จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 350

บทที่ 350: วัตถุดิบหายากที่เป็นรางวัล

พวกเขานั้นมีสิทธิที่จะโม้เกี่ยวกับความสำเร็จของพวกเขาเอง ด้วยความที่พวกเขาได้มายังจุดนี้ของเกม โดยที่ไม่ต้องพึ่งสมาคมเลยสักนิด

บางคนนั้นชอบที่จะท้าทายตัวเอง เหมือนกับพวกเขา ด้วยการไม่พึ่งพาอะไรและเล่นอย่างตื่นเต้น

"ว้าว เราแทบจะไม่ได้แตะตัวมัน มันก็ตายซะแล้ว"

อาเซอร์ซีบรีสรู้สึกประทับใจกับการโอ้อวดของหนวดเครามากและเริ่มทำเหมือนเขาโดยที่ไม่รู้ตัว

ทั้งสองคนมองกันและหัวเราะ ราวกับคู่ รู้อยู่แล้วว่าคนอื่นๆนั้นรำคาญมากแค่ไหน

พเนจรเตะอาเซอร์ซีบรีสจากด้านหลังของเขาและกล่าวว่า "เลิกทำให้ตัวเองดูน่าอับอายได้แล้ว นายจำได้ไหมว่าใครที่บ่นเกี่ยวกับความยากระดับฝันร้าย? หยุดแกล้งทำตัวกล้าหาญสักที ไอ้คนขี้ขลาด "

"ไอ้บ้าเอ้ย พเนจร นายจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับฉันสักครั้งได้ไหม?"อารมณ์ความสุขของเขาได้ดับมอดลงในทันที

"นายกำลัง 'เจ้าชู้' กับ หนวดเคราอยู่ตลอดเวลาเลย พวกนายกำลังมีความรักกันอยู่งั้นเหรอ"ซากุระได้เติมเชื้อไฟลงไปเพิ่มอีก

ทุกคนต่างก็หัวเราะออกมาดังๆและอารมณ์ที่ตึงเครียดก็ได้หายไป สมาชิกคนใหม่ๆต่างก็รู้สึกสบายใจมากขึ้น หลังจากที่ได้รู้ว่า แชมป์ของการแข่งขันถ้วยเงา เป็นคนที่เข้าถึงง่ายและพวกเขาก็ยังเป็นคนบนพื้นโลกอยู่ [ธรรมดาๆ]

หลังจากที่สมาคมถึงระดับ 6 แล้ว สมาคมก็ได้พัฒนาไปอย่างรวดเร็ว

สมาชิกของสมาคมนั้นสามารถรับได้เพิ่มขึ้นและนั้นทำให้พวกเขาสามารถทำเควสของสมาคมได้มากยิ่งขึ้น ลูหลี่รู้สึกดีใจมาก ที่เห็นทุกๆสิ่งกำลังไปได้ดี

"มีใครที่ยังต้องการจะเคลียร์ถ้ำโหยหวนอยู่ไหม? ถ้าต้องการจะเคลียร์ ก็ตามพเนจรและเข้าไปในดันเจี้ยนได้เลย ฉันไม่ได้จะไปเคลียร์ด้วยหรอกนะ " ลูหลี่นั้นไม่สนใจที่จะเข้าดันเจี้ยนที่เขาเคยเคลียร์ไปแล้ว

โอกาสที่จะได้รับ SP จากบอสนั้นต่ำมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเข้าไปในดันเจี้ยนที่ไม่ใช่การเคลียร์ครั้งแรก

ลูหลี่นั้นยังมีธุระสำคัญอยู่ เขาไม่มีเวลาว่างพอสำหรับการเข้าไปในดันเจี้ยน

"ฉันยังไม่ได้เคลียร์เลย"หนวดเคราได้พูดโพล่งขึ้นมา

คนอื่นๆนั้นเคลียร์ดันเจี้ยนถ้ำโหยหวนไปแล้วเมื่อวาน เนื่องจาก ระดับของหนวดเครานั้นต่ำ เขาจึงทำได้แต่เพียงรอเพื่อนร่วมทีมอยู่ข้างนอก อย่างไรก็ตาม ในช่วงสองวันที่ผ่านมานี้ เขาได้พยายามอย่างมากที่จะเพิ่มระดับ จนเขามีระดับอยู่ที่ 20

"เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น พเนจรนายต้องเป็นผู้น้ำ "ลูหลี่กล่าวในขณะที่เขาส่งต่อหน้าที่ผู้นำให้แก่พเนจร ในตอนนี้ การที่จะเคลียร์ดันเจี้ยนได้หรือไม่ได้ก็ขึ้นอยู่กับตัวเขาแล้ว

