จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 405

บทที่ 405: มหาวิหารสีแดง

"นายกำลังมองอะไรอยู่? นายไม่เห็นฝูงมอนเตอร์นั้นหรือไง ปัญญาทึบจริง"

ลูหลี่รู้สึกไม่สบายใจที่เขาถูกจ้องมอง ดังนั้นแล้ว เขาจึงมุ่งเป้าไปที่อาเซอร์ซีบรีส เพราะเป็นเป้าหมายที่ง่าย เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจทั้งหมดออกไปจากตัวเขา

"โกหก! นั่นมันแค่มอนเตอร์ตัวเดียว มันแทบจะไม่สามารถทำอะไรได้เลยด้วยซ้ำ ลูหลี่ จงซื่อสัตย์กับพวกเรา นายได้ทำอะไรเพื่อให้สมาคมดิสซี่คอสเป็นพันธมิตรกับเรางั้นเหรอ? ข้อกำหนดและเงื่อนไขที่แสนเข้มงวดแบบไหนกันที่นายเห็นด้วย?"อาเซอร์ซีบรีสถามด้วยความอยากรู้

"ไม่มีอะไรทั้งนั้น แฟรี่น้ำบอกเพียงแค่ว่าเราจะเป็นพันธมิตรกัน ฉันเห็นด้วยกับเรื่องนั้น ดังนั้นในตอนนี้พวกเราจึงได้เป็นพันธมิตรกันแล้ว "ลูหลี่กล่าวออกมาอย่างจริงจัง

"บอกความจริงมา" เห็นได้ชัดเลยว่าไม่มีใครเชื่อเขาเลย

"สมาชิกของสมาคมบอกว่าเขาขายตัวเอง" ฮาชิจังกล่าวเหน็บแหนม

"สาวน้อยรู้อะไรที่เกี่ยวกับการขายตัวของเขางั้นเหรอ?"พเนจรพูดขณะที่ตบลงบนศรีษะของเธอ" ลูหลี่ไม่ได้หล่อพอที่จะทำขนาดนั้นหรอก เขาจะต้องหล่ออย่างน้อยให้ได้สักครึ่งหนึ่งของฉัน ก่อนที่จะไปขายตัว "

"สักวันหนึ่งถ้าเราถังแตก เราจะขายนาย ฉันแน่ใจเลยว่าทั้งผู้ชายแลผู้หญิงจะชอบนายมากแน่ "ฮาชิจังสาปแช่งเบาๆ

"โอเคพวก เราใกล้จะถึงทางเข้ากันแล้ว ใส่ใจกันหน่อย "ลูหลี่ต้องดึงหน้า เพื่อที่จะทำให้ทุกคนเตรียมพร้อม

ข่าวนี้ก่อให้เกิดความสับสนในสมาคม แต่ก็ได้เกิดอะไรขึ้นมากมายอยู่นอกสมาคม

ไม่มีความลับทางอินเทอร์เน็ต และผู้บริหารของสมาคมทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้มีความตั้งใจอะไรที่จะเก็บความลับนี้ไว้ ไม่กี่นาทีหลังจากที่พวกเขาตัดสินใจที่จะเป็นพันธมิตรกัน ในแชทโลกก็ได้รับข่าวนี้ไปแล้ว

ผู้เล่นธรรมดาคิดว่านี้เป็นเหมือนกับละครดราม่าเท่านั้น แต่สมาคมใหญ่ๆล้วนแล้วแต่ให้ความสนใจในเรื่องนี้

ทำไมเราไม่คิดที่จะสร้างพันธมิตรกันล่ะ? นี่เป็นความคิดแรกที่โผล่ขึ้นมาในหัวของใครหลายๆคน มันไม่ได้เกี่ยวกับความจงรักภักดีต่อสมาคมกฏแห่งดาบเลย ความสนใจของพวกเขาอยู่ที่กลยุทธของดันเจี้ยนต่างหาก

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า กลุยทธของดันเจี้ยนจะต้องแบ่งปันกัน หากพวกเขาเป็นพันธมิตร

แฟรี่น้ำไม่ได้เป็นเพียงเศรษฐีคนเดียวในเกม แต่โชคร้ายที่พวกเขาสูญเสียโอกาสที่จะใช้เงินของพวกเขาไปเสียแล้ว

