- หน้าแรก
- ศิษย์น้องขยันแทบตาย ศิษย์พี่แค่นอนหายใจก็ไร้เทียมทาน
- บทที่ 19 - เผยโฉมกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์! หมัดเดียวสยบลั่วเทียน!
บทที่ 19 - เผยโฉมกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์! หมัดเดียวสยบลั่วเทียน!
บทที่ 19 - เผยโฉมกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์! หมัดเดียวสยบลั่วเทียน!
บทที่ 19 - เผยโฉมกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์! หมัดเดียวสยบลั่วเทียน!
"คู่ต่อไป! ยอดเขาเทียนเสวียน หลี่เสวียน ปะทะ ยอดเขาจิงหยุน ลั่วเทียน!"
สิ้นเสียงประกาศของผู้คุมการประลอง
สายตาทุกคู่ก็จับจ้องไปที่หลี่เสวียนเป็นจุดเดียว
หลายคนทำหน้าสะใจ
โดยเฉพาะศิษย์ยอดเขาจิงหยุน ช่วงที่ผ่านมาพวกเขาโดนหลี่เสวียนเล่นงานจนสะบักสะบอม ตอนนี้เลยอยากเห็นเขาโดนเล่นงานคืนบ้าง
"ศิษย์พี่ลั่วเทียน สั่งสอนมันให้เข็ด!"
"ได้เวลาให้มันรู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของยอดเขาจิงหยุนเราแล้ว!"
"ศิษย์พี่ลั่วเทียน จัดหนักเลยไม่ต้องเกรงใจ!"
เฟิ่งจิ่วเกอขมวดคิ้ว มองหลี่เสวียนด้วยความกังวลใจ
ถึงนางจะรู้ว่าหลี่เสวียนซ่อนพลังที่แท้จริงไว้ และน่าจะอยู่เหนือกว่าขั้นทะเลปราณ แต่คู่ต่อสู้คราวนี้คือยอดฝีมือขั้นสู่ความว่างเชียวนะ! พลังที่หลี่เสวียนซ่อนไว้ จะพอฟัดพอเหวี่ยงกับขั้นสู่ความว่างได้ไหม?
นางไม่มั่นใจเอาซะเลย
ผิดกับหลี่เสวียนที่ทำท่าทองไม่รู้ร้อน
เหมือนคนที่จะต้องไปสู้กับระดับสู่ความว่างไม่ใช่ตัวเองอย่างนั้นแหละ
เขาเดินไปที่เวที
หันมายิ้มให้เฟิ่งจิ่วเกออย่างอบอุ่น
"วางใจเถอะ ศิษย์พี่ไม่เป็นไรหรอก"
เขาก้าวขึ้นเวที ในหัวหวนนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา
กายปุถุชน... เพียงเพราะเขาเป็นกายปุถุชน ทุกคนถึงดูถูกเหยียดหยามเขาใช่ไหม?
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็...
ไม่ปิดไม่แปะมันแล้ว!
คิดได้ดังนั้น ร่างกายเขาก็ระเบิดกลิ่นอายอันร้อนแรงและบ้าคลั่งออกมา ราวกับดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงเจิดจ้า!!
เปลวเพลิงสีทองลุกโชนทั่วร่าง
นั่นคือ...
พลังแห่งกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์!!
คนที่กำลังหัวเราะเยาะหลี่เสวียนต่างพากันอ้าปากค้าง
เกิดอะไรขึ้น?!
กลิ่นอายร้อนแรงบ้าคลั่งแบบนี้... ไม่ใช่กายปุถุชนนี่นา?
หมอนี่มันตัวอะไรกันแน่?!
มีคนเริ่มรู้ตัว เสียงสั่นเครือพูดออกมาว่า "เปลวเพลิงสีทอง ร่างดั่งดวงอาทิตย์ แถมยังมีพลังหยางบริสุทธิ์ถึงขีดสุดแบบนี้...
นี่มัน... กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ในตำนานนี่นา!"
ทุกคนสูดหายใจเฮือก
กายศักดิ์สิทธิ์!
มีกายศักดิ์สิทธิ์โผล่มาอีกคนแล้ว!
"อะไรนะ?! หลี่เสวียนไม่ใช่กายปุถุชน แต่เป็นกายศักดิ์สิทธิ์?! สามปีมานี้เขาหลอกพวกเรามาตลอดเลยเหรอ? พระช่วย..."
"กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์... หรือที่เขาลือกันว่าเป็น กายศักดิ์สิทธิ์เตาหลอม??"
"โฮ่ มิน่าล่ะถึงต้องปิดบังไว้ ขืนให้คนรู้แต่แรก มีหวังโดนพวกนางมารจับตัวไปปู้ยี่ปู้ยำแน่"
"กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ อึก... อยากได้จัง..."
