ตอนที่ 87 พวกเอ็งชอบรนหาที่ตาย? ได้ เดี๋ยวจัดให้

"โครม!" หวังลู่เฟย เพิ่งประกาศจบ เหออี้หมิง ก็ร่วงจากเก้าอี้ทันที

ทุกคนต่างทำหน้าเอ๋อรับประทาน

เชี่ยไรวะเนี่ย ไอ้หมอนี่พูดว่าอะไรนะ?

แค่ไอ้กากระดับ ชีพจรวิญญาณ ขั้นต้นตัวหนึ่ง...

อ้าปากมาก็บอกจะตบสัตว์อสูรระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน สิบตัว?

"เหออี้หมิง ศิษย์ของเจ้านี่มันรนหาที่ตายจริงๆ เปิดปากมาก็จะเอาสิบตัว เจ้าควรจะอบรมสั่งสอนพวกมันหน่อยนะ!" กู้ฉางเฟิง เยาะเย้ยถากถางด้วยน้ำเสียงแดกดัน

"ชีพจรวิญญาณ ขั้นต้นคนเดียว จะตบครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน สิบตัว?"

"ข้าแก่แล้วหูฝาดไปหรือเปล่า?"

"เหอะๆ ตลกสิ้นดี! อวดดีชิบหาย!"

เหล่าผู้บริหาร สถานศึกษาฮ่าวเทียน ต่างพากันยิ้มเยาะ ความประทับใจที่มีต่อศิษย์ของ เหออี้หมิง ดิ่งลงเหวทันที

สำหรับคนรุ่นเก่า ย่อมชอบคนที่นอบน้อมถ่อมตน

สิ่งที่เกลียดที่สุด ก็คือพวกอวดดีจองหอง ชอบทำลายขนบธรรมเนียมพวกนี้นี่แหละ!

หวังลู่เฟย ตะโกนเสร็จ กำลังดื่มด่ำกับความตกตะลึงของคนทั้งสนาม ความรู้สึกนั้น มันช่างฟินซ่าจริงๆ

"ผัวะ!" แต่แล้วรองเท้าข้างหนึ่งก็ลอยมาฟาดเข้าที่กบาลด้านหลังของ หวังลู่เฟย เต็มๆ

ฝีมือ เหออี้หมิง นั่นเอง

เหออี้หมิง โมโหจนควันออกหู!

ไอ้เวร หวังลู่เฟย

พวกเอ็งสามคนร่วมมือกัน เก็บระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน สักตัวนิ่มๆ ไม่ดีรึไง?

ต้องโชว์พาวตลอด!

"หวังลู่เฟย อย่าเพิ่งมั่ว!" หมีทมิฬจอมอึด รีบแย่ง โทรโข่ง ในมือ หวังลู่เฟย มา แล้วตะโกนแก้ต่าง

"ขอโทษด้วยครับทุกท่าน เมื่อกี้ศิษย์น้องของผมพูดเพ้อเจ้อ... ไม่ต้องถึงสิบตัวหรอกครับ!"

ทุกคนได้ฟัง ก็พยักหน้า... อืม

แบบนี้ค่อยฟังดูเข้าท่าหน่อย!

อ้าปากมาจะเอาสิบตัว! โม้เหม็นชิบหาย!

"สัตว์อสูรระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน มันกระจอกเกิน ตบสิบตัวก็ไม่ท้าทาย เปลี่ยนเป็นสัตว์อสูรระดับ ก่อเกิดเขตแดน ของจริงมาสักตัวดีกว่าครับ!"

ทว่าประโยคถัดมาของ หมีทมิฬจอมอึด กลับทำให้ทุกคนแทบกระอักเลือดเก่าออกมา

สิบตัวระดับครึ่งก้าวไม่เอา?

จะเอาบอสระดับ ก่อเกิดเขตแดน ตัวหนึ่ง?

พวกเอ็งสองคนมาเล่นตลกคาเฟ่เหรอวะ?

"พวกนายสองคนพอก่อน นี่มันการทดสอบนะเว้ย จริงจังหน่อย อย่าเล่น!" จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ทนไม่ไหว แย่ง โทรโข่ง มาถือ แล้วพูดขึ้น

"ขออภัยทุกท่าน ที่สองคนนั้นพูดมาถือเป็นโมฆะ!"

"เอาระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน นั่นแหละ แต่พวกเรามีสามคน เพราะงั้นขอสามตัว ตัวใครตัวมัน แฟร์ๆ! ข้อเรียกร้องนี้สมเหตุสมผลใช่มั้ยครับ?" จอมเวทน้ำแข็ง No.1 พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

"อย่าลืมจัดตัวที่โหดที่สุดมาให้ข้าด้วยนะ!" หวังลู่เฟย รีบยื่นหน้ามาตะโกนใส่ โทรโข่ง เสริมไปอีกประโยค

รองอาจารย์ใหญ่ กู้หาง โกรธจนตัวสั่นเทิ้ม

ดูหมิ่นการทดสอบของสำนักขนาดนี้ พูดจาเป็นเล่นขายของในสถานการณ์แบบนี้ มันหยามหน้า สถานศึกษาฮ่าวเทียน ชัดๆ!

