บทที่ 14 ค้นพบฐานที่มั่น

บทที่ 14 ค้นพบฐานที่มั่น

ถนนเหวินซาน

ฉู่โจว หลิ่วเชียนเชียน โจวทง และจินเจิ้นหนาน ทั้งสี่คนกำลังเดินอยู่ในตรอกเล็ก ๆ ที่แสงไฟสลัว สายตากวาดมองรอบด้านอย่างระมัดระวัง

หลังจากแยกกันปฏิบัติการ พวกเขาถูกจัดให้มาค้นหานักยุทธ์เสื่อมทรามในบริเวณนี้

ย่านนี้เต็มไปด้วยอาคารเก่าแออัด เป็นย่านคนจนแบบคลาสสิก สภาพสุขอนามัยย่ำแย่ ถนนชำรุดทรุดโทรม

“ที่แบบนี้ที่พวกคนจนอยู่ ถ้าไม่ใช่มาปฏิบัติภารกิจ ฉันไม่มีทางมาเด็ดขาด”

จินเจิ้นหนานกระโดดข้ามแอ่งน้ำสกปรกบนพื้น สีหน้าแสดงความรังเกียจ

โจวทงก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เขาเกิดและเติบโตในเขตชนชั้นนำที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย สิ่งที่เห็นเป็นประจำคือ ตึกระฟ้า บ้านเดี่ยวหรือทาวน์เฮาส์ พิพิธภัณฑ์ ห้องสมุด หอศิลป์ และอาคารที่เปี่ยมด้วยบรรยากาศศิลปวัฒนธรรม ดังนั้น เขาจึงไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมของย่านคนจน

ฉู่โจวสีหน้าเรียบเฉย เขาเติบโตมาในย่านคนจนตั้งแต่เล็ก จึงชินแล้ว

“หลังจากแยกกันค้นหา พวกเราหามาหนึ่งชั่วโมงแล้ว ยังไม่พบร่องรอยนักยุทธ์เสื่อมทรามเลย” “ทางผู้กองเกาจวิ้นก็ยังไม่มีข่าว”

“ภารกิจครั้งนี้จะล้มเหลวหรือเปล่า?”

หลิ่วเชียนเชียนกล่าว

ฉู่โจว โจวทง และจินเจิ้นหนานต่างขมวดคิ้ว ถ้าภารกิจล้มเหลวแบบนี้ พวกเขาก็ไม่มีโอกาสแสดงฝีมือ และไม่ได้รับการฝึกฝนใด ๆ

ทันใดนั้น— เพล้ง!

เสียงกระจกตกแตกดังมาจากพื้นไม่ไกล

ทั้งสี่รีบพุ่งไปทันที ตรงหน้าคือเศษกระจกกองหนึ่ง

“ตกมาจากตึกอันตรายข้าง ๆ นั่น”

หลิ่วเชียนเชียนเงยหน้ามองตึกสูงด้านข้าง

ทุกคนมองตาม ในฐานะศิษย์ฝึกยุทธ์ขั้นสูง สายตาของพวกเขาเหนือกว่าคนธรรมดามาก มองเห็นในความมืดได้

พวกเขาสังเกตเห็นว่าตึกนี้ ผนังหลายจุดบุบลึก มีรอยแตกร้าวราวใยแมงมุม และบางจุดเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ บนผนังยังมีรอยกรงเล็บสัตว์ขนาดมหึมาฝังลึก

“ฉันเพิ่งเช็กข้อมูลย่านนี้มา”

 “ตึกนี้ชื่ออาคารเฟิงเม่า ปีที่แล้ว มีอินทรีกรงเล็บเหล็กที่บาดเจ็บตัวหนึ่งบุกลงมาโจมตีที่นี่ ตอนนั้นมีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บกว่าสิบคน สร้างความฮือฮาไม่น้อย”

 “ต่อมาแม้อินทรีกรงเล็บเหล็กจะถูกนักยุทธ์สังหาร แต่อาคารเฟิงเม่าก็เสียหายหนัก กลายเป็นตึกอันตราย ผู้อยู่อาศัยย้ายออกหมดแล้ว”

