จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 348

บทที่ 348: ทีมระดับสูงในสมาคม

"ถ้าอย่างนั้นแล้ว นายก็เลือกคนมาจำนวนหนึ่ง เดี๋ยวเราจะเริ่มในวันพรุ่งนี้ ตอนที่เราออนไลน์กันเข้ามา "

ลูหลี่ตรวจสอบเวลาของวันนี้และคิดว่า พวกเขาคงจะไม่มีเวลาพอสำหรับการท้าทาย

"งั้น ฉันจะแจ้งพวกเขาในภายหลังแล้วกัน พวกเขาจะรู้เรื่องนี้ก็ตอนที่พวกนายกลับมาออนไลน์ในวันพรุ่งนี้ "

สแควรูทได้จัดรายชื่อสมาชิกที่มีความกระตือรือร้นขึ้นมา ซึ่งแต่ละคนก็เป็นคนที่มีความสามารถมาก...

"โอเค ฉันจะลองดูคนพวกนี้และเลือกหนึ่งในพวกเขามาเป็นตัวสำรองในทีมหลักสักคน ในกรณีที่เราขาดคนในอนาคตอะนะ" ลูหลี่กล่าว

"นายกำลังคิดที่จะเปลี่ยนฮาชิจังและความฝันที่เหลืออยู่ออกจากทีมงั้นเหรอ?"สแควรูทถาม

เขาไม่รู้เลยว่า คำตอบที่เขาต้องการได้ยินจากลูหลี่นั้นจะเป็นแบบไหน เขารู้สึกเหมือนกับว่า ฮาชิจังและความฝันที่เหลืออยู่นั้นมีความสารถค่อนข้างสูงกว่าปกติ แม้ว่าบางทีพวกเธออาจะทำให้ทีมพัฒนาช้า แต่ในเวลาเดียวกัน เขาไม่ต้องการให้ลูหลี่จะต้องเป็นใครสักคนที่ลืมเพื่อนของตัวเอง เมื่อตัวเองประสบความสำเร็จ

เหตุผลหลักที่สแควรูทสามลาออกจากสมาคมสตาร์มูน ก็เพราะอู่เจียนนั้นละเมิดสิทธิของเขาไป

ผู้นำล้วนมีเวลาที่ยากลำบาก แต่ในยามที่พวกเขามีเวลาที่ดีๆ พวกเขาก็มักที่จะเป็นอีกแบบหนึ่ง ไม่มีใครสามารถรับประกันได้เลยว่า เรื่องพวกนี้จะไม่เกิดขึ้นกับตัวของพวกเขาเอง

"ไม่มีทางจะเป็นอย่างนั้นหรอก พวกเธอทำได้ดีเสมอ" ลูหลี่รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ขณะที่เขาพูดต่อ "ความเสียหายที่ฮาชิจังสร้างขึ้นก็ไม่ได้แย่และทักษะรักษาของเธอก็ดีเหมือนกัน เธอเก่งพอที่จะเป็นฮีลเลอร์อันดับสองและขณะเดียวกันความฝันที่เหลืออยู่เอง ก็มีความเสียหายที่สูงกว่าทั่วไป "

ในตอนนี้ ลูหลี่สร้างความเสียหายได้สูงสุด ส่วนดอกไม้อ้างว้างก็เป็นอันดับสอง ซึ่งความเสียหายของซากุระและลูกชิ้นงาก็ใกล้เคียงกันมาก แต่ความฝันที่เหลืออยู่ก็ไม่ได้เลวร้ายกว่าพวกเขานัก

ที่จริงแล้ว ไม่ใช่แค่ตัวเธอที่สร้างความเสียหายด้วยตัวเธอเอง เพราะความเสียหายของเธอส่วนมาก ก็จะมีสัตว์เลี้ยงมาช่วยด้วย

นี้ยังไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เธอมีมือนำโชคอีก ด้วยมือนำโชคของเธอ มันจึงเป็นสิ่งที่ดีกับพวกเขาด้วย ตัวของลูหลี่นั้นยินดีที่จะเชื่อว่าที่ความฝันที่เหลืออยู่มีมือนำโชค ก็เพราะว่าค่าสถานะโชคของเธอ

ฮาชิจังและความฝันที่เหลืออยู่เหมือนกับเป็นสมบัติของทีม ไม่มีทางที่พวกเธอจะถูกเปลี่ยนออกอย่างแน่นอน

แน่นอนว่า ลูหลี่เองก็คิดถึงการหาตัวสำรองมาเหมือนกัน ทั้งสองสาวยังไม่ได้บรรลุนิติภาวะเลย พวกเธอต้องเรียนตอนกลางวันและมันเป็นสิ่งสำคัญที่เธอจะต้องพักผ่อนให้เพียงพอในเวลากลางคืน

ถ้าพวกเธอหยุดเจริญเติบโตและสูงเพียงแค่ 140 ซม. พวกเขาจะไม่เป็นผู้ร้ายงั้นเหรอ?