รองอาจารย์ใหญ่ กู้หาง กำลังจะอ้าปากด่ากราด พร้อมกับตัดสิทธิ์การทดสอบของพวก หวังลู่เฟย ทั้งสามคน

"คิกคิก น่าสนุกนี่คะ ท่านรอง กู้ ไหนๆ ก็ไหนๆ จัดให้พวกเขาสามตัวไปเลยสิคะ! ยังไงซะพวกเขาก็ขอเอง!" แขกรับเชิญกิตติมศักดิ์ หวางเยว่ ป้องปากหัวเราะ เสนอแนะเหมือนยุส่ง

"ถูกต้อง ท่าน กู้หาง ในเมื่อพวกมันห้าว ก็จัดให้พวกมันหน่อย!"

"หึหึ ข้าล่ะรอดูตอนพวกมันโดนอัดหัวร้างข้างแตก แล้วคุกเข่าร้องขอชีวิตแทบไม่ทัน!"

"ใช่แล้วท่าน กู้หาง พวกมันชอบรนหาที่ตาย ก็สงเคราะห์ให้มันตายๆ ไปซะ!"

ผู้บริหาร สถานศึกษาฮ่าวเทียน หลายคนต่างพากันสนับสนุน

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้... ก็ได้!" รองอาจารย์ใหญ่ กู้หาง ลอบยินดีในใจ

นี่มันโอกาสทองชัดๆ!

กำลังกลุ้มว่าจะหาเรื่องจัดการศิษย์ของ เหออี้หมิง ยังไงอยู่พอดี ในเมื่อทุกคนเห็นดีเห็นงาม งั้นก็ตามน้ำไปเลยสิ!

อย่ามาว่าข้าไม่ยุติธรรมนะ!

นี่ศิษย์ของ เหออี้หมิง มันรนหาที่เอง!

"ดี! ในเมื่อพวกเจ้ายืนกรานเช่นนั้น ข้าในฐานะรองอาจารย์ใหญ่จะสนองให้ เด็กๆ เอา วานรยักษ์สี่แขนทรงพลัง, อสูรอูฐสงคราม และ อสูรกิ้งก่าเพลิงพิษ สัตว์อสูรระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน สามตัวนี้ เข้าสู่ ลานประลองยุทธ์!" รองอาจารย์ใหญ่ กู้หาง แสยะยิ้ม

ไม่ใช่ว่าพวกเอ็งห้าวนักเหรอ?

ไม่ใช่ว่าชอบรนหาที่ตายเหรอ?

งั้นก็จัดให้!

สัตว์อสูรระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน สามตัวนี้ คือตัวท็อปที่โหดที่สุดในรุ่น!

วานรยักษ์สี่แขนทรงพลัง มีพละกำลังมหาศาล แม้แต่ยอดฝีมือระดับ ก่อเกิดเขตแดน ที่ร่างกายไม่แกร่งพอยังไม่กล้าปะทะตรงๆ!

อสูรอูฐสงคราม พลังโจมตีสูง พลังป้องกันหนาเตอะ แถมระบุจุดอ่อนยาก นอกจากตรงท้องน้อยแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์หรือการโจมตีกายภาพก็แทบไม่ระคายผิว!

ส่วน อสูรกิ้งก่าเพลิงพิษ ยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่! พ่นไฟผสานพิษได้ โหดสัสรัสเซีย!

"คุณพระ! เอาจริงดิ สามคนนี้จะท้าชนระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน สามตัวพร้อมกันจริงๆ เหรอ?"

"หรือว่าพวกมันจะมีวิชาประสานพลัง?"

"เหอะ ไม่มีทาง พวกมันสามตัวตายแน่!"

ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนสามัญชน หรือพวกเด็กเส้นรุ่นสองรุ่นสาม ต่างก็คิดว่าพวก หวังลู่เฟย จบเห่แน่!

"เจ้าโง่สามตัว! ไม่เคยเห็นใครรนหาที่ตายขนาดนี้มาก่อน!" ชิงเอ๋อร์ อ้าปากค้างมองดูฉากนี้ ก่อนจะส่ายหน้า มองพวก หวังลู่เฟย ราวกับมองคนตาย

หนานกงหลี ไม่พูดอะไร เพียงแต่มองไปที่ เหออี้หมิง

"เหออี้หมิง เจ้ามั่นใจในตัวลูกศิษย์ขนาดนั้นเชียวหรือ?" หนานกงหลี พึมพำในใจเบาๆ

เหออี้หมิง บอกตัวเองให้ใจเย็น ให้สงบ ถึงจะตั้งสติได้

"ฟู่ว... ถึงจะเพิ่มจากหนึ่งเป็นสาม แต่ด้วยฝีมือของ หวังลู่เฟย และพวก ถ้าร่วมมือกัน ก็น่าจะไม่มีปัญหา! และขอแค่ยื้อให้ครบหนึ่งชั่วโมง คะแนนรวมอาจจะพลิกกลับมานำ..." คิดๆ ดูแล้ว เหออี้หมิง รู้สึกว่าโอกาสชนะก็ยังมีสูง

