บทที่ 10: ถึงเวลาตกปลาแล้ว!

บทที่ 10: ถึงเวลาตกปลาแล้ว!

ในฐานะคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในยุคที่ข้อมูลข่าวสารหลั่งไหล จี้เฉินผู้ซึ่งได้รับอิทธิพลจากสิ่งที่ได้เห็นและได้ยินมา ก็ได้เรียนรู้ความรู้แปลกๆ และหลากหลายมากมาย

อย่างเช่นเรื่องการตกปลา

การตกปลาก็ต้องมีช่วงเวลาที่เหมาะสมเหมือนกัน

โดยทั่วไปแล้ว การตกปลาจะเหมาะสมที่สุดในช่วงเช้าตรู่และช่วงบ่ายคล้อย เพราะในช่วงสองเวลานี้ อุณหภูมิของน้ำจะไม่สูงหรือต่ำจนเกินไป ทำให้ปลาออกหาอาหารได้อย่างสบายตัว

แต่บางช่วงเวลา อย่างตอนเที่ยงวัน ก็ไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่นัก

เพราะตอนนั้นแดดจะแรงจัด ทำให้อุณหภูมิของน้ำตื้นสูงเกินไป ปลาจึงมักจะหลบไปอยู่ในน้ำลึกหรือในรังเพื่อคลายร้อน แน่นอนว่าช่วงเวลานั้นจะตกปลาได้ยาก และมีโอกาสแห้วสูงมาก

เมื่อเห็นว่าช่วงเวลาทองสำหรับการตกปลาตอนบ่ายใกล้เข้ามาแล้ว จี้เฉินก็เอาเนื้อปลาหมึกบางส่วนมาทำเป็นเหยื่อ และเรียกพวกเมอร์ล็อคมาที่ชายหาด

เขามองหาจุดตกปลาที่เหมาะสม

ในที่สุด เขาก็เลือกบริเวณกลุ่มโขดหินใกล้กับเรือที่เกยตื้น

ความลึกของน้ำตรงนี้กำลังดี และมักจะมีปลาเล็กปลาน้อยโผล่มาแถวๆ โขดหิน ซึ่งจะดึงดูดปลาตัวใหญ่ให้เข้ามาหาได้อย่างง่ายดาย

ยิ่งไปกว่านั้น มันก็อยู่ไม่ไกลจากดินแดนด้วย

ช่างเป็นจุดตกปลาที่ยอดเยี่ยมอะไรอย่างนี้!

เขาหยิบคันเบ็ดออกมา เกี่ยวเหยื่อเข้ากับตัวเบ็ด แล้วเหวี่ยงสายเบ็ดออกไปสุดแรง

จากนั้น เขาก็เข้าสู่สภาวะสงบนิ่งราวกับปรมาจารย์ผู้ช่ำชอง รอคอยให้ปลามารฮุบเหยื่อ

สายลมทะเลพัดมาเอื่อยๆ

ขณะที่เขารอคอยอย่างใจเย็น โลกทั้งใบก็เงียบสงบลง และเขาดูเหมือนจะได้ยินเพียงเสียงคลื่นกระทบฝั่งเป็นจังหวะเท่านั้น

นี่เป็นการตกปลาครั้งแรกในโลกใบนี้ จี้เฉินจึงรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง

แต่ด้วยโบนัสจากคันเบ็ดและผลลัพธ์คูณสองจากพรสวรรค์ลอร์ดของเขา

ท้องทะเลก็ไม่ได้ปล่อยให้เขารอนานนัก

ทุ่นที่ลอยอยู่บนผิวน้ำจู่ๆ ก็จมลง และแรงดึงก็ส่งผ่านสายเบ็ดมาที่มือของเขา

"กินเบ็ดแล้ว! แถมยังตัวไม่เบาซะด้วย!"

