บทที่ 58 สร้างรากฐานช่วงต้น!

บทที่ 58 สร้างรากฐานช่วงต้น!

ในวันหนึ่ง หลินโม่ที่นั่งขัดสมาธิมิขยับเขยื้อนภายในห้องสงบจิต กลิ่นอายรอบกายพลันเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง!

แสงวิญญาณสีเขียวจางที่หนาแน่นแผ่ออกมาจากภายในร่าง ก่อเกิดเป็นม่านหมอกแสงที่กะพริบไหวรอบตัว

ไอพลังวิญญาณที่รวมตัวกันอยู่ในห้องสงบจิตพุ่งเข้าหาเขาอย่างบ้าคลั่ง กระทั่งก่อตัวเป็นวังวนพลังวิญญาณขนาดจิ๋วเหนือศีรษะ

ภายในตันเถียน สระปราณธาตุเหลวเกิดระลอกคลื่นพุ่งพล่านประดุจน้ำเดือด แสงสีเขียวทองระเบิดอานุภาพออกมาอย่างยิ่งใหญ่

พร้อมกับเสียงแผ่วเบาประดุจคอขวดที่พังทลายซึ่งมีเพียงเขาที่ได้ยิน ปราณธาตุที่เดือดพล่านพลันสงบลงกะทันหัน

ทว่าพื้นที่ของสระปราณเหลวกลับขยายกว้างออกไปหนึ่งวงรอบอย่างเห็นได้ชัด ปราณธาตุภายในนั้นกลายเป็นเหนียวข้นและหนาแน่นยิ่งขึ้น ประกายสีเขียวทองก็ดูลุ่มลึกกว่าเดิม

กลิ่นอายพลังที่พวยพ่านรอบกายค่อยๆ สงบลง จนสุดท้ายคงที่อยู่ในระดับใหม่ที่ทรงพลังยิ่งกว่า

สร้างรากฐานช่วงกลาง!

หลินโม่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ในดวงตาคล้ายมีแสงสีเขียวที่คมกล้าประดุจตัวตนจริงวาบผ่านไปครู่หนึ่ง ไอแห่งความคมกล้าบีบคั้นผู้คน ก่อนจะเก็บงำเข้าสู่ภายใน

เขาพ่นลมหายใจร้อนออกมาเบาๆ ลมหายใจนี้กลับแฝงไว้ด้วยเสียงลมและอสนีบาตจางๆ ทิ้งร่องรอยตื้นๆ ไว้บนผนังหินของห้องสงบจิต

“สำเร็จแล้ว”

สัมผัสถึงพลังเวทภายในร่างที่พุ่งทะยานขึ้นเกือบเท่าตัว ทั้งยังบริสุทธิ์และหนาแน่นยิ่งกว่าเดิม รวมถึงสัมผัสวิญญาณที่ขยายกว้างออกไปจนครอบคลุมรัศมีหนึ่งร้อยห้าสิบจั้ง หลินโม่ก็ปรากฏรอยยิ้มพึงพอใจ

การบำเพ็ญเพียรอย่างหนักสองปี อาศัยการหนุนหลังสองชั้นจากบ่อน้ำพุวิญญาณและโอสถเสริมแกร่ง การทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐานช่วงกลางจึงนับว่าเป็นไปตามครรลอง

เมื่อระดับพลังมั่นคงแล้ว หลินโม่ตรวจสอบแต้มการซ่อมแซมตามความชินชำนาญ

【 แต้มการซ่อมแซมปัจจุบัน: 4,500 / 5,000 】

“ห่างจากระดับห้าพันเพียงแค่ห้าสิบแต้มสุดท้ายแล้ว!” หลินโม่รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

ในช่วงสองปีที่ผ่านมา "สาขา" ในตลาดสำนักเทียนซิง ภายใต้การดูแลอย่างตั้งใจของหลินเสวี่ยและการสนับสนุนของศิษย์ตระกูลหลิน ก็ได้เข้าสู่ครรลองที่ถูกต้องอย่างรวดเร็ว

