึกมาได้ถึงขนาดนี้ พรสวรรค์ของเขา เหนือกว่าพวกเราทุกคนไปไกลโข"
เจี้ยนเพียวเหมี่ยวก็อดทึ่งไม่ได้
แค่คำว่ากายศักดิ์สิทธิ์ ก็บ่งบอกอะไรได้หลายอย่างแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าหลี่เสวียนเพิ่งมาเป็นศิษย์หลิวเทียนเสวียนได้สามปี สามปีฝึกมาได้ขนาดนี้ ไม่ใช่แค่เพราะกายศักดิ์สิทธิ์อย่างเดียวแน่!
การประลองเจ็ดยอดเขาดำเนินต่อไป
ไม่นาน เฟิ่งจิ่วเกอก็ได้ขึ้นเวทีอีกครั้ง
คราวนี้ดวงนางไม่ค่อยดี เจอคู่ต่อสู้ระดับแก่นทองคำ พลังสูงกว่านางหนึ่งขั้นใหญ่
เฟิ่งจิ่วเกอต้องเปิดใช้งานกายศักดิ์สิทธิ์หงสาในระหว่างการต่อสู้
ถึงจะเอาชนะมาได้
ต่อจากนาง ก็ถึงตาหลี่เสวียน คู่ต่อสู้ของเขาเป็นศิษย์สายนอกระดับขั้นหยั่งรู้ มีชื่อเสียงพอตัวในสำนัก
พอเห็นเป็นหลี่เสวียน อีกฝ่ายไม่พูดพร่ำทำเพลง
"ข้ายอมแพ้!"
"ข้าไม่อยากโดนยำ!"
เขายอมแพ้อย่างไว
ขนาดลั่วเทียนขั้นสู่ความว่างยังโดนตบทีเดียวร่วง นับประสาอะไรกับเขา?
แต่ไม่ใช่ทุกคนจะเชื่อในฝีมือหลี่เสวียน
รอบถัดมา
หลี่เสวียนขึ้นเวทีอีกครั้ง คราวนี้เจอพวกที่ไม่เชื่อเรื่องระดับพลังของเขา อีกฝ่ายตัวใหญ่ล่ำบึ้กเหมือนยักษ์ปักหลั่น
ถือกระบองยาวสีทอง จ้องหลี่เสวียนเขม็ง "คนอื่นอาจจะเชื่อว่าเจ้าเอาชนะศิษย์พี่ลั่วได้! แต่ข้าไม่เชื่อ!
เรื่องนี้ต้องมีลับลมคมในแน่ ข้าจะเปิดโปงเจ้าเอง!"
หมอนี่เป็นคนของยอดเขาจิงหยุน
เทิดทูนลั่วเทียนเป็นไอดอลมาตลอด
รับไม่ได้ที่ไอดอลโดนหลี่เสวียนตบคว่ำในหมัดเดียว เลยกะจะมาเปิดโปง 'โฉมหน้าแท้จริง' ของหลี่เสวียนด้วยตัวเอง
เขาควงกระบองทองพุ่งเข้าใส่หลี่เสวียน
ฟาดกระบองลงมา เปลวไฟพวยพุ่ง!
หลี่เสวียนเห็นดังนั้น ก็ทำเหมือนตอนจัดการลั่วเทียน ต่อยออกไปหมัดเดียว พลังอันป่าเถื่อนฉีกกระชากเปลวไฟของอีกฝ่ายจนขาดสะบั้น
วินาทีต่อมา ร่างยักษ์นั้นก็ปลิวละลิ่ว
กระอักเลือดแล้วสลบเหมือดไป
ตื่นมาคงต้องเชื่อแล้วล่ะ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ
หลี่เสวียนยืนเอามือไพล่หลัง ชำเลืองมองนิดหนึ่ง แล้วเดินลงจากเวที
สาวๆ มองเขาตาเป็นประกายวิบวับ
"เมื่อก่อนทำไมไม่ยักกะเห็นว่าหลี่เสวียนหล่อขนาดนี้นะ!"
"นั่นสิ แถมยังเป็นกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์อีก..."
พวกผู้ชายเห็นสาวๆ กรี๊ดกร๊าดก็เบ้ปาก "เมื่อก่อนเขาปลอมเป็นกายปุถุชน พวกเธอไม่เห็นจะสนใจ พอรู้ว่าเก่งเข้าหน่อยก็มองว่าหล่อซะงั้น ผู้หญิงนี่มัน...!"
คำพูดนี้เรียกทัวร์ลงทันที
"แล้วเจ้าไม่คิดว่าหลี่เสวียนหล่อหรือไง?"
"เหอะ ข้าว่าเจ้าอิจฉาที่หลี่เสวียนมีกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์มากกว่ามั้ง!"
การประลองดำเนินต่อไป
เนื่องจากยอดฝีมือเยอะเกินไป เฟิ่งจิ่วเกอที่เป็นกายศักดิ์สิทธิ์แต่เพิ่งฝึกได้ไม่นาน อยู่แค่ขั้นทะเลปราณ จึงต้องหยุดเส้นทางไว้ที่รอบที่สี่ แพ้ให้กับศิษย์ขั้นหยั่งรู้คนหนึ่ง
ทุกคนรีบเข้าไปปลอบใจ
"ศิษย์น้องเฟิ่งไม่ต้องเสียใจ อายุแค่นี้มาถึงรอบสี่ได้ก็เก่งมากแล้ว"
"ใช่ๆ ระดับพลังต่างกันเกินไป ช่วยไม่ได้จริงๆ"
"ด้วยพรสวรรค์ของเจ้า วันหน้าต้องคว้าแชมป์ได้แน่ ไม่ต้องรีบร้อน..."
