บทที่ 2 - ไม้บรรทัดหยินหยางลิขิตสวรรค์ของเฟิ่งจิ่วเกอ!

บทที่ 2 - ไม้บรรทัดหยินหยางลิขิตสวรรค์ของเฟิ่งจิ่วเกอ!

หลี่เสวียนที่ได้รับความเอ็นดูจากทั้งอาจารย์และศิษย์น้องขยี้ตาเบาๆ "เอาล่ะ เพื่อฉลองที่ศิษย์น้องมาใหม่ เดี๋ยวข้าไปทำกับข้าวเพิ่มอีกสักหน่อยดีกว่า"

เขาเดินเข้าครัวไปง่วนทำอาหารต่อ

พร้อมกับถามในใจว่า "ระบบ แกทำอะไรได้บ้าง?"

[เรียนโฮสต์ ระบบนี้คือระบบศิษย์พี่ใหญ่สุดแกร่ง สามารถช่วยโฮสต์ผูกพันธะกับศิษย์น้องในนามของท่าน จากนั้นจะสุ่มคูณผลลัพธ์การฝึกฝนของพวกเขาส่งคืนกลับมาให้โฮสต์ ยิ่งพวกเขาเก่ง โฮสต์ก็ยิ่งเทพ!]

หลี่เสวียนตาเป็นประกายทันที

ให้ตายสิ!

นี่มันคือการให้คนอื่นขยันแทบตาย ส่วนเรานอนกระดิกตีนรอรับผลประโยชน์ชัดๆ?!

แบบนี้แหละ แจ่ม ข้าชอบ!

"งั้นตอนนี้ข้าผูกพันธะกับเฟิ่งจิ่วเกอได้เลยไหม?"

[การผูกพันธะกับศิษย์น้อง มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ คือค่าพรสวรรค์ของอีกฝ่ายต้องผ่านเกณฑ์ ยิ่งพรสวรรค์สูง โอกาสผูกสำเร็จยิ่งมาก!]

[กำลังตรวจสอบพรสวรรค์ของเฟิ่งจิ่วเกอ...]

หลี่เสวียนลุ้นจนใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ

ขอให้เฟิ่งจิ่วเกอเก่งๆ เถอะนะ

ยิ่งนางเก่ง เขาก็ยิ่งสบาย!

แต่พอคิดว่าตัวเองก็เป็นคนที่หลิวเทียนเสวียนเก็บมา แถมเป็นแค่กายปุถุชน ความมั่นใจเรื่องความเก่งของเฟิ่งจิ่วเกอก็หดหายไป

ช่วยไม่ได้

อาจารย์ดันพึ่งพาไม่ได้นี่นา

ใครจะรู้ว่าศิษย์ที่นางรับมา จะเป็นแค่คนธรรมดาอีกคนหรือเปล่า?

[ติ๊ง!]

[ตรวจสอบเสร็จสิ้น เฟิ่งจิ่วเกอมีคุณสมบัติผ่านเกณฑ์ ผูกพันธะสำเร็จ ต่อไปนี้คือข้อมูลพื้นฐานของเฟิ่งจิ่วเกอ...]

[ชื่อ: เฟิ่งจิ่วเกอ!]

[ระดับพลัง: ปราณแท้ ขั้นที่ 1!]

[กายวิเศษ: กายศักดิ์สิทธิ์หงสา!]

[หมายเหตุ: อดีตประมุขแห่งทวีปจิ่วเกอ จักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่ แต่ถูกลูกน้องทรยศ ลอบโจมตีขณะเก็บตัวฝึกวิชาจนบาดเจ็บสาหัส! ก่อนวิญญาณจะแตกสลาย ได้ใช้วิชาลับกลับชาติมาเกิดใหม่ที่ดินแดนเทียนเสวียน...]

หลี่เสวียนเห็นข้อมูลถึงกับอ้าปากค้าง!

กายศักดิ์สิทธิ์หงสา?!

อดีตจักรพรรดินี?!

ล้อกันเล่นหรือเปล่า?

คราวก่อนรับศิษย์ได้คนธรรมดาอย่างเขา คราวนี้ดันไปสอยตัวแม่ระดับบิ๊กมาซะงั้น อาจารย์ ท่านนี่มันช่างหาทำจริงๆ!

หลี่เสวียนมุมปากกระตุก

ในโลกวรยุทธ์ พรสวรรค์ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับกายวิเศษ!

นอกจากกายปุถุชนที่ห่วยที่สุดแล้ว

กายวิเศษยังแบ่งเป็น กายวิญญาณ กายล้ำค่า กายราชันย์ และกายศักดิ์สิทธิ์!

กายวิญญาณนั้นมีดาดดื่น ผู้ฝึกยุทธ์ที่มีฝีมือหน่อยส่วนใหญ่ก็เป็นกายวิญญาณกันทั้งนั้น เช่น กายวิญญาณวารี กายวิญญาณอัคคี กายวิญญาณปฐพี...

ถัดมาคือกายล้ำค่า!

ผู้ที่มีกายล้ำค่า เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว

ส่วนกายราชันย์...

