จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 417

บทที่ 417: ทำเควสพร้อมกับแฟรี่น้ำ

เมื่อได้ยินแบบนั้น แฟรี่น้ำก็ได้คิดถึงกริชสองอันของลูหลี่และความคิดของเธอก็เปลี่ยนไป

"ฉันยังอยากที่จะอยู่ข้างหน้าอยู่ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะทำแบบนั้นไม่ได้เลย ลูหลี่ นายเคร่งครัดเกินไปแล้ว "

เธอยังคงกัดฟันของเธอเองในขณะที่เธอพูด โดยที่กำลังจินตนาการว่าเธอจะลงโทษลูหลี่ยังไง

"ฉันมีไอเท็มสองชิ้นที่ช่วยเพิ่มค่าล่องหน แลกกันก่อน แล้วเธอจะเดินนำไปก็ได้ "ลูหลี่ยอมแพ้และปล่อยให้แฟรี่น้ำเป็นคนที่เดินนำไป

เมื่อแสงตะวันเริ่มลับหายไป ไฟจากข้างในแคมป์ก็ลุกขึ้น พร้อมๆกับที่แสงของเปลวไฟได้ลุกโชนโผล่ขึ้นมา กลิ่นของเนื้อกวางก็ลอยอบอวนไปในอากาศ

"เดินต่อไปเลย ฉันจะเป็นคนเข้าโจมตีก่อนและนายค่อยตามมา หลังจากที่ฉันใช้ชุดทักษะของฉันไปแล้ว เราจะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษเลย "แฟรี่น้ำกล่าวกับลูหลี่ที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ

ลูหลี่เห็นด้วย เขาไม่มีอะไรที่จะต้องคัดค้านเลย

แฟรี่น้ำไม่ใช่มือใหม่ เธอนั้นเลือกเป้าหมายที่อยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น ตราบเท่าที่พวกเขาไม่ได้เข้าสู่ระยะมอนสเตอร์พวกนั้น มอนเตอร์ก็จะไม่สนใจพวกเขา

โจรทั้งสองคนเดินไปรอบๆแคมป์แห่งนี้อย่างอิสระ พวกเขาไม่ได้เจอกับหน่วยสอดแนมของมอนเตอร์ขณะที่กำลังล่องหนอยู่เลย

หากพวกเขาเจอกับหน่วยสอดแนมของมอนเตอร์ พวกเขาคงจะได้แต่คิดภาพของมอนเตอร์ที่อยู่ทุกๆที่ ...

"ทำไมการป้องกันถึงหย่อนยานจัง?"แฟรี่น้ำรู้สึกไม่พอใจ มันให้ความรู้สึกราวกับว่า เธอไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ

"เควสมันก็ควรจะมีการจำกัดความยากของมันอยู่แล้ว"

นี่เป็นเควสที่ลูหลี่ได้รับ หลังจากที่เขาติดสินบนให้กับพนักงานเสิร์ฟสาว ซินดิเคทในพื้นที่นี้ส่วนใหญ่ประกอบด้วยพวกฝึกหัด มันจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ที่พวกเขาจะพบเข้ากับพวกระดับสูง

แฟรี่น้ำสำรวจรอบๆซากปรักหักพังไปตามทางและเข้าไปจัดการกับนักเวทย์ซินดิเคทที่แยกตัวออกมา ดูเหมือนว่ามันกำลังจะเก็บรวบรวมอะไรบางอย่างอยู่

เธอค่อยๆเดินเข้าไปหามันอย่างช้าๆ เสียงเท้าของเธอเองก็เบามาก

นักเวทย์ซินดิเคทที่กำลังรวบรวมรากแห่งโลกก็ได้รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่าง เขากวาดตาไปรอบๆพร้อมกับยกคทาของเขาขึ้นบนฟ้า

นี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้เมื่อต้องเจอกับมอนเตอร์ระดับ 35 ด้วยข้อได้เปรียบที่มากกว่า 5 ระดับ ไม่สำคัญเลยว่าแฟรี่น้ำจะระมัดระวังตัวมากแค่ไหน

อย่างไรก็ตาม แฟรี่น้ำเองก็เป็นโจรที่มีชื่อเสียง สาวผู้แสนหยิ่งทระนงต้องการที่จะแสดงให้ลูหลี่เห็นว่าเธอก็มีความสามารถ ร่างกายของเธองอตัวไปข้างหน้าและด้วยความเร็วราวกับฟ้าผ่า เธอก็ได้แทงกริชของเธอเข้าไปใส่สมองของนักเวทย์ซินดิเคท

นักเวทย์ซินดิเคทติดสตันในขณะที่ตัวเลขความเสียหายได้ปรากฏขึ้นมาบนหัวของเขา

ลูหลี่ต้องยอมรับเลยว่า ไอเท็มของแฟรี่น้ำนั้นดีจริงๆ

แม้ว่าเธอจะไม่ได้มีอุปกรณ์มากเท่ากับลูหลี่นัก แต่อุปกรณ์ของเธอส่วนใหญ่ก็เป็นอุปกรณ์เงินระดับ 30

"หัวหน้าระดับ 35 มันจะยากไปสักหน่อยนะ 3 2 1 ตานายแล้ว!"

