จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 474

บทที่ 474: พวกคนแก่นักตกปลา

การที่จะหากระรอกได้นั้นต้องมีโชคมาก แต่การตกปลานั้นขอแค่มีทักษะก็พอ

วัสดุที่ใช้สร้างเหยื่อตกปลาก็ค่อนข้างที่จะง่าย ลูหลี่ฟาร์มมอนเตอร์ที่อยู่ใกล้ๆก็ใช้เวลาแค่ 10 นาทีเท่านั้นในการหาผ้าลินิน หลังจากนั้น เขาก็ได้ไปจับนางไม้ที่อยู่ป่าทางเหนือ ซึ่งในกระเป๋าของเขาก็มีก้อนทองแดงและดินปืนอยู่แล้ว

เมื่อของในการสร้างครบแล้ว ลูหลี่จึงได้ทำการสร้างสิ่งของโดยระบบในทันที ซึ่งเมื่อเขาสร้างเสร็จ เขาก็ได้รับเหยื่อล่อปลาอะควาดไดนามิค 6 ชิ้น

เหยื่อล่อปลาอะควาดไดนามิคนั้นใช้ได้ 2 ชั่วโมงต่อชิ้น ซึ่งหกชิ้นมันก็เพียงพอแล้วสำหรับเขา

เมื่อเขาไปถึงชายทะเล มีผู้เล่นหลายคนกำลังตกปลาอยู่

เมื่อคนพวกนี้ได้เข้ามายังในเกม พวกเขาเลือกที่จะเล่นเป็นสายอาชีพเลย นั้นทำให้ระบบต่อสู้และมอนเตอร์จะไม่เกี่ยวข้องหรือโจมตีใส่ผู้เล่นพวกนี้ นอกจากนี้แล้ว มันยังทำให้มอนสเตอร์นั้นดูน่ารักมากกว่าน่ากลัวด้วย

เมื่อมีชายหนุ่มแบบลูหลี่มายังที่นี้ ก็ทำให้คนแก่หลายคนค่อนข้างรู้สึกแปลกใจทีเดียว

พวกเขานั้นมักจะเห็นว่าพวกหนุ่มๆนั้นชอบที่จะต่อสู้กัน หลังจากที่ติดบางสิ่งบางอย่างที่คล้ายตะขอไว้กับเบ็ดแล้ว เขาก็เหวี่ยงสวิงลงไปที่น้ำและรอให้ปลากินเบ็ด

ชายคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆลูหลี่ก็ได้ตบบนไหล่ของเขาและพูดออกมาว่า "นี้เจ้าหนุ่ม เธอจะหาหนอนจากไม้หรือชื้อเอาจากโรงประมูลก็ได้นะ เธอจะจับปลาโดยที่ไม่มีเหยื่อไม่ได้นะ "

"ครับ" ลูหลี่พยักหน้า ก่อนที่จะลดกริชที่อยู่ดีๆก็โผล่ขึ้นมาลงไป

ชายแก่คนนั้นมาจับลูหลี่โดยที่ไม่เหมือนกับมาเตือนเลย เขาเกือบจะทำอะไรพลาดไปซะแล้วไหมล่ะ

"เด็กสมัยนี้น่า ... " ชายชราไม่โกรธที่ลูหลี่ทำตัวหยาบคายกับเขาเล็กน้อย เขาไม่ได้ไปคุยกับลูหลี่ต่อและเดินออกไปคุยกับนักตกปลาคนอื่นที่อยู่ข้างๆเขา

"เมื่อตอนที่เขาชนเข้ากับกำแพง เดี๋ยวเขาก็เรียนรู้เองหรอก ผู้เฒ่าเสี้ยว นายเองก็ไม่เคยฟังใครเหมือนกันตอนที่ยังหนุ่มนี้ "

ชายชราอีกคนที่นั่งอยู่รอบๆคนอื่นก็ได้พูดขึ้นมา

ความจริงที่ว่ามีคนหนุ่มๆมายังที่นี้เป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก แต่ด้วยความที่เขายังหนุ่มอยู่มันก็ทำให้เขาดูโง่จริงๆ เพราะเขาตกปลาโดยไม่มีเหยื่อยังไงล่ะ

ยังไงก็ตาม พวกเขามั่นใจว่า ในที่สุดไอ้หนุ่มคนนี้ต้องมาขอความช่วยเหลือพวกเขาอย่างแน่นอน

ในชีวิตจริง นอกเหนือจากบ่อน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นเองแล้ว ก็ไม่มีที่ใดเลยให้ตกปลาได้อีก