ซึ่งนั้นเป็นไปไม่ได้เลย ที่ลูหลี่จะใช้เวลาทั้งหมดของเขากับทีมเช่นกัน

เขารู้เกี่ยวกับของความลับของเกมมากกว่าคนอื่น จากการเกิดใหม่ของเขา อย่างไรก็ตามข้อดีเหล่านี้ ก็ต้องนำมาใช้ให้ถูกวิธี เขาวางแผนที่จะใช้เวลาในดันเจี้ยนกับทีมของเขาเอง ในขณะที่เขาก็ยังต้องผจญภัยด้วยตัวของเขาเองเพียงคนเดียวในบางครั้ง

อย่างน้อยที่สุด เขาก็ไม่ได้วางแผนที่จะใช้เวลามากกว่านี้ในดันเจี้ยนอีกแล้ว หลังจากที่พวกเขาได้เคลียร์มันเสร็จแล้ว

ตัวอย่างเช่น ถ้ำโหยหวน แม้ว่าจะเป็นความยากระดับฝันร้ายก็ตาม กลุ่มทหารรับจ้างซินซินก็สามารถ - แม้ว่าจะอยู่ในโหมด Nightmare ก็ตามกลุ่ม Xin Xin Mercenary Group ก็ยังคงสามารถดำเนินการดันเจี้ยนกับคนอื่นได้ เพราะลูหลี่ได้สอนทุกอย่างให้พวกเขาเรียบร้อยแล้ว

วันรุ่งขึ้น ลูหลี่ตื่นขึ้นมาตอนเช้าๆเพื่อไปที่โรงพยาบาล

เห็นได้ชัดเลยว่า โรงพยาบาลได้พบผู้บริจาคที่เหมาะสมแล้ว แต่ระดับความเหมาะสมก็ไม่ได้พิเศษอะไร ผู้เชี่ยวชาญจึงได้แนะนำให้ลูหลี่ควรรออีกสักหน่อย เพราะโรงพยาบาลจะต้องเตรียมบางอย่างก่อน

แน่นอนลูหลี่ไม่ได้คัดค้านอะไร นอกจากนี้แล้ว เขายังจ้างนักกายภาพบำบัดมาให้ลูซินอีกด้วย

เมื่อถึงเวลาที่เขาได้เข้ามาออนไลน์ ทีมของเขาทุกคนก็อยู่แล้วและทุกๆคนกำลังรอเขาอยู่

"คนนี่คือ ลิง" สแควรูทสามกล่าวแนะนำ

"ฉันจะเรียกชื่อนายว่า ลิง เหมือนกัน ฉันได้ยินมาว่านายผ่านดันเจี้ยนถ้ำโหยหวนเมื่อวานใช่ไหม?"แน่นอนลูหลี่รู้เรื่องเกี่ยวกับอนาคตของเขาที่เป็นจักรพรรดินักเวทย์ไฟดี มันคือความสำเร็จครั้งใหญ่ของเขาในการรับสมาชิกของสมาคม เขาได้รับผู้มีชื่อเสียงในอนาคตมาอย่างฟรีๆ

คนๆนี้ไม่ได้เป็นแค่ผู้เล่นที่มีชื่อเสียงธรรมดา เขายังมีความเข้าใจเกี่ยวกับดันเจี้ยนอีกด้วย

ในชีวิตก่อนหน้าของเขา หลายคำแนะนำที่ลูหลี่ได้อ่านมา ล้วนมาจากเขาคนนี้

คำแนะนำของเกมรุ่งอรุณจะเพิ่มเข้ามาในเดือนหน้าและทุกๆคำแนะนำก็คงจะเริ่มปรากฏขึ้นในฟอรัม บางคนมีรายได้ถึง 10,000 ดอลลาร์ โดยการเขียนแค่คำแนะนำพวกนี้