ลูหลี่ใช้ซุ่มโจมตีและเชปช็อตในทันที นักเวทย์ซินดิเคทที่ควรจะหายมึนงง ก็กลับมาติดสตันอีกครั้ง ด้วยการร่วมมือที่ยอดเยี่ยมของทั้งคู่ นักเวทย์ซินดิเคทผู้น่าสงสารก็ไม่แม้แต่จะได้พบกับผู้ที่สังหารเขาเลย

เมื่อมันตายลงไป ลูหลี่ก็ลูทไอเท็มจากศพ ระบบบอกว่าเขาได้รับเงิน ผ้าไหมและสัญลักษณ์ซินดิเคท

"นี่มันอะไรเหรอ?"แฟรี่น้ำถามด้วยความอยากรู้

ถึงแม้เธอจะดูเย็นชาไปบ้าง แต่เธอก็ยังมีด้านผู้หญิงอยู่

"ไอเท็มเควส" ลูหลี่ไม่ได้พยายามเก็บความลับและเอาสัญลักษณ์ซินดิเคทให้เธอดู

"นี่มันทำให้ชื่อเสียงของฉันลดลง ... "แฟรี่น้ำสำรวจดูไอเท็มไปนิดหน่อย เสียงเธอฟังดูไม่ค่อยมีความสุขนัก

เมื่อได้ยินแบบนั้น ลูหลี่ก็ตรวจสอบบันทึกของระบบและพบว่า ระบบได้หักชื่อเสียงซินดิเคทของเขาลงไปห้าคะแนน ส่วนค่าชื่อเสียงของเรเวนฮอล์ก็เพิ่มขึ้น 1 จุด ซึ่งมันก็เหมือนกับการแลกเปลี่ยนชื่อเสียง 1 ต่อ 5 จุด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมแฟรี่น้ำถึงไม่มีความสุข

ลูหลี่ไม่สนใจเรื่องที่ชื่อเสียงของซินดิเคทเขาลดลงเลย ตั้งแต่วินาทีที่เขาได้เข้าร่วมกับคฤหาสน์เรเวนฮอล์ ซินดิเคทก็เหมือนกับเป็นศัตรูของเขาแล้ว

มันน่าเสียดายมากที่มอนเตอร์พวกนี้ฆ่าได้ไม่ง่ายนัก มิฉะนั้นแล้ว เขาคงจะสามารถใช้วิธีนี้เพื่อเพิ่มค่าชื่อเสียงของเขาเองได้

"ซินดิเคทไม่ใช่องค์กรที่มีอนาคตที่สดใสนัก ชื่อเสียงของพวกเขาไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย เธอไม่ได้สูญเสียมากขนาดนั้น "ลูหลี่กล่าวออกมา เพื่อที่จะใช้นี้เป็นข้ออ้าง

ทุกๆกลุ่มมักจะมีเส้นแบ่งกั้นของตัวเองไว้ ชื่อเสียงของผู้เล่นจะเป็นตัวตัดสินว่า กลุ่มแต่ละกลุ่มจะปฏิบัติตัวกับพวกเขายังไง

"เหมือนกับว่าฉันเชื่อนายแหละ ซินดิเคทคืออะไร?"แฟรี่น้ำรู้สึกราวกับว่าเธอได้กระโดดลงไปในกับดักของลูหลี่ แต่เธอเองก็เป็นคนที่ได้ตกลงทำภารกิจนี้ตั้งแต่แรกแล้ว ดังนั้น เธอจึงไม่ได้บ่นอะไรนัก

แฟรี่น้ำไม่ใช่คนที่คิดมากอะไรขนาดนั้น

"แค่กลุ่มโจร" ลูหลี่กล่าวอธิบาย "สมาชิกส่วนใหญ่ของพวกเขาประกอบไปด้วยขุนทางผู้ถูกเนรเทศจากอัลแทรคและผู้นำคนปัจจุบันของเขาก็คือ ดยุคฟาเคิส ตอนนี้พวกเขากำลังครอบครองพื้นที่ของภูเขาอัลแทรคและเทือกเขาฮิลแบรนอยู่"

"โจรงั้นเหรอ?"แฟรี่น้ำไม่เชื่อเขา

"ฉันไม่จำเป็นที่จะต้องโกหกเธอเลย คนพวกนี้ได้ยึดครองดินแดนของบรรพบุรุษของพวกเขาเอง ด้วยการต่อสู้ ลอบสังหาร คำโป้ปดและการขโม "จากมุมมองของสมาคมนักฆ่าแล้ว ลูหลี่รู้สึกว่าเขาจำเป็นที่จะต้องแสดงความรังเกียจซินดิเคทออกมา" พวกเขาสู้เพื่อตัวเองเท่านั้น ถ้าใครมีความสามารถที่จะช่วยทำให้เป้าหมายของพวกเขาสำเร็จ พวกเขาก็จะให้โอกาสทำงานร่วมกัน "

