ตอนที่ 30 ทักษะวิญญาณที่สอง ระดับพุ่งทะยาน!

ตอนที่ 30 ทักษะวิญญาณที่สอง ระดับพุ่งทะยาน!

“ฟิ้ว!”

เมื่อวงแหวนวิญญาณลอยอยู่เหนือศีรษะของไป๋มู่ ข้อมูลที่คุ้นเคยในโลกแห่งจิตใจของเขาก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง—

【ดูดซับวงแหวนวิญญาณสัตว์เงากระจกอายุ 5512 ปีสำเร็จ ได้รับทักษะวิญญาณที่สอง: คัดลอกเงากระจก (ใช้เลือดเป็นสื่อนำ สามารถคัดลอกความสามารถของเป้าหมายได้ โดยจะสามารถปรับตัวให้มีพลังวิญญาณ 80% ของคู่ต่อสู้เมื่อมีระดับพลังเท่ากับผู้ใช้ หากไม่มีเลือด จะมีพลังเพียง 50%)】

【ทักษะโปเกมอนที่สามารถสั่นพ้องเพื่อทดแทนได้ ได้แก่: แยกร่าง, สท้อนกลับ, เปลี่ยนประเภท, มิเรอร์ช็อต, ปกป้อง, รีเฟลกต์, กำแพงแสง, ตัวตายตัวแทน, บาเรีย...】

“แค่นี้เองรึ?”

ผลของทักษะวิญญาณสัตว์เงากระจกนับว่าใช้ได้ และมีทักษะที่สามารถสั่นพ้องได้มากมาย

แต่ไป๋มู่กลับขมวดคิ้วหลังจากอ่านข้อมูลจบ

แม้ทักษะคัดลอกเงากระจกจะช่วยให้เขาซึ่งเป็น "ผู้ใช้สัตว์วิญญาณ" ที่ไร้พลังต่อสู้ มีความสามารถในการต่อสู้ขึ้นมาได้ แต่มันกลับไร้ประโยชน์สำหรับเขามาก

เพราะในการต่อสู้ที่ชี้เป็นชี้ตาย เขาจะไม่มีวันลงสนามด้วยตัวเองเด็ดขาด แต่เขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อซ่อนตัวอยู่ในที่ปลอดภัย

เขาจะไม่ยอมเป็นตัวถ่วงของซีการ์ดเด็ดขาด!

ส่วนเรื่องทักษะที่สั่นพ้องได้นั่น... “ทำไมทักษะ ‘นั้น’ ถึงสั่นพ้องไม่ได้ล่ะ!”

เหตุผลที่เขาเลือกสัตว์เงากระจกสำหรับวงแหวนวิญญาณวงที่สอง ก็เพื่อสั่นพ้องกับทักษะพิเศษทักษะหนึ่ง—แปลงร่าง!

การใช้ทักษะนี้จะช่วยให้เขาสามารถแปลงร่างเป็นเป้าหมาย และคัดลอกข้อมูลรวมถึงพลังบางส่วนของเป้าหมายได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ในโลกแห่งความเป็นจริง มันถึงขั้นสามารถแปลงร่างเป็นสิ่งของต่างๆ ได้ ทำให้ใช้ประโยชน์ได้สูงสุด

หากเขาสามารถเรียนรู้มันได้จริงๆ การใช้มันเพื่อก่อกวนศัตรูก็คงจะไร้เทียมทาน!

ถึงเวลานั้น ลองนึกภาพเขาแปลงร่างเป็นท่านปรมาจารย์ ไปยืนอยู่ข้างหลังปี๋ปี่ตงหรือหลิ่วเอ้อร์หลง แล้วพูดว่า:

“ตงเอ๋อร์/เอ้อร์หลง อย่าหันกลับมานะ ข้าคือเสี่ยวกังเอง!”

ปี๋ปี่ตงและหลิ่วเอ้อร์หลงคงจะไม่สงสัยในตัวตนของเขาแน่นอน!

น่าเสียดายจริงๆ ที่มันไม่สามารถสั่นพ้องได้สำเร็จ!

“สัตว์เงากระจกสามารถคัดลอกความสามารถของเป้าหมาย และสร้างร่างแยกเงาสะท้อนได้... อาจกล่าวได้ว่าเป็นหนึ่งในสัตว์วิญญาณในโลกโต้วหลัวที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดที่จะสั่นพ้องกับทักษะแปลงร่างแท้ๆ”

“หรือว่าข้าจะเลือกสัตว์วิญญาณผิดประเภท? ข้าควรจะเลือกสไลม์แปลงร่างแทนงั้นรึ?”