นั่นคือระดับหัวกะทิของยุคสมัย

ใครมีกายราชันย์ ย่อมเป็นสมบัติล้ำค่าของทุกสำนัก!

ส่วนระดับสุดท้าย กายศักดิ์สิทธิ์... นั่นมันระดับตำนาน ทุกคนที่มีกายนี้ล้วนมีศักยภาพที่จะเป็นถึงอริยะ หรือแม้แต่ระดับจักรพรรดิ!!

เป็นผู้ที่จะกำหนดทิศทางของยุคสมัย!

ขอแค่อย่าตายไปกลางทาง อนาคตต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในโลกหล้าแน่นอน!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านางเป็นจักรพรรดินีกลับชาติมาเกิด!

พอย้อนกลับมาดูตัวเอง หลี่เสวียนรู้สึกว่าชีวิตศิษย์พี่ใหญ่อย่างเขามันช่างรันทด

แต่ตอนนี้ ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

เขาเองก็เป็นผู้ชายที่มีสูตรโกงเหมือนกัน!

เพื่อฉลองเรื่องนี้ หลี่เสวียนขนวัตถุดิบในครัวออกมาทำอาหารจนเต็มโต๊ะ

หลิวเทียนเสวียนกับเฟิ่งจิ่วเกอมองแล้วน้ำลายสอ

"ไม่นึกเลยว่าศิษย์พี่จะมีฝีมือขนาดนี้!"

เฟิ่งจิ่วเกอตาลุกวาว

[ติ๊ง! ค่าความประทับใจของเฟิ่งจิ่วเกอ +1]

หลี่เสวียนแปลกใจเล็กน้อย "อ้อ ระบบเช็คค่าความประทับใจได้ด้วยเหรอ"

[ถูกต้อง]

"แล้วอาจารย์กับศิษย์น้องมีความประทับใจต่อข้าเท่าไหร่?"

[ค่าความประทับใจหลิวเทียนเสวียน: 60]

[ค่าความประทับใจเฟิ่งจิ่วเกอ: 40]

ก็พอไหว

ไม่สูง แต่ก็ไม่ต่ำเตี้ย

บนโต๊ะอาหาร เฟิ่งจิ่วเกอกับหลิวเทียนเสวียนกินกันมูมมามจนปากมันแผล็บ หลี่เสวียนแทบไม่ได้กินอะไรเลย เขาได้แต่มองตาปริบๆ

คนนึงอดีตจักรพรรดินี อีกคนว่าที่จอมราชันย์...

ดีจริงๆ

ทำตัวเหมือนผีอดอยากมาเกิด แย่งข้าวข้ากินเฉยเลย!

[ติ๊ง! ค่าความประทับใจหลิวเทียนเสวียน +1]

[ติ๊ง! ค่าความประทับใจเฟิ่งจิ่วเกอ +1]

หลี่เสวียน: ............

อย่างที่เขาว่า จะพิชิตใจใคร ต้องพิชิตกระเพาะก่อน!

หลี่เสวียนค่อนข้างมั่นใจในฝีมือทำอาหารของตัวเอง เพราะช่วงที่ทำตัวเปื่อย เขาก็เอาแต่ศึกษาเรื่องกินดื่มนี่แหละ

บวกกับชาติที่แล้วชอบดูคลิปทำอาหารยั่วน้ำลายบ่อยๆ เขาเชื่อว่าต่อให้เป็นยอดเชฟของโลกนี้ก็สู้เขาไม่ได้!

เฟิ่งจิ่วเกอกินเสร็จก็หยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับปาก มองหลี่เสวียนด้วยแววตาแปลกไป "ผู้ชายคนนี้ มีของแฮะ"

หลิวเทียนเสวียนนั่งไขว่ห้าง ไม่รู้ไปหยิบไม้จิ้มฟันมาจากไหน นั่งแคะฟันพลางพูดว่า "เจ้าหนูเสวียน ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะมีฝีมือปลายจวักขนาดนี้"

"อาจารย์กับศิษย์น้องกินอิ่มก็ดีแล้วขอรับ"

หลี่เสวียนยิ้มบางๆ

"อืม ไม่เลว หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน ข้าไปนอนก่อนนะ พวกเจ้าสองคนก็รักใคร่ปรองดองกันล่ะ"

หลิวเทียนเสวียนบิดขี้เกียจ แล้วเดินกลับเข้าถ้ำของนางไป

หลี่เสวียนรู้ดี

นางหายไปที ไม่นอนสักสิบวันครึ่งเดือนไม่ออกมาแน่

เผลอๆ อาจจะเป็นปี

เขาหันไปมองเฟิ่งจิ่วเกอ ยิ้มให้ "ศิษย์น้อง ปกติข้าจะอยู่บนยอดเขานี้ตลอด มีอะไรก็มาหาได้นะ"

"เรื่องการฝึกฝน ถ้ามีปัญหาอะไร..."

เฟิ่งจิ่วเกอลุกขึ้นพูดเสียงเรียบ "วางใจเถอะศิษย์พี่ เรื่องการฝึกฝน ข้าไม่มีปัญหาอะไรต้องถามท่านหรอก!"