หลิ่วเชียนเชียนพูดพลางหยิบมือถือขึ้นมากดเปิดโหมดฉายภาพโฮโลแกรม 3 มิติ ลำแสงเลเซอร์พุ่งออกจากรูเล็ก ๆ บนมือถือ ภาพสามมิติลอยขึ้นกลางอากาศ

ในภาพคืออาคารเฟิงเม่าตรงหน้า มีนกยักษ์ยาวกว่าสิบเมตร ราวกับเครื่องบินรบขนาดเล็ก ขนทั้งตัวสะท้อนแสงโลหะ และมีกรงเล็บขนาดมหึมาราวเหล็กหล่อ กำลังโจมตีอาคารอย่างบ้าคลั่ง

ทุกครั้งที่ตะปบ ผนังจะเกิดรูขนาดใหญ่ ทั้งคอนกรีตและเหล็กเส้นถูกฉีกขาด จะงอยปากจิกหนึ่งครั้ง ผนังยุบตัวเป็นบริเวณกว้าง รอยร้าวใยแมงมุมแผ่กระจาย

ผู้คนทั้งตึกแตกตื่นหนีตาย หลายคนถูกปีกกวาดจนขาดสองท่อน ท้ายที่สุด มีเท้าข้างหนึ่งตกลงมาจากฟ้า เตะระเบิดหัวอินทรีกรงเล็บเหล็กในคราวเดียว

วิดีโอจบลง

“สัตว์ประหลาดคือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์จริง ๆ อินทรีกรงเล็บเหล็กระดับชนชั้นยอดยังมีพลังทำลายล้างได้ขนาดนี้ แล้วพวกจักรพรรดิอสูรที่ยืนบนจุดสูงสุดจะน่ากลัวแค่ไหน?”

จินเจิ้นหนานกล่าวอย่างสั่นสะท้าน

“สัตว์ประหลาดแข็งแกร่งก็จริง แต่มนุษย์ก็ไม่อ่อนแอ ในหมู่สัตว์ร้ายมีจักรพรรดิอสูร มนุษย์ก็มีเทพสงครามที่เทียบชั้นได้ ไม่ต้องวิตกเกินเหตุ”

โจวทงพูดเรียบ ๆ เขาเคยดูวิดีโอแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน

“พี่โจวรอบรู้จริงๆ ผมมองแคบไปแล้ว”

จินเจิ้นหนานรีบประจบ

ฉู่โจวไม่พูดอะไร เขาเคยดูข่าวนี้ตั้งแต่ปีก่อนแล้ว ดูอีกครั้ง เขายิ่งตระหนักถึงความแข็งแกร่งของสัตว์ประหลาด และยิ่งใฝ่ฝันอยากเป็นนักยุทธ์

ตอนท้ายวิดีโอ นักยุทธ์คนนั้นไม่ใช่เตะครั้งเดียวก็จบหรือ?

“ตอนนี้อาคารเฟิงเม่าไม่มีคนอยู่แล้ว กระจกหล่นลงมา น่าจะเพราะลมพัดจนหลุด”

หลิ่วเชียนเชียนกล่าว

ตึกเสียหายหนัก กระจกหล่นเพราะลม เป็นเรื่องปกติ

โจวทงกับจินเจิ้นหนานเผยสีหน้าผิดหวัง ไม่มีนักยุทธ์เสื่อมทราม แล้วจะแสดงฝีมืออย่างไร?

ทันใดนั้น โจวทงกลอกตาแล้วมองฉู่โจว

“ฉู่โจว นายขึ้นไปดูหน่อยสิ”

“โจวทง ที่นี่ก็ยังไม่พบอะไร ไม่ต้องให้ฉู่โจวเสียแรงเปล่าหรอก” หลิ่วเชียนเชียนขมวดคิ้ว

“ใครบอกว่าไม่มีอะไร? กระจกที่ตกลงมานี่ไง ใครจะรู้ว่าไม่ได้มีคนโยนลงมา? ในฐานะหัวหน้าทีม ผมสั่งให้เขาขึ้นไปตรวจสอบ นี่คือความรอบคอบและรับผิดชอบ”

จินเจิ้นหนานพูดอย่างมีนัย แววตาล้อเลียนมองฉู่โจว

“ฉู่โจว คำสั่งของหัวหน้าทีม นายคงไม่ขัดหรอกนะ?”