ศิษย์คนอื่นที่แพ้เหมือนกันมองเฟิ่งจิ่วเกอที่โดนรุมล้อมปลอบใจแล้วมุมปากกระตุก
อภิสิทธิ์ชนชัดๆ
พวกเขาแพ้ ไม่มีหมาตัวไหนสนใจ
กายศักดิ์สิทธิ์แพ้ คนรุมปลอบเป็นฝูง!
ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน!
เฟิ่งจิ่วเกอที่โดนปลอบใจทำหน้านิ่งๆ นางไม่ได้เสียใจที่แพ้ ขั้นทะเลปราณแพ้ขั้นหยั่งรู้...
เรื่องปกติ
ถ้าชนะสิแปลก
แต่นางหันไปหาหลี่เสวียน แกล้งทำหน้าเศร้า
"ศิษย์พี่ ข้าแพ้แล้ว"
หลี่เสวียนลูบหัวนาง พูดเสียงนุ่ม "ไม่ต้องเสียใจ แพ้ชนะเป็นเรื่องธรรมดา เจ้าทำได้ดีมากแล้ว"
นี่เป็นครั้งแรกที่ศิษย์น้องแพ้
หลี่เสวียนคิดว่าต้องให้กำลังใจหน่อย เดี๋ยวหมดไฟเลิกขยันฝึกขึ้นมา เขาจะซวยเอา
สัมผัสฝ่ามืออบอุ่นของหลี่เสวียนบนหัว เฟิ่งจิ่วเกอยิ้มออกมา ศิษย์พี่อ่อนโยนจริงๆ ด้วย!
คนอื่นมองเฟิ่งจิ่วเกอที่ปลอบแทบตายก็ไม่ยิ้ม แต่พอหลี่เสวียนพูดแค่สองคำก็ยิ้มหน้าบาน รู้สึกหมั่นไส้
ให้ตายสิ
กายศักดิ์สิทธิ์หงสาคนนี้ เป็นพวกติดพี่ชายเหรอเนี่ย?
"รักกันดีจริงนะศิษย์พี่ศิษย์น้องคู่นี้!"
"นั่นสิ ข้าล่ะอยากมีศิษย์น้องน่ารักๆ แบบนี้บ้างจัง!"
"เจ้าอยากมีศิษย์น้องน่ารัก หรืออยากได้ศิษย์น้องที่เป็นกายศักดิ์สิทธิ์กันแน่ ข้าไม่อยากจะพูด!"
บนเวที
ผู้คุมการประลองมองรายชื่อคู่ต่อไป แล้วประกาศเสียงดัง "คู่ต่อไป! ยอดเขาเสวียนเทียน จวินหาน ปะทะ ยอดเขาเทียนเสวียน หลี่เสวียน!!"
สิ้นเสียง
คนดูฮือฮา!
จวินหาน อันดับหนึ่งทำเนียบยอดยุทธ์!
หลี่เสวียน ดาวรุ่งพุ่งแรงผู้ครองกายศักดิ์สิทธิ์!
คู่นี้น่าดูสุดๆ
ทุกคนอยากรู้ว่า ใครกันแน่คือเบอร์หนึ่งในรุ่นเยาว์ของสำนักสู่เซียน!
"คู่นี้มันส์แน่!"
"จึ้กๆ มีเรื่องสนุกดูแล้ว!"
"ศิษย์พี่จวินหานฝึกมาหลายสิบปี ตอนนี้เป็นขั้นจิตวิญญาณแล้ว ส่วนหลี่เสวียนถึงจะเป็นกายศักดิ์สิทธิ์ แต่เพิ่งฝึกมาสามปี ถึงพลังจะสูง แต่ข้าว่าศิษย์พี่จวินหานภาษีดีกว่า!"
"อืม ก็จริง แต่ใครจะรับประกันได้ว่าจะไม่มีอะไรพลิกล็อค? ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีใครคิดว่าหลี่เสวียนจะชนะลั่วเทียนได้เหมือนกันนี่?"
ผู้คนถกเถียงกันไปมา
จวินหานที่ลอยอยู่กลางอากาศ เอามือไพล่หลัง มองลงมาที่หลี่เสวียน ยิ้มบางๆ "ศิษย์น้อง ขอคำชี้แนะด้วย"
หลี่เสวียนไม่พูดอะไร เดินขึ้นเวทีเงียบๆ
เขากำลังคิดว่าจะเอาชนะจวินหานยังไงดี
อีกฝ่ายเป็นขั้นจิตวิญญาณ แต่เทียบกับเขาแล้ว ยังห่างชั้น!
เขาเป็นถึงราชันย์สงคราม
ถ้าเอาจริง ไม่กี่กระบวนท่าก็จอด
หรือจะออมมือเก็บไพ่ตายไว้หน่อยดีไหมนะ?
ระหว่างที่หลี่เสวียนกำลังครุ่นคิด จวินหานก็ลงมายืนบนเวที ระเบิดพลังปราณแท้ออกมา ทันทีที่ลงมือ ธาตุต่างๆ ก็ปรากฏขึ้นในอากาศ
ทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน!
พลังห้าธาตุหมุนวน ก่อตัวเป็นกงล้อยักษ์!
นี่คือกายวิเศษของจวินหาน...
กายราชันย์ห้าธาตุ!!
กายที่ควบคุมพลังแห่งธาตุทั้งห้า!
[จบแล้ว]