จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 404

บทที่ 404: การเป็นพันธมิตรกับสมาคมดิสซี่คอส

การแสดงของเธอนั้นดูเกินจริงไปหน่อย

ลูหลี่ได้ยินเสียงเคี้ยวผ่านเสียงพูดคุย เธอต้องยุ่งมากแค่ไหนเนี้ย กับอีแค่การที่กินผลไม้วิญญาณหรืออะไรบางอย่างอยู่?

ผลไม้วิญญาณ เป็นผลไม้ที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งในเกมรุ่งอรุณ มันเหมือนกับรวมข้อดีทุกอย่างของผลไม้ไว้ ผู้เล่นหลายคนต่างก็ชอบรสชาติเสมือนที่ถูกสร้างขึ้นมา

ผู้เล่นที่คิดจะรวบรวมผลไม้นี้มาขายจะขายได้ค่อนข้างนาย เพราะความต้องการของมันสูง ผู้เล่นหลายคนรวมถึงลูหลี่ในอดีตก็ต้องการที่จะพยายามเอามันมาขาย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีคนอื่นๆเองก็เก็บมันมาเหมือนกัน จึงทำให้เขาไม่สามารถขายมันได้ในราคาที่สูงนัก

"ฉันมีเรื่องที่จะพูดคุยกับเธอ เธอว่างเมื่อไหร่?"ลูหลี่ถาม เพื่อที่จะเล่นตาม

"นายอยากจะพูดอะไรล่ะ? นายต้องการที่จะขายกลยุทธ์งั้นหรือ?"แฟรี่น้ำตอบกลับไป พร้อมกับแสร้งทำเป็นว่ารู้สึกประหลาดใจ

"ฮ่าฮ่า... " ลูหลี่หัวเราะอย่างแห้งๆ"ฉันยังไม่ได้เตรียมพร้อมเลยเมื่อวานนี้ แต่หลังจากที่คิดถึงเรื่องนี้แล้ว ฉันก็ได้จัดกลยุทธในการจัดการกับเฮโรดมาด้วย โอ้ ฉันยังมีกลยุทธสำหรับจัดการกับวิเชสด้วย เราถูกกวาดล้างไปไม่กี่ครั้ง ก่อนที่จะสามารถจัดการกับเขาได้ "

"ลูหลี่" แฟรี่กล่าวแล้วหยุดชั่วคราวเป็นเวลานานและพูดต่อไปว่า "ความซื่อสัตย์ของนายอยู่ที่ไหน?"

"เราไม่ใช่เพื่อนกันงั้นเหรอ? เธอลืมไปแล้วเหรอว่า ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันคงจะไม่ได้แชมป์"ลูหลี่พยายามพูดคุยกับเธอ ด้วยการทำตัวไร้ยางอาย เพื่อที่จะเอาศิลาสังเคราะห์มา

อย่างไรก็ตาม จุดประสงค์ของศิลาสังเคราะห์นี้คือการใช้กับอุปกรณ์ระดับ 40 ขึ้นไป

นี่มันอาจจะเป็นการเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเขาได้มากกว่าการที่เขา อัพอุปกรณ์จากระดับทองเป็นทองดำเสียอีก

อย่างไรก็ตาม ประเด็นสำคัญคือ คุณไม่สามารถซื้อไอเท็มชิ้นนี้ได้ แม้ว่าคุณจะมีเงินก็ตาม สแควรูทสามได้ไปสอบถามกลุ่มทหารรับจ้างนับไม่ถ้วยและมีแค่ที่เดียวเท่านั้น แต่พวกเขาได้ขายให้กับแฟรี่น้ำไปแล้ว

การทำธุรกิจครั้งนั้นมีมูลค่าแลกเปลี่ยนอยู่ที่ 150,000 ดอลลาร์

การใช้จ่ายหลายร้อยหลายพันดอลลาร์เพื่อเอาอุปกรณ์แค่ชิ้นเดียว ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องที่หนักเกินไปสำหรับผู้เล่นธรรมดา