สีหน้าของจี้เฉินสว่างวาบขึ้นมา เขารีบจับคันเบ็ดให้แน่นแล้วกระตุกขึ้นอย่างแรง

"ติ๊ง ~ ความเชี่ยวชาญของอาชีพรอง 'ชาวประมง' ของคุณเพิ่มขึ้น 1 หน่วย"

สิ่งที่ถูกดึงขึ้นมาจากน้ำพร้อมกับตัวเบ็ดคือขวดแก้วใบหนึ่ง

ตัวเบ็ดเกี่ยวติดอยู่กับจุกไม้ก๊อกที่ปากขวด และภายในขวดก็มีถุงผ้าตุงๆ ใบหนึ่งอยู่

"ติ๊ง ~ คุณได้รับเหรียญทองโอริ 22 เหรียญ"

เขาหยิบเหรียญหนึ่งขึ้นมาดูด้วยความอยากรู้

เหรียญนั้นเป็นสีทองอร่ามทั้งเหรียญ มีรูปศีรษะของผู้ชายสลักอยู่บนนั้น

อืมมม... หล่อสู้เขาไม่ได้แฮะ

ตอนที่เลื่อนดูกระทู้ในเว็บบอร์ดก่อนหน้านี้ ก็มีผู้เล่นบางคนพูดถึงระบบเงินตราของโลกนี้เหมือนกัน

สกุลเงินที่ใช้กันทั่วไปในโลกนี้มีอยู่สองสกุล: สกุลแรกคือ เหรียญทองโอริ ที่เขาถืออยู่นี้ ส่วนอีกสกุลคือ เหรียญเงินเคลส์

สกุลแรกมีมูลค่ามากกว่า โดยมีอัตราแลกเปลี่ยนอยู่ที่ 1:10

ในมุมมองหนึ่ง เงินตราก็ถือเป็นทรัพยากรอย่างหนึ่งเหมือนกัน สามารถใช้แลกเปลี่ยนกับคนพื้นเมืองเพื่อนำทรัพยากรอื่นๆ มาได้

การตกได้เหรียญทองแท้ๆ ตั้งแต่การเหวี่ยงเบ็ดครั้งแรก ทำให้จี้เฉินอารมณ์ดีสุดๆ

เขาคิดหลงตัวเองอยู่ในใจว่า "ดูเหมือนว่าทักษะการตกปลาของฉันก็ไม่เลวเหมือนกันนะเนี่ย"

เขาเก็บเหรียญทองใส่กระเป๋าอย่างสบายอารมณ์ แล้วเหวี่ยงเบ็ดลงไปอีกครั้ง

คราวนี้ ผ่านไปไม่ถึงยี่สิบวินาทีหลังจากการเหวี่ยงเบ็ด ตัวเบ็ดก็ถูกดึงอีกครั้งด้วยแรงบางอย่าง

เขาดึงขึ้นมาดู

ก็ยังคงเป็นขวดแก้วอยู่ แต่คราวนี้ข้างในมีม้วนกระดาษหนังบรรจุอยู่

"ติ๊ง ~ คุณได้รับสมบัติระดับ 2 ดาว: แผนที่ขุมทรัพย์ของเอ็ดเวิร์ด"

สมบัติระดับ 2 ดาวเหรอ?

แผนที่ขุมทรัพย์?

จิตใจของเขาเบิกบานขึ้นมาทันที และเขาก็เพ่งสายตาไปเพื่อตรวจสอบมัน

บนแผนที่กระดาษหนังกันน้ำ มีเกาะนิรนามแห่งหนึ่งถูกทำเครื่องหมายเอาไว้ พร้อมกับวงกลมสีแดงที่ถูกวาดไว้ตรงกลางเกาะ

แม้ว่าตำแหน่งที่ระบุบนแผนที่นี้จะดูคลุมเครือมาก แต่จี้เฉินกลับมีความรู้สึกสังหรณ์ใจลึกๆ ว่าถ้าเขาอยากจะไปที่นั่น เขาก็จะหามันเจอได้อย่างแน่นอน

ความรู้สึกนี้มันแปลกประหลาดมาก แต่เขากลับมั่นใจในมันสุดๆ

แผนที่ขุมทรัพย์นี้คงต้องเก็บไว้ใช้ในอนาคต ตอนนี้เขายังไม่มีแม้แต่เรือดีๆ สักลำ แล้วเขาจะข้ามทะเลอันกว้างใหญ่ไปตามหาสมบัติได้ยังไงล่ะ?

