บทที่ 44 สูตรยาใหม่—โอสถฟื้นปราณ!
บทที่ 44 สูตรยาใหม่—โอสถฟื้นปราณ!
บทที่ 44 สูตรยาใหม่—โอสถฟื้นปราณ!
"ในที่สุดข้าก็บรรลุสูตรยาใหม่เสียที!" หลินอี้พึมพำ
เมื่ออาชีพนักหลอมโอสถบรรลุถึงระดับเชี่ยวชาญ เขาจะได้รับคุณสมบัติพิเศษ
[ขาว : ในการปรุงโอสถ มีโอกาสบรรลุสูตรยาและวิธีปรุงโอสถพิเศษในระดับเดียวกัน]
นับจากคราวที่บรรลุโอสถชำระธุลี กาลเวลาก็ล่วงเลยมาเกือบสามเดือนแล้ว
หลินอี้ปรุงโอสถไปมิน้อย โอกาสในการบรรลุสูตรยานั้นยากเย็นกว่าการเกิดลายโอสถเสียอีก
เขาเริ่มพิเคราะห์สูตรยาใหม่นี้
[โอสถฟื้นปราณ: ฟื้นฟูพลังปราณจำนวนหนึ่งในทันที]
[วัตถุดิบ: หญ้าชิงหลิงสองต้น หญ้ากลั่นน้ำค้างหนึ่งต้น]
"วัตถุดิบเหล่านี้ข้ามีพร้อมสรรพ"
"ทว่าข้าสังเกตเห็นว่า โอสถชำระธุลีสามารถเกิดลายโอสถได้ตั้งแต่ระดับเริ่มต้น"
"ส่วนโอสถอื่นต้องรอจนถึงระดับเชี่ยวชาญจึงจักเกิดลาย... โอสถฟื้นปราณนี้เป็นยาพิเศษเยี่ยงเดียวกับชำระธุลี มันจักเกิดลายได้ตั้งแต่ระดับเริ่มต้นหรือไม่?"
"ต้องลองดู!"
เขาเริ่มปรุงโอสถรวบรวมปราณเพื่อ 'ปูทาง' ไปก่อนสามสิบกว่าเม็ด
เมื่อถึงจังหวะที่คาดว่าลายโอสถจักปรากฏ เขาจึงเริ่มปรุงโอสถฟื้นปราณ
ลงมืออย่างแม่นยำ!
โอสถสีเขียวขจีสี่เม็ดที่แผ่กลิ่นอายปราณบริสุทธิ์ปรากฏขึ้นในมือ
เม็ดหนึ่งมีลวดลายลึกลับซับซ้อนปรากฏอยู่บนผิว
มันคือ... โอสถฟื้นปราณมีลาย!
"เป็นดั่งที่คาด! โอสถพิเศษที่บรรลุมานั้นหาได้สามัญไม่!"
[โอสถฟื้นปราณ (มีลาย) : ฟื้นฟูพลังปราณจำนวนหนึ่งในทันที] .
[ขาว : ฟื้นฟูพลังจิตสัมผัสที่สูญเสียไปจำนวนหนึ่ง]
"ฟื้นฟูจิตสัมผัสได้งั้นหรือ? ในยามวิกฤต นี่คือโอสถช่วยชีวิตชั้นเลิศชัดๆ!"
หลินอี้อุทานด้วยความยินดี
ยาฟื้นปราณนั้นหาได้ทั่วไปในร้านสกุลซู ทว่ายาที่ฟื้นฟูจิตสัมผัสได้นั้น... เขาแทบมิเคยได้ยินชื่อ!
ความสำคัญของจิตสัมผัสในระดับกลั่นปราณอาจมิทะลุปรุโปร่งนัก ทว่าหากบรรลุสร้างรากฐาน จิตสัมผัสคือหัวใจในการควบคุมศาสตราวิเศษ
หากนักบวชสร้างรากฐานพลังปราณและจิตสัมผัสเหือดแห้ง แม้จักกินยาฟื้นปราณเข้าไป แต่หากไร้จิตสัมผัสควบคุมศาสตรา เขาก็มิได้ต่างจากคนธรรมดาหรือระดับกลั่นปราณเลย!
ทว่าหากฟื้นฟูจิตสัมผัสได้เพียงนิด เขาย่อมสามารถใช้ศาสตราวิเศษสังหารศัตรูระดับต่ำกว่าได้ในพริบตา!
"ข้าต้องปรุงโอสถฟื้นปราณมีลายนี้เก็บไว้ให้มาก โอสถช่วยชีวิตย่อมมิคำว่ามากเกินไป!"
เขาเก็บยาเข้าถุงแล้วลองกินโอสถฟื้นปราณเม็ดธรรมดาดูเพื่อทดสอบยา
โอสถละลายในปาก พริบตาเดียวพลังปราณในกายที่เหลือเพียงหนึ่งส่วน ก็พุ่งขึ้นเป็นสามส่วน!
เม็ดเดียวฟื้นคืนถึงสองส่วนในเวลาเพียงหนึ่งอึดใจ!
"อานุภาพช่างน่าตระหนกนัก!"
ยาทั่วไปอาจใช้เวลาถึงสิบกว่าอึดใจจึงจักฟื้นฟูได้เท่านี้ ในยามสู้ศึก หนึ่งอึดใจกับสิบอึดใจ ย่อมกำหนดความเป็นตายได้!
แถมวัตถุดิบยังราคาถูกยิ่งนัก เมื่อเทียบกับยาฟื้นพลังในร้านสกุลซู
"ข้าต้องผลิตยานี้ไว้ให้มาก นอกจากจักเอาไว้ใช้เองแล้ว ยังช่วยเพิ่มค่าความชำนาญได้อีก"
"ทว่าวัตถุดิบจำนวนมากเล่า... อ้อ! ร่วมมือกับสกุลซูเยี่ยงไรเล่า!"
...
ณ ห้องน้ำชาของซูหว่านรั่ว
นางมองหลินอี้ด้วยความประหลาดใจ "อาจารย์หลิน ลมอันใดหอบท่านมาถึงที่นี่..."
หลินอี้จิบน้ำชาแล้วกล่าวชื่นชมตามมารยาท ก่อนจักวางถ้วยลงแล้วหยิบโอสถเม็ดหนึ่งออกมา
"คุณหนูใหญ่ หลินมู่บังเอิญได้รับสูตรยาชนิดหนึ่งมา นามว่า 'โอสถฟื้นปราณ' ท่านลองพิเคราะห์ดูเถิด..."
ซูหว่านรั่วรับยาไปพินิจ "นี่คือยาฟื้นพลังปราณใช่หรือไม่?"
"คุณหนูสายตาคมกล้านัก ยาเม็ดนี้สามารถฟื้นฟูพลังปราณของข้าที่เป็นระดับกลั่นปราณขั้นปลายได้ถึงสองส่วนในพริบตา"
ซูหว่านรั่วได้ฟังก็รู้สึกเฉยๆ เพราะยาฟื้นพลังปราณสองส่วนนั้นมีดาษดื่นในร้านนาง
นางจึงนึกสงสัยว่า เหตุใดหลินอี้จึงต้องจริงจังถึงเพียงนี้
"อาจารย์หลิน... ข้าเขลานัก มิทราบว่ายานี้มีสิ่งใดพิเศษกว่ายาในร้านข้าหรือเจ้าคะ?"