อย่างไรก็ตาม สโมสรที่ชนะการแข่งขันจะได้รับเงินรางวัลอย่างน้อยหนึ่งล้านเหรียญ บางทีการทำอย่างนั้นอาจจะทำให้สโมสรนั้นเข้าไปสู่ระดับสูงยิ่งขึ้นก็ได้

"นายได้ปฏิเสธฉันสองครั้งและนายก็ยังไม่ได้ไปสร้างอุปกรณ์ที่นายเคยสัญญาไว้เลย"

แฟรี่น้ำรู้สึกเหมือนกับโดนทำร้าย มีคนไม่มากนักที่สามารถเป็นเพื่อนของเธอได้ และลูหลี่ก็มีความกล้าที่จะเล่นการ์ดใบนั้น [กล้าทำแบบนั้น]

"โทษที เมื่อเร็วๆนี้ฉันค่อนข้างยุ่งไปนิด ตอนที่ฉันเคลียร์ดันเจี้ยนสีแดงเสร็จสองวัน ฉันจะชดเชยให้กับอุปกรณ์ทั้งหมดที่ฉันสัญญาว่าจะสร้างไว้ "ลูหลี่ยังรู้สึกเหมือนว่าเขาได้ล้ำเส้นไปแล้ว

แน่นอนว่า ด้วยการเรียนรู้ในวัยเด็กของเขา มันจึงทำให้เขาแทบจะไม่สนใจผู้หญิงเลย

"เรามาเป็นพันธมิตรกันเถอะ" แฟรี่น้ำกล่าวอย่างเงียบๆ

เกี่ยวกับการจัดตั้งพันธมิตร ระบบยังไม่มีอะไรแบบนั้น แต่ต่อมา บริษัทเกมจะทำการพัฒนาระบบสมาคม ทำให้พันธมิตรสามารถใช้คลังสมาคมอันเดียวกันได้ อย่างไรก็ตามสมาคมที่้ป็นพันธมิตรกันส่วนใหญ่จะเลือกที่จะไม่ทำแบบนี้

"พันธมิตรงั้นเหรอ? ระหว่างสมาคมดิสซี่คอสกับสมาคมกฏแห่งดาบ?"ลูหลี่ขมวดคิ้ว

ความตั้งใจที่จะพันธมิตรกันนั้นมันมากเกินไป ในความคิดของลูหลี่ พันธมิตรหมายถึงการเป็นพันธมิตรที่จะต้องสมบูรณ์แบบ

พันธมิตรในอุดมคติของเขาคือสมาคมเปียเรสซิตี้ เนื่องจากทั้งสมาคมกฏแห่งดาบและสมาคมเปียเรสซิตี้เป็นสมาคมเล็กๆ และมักจะเป็นเป้าหมายของสมาคมใหญ่ๆอยู่เสมอ

สมาชิกของสมาคมเปียเรสซิตี้ก็ไม่ได้แข็งแกร่งเทียบเท่ากับสมาคมธงสงครามสีเลือด แต่พวกเขานั้นมีความพยายามที่จะทำให้เป็นแบบนั้น

สำหรับสมาคมดิสซี่คอส ลูหลี่ไม่ได้มีความประทับใจอะไรกับพวกเธอมากนัก นอกจากที่ผู้เล่นในสมาคมแทบทั้งหมดเป็นผู้หญิง พวกเขาไม่ได้ทำอะไรที่โดดเด่นเป็นพิเศษและไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับสมาคมเปียเรสซิตี้เลย

"อะไร นายไม่ชอบสมาคมดิสซี่คอสงั้นเหรอ?"เสียงของแฟรี่ฟังดูอายๆนิดหน่อย

เขาไม่รู้ว่ามีสมาคมจำนวนมากเท่าไหร่ที่อยากจะเป็นพันธมิตรกับสมาคมดิสซี่คอส แต่สมาคมอย่างธงสงครามสีเลือดต้องการที่จะทำแบบนั้นแน่ ซึ่งเธอเองก็ไม่เคยให้ข้อเสนอใครก่อนเลยไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะเป็นคนพูดก่อน