ศิษย์หญิงบางคนมองหลี่เสวียนแล้วกลืนน้ำลาย
พลังหยางอันมหาศาลและบริสุทธิ์ทำให้พวกนางรู้สึกปั่นป่วน บวกกับหน้าตาอันหล่อเหลาของหลี่เสวียน ยิ่งทำให้พวกนางแทบจะอดใจไม่ไหว ถ้าไม่ใช่เพราะนี่คือสำนักสู่เซียน และมีผู้อาวุโสคอยดูอยู่ พวกนางคงพุ่งเข้าไปจับกดหลี่เสวียนคาเวทีแล้ว
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
เหล่าผู้บริหารระดับสูงที่สัมผัสได้ถึงกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ต่างพากันปรากฏตัว
พวกเขามองหลี่เสวียนด้วยความเหลือเชื่อ
"อะไรกันเนี่ย? ยอดเขาเทียนเสวียนมีกายศักดิ์สิทธิ์โผล่มาอีกคนแล้ว?"
"แถมยังเป็นกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์! ยอดเขาเดียว สองกายศักดิ์สิทธิ์?!"
"หลิวเทียนเสวียนยัยตัวแสบ แอบรับศิษย์แบบนี้ไว้เงียบๆ แถมยังให้ปลอมตัวเป็นกายปุถุชน นี่เห็นพวกเราเป็นคนนอกชัดๆ!"
"ข้าก็นึกว่าหลิวเทียนเสวียนรับศิษย์มั่วซั่ว ที่ไหนได้ รับมาสองคนเป็นกายศักดิ์สิทธิ์ทั้งคู่? เทียบเท่ากับพวกเรารับศิษย์เป็นพันคนเลยนะ!"
"ได้ ได้เลย หลิวเทียนเสวียนเล่นแบบนี้ใช่ไหม?"
การปรากฏตัวของกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ทำเอาทุกคนตะลึงงัน
ส่วนลั่วเทียนที่เป็นคู่ต่อสู้ของหลี่เสวียนก็หน้าเครียด "ที่แท้ นี่ก็คือไพ่ตายของเจ้าสินะ? น่าตกใจจริงๆ!!"
เขาค่อยๆ เดินขึ้นเวที
พร้อมกับปลดปล่อยกลิ่นอายกายวิเศษของตัวเองออกมา
พลังปราณแท้อันหนักแน่นก่อตัวเป็นภาพภูเขาและแม่น้ำลอยอยู่กลางอากาศ!
ภูเขาลูกไหนตกลงมา ก็มีอานุภาพมหาศาล!
นี่คือกายวิเศษของลั่วเทียน...
กายล้ำค่าขุนเขาและสายน้ำ!
แม้กายล้ำค่าจะเทียบกับกายศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ แต่ลั่วเทียนก็ยังมั่นใจ!
เพราะนอกจากกายล้ำค่าแล้ว
เขายังมีพลังบำเพ็ญระดับ ขั้นสู่ความว่าง!
"หลี่เสวียน กายศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าน่าทึ่งมาก แต่น่าเสียดาย ข้าอยู่ขั้นสู่ความว่าง เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าหรอก!!"
พูดจบ ลั่วเทียนก็ชักกระบี่ฟาดฟันใส่หลี่เสวียน
ปราณกระบี่แฝงพลังแห่งขุนเขาและสายน้ำ รุนแรงดุดัน!
หลี่เสวียนไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียวกำหมัดแน่น ต่อยออกไปเหมือนไม่ได้ออกแรงอะไร แต่กลับแฝงด้วยพลังปราณแท้อันร้อนแรง
หมัดนั้นราวกับรวมเอาดวงอาทิตย์ทั้งดวงพุ่งออกไป!
ตูม!!
ปราณกระบี่ขุนเขาและสายน้ำแตกกระจาย!
ลั่วเทียนโดนแรงกระแทกมหาศาลซัดกระเด็น
กระอักเลือดออกมาคำโต หน้าซีดเผือด!
เขาร่วงตกจากเวที!
โดนหมัดเดียว... จอด!
เขางงเป็นไก่ตาแตก
ล้อกันเล่นใช่ไหม?
ตัวเองเป็นถึงขั้นสู่ความว่างนะ!
แพ้ง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?
หลี่เสวียนที่ต่อยลั่วเทียนร่วงในหมัดเดียวยืนเอามือไพล่หลัง สง่างามยิ่งกว่าพวกศิษย์สายตรงที่ชอบทำเท่พวกนั้นเสียอีก!
