จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 491

บทที่ 491: โรคหัวใจ

"เธอพอจะจ่ายเงินซักสามล้านได้ไหมล่ะ? ถ้าเธอไม่สามารถที่จะ ... "หมอชราถามออกมา

เขารู้ว่า 3 ล้านเหรียญดอลลาร์นั้นมีค่าขนาดไหน แม้ว่าเงินดอลลาร์จะลดลงไปอย่างมาก แต่คนทั่วไปส่วนใหญ่ไม่มีใครเคยเห็นเงินจำนวนมากขนาดนี้ในชีวิตของตนเองเลย แค่เงินสามล้านดอลลาร์ก็พอที่จะชื้อบ้านหลังดีๆในพื้นที่ทั่วไปได้เลยนะ

"ไม่ครับ ผมจะจ่ายเอง" ลูหลี่ตอบกลับไปอย่างไม่ลังเลเลย

ในตอนนี้ ลูหลี่พร้อมที่จะทำทุกอย่างตามที่หมอชราคนนี้บอก เขามักจะฉลาด แต่เมื่อเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับน้องสาวของเขา เขาจะกลายเป็นคนโง่ในทันที

ถ้าทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตดำเนินไปตามที่วางแผนไว้ ชีวิตคงจะไม่น่าตื่นเต้นสักเท่าไหร่

ต้องมีคนที่ทำให้คุณทั้งรู้สึกดีและแย่ไปในเวลาเดียวกันได้ สำหรับลูหลี่แล้ว ลูซินคือคนๆนั้น

"เธอสามารถที่จะจ่ายเงินได้ถึงสามล้านดอลลาร์เลยงั้นเหรอ? เกมนี้มันทำเงินได้จริงๆสินะ ... "หมอชราพูดออกมาด้วยความรู้สึกประหลาดใจ เขาไม่คิดเลยว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้จากลูหลี่

ลูหลี่บอกว่าเขาสามารถจ่ายได้ แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะต้องใช้มันไปทั้งหมด หมอชรากำลังจะบอกถึงเรื่องนี้กับเขา แต่ลูหลี่ก็ตอบกลับมาแล้ว

หมอชราคนนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ แต่เขามีเงินออมประมาณหนึ่งถึงสองล้านเหรียญดอลลาร์

แน่นอนว่านี่เป็นเพราะความเอื้ออาทรของเขา เขามักจะช่วยผู้ป่วยโดยไม่คำนึงถึงเงิน

เขาตั้งใจที่จะช่วยลูหลี่ แม้ว่าลูหลี่จะไม่สามารถจ่ายเงินได้ก็ตาม

"ได้โปรดลดความเสี่ยงให้น้อยลงที่สุดด้วยครับ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาเลย" ในมุมมองของลูหลี่ การทำศัลยกรรมหัวใจนั้นมีความเสี่ยงมาก ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้ความพยายามของเขาเสียเปล่า เพราะเขาต้องการประหยัดเงินหรอกนะ

"เฮเลน สเวนฟอร์ด เธอเป็นศัลยแพทย์หัวใจที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก เธอทำศัลยกรรมหัวใจไปถึง 700 ครั้ง เธอเป็นคนที่เคร่งครัดเข้มงวดและไม่เคยทำผิดพลาดเลย เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เธอเดินทางมายังประเทศจีนเพื่อทำการผ่าตัด ฉันได้ติดต่อกับเธออยู่เสมอและได้วางแผนที่จะขอให้เธอมาช่วยผ่าตัดอยู่ เธอคิดว่าไงล่ะ?"หมอชราถาม

เฮเลน สเวนฟอร์ด!

เนื่องจากเรื่องของน้องสาวของเขา ลูหลี่จึงได้ใช้เวลาในการศึกษาเรื่องของนักการแพทย์บนโลกนี้ และนี่ก็เป็นชื่อที่เขาให้ความสนใจมากที่สุด

เฮเลน สเวนฟอร์ดมาจากประเทศอังกฤษ ด้วยเทคโนโลยีทางการแพทย์ของยุโรปที่ลดลงอย่างต่อเนื่อง เธอจึงถูกเรียกว่า 'ใบมะเดื่อใบสุดท้าย' สำหรับโลกทางการแพทย์ของยุโรป

ปัจจุบัน เธอเป็นศัลยแพทย์หัวใจที่ดีที่สุดในโลกและผู้ป่วยทั้งหมดของเธอก็เป็นเศรษฐีหรือนักการเมือง