“หรือว่าทักษะนี้มันพิเศษเกินกว่าที่จะสั่นพ้องได้กันแน่?”

ไป๋มู่เกาหัวด้วยความสับสนมึนงง

โชคดีที่เขาเตรียมใจไว้บ้างแล้วว่าจะไม่ได้ทักษะแปลงร่าง

ทักษะที่มีอยู่ตอนนี้ก็ใช้งานได้จริงมากเช่นกัน!

แยกร่างสร้างภาพลวงตาเพื่อสร้างความสับสนให้คู่ต่อสู้, สะท้อนกลับใช้สะท้อนการโจมตีพิเศษ, เปลี่ยนประเภทใช้เปลี่ยนธาตุของตัวเองชั่วคราว, ส่วนรีเฟลกต์และกำแพงแสงช่วยลดทอนความเสียหายพิเศษหรือทางกายภาพลงครึ่งหนึ่ง... แต่สุดท้ายแล้ว เขากลับพุ่งความสนใจไปที่ทักษะปกป้องและตัวตายตัวแทน

ทักษะปกป้องสามารถสกัดกั้นการโจมตีเดี่ยวของคู่ต่อสู้ได้อย่างสมบูรณ์ แต่การใช้ติดต่อกันมักจะทำให้ล้มเหลว

ทักษะตัวตายตัวแทนใช้พลังวิญญาณและพลังชีวิตสูงสุด 1/4 เพื่อสร้างร่างตัวแทนขึ้นมา ใช้สำหรับรับการโจมตีและผลกระทบต่างๆ แทน ร่างตัวแทนสามารถคงอยู่ได้นานถึง 5 ชั่วโมง และจะหายไปก่อนเวลาอันควรเมื่อพลังชีวิตหรือพลังวิญญาณของมันหมดลง เมื่อใช้ร่างเคียวไดแมกซ์ หรือเมื่อผู้ใช้จงใจยกเลิกมัน

ทั้งสองทักษะล้วนเป็นทักษะระดับเทพสำหรับเอาชีวิตรอด ในเกม เมื่อนำมาผสมผสานกับทักษะพิษ มันจะกลายเป็นกลยุทธ์สุดคลาสสิกอย่าง 'ตัวตายตัวแทน-ปกป้อง-พิษ'

“ปกป้องก็ดี ตัวตายตัวแทนก็มีความยืดหยุ่นสูง”

“จะเลือกอันไหนดีล่ะ?”

สายตาของไป๋มู่แน่วแน่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

เป็นที่รู้กันดีว่าทักษะปกป้องไม่ได้รับประกันว่าจะปกป้องได้เสมอไป แต่ทักษะตัวตายตัวแทนนั้นมีช่องว่างให้พลิกแพลงได้มากกว่า!

ดังนั้น... “ข้าจะใช้ทักษะคัดลอกเงากระจกเพื่อทดแทนเป็นทักษะตัวตายตัวแทน!”

——

ภายในป่าเยือกแข็ง

สุ่ยอวิ๋นซินและสุ่ยปิงเอ๋อร์คอยคุ้มกันไป๋มู่

วงแหวนวิญญาณวงที่สองระดับ 5000 ปีนั้นน่าตกใจเกินไปจริงๆ แม้ดูเหมือนว่าไป๋มู่จะดูดซับวงแหวนวิญญาณได้อย่างราบรื่น แต่พวกนางก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

“โฮ่ง~”

ทันใดนั้น ซีการ์ดที่กำลังคุ้มกันไป๋มู่และร่ายพงไพรเยียวยาอยู่ ก็ส่งเสียงคำรามยาวขึ้นสู่ท้องฟ้า

ร่างกายของมันเปล่งแสงสีเขียว และกลิ่นอายพลังก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างกะทันหัน

“ฟรึ่บ!”

ไป๋มู่ลืมตาขึ้นมาทันที

พลังวิญญาณพุ่งพล่านไปตามเส้นลมปราณราวกับแม่น้ำที่เชี่ยวกราก!

พลังวิญญาณที่สะสมมาตลอดครึ่งปี ผนวกกับพลังงานมหาศาลของวงแหวนวิญญาณห้าพันปี ทำให้ระดับพลังของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

ด้วยแรงผลักดันที่ไม่อาจหยุดยั้งและปราศจากอุปสรรคใดๆ พละกำลังของเขาพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในพริบตา!

“เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง?”

สุ่ยอวิ๋นซินถามด้วยความห่วงใย

“ยอดเยี่ยมมากครับ! ดีกว่าที่เคยเป็นมาเสียอีก!”