โจวทงจ้องตาฉู่โจวอย่างสงบนิ่ง

หลิ่วเชียนเชียนเห็นชัดว่าทั้งสองจงใจกลั่นแกล้งฉู่โจว เธอโกรธมาก กำลังจะพูดว่าถ้าจะขึ้นก็ขึ้นพร้อมกัน—

แต่ฉู่โจวพูดก่อน

“ก็ดี ผมเองก็อยากสัมผัสสถานที่ที่อินทรีกรงเล็บเหล็กทำลายไว้ เพื่อรับรู้พลังทำลายของสัตว์ประหลาดระดับชนชั้นยอดด้วยตัวเอง”

เขามองโจวทงและจินเจิ้นหนานอย่างเรียบเฉย จากนั้นร่างก็พุ่งออกไปดุจเสือชีตาห์

เขาเหยียบพื้นอย่างแรง ตัวลอยขึ้นหลายเมตร มือคว้าขอบหน้าต่าง ออกแรงดึง ร่างพุ่งสูงขึ้นต่อ เขาใช้ขอบหน้าต่าง ระเบียง และส่วนยื่นต่าง ๆ เป็นจุดยึด เกาะ เหยียบ และส่งแรง ราวกับสไปเดอร์แมน ไต่สูงขึ้นเรื่อย ๆ

ไม่นาน เขามาถึงรูโหว่ขนาดใหญ่ที่อินทรีกรงเล็บเหล็กตะปบไว้ เขาสังเกตอย่างละเอียด พบเศษอิฐที่กลายเป็นผง และเหล็กเส้นหักจำนวนมาก

“พลังทำลายของอินทรีกรงเล็บเหล็กน่ากลัวจริง ๆ ถ้าโดนคน คงกลายเป็นเนื้อบดทันที…”

ฉู่โจวพึมพำ แล้วไต่ขึ้นต่อ

ระหว่างทาง เขาเห็นรอยกรงเล็บและรอยจะงอยปากอีกมากมาย ทุกรอยล้วนแสดงถึงพลังอันน่าสะพรึง

ทันใดนั้น เขาหยุดชะงัก แนบตัวกับผนัง ศีรษะเอียงเล็กน้อย มองเข้าไปด้านในอาคาร

เขาเห็นแสงสลัวลอดออกมาจากห้องโถงแห่งหนึ่งที่ปิดด้วยผ้าดำทึบ แสงนั้นอ่อนมาก ถ้าไม่อยู่ใกล้จะมองไม่เห็นเลย

ฉู่โจวกลั้นหายใจ มองผ่านช่องผ้า เขาเห็นเงาคนหลายคนสีหน้าดุร้าย และศพหนึ่งที่เต็มไปด้วยเศษกระจก เลือดท่วมร่าง

ดวงตาเขาหดเล็กลง เขารู้ทันทีว่านี่อาจเป็นฐานที่มั่นของนักยุทธ์เสื่อมทรามที่พวกเขาตามหา

เขาตั้งใจฟัง พยายามเก็บข้อมูลเพิ่ม แต่คนด้านในพูดเสียงเบา อีกทั้งมีผ้าทึบกั้น เสียงที่เล็ดลอดออกมาจึงแผ่วและไม่ชัด เขาได้ยินเพียงคำว่า “ตำรวจ” “แผนการ” “ระวัง” อย่างเลือนราง

“ใช่พวกมันแน่”

ฉู่โจวคิดในใจ ก่อนค่อย ๆ ปล่อยมือจากขอบหน้าต่าง ร่างของเขาร่อนลงอย่างคล่องแคล่วดุจลิง ว่องไวไร้เสียง

(จบบท)