อีกอย่างหนึ่ง ตัวของลูหลี่เองก็คงจะไม่สามารถเข้าไปพร้อมกับแนะนำในทุกๆดันเจี้ยนได้ และโจรก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนักในดันเจี้ยน

ลูหลี่เชื่อว่าพเนจรต้องมีความสามารถในการเป็นผู้นำ เขามั่นใจเลยว่าพวกเขาต้องเคลียร์ถ้ำโหยหวนได้ แม้แต่ความยากระดับฝันร้ายก็ตาม

เมื่อจัดการอะไรต่างๆเรียบร้อยแล้ว ลูหลี่ก็ได้ออกไปที่ป่าแสงจันทร์

ป่าแสงจันทร์เป็นหนึ่งในแผนที่ที่สวยที่สุดในเกม ลูหลี่ชอบพักและอาศัยอยู่ที่นี่ จากด้านนอกของทะเลสาบแสงจันทร์ เขาสามารถเพลิดเพลินกับพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกได้ราวกับอยู่บ้านของเขาเอง มันคงจะดี หากเขาสามารถนำสมาคมมาตั้งใกล้ๆกับทะเลสาบนี้ได้

เขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องกังวลอะไรเลย เพียงแค่ชื่นชมดอกไม้ในสวนพวกนี้ขณะที่มองไปที่เมฆที่ลอยผ่านไปเหนือน่านฟ้า

มันดูสมบูรณ์แบบมาก

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นแค่ความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง เรื่องพวกนี้โผล่มาในความคิดของลูหลี่เพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น เขารู้ดีว่า เขายังมีสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น ที่จะต้องทำมันให้สำเร็จในชีวิตนี้ของเขา

สิ่งที่เขามีอยู่ในจิตใจของเขาในตอนนี้มันมีแต่เพื่อนและครอบครัว สมาคมก็เช่นกัน

"นักผจญภัยหนุ่ม ข้าไม่คิดเลยว่าจะพบกับเจ้าได้เร็วเพียงนี้ เจ้ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"ผู้ดูแลเรมูลัสถามออกมาขณะที่เขาเดินไปรอบๆสวนหญ้า

น้อมคำนับเทพธิดาแห่งดวงจันทร์

ลูหลี่คำนับและกล่าวตอบออกมาว่า "ตามที่ท่านได้สั่งมา ข้าได้นำกลุ่มนักรบที่กล้าหาญเข้าจัดการกับพวกขบถในความมืดที่หยั่งลึกแล้ว"

"เจ้าเอาชนะอะคูมาอิแล้วงั้นเหรอ ... ? เจ้าเอาชนะเขาได้ง่ายเพียงใด?"ลูหลี่รู้สึกได้ถึงความรู้สึกผิดหวังในน้ำเสียงขอเรมูลัสในทันที

"ใช่แล้ว ข้าได้ตัดหัวของเขาออก" ลูหลี่กล่าวอย่างมั่นใจ

"แค่หัวเดียวเหรอ?"เรมูลัสถาม

"แค่หนึ่งหัว" ลูหลี่พยักหน้า

"โอ้ ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะถือว่ามันเป็นความสำเร็จก็แล้วกัน "

เรมูลัสรู้สึกประหลาดใจที่ลูหลี่สามารถเอาชนะอะคูมาอิและเคลียร์ความมืดที่หยั่งลึกได้ ด้วยระดับและไอเท็มของเขาในปัจจุบัน

"มีอะไรที่ข้าสามารถทำเพื่อท่านได้อีกไหม?"ลูหลี่ถาม

เควสนั้นจำเป็นที่จะต้องทำสำเร็จก่อน มันถึงจะมีเควสอีกอันโผล่ขึ้นมา ลูหลี่ได้แต่หวังว่าเรมูลัสจะให้เควสแก่เขา เพราะดูเหมือนว่าตอนนี้เขาจะอารมณ์ดีเลยทีเดียว

"รอก่อน ข้ายังไม่ได้ให้รางวัลแก่เจ้าเลย" เรมูลัสกล่าว

"ข้าได้รับของมากมายจากความมืดที่หยั่งลึกแล้ว ข้าไม่อาจที่จะกล้ารับอะไรมาอีก"

จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของลูหลี่ มันจะมีประโยชน์มาก ถ้าเขาแสร้งทำเป็นว่าอ่อนน้อมและสุภาพต่อหน้า NPC แต่ในทางตรงกันข้าม หากเขาทำตัวโลภและหยาบคาย NPC พวกนั้นจะรังเกียจคุณมากขึ้น

ตามที่เขาคาดไว้ เรมูลัสนั้นรู้สึกประทับใจกับทัศนคติของลูหลี่มากยิ่งขึ้น เขายิ้มและพูดออกมาว่า "นี่มันไม่มีประโยชน์ต่อตัวข้า แต่ข้าหวังว่าเจ้าจะนำมันไปใช้ได้"

