บทที่ 30 ช่างหนัง

เซี่ยซานฝูเริ่มจากข้อสอบข้อเขียน

ทันทีที่การประเมินเริ่มต้น หน้าจอหนังสือก็ล็อกอยู่ที่คำถาม ทำให้เปิดดูเนื้อหาอื่นไม่ได้

โชคดีที่เธอตั้งใจเรียนทุกบทจริงๆ และสมองก็แล่นฉิว เธอเลยทำข้อสอบได้อย่างราบรื่น

คำถามส่วนใหญ่ตอบได้จากเนื้อหาที่เรียนมา มีแค่สองสามข้อที่เกินขอบเขตไปหน่อย เธอตอบเท่าที่รู้และมั่วเอาบ้างบางข้อ หลังจากส่งข้อสอบ คะแนน 98 ก็ปรากฏบนหน้าจอ ถูกหักไป 2 คะแนน

เซี่ยซานฝูตรวจสอบข้อผิดพลาด จดจำคำตอบที่ถูกต้อง แล้วกดเข้าสู่การประเมินภาคปฏิบัติ

โจทย์ภาคปฏิบัติคือ: ผลิตหนังฟอกน้ำ มีโอกาสสามครั้ง ต้องได้คะแนน 60 ขึ้นไปจึงจะผ่าน ต้องการเข้าสู่พื้นที่ประเมินภาคปฏิบัติหรือไม่?

ฟังดูเหมือนไม่ต้องเตรียมวัสดุเอง

หลังจากเซี่ยซานฝูกดยืนยัน หนังสือทั้งเล่มก็บิดเบี้ยวและยืดออก กลายเป็นประตูบานหนึ่ง

เธอก้าวผ่านประตูเข้าไปในห้องที่ดูเหมือนห้องแล็บ มีโต๊ะผลิตขนาดใหญ่ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าตั้งอยู่

มันคือโต๊ะผลิตช่างหนัง

ข้างๆ กันมีตู้เก็บวัสดุเสริมต่างๆ ที่จำเป็นสำหรับการผลิตเครื่องหนัง

แม้หนังสือจะสอนวิธีใช้โต๊ะผลิตแบบนี้ แต่เป็นครั้งแรกที่เธอได้จับของจริง เลยรู้สึกไม่คุ้นมืออยู่บ้าง

เซี่ยซานฝูใช้เวลาครึ่งชั่วโมงทำความคุ้นเคยกับฟังก์ชันทั้งหมดของโต๊ะผลิตและวัสดุเสริมที่ต้องใช้

แม้โจทย์จะแค่ "หนังฟอกน้ำ" แต่ความยากอยู่ที่การเลือกวัสดุให้ถูกต้องตั้งแต่แรก

เธอเลือกหนังวัวสดจากตู้ วางลงในอ่างน้ำด้านซ้ายของโต๊ะผลิต เติมน้ำยาฆ่าเชื้อในปริมาณที่เหมาะสมเพื่อแช่และล้าง จากนั้นตรึงหนังไว้บนโต๊ะแล้วเริ่มขั้นตอน ขูดเนื้อ ไขมัน และขนออก แช่ปูนขาว พองตัว ล้างปูน แช่เอนไซม์ ดองกรด และฟอกหนัง

หนังวัวหนามาก แต่ที่ต้องการคือหนังชั้นบนสุด (Top Grain) ดังนั้นต้องผ่าหนังเพื่อแยกชั้นบนออกมา ปาดให้เรียบเสมอกัน แล้วฟอกซ้ำ ปรับสภาพเป็นกลาง ย้อมสี เติมน้ำมัน เติมสารให้เต็มเนื้อ ตากแห้ง ลงแว็กซ์ และขัดเงา

ปกติกระบวนการทั้งหมดนี้ใช้เวลาหนึ่งถึงสองเดือน

แต่สารเคมีและวัสดุต่างๆ ที่เตรียมไว้ให้ทันสมัยมาก ช่วยร่นระยะเวลาการแช่ การทำให้นิ่ม การฟอก และการคงสีได้มาก นอกจากนี้ยังมีเครื่องตัดและเครื่องผ่าหนังบนโต๊ะผลิต รวมถึงตู้อบแห้งและถังปั่นใต้โต๊ะช่วยทุ่นแรง