"โอกาสที่จะได้ทำงานร่วมกัน" ที่พูดออกมาก็คือเควสที่ผู้เล่นได้รับ

"โอกาสที่จะทำงานร่วมกันจะเกิดขึ้น ก็ตอนที่ค่าชื่อเสียงไม่เป็นลบ" แฟรี่น้ำกล่าว "แล้วคฤหาสน์เรเวนฮอล์นี้คืออะไร?""

"เธอมีคำถามเยอะจังเลยนะ" ลูหลี่ถอนหายใจ เขาไม่ชอบคุยกับคนที่ฉลาดนัก ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงสามารถเข้าใจเรื่องประเด็นหลักๆพวกนี้ได้ตลอดเลยนะ?

"ฉันทำเควสช่วยนาย ฉันจึงควรที่จะมีสิทธิ์ทราบรายละเอียดบางอย่างด้วยนะ" แฟรี่น้ำกล่าวพร้อมกับแกล้งว่าเธอกำลังถูกประทุษร้าย

ว้าว และตอนนี้เธอกำลังสนุกกับการแกล้งทำแบบนั้นจริงๆ

พวกเขานั้นทำเควสด้วยกัน ดังนั้นแล้ว เขาจึงต้องอธิบายรายละเอียดบางส่วนเกี่ยวกับคฤหาสน์เรเวนฮอล์ให้เธอฟัง

"ถ้างั้น นายก็เป็นส่วนหนึ่งขององค์กรเล็กๆแล้วสินะ!"แฟรี่น้ำอุทานออกมาด้วยความตกใจ

สำหรับคนอย่างเธอที่มีหน่วยข่าวลับอยู่แล้ว มักจะมีข้อมูลอยู่เสมอ ดังนั้นแล้ว เรื่องขององค์กรเล็กๆที่มีอยู่นอกเหนือจากฝ่ายทั้งสองฝ่ายจึงไม่ได้เป็นความลับกับเธอเลย

ฝ่ายหลักนั้นมีไว้เพื่อให้ผู้เล่นต่อสู้กัน ส่วนองค์กรนั้นเหมือนกับการมอบโอกาสให้กับผู้เล่น

"ฉันแค่ก้าวนำไปนิดหน่อยเอง" ลูหลี่ไม่ได้ถ่อมตัวเลย องค์กรเล็กๆไม่ได้เข้ายากขนาดนั้น ในอนาคตอันใกล้นี้ คงจะมีผู้เล่นหลายๆคนที่ได้เข้าร่วมองค์กรต่างๆ

"แต่นั้นก็ยังถือว่ามากอยู่ดี" แฟรี่น้ำกล่าวออกมาพร้อมกับเข้ามาใกล้ๆ "เรียกราคามาได้เลย นายช่วยบอกฉันได้ไหมว่าจะเข้าร่วมคฤหาสน์เรเวนฮอล์ได้ยังไง เราเป็นพันธมิตรกันใช่ไหม?"

เธอนั้นไม่ค่อยแน่ใจเกี่ยวกับพันธมิตรของพวกเขามาก่อน แต่ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกมั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว

"มันก็แค่โชคดี ... " ลูหลี่ปฏิเสธไปด้วยความเคยชิน แต่ตอนนี้เขารู้ดีขึ้นจากประสบการณ์ที่ผ่านมาแล้ว ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่พวกเขาเป็นพันธมิตรกันเลย

"นายควรจะคิดก่อนสักสองครั้ง ก่อนที่จะโกหกนะ นายเชื่อจริงๆเหรอว่านั้นนะโชคดี?"แฟรี่น้ำถามกลับไป เห็นได้ชัดเลยว่าทั้งความคิดและการกระทำของเธอนั้นไม่รู้สึกประทับใจลูหลี่เลย

ไม่มีใครสามารถปฏิเสธได้เลยว่าเธอนั้นสวนจริงๆ ทุกๆอริยาบถของเธอนั้นงดงามจากทุกๆมุม

"เธอรู้ไหม มีองค์กรอยู่มากมายในเกมนี้ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันดันไปเลือกองค์กรที่ไม่ดี? แน่นอนว่าข้อดีขององค์กรคงจะไม่ปรากฏขึ้นตั้งแต่ต้นเหมือนกัน ... "ลูหลี่ตอบกลับไป เพื่อที่จะพยายามลดคู่แข่งของเขาลง

เควสขององค์กรเล็กๆนั้นถูกตั้งไว้แล้ว ซึ่งนั้นหมายความว่าทรัพยากรมันมีจำกัด