สมาคมกฏแห่งดาบคงจะไม่หาพันธมิตรมาเพิ่มอีกในเวลานี้ ซึ่งสมาคมใดๆก็คงจะไม่ปฏิเสธ หากได้เป็นพันธมิตรกับพวกเขา

อย่างไรก็ตาม สมาคมใหญ่ๆยังคงมีความหยิ่งทระนงอยู่ พวกเขาไม่ได้คิดหรอกว่าสมาคมดิสซี่คอสจะนำหน้าพวกเขาด้วยกลยุทธดันเจี้ยน เพราะพวกเขาก็มีกลุ่มเทคนิคเหมือนกัน

"ถ้าอย่างงั้นแล้ว นี่คือมหาวิหารสีแดงสินะ" ทุกๆคนต่างรู้สึกประหลาดใจอาคารที่ตั้งตระหง่านอยู่ข้างหน้าพวกเขา

เมื่อพวกเขาได้มาถึงครั้งแรก พวกเขามองเห็นมหาวิหารนี้จากระยะไกลเท่านั้น แต่พวกเขาก็ได้แต่ชื่นชมความงดงามของมัน หลังจากที่ได้เข้ามาใกล้ๆ

"มีบอสกี่ตัวอยู่ข้างในนี้กัน"การแสดงออกของพเนจรดูจะไม่ค่อยยินดีมากเท่าไหร่

"สองตัว" ลูหลี่ตอบกลับมาพร้อมกับชูนิ้วมือของเขา

"ไม่ได้แย่เกินไป" คนอื่นๆต่างก็ถอนหายใจ

สำหรับอาคารที่มีขนาดใหญ่ขนาดนี้ มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีบอสเจ็ดหรือแปดตัวอยู่ข้างใน

แม้ว่าดันเจี้ยนเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องมีในเกม แต่หากไม่เคลียร์ดันเจี้ยน ก็ไม่ใช่ว่าจะเล่นไม่ได้เลยสักหน่อย

"ดึงมอนสเตอร์พวกนี้ไปและฆ่ามันกัน ทำให้แน่ใจด้วยว่าไม่ได้ดึงตัวที่มีแถบสีฟ้าบนปกเสื้อ เพราะมันคือผู้ฝึกสอน"

ลูหลี่ส่ายหัวของเขา อีกไม่นานนัก ทุกๆคนก็จะได้รู้ถึงความโกรธของบอสสองตัวที่้เหลือ ไม่มีทางที่ดันเจี้ยนนี้จะง่ายอีกต่อไปแล้ว

มีฝูงมอนเตอร์ทั่วทางของของมหาวิหาร พวกมันมีอยู่สองประเภทคือ สมาชิกฝึกหัดและผู้ฝึกสอนสีแดง

จำนวนของสมาชิกฝึกหัดค่อนข้างมาก แต่พวกมันไม่แข็งแกร่ง มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะลากพวกมันทั้งหมดมาในคราวเดียวและกำจัดมัน แต่การลากผู้ฝึกสอนเข้ามาด้วยจะเป็นเรื่องที่ลำบากมาก ถ้าหากผู้ฝึกสอนได้ถูกลากมาพร้อมกับสมาชิกฝึกหัด มันจะทำให้ทีมของพวกเขาถูกกวาดล้าง

ไม่เพียงแต่ผู้ฝึกสอนสีแดงจะมีพลังโจมตีและพลังชีวิตมากมาย แต่ยังสามารถเพิ่มพลังโจมตี 200% ให้กับสมาชิกฝึกหัดสีแดงได้

นี่เป็นเพียงแค่กับดักที่ถูกวางไว้โดยนักออกแบบเกม เนื่องจากชุดของผู้ฝึกสอนนั้นแทบจะเหมือนกับสมาชิกฝึกหัดเลย หลายๆทีมก็เลยมีปัญหากับพวกมัน

อาเซอร์ซีบรีสทำตามคำแนะนำของลูหลี่และลากมอนเตอร์ออกมากว่าสิบตัว ทุกๆคนเองก็ได้ตามมาอย่างรวดเร็วและจัดการกับฝูงมอนเตอร์ในทันที