คำแนะนำจะถูกโพสต์ไว้ในฟอรัมและมักได้เงินจากยอดเข้าชมต่อเดือน ผู้เขียนยังได้รับค่าตอบแทนจาก เจ้าหน้าจากฐานความคิดเห็นของพวกเขาด้วย ซึ่งในอนาคตนั้น ฮาชิจังได้เขียนคำแนะนำเกี่ยวกับเควสมากมาย เธอได้รับเงินจำนวนมากจากการทำแบบนี้และไม่ต้องสงสัยเลยว่า เธอไม่ต้องกังวลอะไรเกี่ยวกับเรื่องเงินเลย

"พวกเราไม่อาจเทียบกับนายได้หรอกครับ เราเพียงแค่ทำตามคำแนะนำและเคลียร์ดันเจี้ยนระดับสูงสุดก็เท่านั้น"

ลิงอ้วน เป็นคนที่ดูแก่กว่าลูหลี่เล็กน้อย แต่นั้นก็ไม่ส่งผลต่อความเคารพของเขาต่อตัวของลูหลี่เอง

การเคารพผู้อื่น เพราะความแข็งแกร่งของพวกเขา มันคือความเคารพที่แท้จริง ซึ่งต่างออกไปจากการเคารพผู้มีอำนาจ

"ไม่จำเป็นต้องถ่อมตัวหรอก นายเคยเจอกับดอกไม้อ้างว้างหรือยัง ? นายทั้งคู่เป็นนักเวทย์ นายสองคนคงจะต้องมีเรื่องมากมายที่ต้องพูดกัน "

ลูหลี่ชี้ไปที่ดอกไม้อ้างว้าง ซึ่งตอนนี้กำลังก้มไปคุยกับมาสเรนอยู่

"ฮ่าๆๆ " ลิงอ้วนลูบจมูกของเขาขณะพูดด้วยน้ำเสียงอึดอัดเล็กน้อย "ฉันคงจะทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ฉันไม่ใช่สาวสวยนี้"

"นั่นเข้าใจผิดแล้ว คนนั้นคือน้องสาวของเขา" พเนจรกล่าวขัดจังหวะ

"โอ้ น้องสาวของเขาเหรอ" ลิงอ้วนกล่าวขณะที่ดวงตาของเขาวูบวาบไปมา "ถ้าเขามีน้องสาวสวยๆแบบนี้ ดอกไม้ที่อ้างว้างจะต้องมาอยู่ในรายชื่อเพื่อนของฉันอย่างแน่นอน"

"... " ลูหลี่ไร้คำที่จะพูด ผู้มีชื่อเสียงจากชีวิตก่อนหน้านี้ของเขา อันที่จริงก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง

"นี่คือ นูโอยูและเขาก็เป็นนักเวทย์ด้วย"

สแควรูทสามชี้ไปที่ผู้เล่นที่ดูมืดมนและพูดออกมาว่า "เขาสร้างความเสียหายได้เป็นจำนวนมากและมีระดับ 24 แล้ว แต่เขาก็เป็นคนเงียบๆ เขาไม่ค่อยพูดมากนักเท่าไหร่ "

"นูโอยู ยินดีต้อนรับสู่สมาคมกฏแห่งดาบ" ลูหลี่เองก็รู้สึกคุ้นเคยกับชื่อนี้เล็กน้อย

ในชีวิตก่อนหน้านี้ เมื่อเขาได้เข้ามาในเกม คนๆนี้ได้ถูกตามล่าโดยสมาคมกังนัมรอยัลเป็นระยะเวลาหนึ่ง ในท้ายที่สุด เขาก็ได้เข้าร่วมสมาคมเปียเรสซิตี้และกลายเป็นผู้เล่นที่มีชื่อเสียง ดังนั้นมันแปลกมาก ที่ตอนนี้เขาได้เข้าสมาคมกับเขา อีกทั้ง สแควรูทสามยังให้คุณค่าแก่เขามากจริงๆ

คนที่มีศักยภาพดีก็เหมือนมีดที่อยู่ในถุงผ้า พวกเขาแค่ติดอยู่ข้างในเท่านั้น

"สวัสดี" นูโอยูตอบขณะที่เขาก้มศีรษะและปฏิเสธที่จะพูดคำอื่นออกมา ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ที่สแควรูทสามบอกว่าเขาเป็นคนเงียบๆ จะเป็นเรื่องจริง