อาศัยจุดเด่นที่ว่า "รับซื้อของพังราคาสูง นำของเก่ามาแลกของใหม่" และคุณภาพที่ยอดเยี่ยมของศัสตราที่วางขาย ทำให้เริ่มลงหลักปักฐานในตลาดได้มั่นคง และเริ่มมีชื่อเสียงร่ำลือ

หลินเสวี่ยจะเดินทางมาด้วยตนเองหรือส่งคนที่ไว้ใจได้มาส่งมอบ "ของพัง" และ "ของโบราณ" ชุดหนึ่งให้แก่หลินโม่ที่หวงเฟิงกู่ในทุกๆ สามเดือน

ประกอบกับการรวบรวมอย่างต่อเนื่องของจ้าวหู่ในตลาดหวงเฟิงกู่ ทำให้หลินโม่มีงาน "ซ่อมแซม" ให้ทำอย่างมั่นคงในทุกๆ วัน

เมื่อช่องทางการรวบรวมของร้านค้าทั้งสองแห่งถูกเปิดออก คุณภาพและจำนวนของสิ่งของที่ส่งมาก็ยกระดับขึ้นมิน้อย ในนั้นมีทั้งชิ้นส่วนศัสตราระดับสูงที่ชำรุดทว่ามีมูลค่าสูง, เศษคัมภีร์หยกโบราณ, แร่ธาตุที่แปลกประหลาด เป็นต้น

การซ่อมแซมสิ่งของเหล่านี้ แต้มการซ่อมแซมที่หลินโม่ได้รับย่อมเหนือกว่าในอดีตไกลลิบ

นี่คือสาเหตุที่ทำให้เขาสามารถเพิ่มแต้มซ่อมแซมจาก 2,500 แต้ม มาถึง 4,500 แต้มได้ในเวลาเพียงสองปี

“ดูเหมือนว่า ห้าสิบแต้มสุดท้ายนี้ คงใช้เวลาอีกมินานนัก”

หลินโม่คาดหวังในใจ อยากจะล่วงรู้ยิ่งนักว่าเมื่อแต้มซ่อมแซมบรรลุถึง 5,000 แล้ว จะนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงอย่างไร

ด้วยความรู้สึกที่เปรมปรีดิ์ หลินโม่เริ่มตรวจนับทรัพย์สินของตนเองในยามนี้

เวลาสองปี การรวบรวมของพังจากร้านค้าใหญ่ทั้งสองแห่ง ทำให้ทรัพย์สินของหลินโม่พุ่งทะยานขึ้นอีกครั้งขนานใหญ่

หินวิญญาณระดับต่ำกองพะเนินเทินทึกประดุจภูเขา คำนวณคร่าวๆ ยามนี้มีประมาณสามหมื่นก้อนแล้ว!

นี่ยังมิรวมถึงหินวิญญาณระดับกลางบางส่วน และสมุนไพรวิญญาณกับวัสดุที่มีมูลค่ามหาศาลมิอาจประเมินได้เหล่านั้น

ศัสตราระดับสูง... หลังจากผ่านการซ่อมแซมและสะสมมาอย่างต่อเนื่อง จำนวนรวมยามนี้ก้าวข้ามสามสิบชิ้นไปแล้ว!

มิว่าจะเป็นสายโจมตี, ป้องกัน, สนับสนุน หรือความสามารถพิเศษ ล้วนมีครบครัน เพียงพอจะรับมือได้ทุกสถานการณ์

ในนั้นหาได้ขาดแคลนศัสตราวิเศษชั้นยอดไม่

จำนวนยันต์สมบัติก็เพิ่มขึ้นถึงเก้าแผ่นแล้ว!