ขณะที่เขาพูดขึ้นมา เขาก็ยื่นแขนออกมาและมอบอะไรบางอย่างให้กับลูหลี่

มันมีรูปร่างคล้ายเพรชที่มีสีแดง ดูเหมือนจะมีพลังงานไหลผ่านแร่ด้วย

"นี่คือ... ชิ้นส่วนที่ถูกเผาไหม้งั้นเหรอ?" ลูหลี่ถามออกมาด้วยความไม่แน่ใจ

"ใช่แล้ว ข้าคิดว่าเจ้าต้องการมัน "

"ครับ ขอบคุณท่านผู้ดูแลที่แสนยิ่งใหญ่ด้วย ของขวัญของท่านช่างมีคุณค่ายิ่งนัก"

ชิ้นส่วนที่ถูกเผาไหม้ เป็นวัสดุหายากที่เขาต้องการในการอัพเกรดแหวนพระเจ้าของเขา ซึ่งเขายังไม่แน่ใจเลยว่า เขาจะหามันได้จากที่ไหน

เขาไม่เคยคิดเลยสักนิดเดียว ว่าเรมูลัสจะเอามันมาให้เขาจากรางวัลของเควส

"ข้าดีใจที่เจ้าชอบมัน เจ้าสมควรได้รับมัน สำหรับความกล้าหาญของเจ้าเอง"เรมูลัสกล่าวอย่างซื่อตรง

"ขอบคุณท่านมาก แล้วมีอะไรอีกไหมที่ท่านอยากให้ข้าทำ"ลูหลี่มองไปที่เขาอย่างกระปรี้กระเปร่าราวกับว่าเขาจะเข้าไปจูบเรมูลัส เพียงแค่เรมูลัสพูดออกมา ลูหลี่ก็จะทำมันอย่างทันที โดยปราศจากความลังเล

"ข้าไม่มีอะไรให้เจ้าทำหรอก อย่างน้อยก็ในตอนนี้"

ลูหลี่รู้สึกผิดหวัง ในความเป็นจริงแล้ว เขารู้ดีว่าโอกาสในการได้รับเควสที่มีรางวัลเป็นวัสดุหายากนั้นมีน้อย

คุณภาพของรางวัลมีความสัมพันธ์กับความยากลำบากของเควสเอง แต่เนื่องจากไม่มีทีมไหนเลยที่สามารถเคลียร์ความมืดที่หยั่งลึกในความยากระดับฝันร้ายได้ ของรางวัลมันจึงดีมาก

"ถ้าท่านมีภารกิจใดๆให้ข้าทำ ขอแค่ท่านเรียกข้ามา ข้าก็จะมาทำมันในทันที" ลูหลี่ได้กล่าวออกมา

ตั้งแต่ที่ลูหลี่มีความทรงจำจากการเกิดใหม่ เขาจึงรู้วิธีที่จะเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ตัวเองดี ขอแค่วัสดุหายาก มันก็จะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเลยทีเดียว

"แม้ว่าในตอนนี้ข้าจะไม่มีอะไรให้เจ้าทำในตอนนี้ แต่ข้าได้รับคำอธิษฐานจากสาวกของข้าและเขาก็ได้ขอให้ข้าช่วยลูกสาวที่กำลังเจ็บป่วยของเขา" เรมูลัสกล่าวออกมา "ตามถนนสายที่ 6 จากประตูทางเหนือของแอสทาน่าไปและมุ่งหน้าไปยังทางตะวันออก เจ้าจะเห็นระฆังลมสีม่วงที่แขวนอยู่บริเวณทางเข้าของตรอกเล็กๆ พวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านหลังที่สองในตรอกนั้น"

"ข้าจะมุ่งหน้าไปที่นั้นทันทีเลย"

มีหรือไม่มีรางวัลก็ตาม ลูหลี่ก็ต้องการที่จะรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับเรมูลัสไว้

"ขอให้เทพธิดาดวงจันทร์ปกป้องคนของเธอด้วย ความพยายามของเจ้าจะต้องได้รับตอบแทนอย่างแน่นอน "เรมูลัสรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ลูหลี่ได้กลับมายังแอสทาน่าและเดินไปตามทางที่เรมูลัสบอกไว้ ซึ่งเขาก็ได้พบกับบ้านหลังหนึ่ง

เขามีความรู้สึกว่า เควสๆนี้จะต้องเป็นวิธีการทดสอบของเรมูลัสอย่างแน่นอน หากเขาทำเควสนี้ได้ดี เขาก็จะยิ่งได้รับเควสมากยิ่งขึ้นในอนาคต