ถึงอย่างนั้น นี่ก็ถือเป็นผลตอบแทนที่ยอดเยี่ยมมาก

เขาหัวเราะเบาๆ ขณะที่เก็บมันลงไป และความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของเขา

"ถึงเงินกับแผนที่ขุมทรัพย์จะดีแค่ไหน แต่มันก็ใช้ได้ตอนที่ออกจากเกาะไปแล้วเท่านั้นแหละ"

"ไม่รู้ว่าจะตกอะไรที่เอามาใช้งานได้เลยตอนนี้บ้างมั้ยนะ?"

สายลมทะเลอ่อนๆ พัดมาจากส่วนลึกของมหาสมุทรอย่างแผ่วเบา

เขาอดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง ซึมซับสัมผัสอันอ่อนโยนของสายลม

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเหวี่ยงเบ็ดออกไปอีกครั้ง

คราวนี้ใช้เวลานานกว่าสองครั้งแรกอยู่หน่อยนึง ผ่านไปตั้งห้านาทีกว่าตัวเบ็ดจะถูกกระตุก

"ติ๊ง ~ คุณได้รับเศษเสื้อผ้าที่ไม่รู้จัก"

จี้เฉินมองไปที่กางเกงในลูกไม้สีชมพูทรงสามเหลี่ยมที่ห้อยต่องแต่งอยู่บนตาเบ็ด ใบหน้าของเขาก็มืดทะมึนลง

ใครหน้าไหนมันไร้จิตสำนึกทิ้งขยะลงมหาสมุทรวะเนี่ย!

ไม่รู้หรือไงว่าการรักษามหาสมุทรเป็นหน้าที่ของทุกคนน่ะ!

แต่ว่า... ดีไซน์ของกางเกงในตัวนี้มันช่างนำแฟชั่นซะเหลือเกิน หรือว่าคนพื้นเมืองในโลกนี้ก็แอบแซ่บเหมือนกันนะ?

เขาปลดกางเกงในตัวนั้นออกด้วยความรังเกียจแล้วโยนทิ้งไป

เมื่อเห็นดังนั้น เมอร์ล็อคที่กำลังนอนเล่นอยู่บนชายหาดอย่างสบายอารมณ์ก็พลันมีแววตาปลาตายที่เป็นประกายขึ้นมาทันที

ตู้ม ~

เขาดึงคันเบ็ดขึ้นมาอีกครั้ง และเมื่อเห็นสิ่งที่ติดอยู่ตรงตาเบ็ด รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาทันที

ในที่สุดคราวนี้เขาก็ตกของที่มีประโยชน์ขึ้นมาได้สักที

แบบแปลน!

ในลอร์ดออฟกลอรี่ จะมีจุดทรัพยากรบางแห่งในป่าเขาที่สามารถเก็บเกี่ยวทรัพยากรได้อย่างสม่ำเสมอ

ตามระดับของทรัพยากร จะแบ่งออกเป็นจุดทรัพยากรระดับ 1 ถึง 5 และตามปริมาณสำรอง จะแบ่งออกเป็นขนาด จิ๋ว เล็ก กลาง ใหญ่ และยักษ์

ตัวอย่างเช่น เหมืองเหล็กดิบที่ผลิตเหล็กดิบ และ เหมืองดินเหนียวที่ผลิตดินเหนียวธรรมดา จัดเป็นจุดทรัพยากรระดับ 1 ซึ่งจะผลิตทรัพยากรระดับ 1 อย่างเหล็กดิบและดินเหนียว

และจุดทรัพยากรระดับสูงกว่า อย่างเช่น เหมืองทองแดงที่ผลิตแร่ทองแดงระดับ 2 และ เหมืองคริสตัลที่ผลิตคริสตัลระดับ 3 เป็นต้น

ถ้าเขาสามารถค้นพบจุดทรัพยากรได้สักสองสามแห่งและผลิตทรัพยากรได้อย่างสม่ำเสมอ ทั้งการก่อสร้างดินแดนและการอัปเกรดสายวิจัยเทคโนโลยีกองทหารก็จะง่ายขึ้นเป็นกองเลย

เยี่ยมไปเลย! วันนี้ดวง "ตกปลา" ของฉันดีสุดๆ ไปเลย!