ถ้าทำอย่างคล่องแคล่ว ควบคุมเวลาและปริมาณในแต่ละขั้นตอนได้เป๊ะ เวลาทั้งหมดจะลดลงเหลือประมาณ 24 ชั่วโมง

หนึ่งวันต่อมา เซี่ยซานฝูนวดคอตัวเอง หยิบหนังสีขากีที่มีความยืดหยุ่นและระบายอากาศดีขึ้นมา แล้วกดยืนยันส่งงาน

"การประเมินครั้งนี้: ข้อเขียน 98 คะแนน ภาคปฏิบัติ 95 คะแนน ยินดีด้วย ผู้เล่นผ่านการประเมินและได้รับฉายาระดับต้น: ช่างหนังฝึกหัด รางวัล: โต๊ะผลิตช่างหนังทั่วไปและแพ็กเกจของขวัญวัสดุเสริม"

"ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับการประเมินระดับยอดเยี่ยมในการประเมินครั้งนี้ รางวัลเพิ่มเติม: 500 คะแนน"

"ยินดีด้วย ผู้เล่นเป็นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์ที่ได้รับฉายาอาชีพ รางวัล: หนังสือวางแผนอาชีพหนึ่งเล่ม ปลดล็อกเงื่อนไขและเส้นทางการเลื่อนขั้นอาชีพทั้งหมด"

"ประกาศจากโลก: ยินดีด้วย ผู้เล่นเซี่ยซานฝู จากเขต H0081 เป็นผู้เล่นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์ที่ได้รับฉายาอาชีพ"

"ฉันว่าฉันบ้าไปแล้วแน่ๆ ได้ยินว่ามีคนได้ฉายาอาชีพด้วย เกมเอาชีวิตรอดบ้านี่มีอาชีพด้วยเหรอ?!"

"ขี้เกียจพูดแล้ว ท่านเทพ หิว หิว อาหาร อาหาร"

"เออ ดี ดี ฉันสงสัยว่าใน 3.5 พันล้านคน มีแค่คนนี้คนเดียวที่เล่นเกมจริงๆ"

...

ทันทีที่การประเมินจบลง เซี่ยซานฝูก็ถูกดีดออกจากพื้นที่ภาคปฏิบัติ

หนังสือเทคโนโลยีการแปรรูปหนังสัตว์ระดับต้นหายไป รางวัลที่ยังไม่ได้กดรับปรากฏขึ้นบนหน้าต่างข้อมูลส่วนตัว

การ์ดโต๊ะผลิตช่างหนังทั่วไป การ์ดแพ็กเกจของขวัญวัสดุเสริม และหนังสือวางแผนอาชีพ

เซี่ยซานฝูหยิบการ์ดสองใบออกมา ข้อดีของการ์ดคือเมื่อเปิดใช้งาน ของจะออกมา แต่เมื่อไม่ใช้ ก็เก็บกลับเป็นการ์ดได้ ประหยัดพื้นที่

โต๊ะผลิตช่างหนังทั่วไปตัวนี้เหมือนกับที่เธอใช้ในพื้นที่ภาคปฏิบัติเปี๊ยบ

แพ็กเกจวัสดุเสริมมีวัสดุครบครัน พอให้เธอจัดการกับขนสัตว์และกระบวนการต่างๆ ได้ในระยะสั้น

แต่ขนสัตว์ต้องเตรียมเอง ไม่มีแถมมาให้

สุดท้าย เธอกดรับหนังสือวางแผนอาชีพ

เธอสังเกตว่าหนังสือในเกมนี้ พอเปิดออกจะเป็นหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด

หน้าแรกคือช่างหนัง

ฉายาระดับต้น: ช่างหนังฝึกหัด ปลดล็อกแล้ว

ฉายาช่างหนังระดับกลาง ยังไม่ปลดล็อก เงื่อนไขการปลดล็อก: 1. ได้รับฉายาระดับต้น ช่างหนังฝึกหัด แล้ว 2. เรียนจบสี่วิชาหลัก: เทคโนโลยีการแปรรูปหนังสัตว์ระดับกลาง, ภาพรวมการใช้ประโยชน์จากหนัง, สารานุกรมวัสดุเสริมเครื่องหนัง และการผลิตเครื่องหนัง 3. พลังจิต 1 ดาวเต็ม 4. ผ่านการประเมินฉายาช่างหนังระดับกลาง

เงื่อนไขระดับกลางเยอะชะมัด แถมยังต้องใช้พลังจิต 1 ดาวเต็มด้วย!