หลังจากลากมอนเตอร์ไปสองสามครั้งแล้ว ผู้ฝึกสอนสีแดงก็เหลือเพียงตัวคนเดียวในหน้าทางเข้ามหาวิหาร

"โอ้ สมาชิกฝึกหัดของข้าอยู่ที่ไหน?!"มันเหมือนกับว่าผู้ฝึกสอนสีแดงเพิ่งตื่นขึ้นมาจากความฝันของเขา" มันต้องเป็นฝีมือของผู้บุกรุกแน่! เตรียมใจที่จะตายเถอะ!"เขาเปล่งเสียงออกมา

แม้เขาจะมีความกระตือรือร้น แต่เขาก็ถูกจัดการอย่างรวดเร็ว ผู้ฝึกสอนนั้นทำอะไรไม่ได้เลย หากขาดสมาชิกฝึกหัดไป

เนื่องจากเขาไม่ได้เป็นบอส จึงไม่ได้ทิ้งอะไรดีๆไว้เลย สิ่งที่เขาดรอบมีเพียงแค่ กุญแจสำหรับเข้ามหาวิหารเท่านั้น

ประตูนั้นไม่ได้ซับซ้อนจนเกินไป แม้จะไม่มีกุญแจ โจรก็สามารถที่จะเปิดมันได้

"อย่าเพิ่งเปิดประตูตอนนี้ ทุกๆคน นั่งลงและฟื้นฟูกันก่อน ดื่มโพชั่นของตัวเองด้วย พาลาดินสีแดงจะออกมาตลอดเวลา หลังจากที่เราเปิดประตู "ลูหลี่ได้ห้ามอาเซอร์ซีบรีสที่กำลังจะถือกุญแจไปเปิดประตู

"บ้าเอ้ย นี้มันไม่ใช่ว่าเหมือนกับเหมืองมรณะเลยงั้นเหรอ"อาเซอร์ซีบรีสถามออกมาด้วยความโกรธ

"มันมีปัญหามากกว่านั้นอีก มอนสเตอร์ที่อยู่ในเหมืองมรณะคือมอนเตอร์ปกติ แต่พาลาดินสีแดงทั้งหมดเป็นระดับหัวหน้า มันสามารถที่จะจัดการกับนายได้ ถ้านายไม่ได้ระวัง "

ลูหลี่เคลือบพิษกับกริชของเขาและดื่มโพชั่นเพิ่มความคล่องแคล่ว

"พวกเขาไม่คิดที่จะสงสารผู้เล่นเลยหรือไง ไม่กลัวว่าคนจะเลิกเล่นเกมเหรอ?"มูนไลท์ถอนหายใจ

เขาอาจจะเป็นนักเล่นเกมที่มีประสบการณ์เพียงคนเดียวในทีมๆนี้ มันคงจะเป็นเพราะว่า เกมที่เขาเล่นก่อนหน้าเกมนี้ เป็นเกมที่ทำให้ผู้เล่นเล่นได้ง่ายในระดับหนึ่ง

มันเป็นครั้งแรกที่จะต้องใช้เวลาในการเคลียร์ดันเจี้ยนหลายวันและมันก็เป็นครั้งแรกสำหรับผู้เล่นนับไม่ถ้วน

"แต่มันไม่เป็นแบบนี้ในความยากระดับวีรบุรุษ มอนสเตอร์จะหลั่งไหลออกมาแค่ในความยากระดับยากและฝันร้ายเท่านั้น" ลูหลี่กล่าวอธิบาย เขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับผู้เล่นคนอื่นเลย ในชีวิตก่อนหน้านี้ของเขา เกมรุ่งอรุณใช้เวลาเพียงแค่สามปีเท่านั้น ในการพิชิตอุตสาหกรรมเกมทั้งหมด

บริษัทเกมนับไม่ถ้วนล้มละลายและผู้คนในอุตสาหกรรมเกมก็ต้องหาอาชีพอื่นหรือไปหวังพึ่งกับเกมรุ่งอรุณแทน