แต่ละแผ่นล้วนแฝงอานุภาพที่น่ากลัว เป็นไพ่ตายของเขาในการต่อสู้ข้ามระดับหรือรับมือกับศัตรูที่แข็งแกร่ง

สิ่งที่เขาทะนุถนอมที่สุด คือศัสตราวิเศษฉบับสมบูรณ์ที่ผ่านการซ่อมแซมมาแล้วสามชิ้น!

แม้จิตวิญญาณจะยังหลับใหลและมิอาจกระตุ้นใช้งานได้ ทว่าวัสดุและเศษกฎเกณฑ์ที่แฝงอยู่ภายในนั้น มูลค่ามิอาจประเมินได้ เป็นรากฐานสำคัญที่เขาเตรียมไว้สำหรับระดับแก่นทองคำหรือสูงกว่านั้น

นอกจากนี้ ยังมีวิชาลับที่ชำรุด, เศษเสี้ยวเคล็ดวิชาโบราณ, คัมภีร์หยกบันทึกศาสตร์แขนงต่างๆ ที่ผ่านการซ่อมแซมโดยหลินโม่ ซึ่งช่วยเพิ่มพูนพุทธิปัญญาและความรู้ความเข้าใจของเขาให้กว้างขวางขึ้น รากฐานแห่งมรรคาเซียนยิ่งมายิ่งล้ำลึก

“ทรัพย์สินเพียงนี้ เกรงว่าแม้นักบำเพ็ญระดับแก่นทองคำช่วงต้นทั่วไป ก็เกรงว่าจะมิอาจเทียบได้กระมัง?” หลินโม่ลอบรำพึงกับตนเอง

ทั้งหมดนี้ ล้วนมาจากความสามารถในการซ่อมแซมที่มหัศจรรย์

เมื่อตรวจนับเสร็จสิ้น หลินโม่เดินอย่างสบายอารมณ์ไปที่ห้องเลี้ยงแมลง

ภายในห้องอุณหภูมิพอเหมาะ ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกำมะถันและไอพลังธาตุไฟจางๆ

เห็นเพียงจานหยกอุ่นที่เคยมีมดน้อยเจ็ดตัวก่อนหน้าได้หายไปแล้ว แทนที่ด้วยรังแมลงรูปทรงสี่เหลี่ยมหลายรังที่สร้างจากวัสดุทนไฟพิเศษ ซึ่งกินพื้นที่ไปกว่าครึ่งห้อง

ภายในรังแมลง เงาร่างสีแดงเข้มเบียดเสียดกันหนาแน่น!

มดทหารที่องอาจสองตัวซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าตัวอื่นอย่างเห็นได้ชัด กระดองสีทองหม่น และมีกลิ่นอายระดับหนึ่งช่วงสูงสุด กำลังนำทัพมดงานกว่าสองร้อยตัวที่มีขนาดเล็กลงมาเล็กน้อยทว่ากระดองแข็งแกร่งและมีปากที่คมกริบ เดินเหินทำกิจกรรมอย่างเป็นระเบียบทั้งภายในและภายนอกรัง

พวกมันกำลังกัดกินหินเพลิงแดงและเศษไม้สมุนไพรธาตุไฟที่หลินโม่โยนลงไป หนวดสัมผัสแตะกันเบาๆ เพื่อส่งผ่านข้อมูล

ในบางครั้งมดงานจะขยับปาก พ่นประกายไฟสีแดงเข้มขนาดเล็กออกมา ตกกระทบลงบนแผ่นหินพิเศษจนส่งเสียง "ซู่ ซู่"

มดเพลิงพิษเจ็ดตัวดั้งเดิม ภายใต้การเลี้ยงดูด้วยวัสดุวิญญาณธาตุไฟที่เพียงพอและสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในห้องเลี้ยงแมลง ได้ขยายพันธุ์รุ่นแรกออกมาสำเร็จ และก่อเกิดเป็นฝูงมดที่มีขนาดเริ่มต้นแล้ว!