ล้อเล่นน่า นางเป็นถึงจักรพรรดินีกลับชาติมาเกิดนะ!

ถ้าไม่ใช่เพราะเพิ่งเกิดใหม่ พลังยังไม่ฟื้นคืน นางคงไม่มาเหยียบยอดเขาเทียนเสวียนนี่หรอก รู้งี้ตอนช่วงพีคๆ...

สำนักกระจอกแบบนี้ นางตบทีเดียวหายไปครึ่งสำนัก!

ให้คนระดับกลั่นลมปราณมาสอนนางฝึกวิชา ตลกตายชัก!

แค่อีกฝ่ายไม่มารบกวนนางฝึกก็บุญหัวแล้ว!

หลี่เสวียนได้ยินก็ยิ้มแห้งๆ ไม่ได้พูดอะไร

เขาก็แค่พูดตามมารยาทเท่านั้นแหละ

"ศิษย์พี่ ข้าขอตัวก่อน"

เฟิ่งจิ่วเกอพูดจบก็ลุกเดินออกไป

หลี่เสวียนมองแผ่นหลังที่เดินจากไป แล้วหันกลับมามองกองจานชามตรงหน้า บ่นอุบ "อย่างน้อยก็ช่วยล้างจานหน่อยสิโว้ย!"

กินเสร็จก็ชิ่งเลย?

ยัยผู้หญิงใจร้ายสองคน!

หลี่เสวียนรู้สึกว่าตัวเองช่างไร้อำนาจบนยอดเขานี้ซะเหลือเกิน ถ้าเขาเข้มแข็งกว่านี้ คงไม่ต้องมานั่งล้างจานเองแบบนี้หรอก

ทำใจแล้วเก็บจานไปล้างอย่างจำยอม

อีกด้านหนึ่ง

เฟิ่งจิ่วเกอที่ออกมาจากที่พักของหลี่เสวียนไม่ได้ไปไหนไกล นางหาไม้มาจำนวนหนึ่ง สร้างกระท่อมไม้อยู่ไม่ไกลจากหลี่เสวียน

ฝีมือช่างของนางไม่เลว บวกกับมีพลังปราณแท้ ไม่นานกระท่อมไม้ที่พอคุ้มแดดคุ้มฝนก็เสร็จสมบูรณ์

นางยิ้มอย่างพอใจ เดินเข้าไปข้างใน เอาเครื่องนอนจากแหวนมิติออกมาปู

มองดูห้องเล็กๆ ที่เริ่มมีข้าวของเครื่องใช้ เฟิ่งจิ่วเกอแววตาฉายแววทะเยอทะยาน "ที่นี่ จะเป็นจุดเริ่มต้นในการทวงคืนความยิ่งใหญ่ของข้า!"

"รอข้าฝึกฝนอีกสักสามร้อยปี ข้าจะพลิกฟ้าคว่ำดิน! ไอ้พวกคนทรยศ ล้างครอรอไว้เลย ข้าจะกลับไปทวงบัลลังก์คืนแน่!"

เฟิ่งจิ่วเกอสูดหายใจลึก นั่งขัดสมาธิเริ่มฝึกวิชา

ทันใดนั้นในตันเถียนของนาง ก็ปรากฏไม้บรรทัดสีขาวดำสลักลวดลายลึกลับลอยขึ้นมา!

ของสิ่งนี้คือกำไรที่นางได้มาโดยบังเอิญในชาติที่แล้ว

นางเห็นว่ามันแปลกดีเลยพกติดตัวไว้ตลอด ไม่นึกว่าพอกลับชาติมาเกิด เจ้าสิ่งนี้จะตามมาด้วย!

"ขนาดอาวุธจักรพรรดิที่ข้าสร้างมากับมือยังตามมาไม่ได้ แต่เจ้านี่กลับทำได้ มันต้องมีความลับยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่แน่!"

"ระดับของมัน น่าจะเหนือกว่าอาวุธจักรพรรดิ!"

"หรือว่าจะเป็น... ศาสตราเซียนในตำนาน!!"

เฟิ่งจิ่วเกอพึมพำ

ทันใดนั้น

ไม้บรรทัดสีขาวดำก็เปล่งแสงลึกลับ ข้อมูลบางอย่างไหลเข้ามาในหัวของเฟิ่งจิ่วเกอ!

[ไม้บรรทัดหยินหยางลิขิตสวรรค์!]

[หยินหยางสมดุล สวรรค์เป็นพยาน! ผู้ครอบครองไม้บรรทัดหยินหยาง สามารถทำการเปรียบเทียบกับผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นได้เดือนละหนึ่งครั้ง! หัวข้อเปรียบเทียบรวมถึง ระดับพลัง พลังต่อสู้ ทักษะยุทธ์ หากชนะการเปรียบเทียบ จะได้รับรางวัลแห่งวิถียุทธ์! รางวัลรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง ทักษะยุทธ์ พลังบำเพ็ญ อาวุธวิเศษ โอสถทิพย์...]

[จบแล้ว]