"มันเป็นไปได้ไหมที่จะให้เธอเป็นคนผ่าตัด?"ลูหลี่รู้สึกเหมือนกับว่าสามล้านนี้ก็คุ้มค่าแล้ว

ก่อนหน้านี้ เขาก็เคยค้นหาประวัติบางส่วนในอดีตมาเหมือนกัน หมอที่มีชื่อเสียงทุกคนล้วนแล้วแต่มี "จุดสกปรก" ในอาชีพของตน มันเป็นเพียงเรื่องของว่าพวกเขามีมากหรือน้อยกัน อย่างไรก็ตามเฮเลน สเวนฟอร์ดนั้นไม่มีเลย

เห็นได้ชัดว่า เธอใช้เวลาตลอดสามสิบปีในโลกใบนี้เพื่อหาความรู้ต่างๆให้ตัวเอง เธอไม่เคยเจอผ่าเข้าไปในร่างของมนุษย์เลยในตอนที่อายุ 35 เธอใช้เวลาถึงสิบปีในการทดสอบทักษะของเธอกับสัตว์และครั้งแรกที่เธอผ่าตัดกับคนก็เป็นถึง ราชินีอลิซาเบธ XIV แห่งสหราชอาณาจักร

ลูหลี่ไม่เคยคิดว่าเขาจะหาคนแบบนี้มาผ่าตัดให้น้องสาวของเขาได้เลย

"เมื่อยี่สิบปีก่อน เธอไปศึกษาที่ประเทศจีน ฉันเคยสอนเธอนิดหน่อยและเราก็ยังคงติดต่อกันอยู่นะ "หมอชราบอกขณะที่ลังเลที่จะติดต่อไป" ผู้บริจาค ... เธอคงจะต้องพยายามทำอะไรสักอย่างแล้วแหละตอนนี้ "

"ผู้บริจาค ... เกิดอะไรขึ้นกับเธองั้นเหรอครับ?"ลูหลี่จำได้แค่ว่ามีใครบางคนมาบริจาคหัวใจของพวกเขาให้ ซึ่งนั้นหมายความว่า คนที่บริจาคนั้นจะต้องใกล้ตายแล้วแน่นอน

"ชื่อของผู้บริจาคคือ เม่ย วู เธออายุ 21 ปีแล้ว เธอเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อสัปดาห์ที่แล้วและอยู่ในอาการโคม่า มีโอกาสที่เธอจะจากไปทุกเมื่อ ดังนั้นแล้ว เธอจะต้องพร้อมที่สุดนะ เราจะไปที่หนานจิงกัน แล้วค่อยไปพูดคุยกันที่นั่นดีกว่า "หมอชราถอนหายใจขณะที่เขาขยับคิ้วเล็กน้อย" เมื่อเธอได้รับโอกาสนั้นแล้ว เธอควรจะไปเยี่ยมครอบครัวนั้นพร้อมกับน้องสาวของเธอนะ นั่นคือลูกสาวคนเดียวของพวกเขาเลย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาจะเป็นยังไง หลังจากที่เธอจากไปแล้ว ... "

"แน่นอนว่าผมจะไป หมอดอนครับ ขอบคุณมาก ถ้าคุณต้องการอะไรในอนาคต ขอแค่บอกผมมานะครับ "ลูหลี่กล่าวขณะยืนขึ้นมาพร้อมกับแสดงความกตัญญู

"ฉันไม่แน่ใจเลยนะว่า ทำไมคนที่อายุมากอย่างฉันต้องทำงานอย่างหนักกันนะ" หมอชราโบกมือแล้วบอกกับลูหลี่ให้เตรียมตัวให้พร้อม

จริงๆแล้วลูหลี่ไม่ต้องเตรียมตัวให้พร้อมเลย เขาแค่ต้องไปคุยกับผู้เชี่ยวชาญทางด้านแพทย์เท่านั้นเอง ซึ่งลูซินในตอนนี้ก็ไม่ได้ไปโรงเรียนและเธอก็ไม่ได้รับอนุญาติให้เล่นเกมนานเกินไปด้วย อาหารของเธอก็ได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียดและเธอก็พร้อมที่จะเข้าไปโรงพยาบาลทุกขณะแล้ว