"เฮ้ เบ็ดของเขาขยับ!"ชายชราคนหนึ่งรู้สึกตกใจมากจนเกือบจะทิ้งเบ็ดในมือลงไป

สิ่งที่เขาพูดนั้นสร้างความตกใจให้กับคนโดยรอบมาก ชายชรายพวกนี้รู้สึกตื่นเต้นและหยุดการตกปลาของตัวเองพร้อมกับวิ่งมาดูลูหลี่กัน

"ฉันคิดว่าตะขอของเขาคงทำให้พวกปลาสับสนเป็นเหยื่อก็ได้มั้ง" หนึ่งในชายชราพวกนี้พูดเดาๆขึ้นมา

ในชีวิตก่อนหน้านี้ลูหลี่ไม่ได้ใช้เวลาในการตกปลามากนัก แต่เขาก็ใช้เวลาถึงสองปีในการเลื่อนระดับของทักษะตกปลาให้เป็นระดับสูง เขาได้ดึงเบ็ดขึ้นมาสี่ครั้งอย่างงดงาม ซึ่งปลาที่เขาตกได้นั้นมันก็มีสีเหลืองอ่อน

ปลากะรัง!

"ว้าว! เขาตกได้ปลากะรังจริงๆ!"มีคนแก่อีกคนหนึ่งกล่าวถึงลูหลี่ด้วยความอิจฉา เพราะเขาเป็นคนที่บอกว่าลูหลี่นั้นจะต้องจับอะไรไม่ได้เลย

คนพวกนี้มีความสุขในความสำเร็จของพวกเขากัน แต่ไม่ใช่กับความล้มเหลว พวกเขานั้นใช้ชีวิตมาเป็นเวลานานมากแล้ว ช่วงชีวิตที่เหลือของพวกเขามันคงจะมีแค่อาหารกับงานอดิเรกเพียงเท่านั้น

ปลากะรังทางใต้พวกนี้เป็นชนิดแบบพิเศษ มันมีสีเหลืองธรรมชาติเลย หลังจากนำไปปรุงทำเป็นอาหารเสร็จแล้ว มันจะมีรสชาติเป็นเอกลักษณ์จนไม่สามารถลืมลงได้เลย

แต่น่าเสียดายที่มันเป็นเรื่องยากมากที่จะตกปลาตัวนี้ได้หนึ่งตัว แม้แต่ชาวประมงที่ใช้เวลาทั้งวันก็ไม่สามารถที่จะรับประกันโอกาสที่จะจับมันขึ้นมาได้

ลูหลี่ยังคงทำตัวราวกับว่าไม่มีกลุ่มผู้ชมที่คอยเฝ้าดูเขาอยู่ เขานำปลากะรังออกจากเบ็ด โดยที่ไม่ได้ตรวจสอบตะขอหรือเหยื่อเลย

ผู้เล่นทุกคนล้วนแล้วแต่มองเบ็ดด้วยความรู้สึกต่างๆนาๆ

"อะแฮ่ม เจ้าหนุ่ม ทักษะการตกปลาของเธอคงจะไม่ต่ำใช่ไหม?"พวกเขาคิดว่าพวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญ แต่ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาต่างหากที่เป็นผู้เชี่ยวชาญของแท้

"ทักษะของผมไม่ได้อยู่ระดับสูงหรอก มันแค่ระดับพื้นฐานเท่านั้น ... "ลูหลี่กล่าว

เขาไม่ได้พยายามที่จะทำตัวเย็นชา แต่การตกปลาจำเป็นต้องใจเย็น ซึ่งเขาไม่ควรที่จะคุยขณะที่ตกปลาเลย

"ทักษะของเธอแค่ระดับพื้นฐานงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้!"ชายชราอีกหนึ่งกล่าวขึ้นมาด้วยความรู้สึกหงุดหงิดและดูจะมีอารมณ์ไม่ดีเลย

มันไม่สมควรเลยที่จะตะโกนขณะตกปลากัน ปลากะรังเป็นปลาที่ระมัดระวังมาก ซึ่งจะหนีไปในทันทีหากมีอะไรมารบกวน ซึ่งพวกมันจะหยุดแค่ตอนที่พวกมันเจอเพศตรงข้ามเท่านั้น

"10 เหรียญทอง การแลกเปลี่ยนง่ายๆ แต่ถ้าคุณยังตะโกนอยู่แบบนี้ ผมก็จะออกไปแล้ว "ลูหลี่กล่าวในขณะที่เขาเริ่มใส่เหยื่อล่อปลาอะควาดไดนามิคไว้กับเบ็ด

