บทที่ 17: เกิดมาไม่เคยเจอภาพกราฟิกเทพขนาดนี้มาก่อน

"จริงเหรอครับ? อยู่ตรงไหนครับ?" โคงาวะ โคซาวะ เริ่มกวาดตามองหาด้วยความตื่นเต้น

"ตรงนั้นแหละ ชั้นล่างสุด ชิดกำแพงทางซ้ายมือ ลึกเข้าไปหน่อย ลองหาดูสิ" คุณลุงเจ้าของร้านเขย่งเท้าชี้เป้า พยายามบอกทางอย่างใจเย็น

"อ๊ะ เจอแล้วครับ ขอบคุณครับ" โคงาวะนั่งยองๆ แล้วดึงกล่องเกมออกมาจากมุมอับ

หลังจากใช้มือปัดฝุ่นออกเล็กน้อย ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

หน้าปกสวยมาก!

นี่คือความประทับใจแรกที่ องเมียวจิ มอบให้เขา

บนหน้าปกเป็นภาพตัวละครสไตล์ย้อนยุค ตรงกลางคือองเมียวจิหนุ่มสวมหมวกทรงสูงและอาภรณ์หรูหรา เบื้องหลังคือดวงจันทร์กลมโตสุกสกาว ภายใต้ต้นซากุระที่กลีบดอกกำลังโปรยปราย

ด้านหลังขององเมียวจิรายล้อมด้วยสาวงามสามนางที่มีเอกลักษณ์แตกต่างกัน ได้แก่ มิโกะในชุดขาวแดงถือธนูยาว นักรบหญิงมาดองอาจ และสาวน้อยโลลิในชุดเดรสยาวที่ดูไร้เดียงสาน่ารัก

ลายเส้นตัวละครวาดออกมาได้งดงามไร้ที่ติ สไตล์งานศิลป์ไม่เหมือนเกมใดๆ ที่เขาเคยเห็นมาก่อน

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ แม้แต่อนิเมะระดับท็อปในยุคนี้ ก็อาจจะยังเก็บรายละเอียดได้ไม่วิจิตรบรรจงขนาดนี้ด้วยซ้ำ

ไม่ว่าจะเป็นองค์ประกอบใบหน้าของพระเอกนางเอก หรือการลงเส้นลงสี ล้วนเหนือชั้นกว่าเกมกระแสหลักและงานศิลป์ทั่วไปในยุคนี้ไปอีกขั้น

เพียงแค่แรกเห็น โคงาวะก็ตกหลุมรักเกมนี้เข้าอย่างจัง

ศิลปินผู้วาดต้องมีฝีมือฉกาจฉกรรจ์แน่ๆ

เอ๊ะ...

แต่เดี๋ยวนะ ของจริงหรือเปล่าเนี่ย?

ตรงนี้มันมุมเก็บฝุ่นชัดๆ

ทำไมถึงเอามาวางไว้ในจุดอับสายตาแบบนี้ล่ะ? พูดตามตรง ถ้าคุณลุงเจ้าของร้านไม่แนะนำ โคงาวะคงไม่มีวันสังเกตเห็นเกมที่หน้าปกงดงามขนาดนี้ซึ่งวางซุกอยู่ในมุมลึกสุดแน่ๆ

เอ๊ะ?

ทันใดนั้น โคงาวะก็สังเกตเห็นรายละเอียดอีกจุดหนึ่ง

"16+?!"

สัญลักษณ์จำกัดอายุขนาดใหญ่บนปกทำเอาเขาเผลอสูดปากเบาๆ

อย่าคิดว่าช่องว่าง 2 ปีระหว่าง 16 กับ 18 เป็นเรื่องเล็กน้อย เพราะมันต่างกันราวฟ้ากับเหว เรตแรกจะมีแค่เนื้อหาโรแมนติก และแน่นอนว่าไม่มีฉากวาบหวิวแบบผู้ใหญ่

"ใช่แล้ว เขาว่าเป็นเกมจีบสาวน่ะ" คุณลุงเจ้าของร้านหัวเราะร่า "แต่คุณโคงาวะอายุเกินเกณฑ์ไปไกลแล้วล่ะมั้ง"

แน่นอนอยู่แล้ว ผมทำงานมากี่ปีแล้วเนี่ย

พอเห็นหน้าปกบวกกับคำว่า 'เกมจีบสาว' รอยยิ้มกรุ่มกริ่มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโคงาวะ

แต่ว่า... นี่มัน...