ตอนนี้เธอมีแค่ 130 แต้ม แต่ 1 ดาวเต็มคือ 1000 แต้ม!

แต่เธอกลับมองเห็นเงื่อนไขการประเมินและรางวัลฉายาได้หมดเลย!

นี่เป็นโอกาสทองชัดๆ เธอสามารถประเมินศักยภาพของแต่ละอาชีพได้จากเงื่อนไขและรางวัล

ช่างหนัง, ช่างตัดเย็บ, ช่างตีเหล็ก, นักปลูกพืช, นักเพาะพันธุ์, วิศวกร, เชฟ, เภสัชกร, หมอ, นักจิตวิทยา, นักดนตรี, นักล่า, ผู้ควบคุมพลังจิต, นักรบ...

ยิ่งไปกว่านั้น เธอพบว่าฉายาระดับกลางส่วนใหญ่ต้องการพลังจิต 1 ดาว

นี่แสดงว่าระบบอาชีพเน้นไปทางพลังจิต

ในบรรดาอาชีพทั้งหมด มีแค่อาชีพเดียวที่เน้นพลังจิตและต้องศึกษาพลังจิตอย่างเจาะลึก คือ ผู้ควบคุมพลังจิต

เธอจำได้ว่าในฐานฝึกอบรมของจุดพักรถ การฝึกหลักของผู้เล่นคือสมรรถภาพทางกายและพลังจิต

มองในมุมนี้ ผู้ควบคุมพลังจิตน่าจะเป็นอาชีพหลัก และนักรบเป็นอาชีพรอง สายหนึ่งบุ๋น สายหนึ่งบู๊ ฝึกทั้งภายในและภายนอก

อาชีพอย่างช่างหนัง ช่างตัดเย็บ นักล่า เชฟ นักปลูกพืช เภสัชกร... คงพัฒนาได้แค่ระดับต้นไปก่อน เพราะการเอาชีวิตรอดคนเดียวในป่า ปัจจัยสี่อย่าง อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และยารักษาโรค ต้องจัดการเองหมด และอาชีพพวกนี้ก็ครอบคลุมเรื่องพวกนี้พอดี

วิชาที่ต้องเรียนสำหรับอาชีพเหล่านี้ก็มีความเกี่ยวเนื่องกัน เช่น หนังต้องเย็บ เนื้อทำอาหารต้องล่า และสมุนไพรก็งอกงามจากดิน

เท่ากับเป็นการเรียนรู้ไปพร้อมๆ กับพัฒนาทักษะการเอาชีวิตรอด

แต่การพัฒนาฉายาระดับกลางของอาชีพพวกนี้กินแรงเกินไป แต่ละฉายาต้องเรียนจบอย่างน้อยหลายเล่ม หรือเป็นสิบเล่ม ยากที่จะแบ่งเวลาไปทำได้ขนาดนั้น เลยพักไว้ก่อน

ดังนั้น เธอตั้งเป้าหมายอาชีพระยะยาวเป็น ผู้ควบคุมพลังจิต และเป้าหมายระยะกลางเป็น นักรบ ถ้าพลังงานไม่พอ เธอจะหยุดอาชีพนักรบไว้แค่ช่วงกลางถึงปลาย ใช้เพื่อฝึกร่างกายเท่านั้น

นอกจากนี้ เธอต้องการอาชีพเสริมระยะยาวที่พึ่งพาได้เพื่อการดำรงชีพ

อาชีพเสริมนี้เล็งไว้ที่ นักปลูกพืช และ เภสัชกร

เพราะรางวัลฉายาระดับต้น กลาง และสูง ของนักปลูกพืช ล้วนแถมที่ดิน!

มีที่ดินก็ปลูกสมุนไพรเองได้ สร้างแหล่งวัตถุดิบยาได้ในระยะยาว ต่อให้รู้สูตรยาแค่สูตรเดียว ก็พอเลี้ยงชีพได้ยาวๆ