"เราจะเคลียร์วันเจี้ยนเสร็จในวันนี้ไหม?"มาสเรนนั้รู้สึกกังวลมาก เพราะความแตกต่างระหว่างความยากระดับฝันร้ายและวีรบุรุษนั้นมากเลยทีเดียว แต่ลูหลี่ก็เลือกความยากระดับฝันร้ายตลอด

"เราสามารถทำได้" ลูหลี่กล่าวอย่างมั่นใจ

ประตูใหญ่ของมหาวิหารได้ถูกเปิดออกมาอย่างช้าๆ

"อย่าเข้าไปข้างใน ยืนอยู่ตรงนี้และป้องกันที่หน้าประตูพอ ซีบรีส อย่าให้มอนเตอร์ออกมาเด็ดขาด "

เสียงฝีเท้าหนักๆได้ใกล้เข้ามา เมื่อรองเท้าเหล็กได้กระทบกับพื้น อาเซอร์ซีบรีสงอหลังของเขาเล็กน้อยและยกโล่โลหะของเขาขึ้นมา

ประกายไฟจากโล่เกิดขึ้นในขณะที่ดาบยาวฟันลงใส่มัน นี่เหมือนกับเป็นการประกาศว่า สงครามได้เริ่มขึ้นแล้ว

"อย่าตกใจ ถ้านายถูกมอนเตอร์ไล่ตาม อย่าลืมใช้ทักษะลดความเสียหายของนาย" ขณะที่ลูหลี่ได้รับความเสียหาย เขาก็ไม่ลืมที่จะเตือนคนอื่นว่าจะต้องทำอะไรบ้าง

มีมอนเตอร์จำนวนมากที่เล็ดลอดออกมาจากข้างใน และพวกมันก็เป็นมอนเตอร์ระดับหัวหน้า ดังนั้นแล้ว มันจึงเป็นเรื่องจากที่จะกำจัดพวกมันออกไป โชคดีที่อาเซอร์ซีบรีสปฏิบัติตามคำแนะนำของลูหลี่และปิดกั้นทางเข้าไว้ ดังนั้นแล้ว พวกเขาจึงไม่ต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์มากมายเท่าที่พวกเขาเคยจินตนาการไว้

ซึ่งก็เป็นไปไม่ได้อีกที่มอนเตอร์พวกนั้นจะมาถึงแนวหลัง เพราะลูหลี่รับหน้าที่ในการกำจัดมอนเตอร์ตัวใดก็ตามที่เล็ดลอดออกมา

"ดอกไม้ เข้าไปข้างในและจัดการกับมอนเตอร์ที่อยู่ข้างหลัง" ขณะที่มอนเตอร์ได้เพิ่มขึ้นมาเป็นจำนวนมาก ลูหลี่ก็ต้องคิดหาทางลดแรงกดดันของอาเซอร์ซีบรีส

ดอกไม้อ้างว้างใช้แฟลช เพื่อที่จะเข้าไปกลางวงของพาลาดินสีแดงและใช้ฟรอสโนวาต่อ

ความกดดันมากมายที่เกิดขึ้นกับแท๊งค์ที่ต้องรับหน้าอยู่ที่ด้านหน้านั้นลดลงไปมาก ซึ่งนั้นก็ชื้อเวลาได้มากพอให้อาชีพที่สร้างความเสียหายกำจัดฝูงมอนเตอร์ได้

ในทางตรงกันข้ามเอง ดอกไม้อ้างว้างเองก็พบเข้ากับปัญหา โชคดีที่เขามีทักษะก้อนน้ำแข็ง ซึ่งทำให้เขาอมตะเป็นเวลาหลายวินาทีเลยทีเดียว

ด้วยทักษะที่ทำให้เขาอมตะ มันก็เป็นการชื้อเวลาให้ทีมของเขาพุ่งมาช่วยเขาทัน

ทีมธรรมดาๆทั่วไปคงจะพบเข้ากับปัญหาใหญ่ แต่ทีมของพวกเขานั้นสามารถจัดการกับพาลาดินสีแดงได้ทั้งหมด

ถึงแม้จะเป็นทีมระดับ 35 สิบคนก็ยังต้องลังเลใจเลย หากจะต้องเลือกความยากระดับฝันร้าย