หินยักษ์ที่กองสุมในใจของเขาเริ่มออกไปทีละนิดแล้ว แต่มันยังไม่ได้หายไปจนหมด

หินยักษ์นี้จะหายไปก็ต่อเมื่อ น้องสาวของเขาหายจากโรคบ้าๆนี้แล้ว

ขณะที่เขานั่งอยู่ในรถไฟฟ้า เขาก็รู้สึกว่าเมืองนี้มันเป็นสถานที่ๆยอดเยี่ยม แม้แต่อาคารนี้ก็ยังดูสวยงามใต้พระอาทิตย์ตกดิน

ในครั้งหนึ่ง เขาเคยเกลียดไปทุกอย่าง

หลังจากผ่านไป 12 นาที ลูหลี่ก็ได้กลับมายังที่บ้าน

"ซินซินรี รีบเก็บของเลย เราจะไปที่หนานจิงกัน "ลูหลี่เรียกให้น้องสาวของเขาออกจากเกมโดยการเคาะหมวกเกมของเธอ

"เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอคะ?"ลูซินถอดหมวกเกมออกมาและพูดขึ้นอย่างง่วงๆ

หมวกเกมได้ถูกออกแบบมาให้ผู้เล่นรู้สึกผ่อนคลาย แต่ลูหลี่ได้ปรับอะไรบางอย่างในหมวกของน้อสาวเขาเล็กน้อย ดังนั้นแล้ว เธอจึงเป็นแบบนี้เสมอ เมื่อเธอออกมาจากเกมแล้ว หลังจากที่เธอไม่ได้ไปขายโพชั่นแล้ว ลูซินก็ตื่นเต้นกับบ้านใหม่ของเธอมาก นอกจากการเล่นกับเด็กกำพร้าแล้ว เธอก็ใช้เวลาส่วนใหญ่เล่นบนหญ้าหรือนอนกับพวกแฟรี่

ลูหลี่เช็ดเนื้อเช็ดตัวและบอกทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นกับน้องสาวของเขา

ลูซินที่ได้ฟังก็รู้สึกโล่งใจมาก

เธอกำลังจะได้รับการผ่าตัดแล้ว มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ง่าย แต่ก็เธอทำให้เธอรู้สึกตกใจไม่ใช่น้อย

เธอกอดลูหลี่อย่างแน่นหนาในขณะที่เธอมุดเข้าไปในอ้อมแขนของพี่ชายเธอ

"หนูกลัว"

"พี่อยู่ที่นี้แล้ว ไม่ต้องห่วงอะไรนะ การผ่าตัดมันไม่มีความเสี่ยงหรอก "ลูหลี่ปลอบโยนน้องสาวของเขาในขณะที่เขาก็ปลอบโยนตัวเองด้วย

"แต่ ... " เป็นใครๆก็กลัวถ้ามาตกอยู่ในสถานการณ์แบบเดียวกับเธอ ลูซินจับมือของพี่ชายของเธอแน่นจนเส้นเลือดของเธอปรากฏออกมา จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นมาและถามออกมาอย่างขมขื่นว่า "หนูจะยังจำพี่ได้ไหม หลังจากที่หนูเปลี่ยนหัวใจแล้ว?"

"แน่นอนน้องจะยังจำพี่ได้ น้องเป็นน้องสาวของพี่เสมอนะ" ลูหลี่พูดออกมาด้วยความรู้สึกตกตะลึง

"แต่มันเป็นหัวใจที่แตกต่างกันนะ! พี่จะยังคงดีกับหนูอีกไหมอนาคต?"เด็กสาวตัวน้อยพูดออกมาพร้อมกับจะร้องไห้

ภายใต้ความกังวล คนมักจะเปลี่ยนหัวข้อพูดคุยหรือพูดอะไรที่มันไร้สาระออกมาเลย ลูซินก็คงจะเป็นหนึ่งในนั้น ในเวลาส่วนใหญ่แล้ว เธอมักจะเป็นเด็กดีและแข็งแรงมาก

ลูหลี่ยังคงปลอบโยนเธอไปเรื่อยๆในขณะที่เขาช่วยเก็บเสื้อผ้าใส่ในกระเป๋าเดินทางของเธอ ซึ่งของพวกนี้ไม่จำเป็นเลย เมื่อพวกเขาเข้าไปในห้องปลอดเชื้อ ทุกๆอย่างที่พวกเขาใช้จะต้องมาจากโรงพยาบาลเท่านั้น