ทุกคนอ้าปากค้าง
ชั่วขณะหนึ่ง ไม่มีใครพูดอะไรไม่ออก
"เขา... ซ่อนเขี้ยวเล็บไว้ลึกจริงๆ!"
"ปิดบังมาตั้งหลายปีเพิ่งจะมาเผยตอนนี้! คนคนนี้น่ากลัวมาก!"
"เขาไม่ใช่แค่มีกายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์ แต่ระดับพลังต้องอย่างน้อยขั้นสู่ความว่าง ไม่งั้นไม่มีทางล้มลั่วเทียนได้ในหมัดเดียว น่ากลัวเกินไปแล้ว..."
หมัดเดียว
แค่หมัดเดียว หลี่เสวียนทำลายคำดูถูกและข้อกังขาที่มีต่อเขาทั้งหมด
หมัดเดียว ทำให้ทุกคนรู้สึกว่าไม่อาจเอื้อม
หมัดเดียว สร้างบารมีให้เขาในสำนักสู่เซียน
เฟิ่งจิ่วเกอเองก็อึ้ง นางรู้มาจากการเปรียบเทียบครั้งก่อนว่าหลี่เสวียนซ่อนพลังไว้ลึกมาก แต่ไม่นึกว่าจะลึกขนาดนี้
ขั้นสู่ความว่างยังโดนตบคว่ำในหมัดเดียว
"แข็งแกร่งเกินไปแล้วศิษย์พี่ข้า! ไม้บรรทัดหยินหยางเลือกคู่ต่อสู้ให้แบบนี้... ข้าจะเอาอะไรไปสู้??"
เฟิ่งจิ่วเกอมุมปากกระตุก
แต่พอนึกได้ว่าไม้บรรทัดหยินหยางมีหัวข้อเปรียบเทียบอื่นนอกจากระดับพลัง นางก็โล่งใจ
"ข้ายังมีความหวัง"
"ครั้งหน้าหัวข้อคือทักษะยุทธ์ ขอแค่ข้าทุ่มเทศึกษาวิชา ครั้งหน้าต้องชนะศิษย์พี่ได้แน่!"
เฟิ่งจิ่วเกอให้กำลังใจตัวเอง
ส่วนหลี่เสวียนหลังจากชนะลั่วเทียน ก็หันไปมองผู้คุมการประลองที่ยืนอ้าปากค้าง
ผู้คุมการประลองสะดุ้ง ได้สติรีบประกาศ "ผู้ชนะ ยอดเขาเทียนเสวียน หลี่เสวียน!!"
สายตาที่ทุกคนมองหลี่เสวียนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ไม่ใช่ความดูแคลนเหมือนก่อน
แต่เต็มไปด้วยความตกตะลึง หวาดระแวง หรือแม้กระทั่ง...
หวาดกลัว!
คนที่เคยนินทาหลี่เสวียนลับหลังเริ่มตัวสั่นงันงก "เขาจะมาคิดบัญชีกับข้าไหมเนี่ย?"
"ไม่แน่ใจนะ คนที่ซ่อนกายศักดิ์สิทธิ์และทนโดนดูถูกมาได้ตั้งหลายปี จิตใจลึกล้ำเกินคนธรรมดา!"
"โฮๆๆ ข้าตายแน่ ข้าเคยเดินผ่านยอดเขาเทียนเสวียนแล้วแอบเด็ดผลไม้มาลูกนึง เขาต้องฆ่าข้าแน่ๆ"
"ข้าก็เหมือนกัน คราวก่อนหมาข้าไปฉี่ใส่ตีนเขาเทียนเสวียน เขาต้องจดบัญชีแค้นไว้แล้วแน่ๆ"
......
หลี่เสวียนไม่สนใจความหวาดกลัวของคนรอบข้าง
เขาเดินลงจากเวที ตรงไปหาเฟิ่งจิ่วเกอ เห็นนางยืนตาค้าง ก็ยิ้มให้ "ตกใจจนเอ๋อไปแล้วเหรอ?"
"ไม่ใช่ ศิษย์พี่ ท่านโคตรเจ๋งเลย!"
"หึ ก็ข้าเป็นศิษย์พี่เจ้านี่นา"
เห็นหลี่เสวียนคุยเล่นกับเฟิ่งจิ่วเกออย่างอ่อนโยน ความกลัวในใจผู้คนก็เริ่มจางลง
ศิษย์หญิงบางคนมองเขาแล้วแอบกลืนน้ำลาย
กายศักดิ์สิทธิ์หยางบริสุทธิ์...
สุดยอดเตาหลอมมนุษย์!
อยากหิ้วกลับบ้านจัง!
แต่พอนึกถึงความเก่งกาจของเขา พวกนางก็รีบล้มเลิกความคิด
[จบแล้ว]