แต่ทว่า เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีก

"มาแข่งกันมั้ย?" จู่ๆ จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ก็พูดขึ้น

"แข่งไรวะ?" หวังลู่เฟย กับ หมีทมิฬจอมอึด รีบถาม

"แข่งกันว่า ใครจะฆ่าไอ้สามตัวนี้ได้ด้วยท่าที่โชว์เหนือที่สุด!" จอมเวทน้ำแข็ง No.1 เสนอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ

"ฮ่าฮ่าฮ่า จัดไปวัยรุ่น!" หวังลู่เฟย พยักหน้าตอบรับทันที

"คำท้านี้ ข้ารับไว้เอง!" หมีทมิฬจอมอึด ตอบตกลงโดยไม่ลังเล

"ข้าจองไอ้ลิงสี่แขนหน้าตากวนตีนนั่น!"

"งั้นข้าเอาไอ้กิ้งก่าตัวใหญ่สุดนั่นละกัน!"

"ถ้างั้น เพื่อนเก่าอย่าง อสูรอูฐสงคราม ให้ข้าจัดการเอง!"

พวก หวังลู่เฟย เลือกคู่ต่อสู้ของตัวเองเสร็จสรรพอย่างรวดเร็ว

แทบจะพร้อมกันนั้น สัตว์อสูรระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน ทั้งสามตัว ก็ถูกเจ้าหน้าที่ต้อนเข้ามาใน ลานประลองยุทธ์ ทีละตัว

"ทั้งสามท่าน ยังมีโอกาสนะ ถ้าตอนนี้พวกท่านอยากจะถอนตัว..." เจ้าหน้าที่ทนดูพวก หวังลู่เฟย ไปตายไม่ได้ จึงเดินเข้ามาเตือนด้วยความหวังดี

ทว่า หวังลู่เฟย กลับคว้า โทรโข่ง ไปอีกรอบ

"ทุกคนฟัง! ข้า หวังลู่เฟย ขอประกาศไว้ตรงนี้!"

"ไอ้กากพวกนี้ ถ้าข้าต่อยหมัดเดียวไม่ตาย ให้เอาชื่อข้าไปเขียนกลับหัวได้เลย!"

หวังลู่เฟย ประกาศลั่นด้วยความโอหัง ห้าวเป้งสุดๆ

"พรวด!" เหออี้หมิง เพิ่งจิบชาเข้าไป พ่นใส่หน้า กู้ฉางเฟิง ที่นั่งอยู่ข้างๆ เต็มๆ

"ไอ้ หวังลู่เฟย..." เหออี้หมิง รู้สึกเหมือนมีเลือดเก่าจุกอยู่ที่คอ ทรมานชิบหาย

"หมัดเดียวจอด?" ทุกคนต่างตกตะลึง

แต่ก็ยังพอเข้าใจได้บ้าง

เพราะก่อนหน้านี้ หวังลู่เฟย ก็เคยต่อยหมัดที่มีพลังโจมตีระดับ ก่อเกิดเขตแดน ออกมาได้จริงๆ! ในทางทฤษฎี ก็พอมีหวังอยู่!

เพียงแต่ สัตว์อสูรระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน ไม่ใช่เครื่องวัดพลังที่ยืนเฉยๆ ให้ต่อยเป็นเป้านิ่งซะหน่อย!

แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น

จอมเวทน้ำแข็ง No.1 แย่ง โทรโข่ง ไป แล้วประกาศบ้าง

"ข้าก็ขอประกาศเหมือนกัน จัดการไอ้ตัวนี้ ถ้าข้าขยับแม้แต่ก้าวเดียว ถือว่าข้าแพ้!" จอมเวทน้ำแข็ง No.1 เน้นทีละคำ หนักแน่น มั่นใจสัสๆ

"???" คำพูดของ จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ทำเอาทุกคนงงเป็นไก่ตาแตกอีกรอบ

ไอ้นี่มันบ่นอะไรของมัน?

เอ็งไม่ขยับ แล้วไอ้สัตว์อสูรระดับครึ่งก้าว ก่อเกิดเขตแดน มันจะเดินมาสะดุดขาตัวเองตายตรงหน้าเอ็งรึไง?

หมีทมิฬจอมอึด เห็นดังนั้น ก็คิดหนัก

ตัวเองไม่มีพลังระเบิดตูมตามเหมือน หวังลู่เฟย

แถมไม่มีการควบคุมที่สมบูรณ์แบบเหมือน จอมเวทน้ำแข็ง No.1 ด้วย!

แล้วจะเอาไงดี?

ว่าแล้ว หมีทมิฬจอมอึด ก็เริ่มถอดเสื้อผ้า ชั่วพริบตาเดียวก็เหลือแต่กางเกงในตัวเดียว

แถมยังควัก มีดสั้นธรรมดา ขนาดเท่าฝ่ามือออกมาเล่มหนึ่ง

"???" เจ้าหน้าที่ทำหน้าเอ๋อแดก

เชี่ยไรเนี่ย คนคนนี้จะทำอะไร?