ต้องฉวยโอกาสตอนที่ดวงกำลังขึ้น ลองตกดูอีกสักหลายๆ รอบ!

ตลอดทั้งบ่าย จี้เฉินนั่งอยู่บนโขดหิน เหวี่ยงเบ็ดและสาวรอกขึ้นมาครั้งแล้วครั้งเล่า และก็ได้ผลตอบแทนกลับมาอย่างเป็นกอบเป็นกำ

จนกระทั่งดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลง พระอาทิตย์สีส้มจมลงไปในขอบฟ้าแล้วครึ่งดวง เขาถึงได้วางคันเบ็ดลงอย่างเสียดาย

เขาเริ่มตรวจนับของที่ได้มาในวันนี้

นอกจากเหรียญทอง แผนที่ขุมทรัพย์ และแบบแปลนที่เขาตกได้ก่อนหน้านี้แล้ว

หลังจากนั้น เขาก็ตกได้เหรียญทองโอริ 12 เหรียญ เหรียญเงินเคลส์ 35 เหรียญ กระดูกธรรมดาที่สงสัยว่าจะเป็นกระดูกคน ซากศพเน่าเปื่อยของงูทะเล ถุงทรัพยากร และขวดของเหลวใสไม่มีสี

เขาโยนกระดูกและซากศพทิ้งไปอย่างไม่แยแส ก่อนจะหยิบถุงทรัพยากรขึ้นมาดู

เขาเปิดถุงทรัพยากรอย่างสบายอารมณ์ และได้รับทรัพยากรทั้งหมดรวม 1,000 หน่วย

เรื่องนี้ไม่ต้องพูดถึงเลย ทรัพยากรน่ะมีเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอหรอก

ต่อไปก็คือขวดของเหลวใสไม่มีสี

ตอนแรก เขาคิดว่ามันก็แค่ของเหลวธรรมดา แต่พอเห็นคุณสมบัติของมัน เขาก็ถึงกับช็อกไปเลย

เทพแห่งความรัก!?

อะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับเทพเจ้าล้วนเป็นของที่ไม่ธรรมดาทั้งนั้น นี่คือกฎเหล็กของลอร์ดออฟกลอรี่เลยล่ะ

และโพชั่นขวดนี้สามารถบังคับเพิ่มค่าความประทับใจของสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาให้เต็ม 100 หน่วยได้ ผลลัพธ์ที่เผด็จการแบบนี้มันสุดยอดเกินบรรยายจริงๆ

ถ้ามีลูกมังกรโผล่มา เขาไม่สามารถใช้เจ้านี่ทำให้มันเชื่องได้เลยเหรอเนี่ย?

นี่มันกำไรมหาศาลชัดๆ!

ดูเหมือนว่าผลลัพธ์ของพรสวรรค์ลอร์ดอย่าง ลูกรักแห่งท้องทะเล จะทรงพลังกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก

ถึงขนาดตกของที่เกี่ยวข้องกับเทพเจ้าขึ้นมาได้เลย!

จี้เฉินเดาะลิ้นด้วยความทึ่งแล้วเก็บมันใส่กระเป๋า

เมื่อเห็นว่าเริ่มค่ำแล้ว เขาก็เก็บคันเบ็ดและเตรียมตัวจะกลับ

แต่แล้วจู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง

เดี๋ยวนะ ฉันมาตกปลาไม่ใช่เหรอ?

เขาตกของจิปาถะขึ้นมาได้ตั้งเยอะแยะ แต่ทำไมถึงตกปลาไม่ได้เลยสักตัวล่ะ?

แบบนี้มันเรียกว่าแห้วหรือเปล่าเนี่ย?