"แน่นอนว่าไม่ใช่แบบนั้น" ลูหลี่รีบตอบขณะที่คิดได้ว่าสมาคมดิสซี่คอสนั้นรวยมาก

เขาไม่เคยคิดที่จะครอบครองวงการเกมเลยสักครั้ง เพราะมันไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ในคืนเดียว ซึ่งก็ได้มีผู้เล่นที่พยายามจะทำแบบนั้นอยู่เป็นระยะเวลากว่า 200 ปี และวัตถุประสงค์ของเขาก็แค่การหาเงินในเกมเท่านั้น

จากนั้นเอง เขาก็คิดเกี่ยวกับสมาคมดิสซี่คอสอีกครั้ง พวกเธอไม่เพียงแต่จะรับผู้เล่นหญิงเท่านั้น แต่ความแข็งแกร่งของทีมระดับสูงของพวกเธอก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่

"ถ้าเราเป็นพันธมิตรกัน เราจะต้องแบ่งปันกลยุทธของดันเจี้ยนให้กับทีมระดับสูงของเรา" นี่คือเป้าหมายของแฟรี่น้ำ ถ้าเธอสามารถทำแบบนี้ได้สำเร็จ เธอก็จะไม่ยุ่งกับเขาเลย

"โอเค แต่เธอจะต้องจ่ายค่ากลยุทธด้วย"ลูหลี่กล่าวออกมาตามตรง

"ขี้เหนียวจัง ฉันให้ศิลาสังเคราะห์ไปแล้ว" แฟรี่น้ำบ่น แต่เธอก็ไม่ได้ใจเกินไปนัก หินเพียงก้อนเดียวคงจะไม่พอสำหรับการเป็นพันธมิตรกับพวกเธอ

เธอแค่ต้องการให้ลูหลี่รู้ถึงคุณค่าของมันเท่านั้น

"เอาล่ะ ถ้าเธออยากจะรู้เกี่ยวกับกลยุทธ ก็ไปคุยกับสแควรูทสามได้เลย "ลูหลี่กล่าวออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนที่จะวางสายไป

พันธมิตรนี้จะต้องไม่ได้เกิดจากการบีบบังคับ ในอนาคตนั้น เมื่อทุกคนตั้งถิ่นฐานในเกมและเกิดสงครามทั่วทุกหนทุกแห่ง มันก็จะเกิดพันธมิตรทั่วทุกหนทุกแห่งเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็น สมาคมเล็กหรือใหญ่ มันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เลย

เมื่อลูหลี่ได้นำอุปกรณ์ของพวกเขาไปยังคลังเก็บของสมาคม เขาก็ได้ตัดสินใจที่จะหาวิธีการหาเงินแบบอื่นด้วย หากการค้ากับเชน วันเซนได้จบลง

เพราะเมื่อเร็วๆนี้ เขาได้ตัดสินใจที่จะชื้อบ้านและมันจะต้องเป็นบ้านจริงๆของเขา

เงินที่พวกเขาทำจากกลยุทธ์นั้นไม่ได้เป็นของทั้งสมาคม แต่เป็นของสมาชิกแต่ละคนของกลุ่มทหารรับจ้างซินซิน

ส่วนเรื่องของคะแนนสะสมสมาคมแล้ว ลูหลี่ก็ไม่ได้เอาพวกมันให้กับแค่ตัวเขาคนเดียว แม้ว่ากลยุทธพวกนั้นจะเป็นเขาเองที่คิดพวกมันขึ้นมาทั้งหมดก็ตาม ดังนั้นแล้วจึงไม่มีใครที่จะกล้าขัดเขาเลย นอกจากนี้แล้ว พวกเขาเองก็ยังไม่ได้เห็นด้วยในตอนแรก [สมาชิกของลูหลี่ไม่อยากได้ เพราะทุกๆอย่างเป็นฝีมือของลูหลี่]