ไป๋มู่ทำจิตใจให้สงบเพื่อสัมผัสอย่างละเอียด และก็ต้องตกใจในทันที

เขาพยายามอย่างหนักที่จะสะกดกลั้นความตื่นเต้นในใจ และกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้:

“ข้ารู้สึกว่าระดับพลังของข้าในตอนนี้น่าจะไม่ต่ำกว่าระดับ 25 ครับ”

นี่คือคำโกหก!

เพียงแค่จากความรู้สึก เขาก็รู้ดีว่าระดับพลังที่แท้จริงของเขาน่าจะสูงถึงระดับ 28 แล้ว!

ถึงกระนั้น เพียงแค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้สองแม่ลูกยืนอึ้งเป็นรูปปั้นไปแล้ว

“ระดับ 25?!”

สุ่ยอวิ๋นซินพยายามนึกย้อนกลับไป: ตอนนั้นนางต้องใช้เวลาเกือบปีครึ่งกว่าจะเลื่อนจากระดับ 20 ไปถึงระดับ 25 ได้!

และไป๋มู่... กลับใช้วงแหวนวิญญาณเพียงวงเดียว!

“ข้าถูกแซงหน้าเร็วขนาดนี้เลยรึ?”

สุ่ยปิงเอ๋อร์เองก็ไม่สามารถซ่อนความตกใจไว้ได้เช่นกัน

ตอนนี้นางเพิ่งจะอยู่ระดับ 24 เท่านั้น ส่วนไป๋มู่ที่ยังไม่ได้เป็นวิญญาจารย์ด้วยซ้ำเมื่อปีที่แล้ว กลับแซงหน้านางไปแล้วงั้นรึ?

“ก็นะ มันเป็นวงแหวนวิญญาณ 5000 ปีนี่ครับ”

ไป๋มู่ไม่ได้อธิบายอะไรมาก

เขาปลดปล่อยพลังออกมา และวงแหวนวิญญาณสองวง สีเหลืองหนึ่งวงและสีม่วงหนึ่งวง ก็ลอยขึ้นและลงอยู่ใต้เท้าของเขา

ในจำนวนนั้น วงแหวนวิญญาณสีม่วงพันปีดูดูลึกลับอย่างเหลือเชื่อ

“ทักษะวิญญาณที่สอง: ตัวตายตัวแทน!”

เมื่อวงแหวนวิญญาณสว่างขึ้น ไป๋มู่รู้สึกว่าพลังวิญญาณและพละกำลังส่วนเล็กๆ ถูกสูบออกไปจากร่างกายในทันที

วินาทีต่อมา ร่างตัวตายตัวแทนที่มีลักษณะเหมือนกับตัวเขาทุกประการก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

รูปร่างหน้าตา กลิ่นอาย ท่าทาง สายตา... แยกไม่ออกเลยว่าคนไหนคือตัวจริง!

เพียงแค่มองจากรูปลักษณ์ภายนอก ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะแยกแยะได้ว่าใครคือร่างต้นและใครคือร่างตัวตายตัวแทน!

“ที่แท้ก็เป็นทักษะวิญญาณประเภทแยกร่างงั้นรึ?”

สุ่ยอวิ๋นซินกล่าวอย่างยินดี “ทักษะวิญญาณประเภทนี้หาได้ยากมาก การร่วมมือกับร่างแยกเพื่อโจมตีคู่ต่อสู้ในการต่อสู้มักจะให้ผลลัพธ์ที่ดีเสมอ เสี่ยวมู่ เจ้าโชคดีจริงๆ”

“ยอดเยี่ยมไปเลย ทักษะวิญญาณที่สองของเจ้าคือร่างแยก”

สุ่ยปิงเอ๋อร์ยิ้มบางๆ รู้สึกดีใจกับไป๋มู่อย่างจริงใจ

“ไม่ใช่ครับ! นี่ไม่ใช่ร่างแยก แต่เป็นร่างตัวตายตัวแทนครับ”

ไป๋มู่ส่ายหน้าและยิ้ม: “แม้มันจะสามารถโจมตีได้ แต่มันก็มีพลังเพียง 1/4 ของร่างต้นของข้าเท่านั้น นอกจากจะดูเหมือนจริงมากแล้ว ในแง่ของการต่อสู้มันเทียบไม่ได้กับทักษะวิญญาณร่างแยกของจริงหรอกครับ”

“ใช่แล้ว ข้าสามารถทนรับการโจมตีได้ แต่ถ้าจะให้ข้าโจมตี ข้าคงเอาชนะได้แค่วิญญาจารย์เท่านั้นแหละ”

ร่างตัวตายตัวแทนของไป๋มู่พูดขึ้นมาเสียงดัง

“โอ้~!? มันพูดได้ด้วย!”