มดเพลิงพิษระดับหนึ่งช่วงกลางและท้ายกว่าสองร้อยตัว หากพ่นเพลิงพิษออกมาพร้อมกัน คลื่นเพลิงพิษที่ก่อตัวขึ้นเพียงพอจะทำให้นักบำเพ็ญระดับสร้างรากฐานช่วงต้นลนลาน หรือกระทั่งทำร้ายระดับสร้างรากฐานช่วงกลางให้บาดเจ็บสาหัสได้

กระดองที่แข็งแกร่งของพวกมันยังมอบการป้องกันที่มิเลวอีกด้วย

“ในที่สุดก็ดูเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาบ้างแล้ว”

หลินโม่มองดูฝูงมดที่ยุ่งวุ่นวายด้วยความพึงพอใจ: “หากมีเวลาอีกสักพัก หากสามารถฟูมฟักนางพญามดที่แท้จริงขึ้นมาได้ และก่อเกิดเป็นเผ่าพันธุ์ที่สามารถขยายพันธุ์ได้อย่างยั่งยืน ย่อมต้องกลายเป็นกองกำลังลับที่แข็งแกร่งในมือข้าแน่นอน”

ถ้ำบำเพ็ญสงบสุข ระดับพลังทะลวงผ่าน ทรัพยากรหนาแน่น แมลงวิเศษเริ่มก่อตัว

ทุกอย่าง กำลังดำเนินไปในทิศทางที่ดี หลินโม่ยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องเลี้ยงแมลง สายตาประดุจจะมองทะลุผนังหิน ทอดมองไปยังโลกที่กว้างใหญ่ภายนอก

สร้างรากฐานช่วงกลางสำเร็จแล้ว ถึงเวลาที่ต้องพิจารณาแผนการขั้นต่อไป

เช้าวันรุ่งขึ้น สายแสงสีเขียวที่ไม่สะดุดตาสายหนึ่งทะยานขึ้นจากมุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเทือกเขาไท่อันอย่างเงียบเชียบ แหวกนภามุ่งหน้าสู่แคว้นหยวนอู่

ผ่านไปประมาณครึ่งวัน สายแสงนั้นก็ร่อนลงสู่ป่าเขาที่เงียบสงบห่างจากตลาดสำนักเทียนซิงไปหลายหลี่ เก็บแสงวิญญาณลง เผยให้เห็นร่างของหลินโม่

เขาจัดเตรียมตัวเล็กน้อย เปลี่ยนมาสวมชุดคลุมยาวสีครามธรรมดา เก็บงำไอพลังกดดันระดับสร้างรากฐานช่วงกลางส่วนหนึ่งไว้ ให้คงอยู่ในระดับสร้างรากฐานช่วงต้นเท่านั้น จากนั้นจึงเดินก้าวเท้าเข้าสู่ตลาดอย่างเยือกเย็น

ภายในตลาดยังคงรุ่งเรืองและวุ่นวาย มีคนพลุกพล่าน หลินโม่เดินผ่านถนนที่คุ้นเคยหลายสาย มินานก็มาถึงหน้า "โรงงานสมบัติ" สาขาเทียนซิงซึ่งตั้งอยู่ที่หัวมุมถนนที่ค่อนข้างสงบในเขตทิศตะวันตก

หน้าร้านมิได้โอ่อ่าอลังการนัก ทว่าถูกจัดแต่งอย่างสะอาดและเรียบร้อย ป้ายชื่อร้านตัวอักษรสีทองบนพื้นดำดูโดดเด่นสะดุดตาภายใต้แสงแดด

ในยามนี้มีนักบำเพ็ญหลายคนกำลังเลือกซื้อศัสตราอยู่ภายในร้าน ผู้จัดการระดับลมปราณช่วงกลางคนหนึ่งในชุดตระกูลหลินที่มีท่าทางปราดเปรื่องกำลังแนะนำสินค้าอย่างกระตือรือร้น