เขาไม่ได้ไปรับศิลาสังเคราะห์ในทันที แม้ว่าเขาจะไปเอามันมา เขาก็คงจะใช้มันไม่ได้

หากความต้องการระดับอุปกรณ์อยู่ที่ 40 การลดลงไป 20% ก็จะเหลือระดับอยู่ที่ 32 ซึ่งเขาเองก็ยังต้องการ EXP เกินกว่า 80% เพื่อที่จะใช้งานมันให้ได้

ตอนนี้พวกเขาได้เอาชนะวิเชสแล้ว พวกเขาจึงจะต้องเดินหน้าไปต่อ แต่ทางข้างหน้าพวกเขามีฝูงมอนเตอร์หนาแน่นและพวกเขาก็จำเป็นที่จะต้องจัดการกับมอนเตอร์ที่ขวางทางอยู่

ไม่นานนัก ข่าวที่เป็นพันธมิตรกับสมาคมของดิสซี่คอสก็ได้มาถึงสมาคมของลูหลี่

ผู้เล่นส่วนใหญ่นั้นไม่สามารถที่จะเชื่อได้ ถ้าไม่ใช่เพราะหัวหน้าสมาคมสแควรูทสามเป็นคนบอกเขา ผู้เล่นพวกนี้คงจะคิดว่านี้เป็นเรื่องตลก

ผู้เล่นธรรมดาๆคิดว่าสมาคมดิสซี่คอสเป็นสมาคมที่รวมสาวสวยไว้ นี้เป็นแค่ข้อสังเกตุทั่วไปเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม พวกเธอเองก็ยังเป็นสมาคมที่สุดยอด พวกเธออยู่ในอันดับที่เจ็ดในการจัดอันดับประเทศและนี่ไม่ใช่คะแนนโหวตที่ได้มาจากคนอื่น ตำแหน่งนี้ได้มาโดยข้อบังคับมากมายที่พวกเธอมีและความพยายามของพวกเธอเองในระยะเวลาหลายปี

แต่สมาคมกฏแห่งดาบมีอะไรบ้าง? พวกเขาเป็นแค่แชมป์ในการแข่งขัน แต่พวกเขาไม่ได้มีผู้เล่นถึง 10,000 คน ซึ่งแม้แต่การจัดอันดับสมาคมหรืออุปกรณ์ก็ยังไม่ได้มากเท่าไหร่เลย ผู้เล่นที่อยู่ในสมาคมนี้ไม่ได้เป็นที่ยอมรับของสมาคมอื่นเลย แม้จะทำหน้าที่เป็นทหารเนื้อก็ตาม

กลุ่มที่มีความสามารถมากที่สุดในสมาคมคือกลุ่มระดับสูง อย่างไรก็ตาม พวกเขามีเพียง 100 คนเท่านั้น ไม่ต้องพูดถึงสมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศหรือสมาคมธงสงครามสีเลือดเลย แม้กระทั่งสมาคมหน่วยสืบราชการลับเองก็ยังมีกลุ่มระดับสูงถึงเจ็ดแปดกลุ่ม

สมาคมดิสซี่คอสมีกลุ่มระดับสูงอยู่ 26 กลุ่มและกลุ่มหลักอยู่สองกลุ่ม ซึ่งหมายความว่าพวกเขาเกือบจะมีผู้เล่นระดับสูงกว่า 3,000 คน

"เจ้านายลูหลี่ต้องยอมมอบร่างกายของเขาเองแน่"

ความคิดนี้ถูกได้ยินและไม่นานหลังจากนั้นนัก มันก็ได้ถูกคัดลอกไปทั่วช่องแชท

ลูหลี่ได้มอบร่างกายของเขาเอง เพื่อที่จะให้สมาคมดิสซี่คอสยอมรับพวกเขา

มันรู้สึกอย่างไรน๊า ~