ในแง่ของบุคลิกภาพ นูโอยูไม่ได้เย็นชาเหมือนดอกไม้อ้างว้าง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะแบกภาระอันแสนหนักอึ้งไว้ในใจเขาอยู่ ดังนั้นแล้ว เขาจึงไม่อยากที่จะพูดอะไรออกมา

"มิตรภาพระดับโลก นักรบทั่วไป มีทักษะค่อนข้างมาก เขาเป็นแท๊งค์ที่สามารถพาผ่านดันเจี้ยนถ้ำโหยหวนได้ "สแควร์รูทสามกล่าวขณะที่เขาชี้ไปที่นักรบชายที่ดูเตี้ยๆ

ไม่ใช่ว่าคนๆนี้ตัวเตี้ย แต่เพราะมันเป็นเผ่าพันธุ์ที่เขาเลือก มันคงเป็นเรื่องยาก สำหรับคนแคระที่จะตัวสูงกว่าไนท์เอลฟ์ได้

"แค่เรียกฉันว่า ระดับโลก ก็พอ ฉันปากเสียเล็กน้อย ถ้าฉันเผลอไปขัดใจใครโดยไม่ได้ตั้งใจ ฉันก็ขอโทษก่อนด้วย"นักรบพูดด้วยเสียงในลำคอของตนเอง

"ไม่ต้องกังวลหรอก ถ้ามีอะไร ก็พูดออกมาได้เลย เราทุกคนเป็นเหมือนกับพี่น้องกัน "

ลูหลี่นั้นไม่ชอบคนที่กลับกลอกนัก มิฉะนั้นแล้ว เขาคงจะไม่สามารถทนกับพเนจรได้เหมือนกัน

"ดริฟไฟกลางคืน นักบวช ชื่อเล่นของเขาคือ ฮีลเลอร์ใหญ่" อาเซอร์ซีบรีสหัวเราะและพูดขณะที่รัดตัวของเขาเข้ามา เขาค่อยๆจิ้มไปที่หน้าอกของนักบวชชายคนนี้ ซึ่งเขาเป็นผู้เล่นเผ่าพันธุ์มนุษย์ ดูเหมือนว่าคนคนนี้จะเข้าได้ง่าย มิฉะนั้นแล้ว อาเซอร์ซีบรีสคงจะไม่ห่วงใยเช่นนี้ เขาดูเหมือนจะเป็นคนโง่เล็กน้อย แต่เขาเข้าใจระบบของสังคมดี

ใครที่จะต้องเล่นตลกด้วย ใครที่จะต้องจริงจังด้วย สิ่งเหล่านี้เป็นทักษะทางสังคมขั้นพื้นฐาน

ดริฟไฟกลางคืนเป็นคนที่ชอบหัวเราะมากเลยทีเดียว ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนที่มีบุคลิกที่ดี

"ฉันคือ เขี้ยวหมาป่า ลูหลี่ นายเป็นไอดอลของฉัน "

ก่อนที่สแควรูทสามจะมีโอกาสแนะนำตัวโจร เขาก็ได้ฉวยโอกาสและจับมือของลูหลี่

การแสดงออกของเขาทั้งทางใบหน้าและทางกายต่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความหลงใหลราวกับความบ้าคลั่ง ดั่งเช่นคนวิปริตที่ได้เห็นสาวสวย ลูหลี่รู้สึกกลัวเล็กน้อย จนอยากจะดึงมือกลับ แต่เขี้ยวหมาป่ากับยึดมือเขาแน่น นั้นทำให้ เขาได้แต่ปล่อยให้เขี้ยวหมาป่าจับมือของเขาขณะที่พูดคำไม่กี่คำออกมา เขี้ยวหมาป่าที่ได้สัมผัสมือนั้น แทบอยากจะร้องไห้ออกมาเลยทีเดียว

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นแฟนตัวยงของเขาจริงๆ

ฐานแฟนคลับของลูหลี่ค่อนข้างซับซ้อน แต่ส่วนมากแล้วจะเป็นโจร

หนังสือที่มีชีวิตอยู่ นี่ราวกับเป็นตำแหน่งความสามารถที่ลูหลี่ได้แย่งมาจากทุกคน