โคงาวะเอียงคอ จู่ๆ ก็รู้สึกสับสนขึ้นมา

เกม RPG ธีมองเมียวจิก็ว่าหายากแล้ว นี่ยังเป็นเกมจีบสาวอีกเหรอ

มันจะไปผสมผสานกันได้ยังไง?

เกมจีบสาวตามท้องตลาดตอนนี้ส่วนใหญ่เน้นดำเนินเรื่องเร็ว เรียบง่าย และตรงไปตรงมา คนเล่นเกมจีบสาวกับคนเล่น RPG มันเหมือนลูกค้าคนละกลุ่มกันชัดๆ ไม่ใช่เหรอ?

โปเกนิ?

ไม่เคยได้ยินชื่อบริษัทนี้เลยแฮะ

แต่หน้าปกทำออกมาดีมากจริงๆ

ไหนดูราคาซิ...

เฮ้ย?!

"8,000 เยน?!"

ราคานี้มันจะแพงหูฉี่เกินไปไหมเนี่ย?

"ใช่ครับ ราคานั้นแหละ" คุณลุงเจ้าของร้านยิ้มพลางพยักหน้า "เห็นว่าบริษัทนี้เขาเน้นคุณภาพเกมมาก เลยฝังชิปพิเศษเพิ่มเข้าไปในตลับ ต้นทุนเลยสูงหน่อย เซลล์ที่มาเสนอขายเขาคุยไว้ว่าเกมนี้มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร ถ้าได้ลองเล่นสักครั้งจะรู้เลยว่าคุ้มค่าทุกเยนแน่นอน"

"อืมมม..."

ตอนนี้โคงาวะเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าทำไมเกมนี้ถึงถูกวางแหมะไว้ตรงมุมห้อง

บริษัทที่ไม่มีใครรู้จัก บวกกับราคาที่สูงลิ่ว แถมยังเป็นแนวผสม RPG กับเกมจีบสาวที่ดูแปร่งๆ องค์ประกอบพวกนี้ชวนให้คนคิดว่ามันคงเป็นเกมเกรดต่ำแน่ๆ

เขาประเมินเกมนี้ในใจอย่างรวดเร็ว

...

"ความจริงลุงเองก็ยังไม่ได้ลองเล่นหรอกนะ แค่เห็นว่าหน้าปกมันสวยดี ถ้าคุณโคงาวะไม่อยากซื้อ ก็ไม่ต้องฝืนใจหรอกนะ" คุณลุงเจ้าของร้านพูดอย่างตรงไปตรงมา

"ไม่ครับ ผมจะซื้อ"

โคงาวะหยิบตลับเกมเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์คิดเงิน

จะพูดว่ายังไงดีล่ะ... วินาทีที่เขาเห็นหน้าปกตลับเกมเมื่อกี้ สัญชาตญาณบางอย่างมันร้องบอกเขาอย่างรุนแรงว่า—

นี่อาจจะเป็นเกมระดับมาสเตอร์พีซก็ได้

แต่ทว่า...

ถ้ากลับไปเล่นแล้วพบว่าโดนต้มตุ๋น โคงาวะขอสาบานเลยว่าจะไม่ซื้อเกมของบริษัทโปเกนิอีกเป็นครั้งที่สอง

...

เวลา 20.00 น.

โคงาวะ โคซาวะ กลับถึงที่พักพร้อมกับตลับเกมที่เพิ่งถอยมาใหม่

เขาจัดการเปิดทีวี เชื่อมต่อเครื่องเกมคอนโซล และเสียบปลั๊กไฟอย่างคล่องแคล่ว

โคงาวะแกะกล่อง หยิบตลับเกมออกมา เป่าลมไล่ฝุ่นที่แถบทองแดงด้านล่างตามสูตร ก่อนจะเสียบตลับลงในเครื่องเกม

กริ๊ก

เครื่องเกมเริ่มทำงาน หน้าจอซ่าๆ หายวับไปกลายเป็นสีดำสนิท

ทันใดนั้น ดนตรีประกอบสไตล์ย้อนยุคก็เริ่มบรรเลงขึ้น

ข้อความประกาศปรากฏขึ้นบนหน้าจอสีดำ:

【คำเตือน】

【ผลงานนี้ผ่านการตรวจสอบและอนุมัติให้จำหน่ายโดยคณะกรรมการจริยธรรมแล้ว】

【ห้ามมิให้ผู้เยาว์อายุต่ำกว่า 16 ปี ซื้อหรือใช้งานผลงานนี้】

【ตัวละคร กลุ่มคน ชื่อสถานที่ เหตุการณ์ ฯลฯ ในผลงานนี้เป็นเรื่องสมมติ】

【ผลงานนี้เป็นเรื่องแต่งขึ้นทั้งสิ้น และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นจริง】

【ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้เป็นของบริษัทโปเกนิ ห้ามทำซ้ำ ดัดแปลง บันทึก เผยแพร่ต่อ จำหน่าย หรือลอกเลียนแบบ】

【ห้ามกระทำการใดๆ ยกเว้นได้รับอนุญาตตามกฎหมายลิขสิทธิ์】

มีตัวอักษรสีแดงกำกับไว้ว่า: 【ตัวละครทุกตัวที่ปรากฏในผลงานนี้มีอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป】

นี่แทบจะเป็นประกาศมาตรฐานสำหรับเกมเรต 16+ ทุกเกม

หลังจากโคงาวะกดปุ่ม A ตามคำสั่ง ภาพก็ตัดไป

หน้าจอเปลี่ยนเป็นข้อความเกริ่นนำ:

【องเมียวจิ มีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน】

【พวกเขาคือผู้ฝึกตนที่แตกฉานในโหราศาสตร์ นรลักษณ์ศาสตร์ การดูทิศทาง พยากรณ์ภัยพิบัติ หาทำเลฮวงจุ้ย และประกอบพิธีกรรม】

【พวกเขาสามารถทำนายโชคชะตา และบงการภูตรับใช้ (ชิกิงามิ)】

【และรวมถึง...】

【การปราบปีศาจ】

ทันทีที่ตัวอักษรสุดท้ายปรากฏขึ้น หน้าจอก็สว่างวาบ

ดนตรีประกอบเปลี่ยนจังหวะเป็นเร้าใจและดุดันทันที

ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือหญิงสาวในชุดวาบหวิว ผมสีเงินยวง มีเขาบนศีรษะ ริมฝีปากแดงสดเย้ายวน และดวงตลึกล้ำเป็นประกาย

จะเรียกว่า 'มนุษย์' ก็คงไม่ถูกนัก

เพราะในกล่องข้อความระบุชื่อของเธอว่า: 【คิโจ (นางมาร)】

เขาเนื้อสองข้างบนศีรษะเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกตัวตน มองปราดเดียวก็รู้ว่าเธอคือหญิงสาวจากเผ่าพันธุ์ปีศาจ

ว้าว!

ไม่ธรรมดาเลยแฮะ การทำกราฟิกที่ดูนุ่มนวลขนาดนี้บนเครื่องแฟมิคอมได้ ถือว่าสุดยอดมาก

โคงาวะอุทานในใจ

จุ๊ๆๆ การออกแบบตัวละคร งานภาพ และรายละเอียดระดับนี้ มันพลิกโฉมจินตนาการเกี่ยวกับเกมของโคงาวะไปอย่างสิ้นเชิง

ก่อนหน้านี้เกมบนเครื่องแฟมิคอมมักจะเป็นภาพพิกเซลแตกๆ เหมือนโดนเซ็นเซอร์ด้วยโมเสกหนาๆ

แม้ว่าภาพกราฟิกในเกมยุคนี้จะยังไม่เนียนตาหรือลื่นไหลจนน่าตกตะลึง แต่เมื่อเทียบกับเกมอื่นในตลาด มันก็ถือว่าหรูหราอลังการงานสร้างสุดๆ

แค่ฉากเปิดตัวฉากแรกก็ส่งผลกระทบต่อจิตใจของโคงาวะอย่างรุนแรง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง—

เมื่อสายตาของเขาเลื่อนไปสะดุดที่เนินอกของคิโจ เขาก็อดตื่นตะลึงไม่ได้

แค่คิดว่านี่คือ 'เกมจีบสาว' เลือดในกายของเขาก็พลุ่งพล่านราวกับถูกจุดไฟ

นี่มันแทบจะเป็นงานภาพระดับอนิเมะแล้วไม่ใช่เหรอ?!