ประกายแสงประหลาดวาบผ่านดวงตาสีฟ้าอมน้ำแข็งของสุ่ยปิงเอ๋อร์ นางอดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปสัมผัสร่างตัวตายตัวแทนของไป๋มู่ และพบว่ามันดูมีชีวิตชีวาอย่างยิ่ง

ในแง่ของอุณหภูมิร่างกายและการสัมผัส มันเหมือนกับวิญญาจารย์ที่เป็นมนุษย์ทุกประการ!

“ก็นะ เมื่อสวรรค์ปิดประตูบานหนึ่ง ก็มักจะเปิดหน้าต่างบานใหม่ให้เสมอ”

ร่างตัวตายตัวแทนของไป๋มู่จับมือของสุ่ยปิงเอ๋อร์ วางทาบลงบนแก้มของตัวเอง แล้วปล่อยให้นางหยิกดู:

“เป็นไงครับ? สมจริงไหม?”

“อืม... เหมือนวิญญาจารย์คนหนึ่งจริงๆ ดูไม่ออกเลยว่าเป็นของปลอม”

สุ่ยปิงเอ๋อร์ชักมือกลับ ใบหน้าสะสวยของนางขึ้นสีระเรื่อขณะกระซิบเบาๆ

“มันเหมือนจริงขนาดนี้เลยรึ!”

เมื่อเห็นเช่นนี้ สุ่ยอวิ๋นซินก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปสัมผัสร่างตัวตายตัวแทนของไป๋มู่บ้าง และก็ต้องประหลาดใจในทันที

ทักษะวิญญาณประเภทแยกร่างนั้นหาได้ยาก ส่วนใหญ่มักจะเป็นภาพลวงตาหรือภาพมายาที่มีพลังโจมตี และแม้แต่พวกที่มีร่างกายเนื้อจริงๆ ก็มักจะถูกจับได้ว่าเป็นของปลอมในพริบตาเดียว

ทว่า ร่างตัวตายตัวแทนอย่างของไป๋มู่ที่แต้มทักษะทั้งหมดไปลงที่ความ "สมจริง" นั้นถือว่ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างแท้จริง

นางอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นว่า “ทักษะวิญญาณที่สมจริงขนาดนี้ ต้องมีข้อจำกัดที่สำคัญมากแน่ๆ ใช่ไหม?”

“ใช่ครับ มันต้องใช้พลังวิญญาณและพละกำลังสูงสุดของข้าประมาณ 1/4 แต่มันควบคุมง่ายกว่าที่คิดไว้เยอะเลยครับ”

ไป๋มู่รู้สึกว่าร่างตัวตายตัวแทนนั้นเหมือนกับ เอไอ ที่จำลองตัวเขาออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เขาและร่างตัวตายตัวแทนสามารถสื่อสารกันผ่านโทรจิตได้เช่นกัน ตราบใดที่เขาสั่งการในใจ ร่างตัวตายตัวแทนก็จะเลียนแบบการกระทำของเขา!

นอกจากนั้น เขายังสามารถใช้ความพยายามของตัวเองเพื่อควบคุมร่างตัวตายตัวแทนให้แม่นยำยิ่งขึ้นได้อีกด้วย

“เสี่ยวมู่ ทักษะวิญญาณของเจ้านี้... มันพิเศษมากจริงๆ”

สุ่ยอวิ๋นซินเลือกใช้คำพูดอย่างระมัดระวัง “หากพัฒนาให้ดีในอนาคต มันอาจจะกลายเป็นหนึ่งในกลยุทธ์หลักของเจ้าเลยก็ได้นะ”

“ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย เวลาต่อสู้ หากร่างต้นและร่างตัวตายตัวแทนยืนแยกกันอยู่สองฝั่ง คู่ต่อสู้คงต้องปวดหัวแน่ๆ ว่าจะโจมตีใครดี!”

“ข้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกันครับ”

ไป๋มู่เผยรอยยิ้มสดใสบนใบหน้า

ในระหว่างการต่อสู้ เขาสามารถล่องหนและปล่อยให้ร่างตัวตายตัวแทนเป็นฝ่ายต่อสู้แทนได้

หากคู่ต่อสู้โจมตีอย่างสุดกำลัง เพียงเพื่อจะพบว่าพวกเขากำลังทำลายแค่ร่างตัวตายตัวแทน สภาพจิตใจของพวกเขาจะต้องพังทลายลงอย่างแน่นอน!

จบตอน