ดวงตาของชายชราที่ได้ยินแบบนั้น ก็พยักหน้าพร้อมกับจ่ายเงินไปสิบเหรียญทองในทันที

ไอเท็มชิ้นนี้ช่วยเพิ่มค่าทักษะตกปลาถึง 100 จุด มันไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมชายหนุ่มคนนี้ถึงทำได้ขนาดนี้ นอกจากนี้แล้ว มันยังเพิ่มโอกาสในการจับสายพันธุ์ปลาที่หายากด้วย

นี่อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงจับปลากะรังทางใต้ได้ คนพวกนี้ก็อยู่ที่นี้มานานแล้ว จนทำให้ทักษะตกปลาของพวกเขาอยู่ไปในค่อนทางระดับสูง แต่พวกเขาก็ไม่สามารถจับอะไรดีๆได้เลย

"ไอเท็มชิ้นนี้มีอะไรกัน? ผู้เฒ่าเสี้ยว นายอย่าซ่อนมันจะได้ไหม?"บางคนก็แยกย้ายกันไปแล้ว แต่ก็ได้มีบางคนให้ความสนใจกับของที่ผู้เฒ่าเสี้ยวได้มากันอยู่ จากนั้นเอง บทสนทนาของพวกเขาก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง

"มันไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่หิวเอง แต่ฉันไม่ได้นำขนมปังมาเลย ดังนั้นแล้ว ฉันจึงขอขนมปังจากเจ้าหนุ่มนี้ ขนมปังของเจ้าหนุ่มคนนี้ค่อนข้างดีเลย มันมีรสผลไม้ด้วย "ผู้เฒ่าเสี้ยวกล่าวในขณะที่เขาแอบนำเหยื่อล่อปลาอะควาดไดนามิคไว้กับตะขอและเริ่มทดสอบประสิทธิภาพของมัน

คราวนี้ ลูหลี่จับปลาได้อีกตัวแล้ว มันไม่ใช่ปลากะรัง แต่มันเป็นปลาไขมัน

ที่นี้มีทั้งแสงแดดและสายลมอันแสนจะเย็นสบาย ทิวทัศน์ธรรมชาติเองก็สวยงามมากและปลากะรังทางใต้ก็ตกได้แค่ที่นี้เท่านั้น มันจึงทำให้มีผู้เล่นมากหน้าหลายตามาตกปลาที่นี้กัน

ลูหลี่จับได้ปลากะรังอีกครั้ง แต่รอบนี้มันเล็กกว่าตัวที่เขาตกได้ในตอนแรก

ถึงกระนั้นก็ตาม การจับปลากะรังได้ใน 30 นาทีค่อนข้างเป็นเรื่องที่สมควรจะถูกเก็บสถิติไว้ ลูหลี่ทำให้กลุ่มนักตกปลารู้สึกตกตะลึง เหมื่อนกับตอนที่เขาได้รับการเคลียร์ครั้งแรกเลย

"เจ้าหนุ่ม บอกความลับของเธอมาทีเถอะ เราก็อายุมากแล้ว เราทำอะไรไม่ได้มากนักหรอก "ชายชราคหนนึ่งได้ขอร้องลูหลี่ เผื่อว่าเขาจะเห็นใจพวกเขาบ้าง

ซึ่งชายชราพวกนี้ก็อายุ 60-70 ปีแล้ว มันดูไม่ดีเลยหากเขาถามแบบนี้กับลูหลี่

"เราไม่ได้ขอฟรีหรอกๆ เธอจะตั้งราคาก็ได้ เราไม่สามารถต่อสู้เพื่อหาเงินได้ แต่เธอจะไม่ขาดทุนเปล่าแน่ "

ชายชราคนนี้ต้องไม่รู้จักการทำธุรกิจอย่างแน่นอน เพราะพวกเขาให้ลูหลี่กำหนดราคาด้วยตัวเอง

"เฮ้ หลานสาวของฉันอายุเท่าเธอเลยนะ เธออยู่สมาคมดิสซี่คอสและสวยมาก ให้ฉันแนะนำเธอให้ไหมล่ะ ฉันคิดว่าเธอคงจะเหมาะกับลูกสาวฉันเลยแหละ "ชายชราอีกคนได้เสนอขึ้นมา

ชายชราคนนี้เต็มใจที่จะขายหลานสาวของพวกเขาเพื่อปลาเลยเรอะ! ไม่ใช่ว่ามันเกินเลยเกินไปเหรอเนี้ย?

อย่างไรก็ตาม ลูหลี่ก็ไม่สามารถนึกทางอื่นได้นอกเหนือจากการขายเหยื่อล่อปลาอะควาดไดนามิคเลย เพราะเขานั้นมีเวลาไม่มากและแต่ละชิ้นก็มีระยะเวลาการใช้แค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น ซึ่งจริงๆแล้วเขาก็ต้องการแค่หนึ่งชิ้นก็เพียงพอแล้ว