บทที่ 10 ฝ่ามือคมมีดโค้งระดับเจตจำนง!

บทที่ 10 ฝ่ามือคมมีดโค้งระดับเจตจำนง!

“พี่… พี่ไปขายตัวมาเหรอ?”

ฉู่หยู่จ้องฉู่โจวด้วยดวงตากลมโตอย่างสงสัย

“ขายตัวอะไร?” ฉู่โจวงุนงง

“ไม่ต้องปิดบัง หนูเข้าใจ!” ฉู่หยู่ทำสีหน้ารู้ทัน “ในเน็ตเขาพูดกันเยอะ—วัยเยาว์ไม่รู้ว่าข้าวฟรีหอมหวาน เผลอทำวัยหนุ่มสาวเสียเปล่า” “ดูท่าพี่จะโตเป็นผู้ใหญ่กว่าคนวัยเดียวกัน เข้าใจสัจธรรมชีวิตตั้งแต่เนิ่นๆ แล้วสินะ!”

เธอยื่นมือเล็กๆ ไปตบไหล่เขา “พี่ไม่ต้องห่วง น้องสาวคนนี้เข้าใจและสนับสนุน!”

พ่อฉู่ตงไหลยังเสริมอีกดอกอย่างเงียบๆ “หาเงินด้วยความสามารถตัวเอง ก็ไม่ได้ผิดอะไร”

ฉู่โจวได้สติกลับมา ใบหน้าเต็มไปด้วยเส้นเลือด

“ไปเรียนรู้อะไรเพี้ยนๆ จากอินเทอร์เน็ตมาเนี่ย”

เขาพูดอย่างไม่สบอารมณ์ พร้อมขยี้หัวน้องสาวจนทรงผมยุ่งอีกครั้ง

“ฟังให้ดี วันนี้พี่ได้ลาภลอยก้อนหนึ่ง เงินที่เอาไปซื้อเนื้อหมูป่าเหล็กหนาม เป็นเงินของพี่เองทั้งหมด…”

เขาเล่าเรื่องตอนเดินลัดกลับบ้าน แล้วบังเอิญ “เก็บได้” หนึ่งแสนเหรียญสหพันธ์ เขาไม่ได้โกหก เพราะเขา “เก็บจากพื้น” จริงๆ

“อะไรนะ? พี่เก็บได้หนึ่งแสนเหรียญสหพันธ์? โชคบ้าบออะไรเนี่ย!”

ฉู่หยู่ตาค้าง

วินาทีต่อมา เธอยื่นมือมาตรงหน้าเขา

“เห็นก็ต้องแบ่ง! สุขคนเดียวไม่เท่าสุขร่วมกัน! พี่คงไม่ขี้เหนียวหรอกใช่ไหม?”

เธอยิ้มประจบ

“ขี้เหนียว? พี่เป็นคนแบบนั้นเหรอ?” ฉู่โจวไม่พอใจ เด็กน้อยนี่กล้าดูถูกศักดิ์ศรีเขา

เขาก้มมองแขนตัวเอง “กัดฟัน” ถอนขนออกมาหนึ่งเส้น วางลงบนฝ่ามือน้อง แล้วช่วยพับนิ้วเธอปิด

“ขนสดๆ หนึ่งเส้น เอาไป!”

ฉู่หยู่จ้องมือที่ถูกจับปิดไว้ สีหน้าพังทลาย

“พี่เป็นไอ้ขี้เหนียวตัวจริง!”

เสียงกรีดร้องดังก้องบ้าน

พ่อฉู่ตงไหลมุมปากกระตุกเล็กน้อย

สุดท้าย ฉู่โจวยอมควักเงิน 500 เป็น “ค่าปลอบใจ” ถึงทำให้ฉู่หยู่สงบลงได้

“เสี่ยวอวี่ อย่าบ่นว่าให้น้อย… เงินก้อนนี้พี่ต้องใช้ทำเรื่องสำคัญ การทดสอบคัดเลือกอัจฉริยะกำลังจะเริ่ม พี่ต้องซื้อทรัพยากรฝึกฝนเพิ่มความแข็งแกร่ง” “ถ้าพี่ได้อันดับสามแรก จะได้ยาพันธุกรรม” “ถ้ามียาพันธุกรรม พี่ก็จะลองเปิดพันธนาการยีน กลายเป็นนักยุทธ์ตัวจริง!” “พอพี่เป็นนักยุทธ์แล้ว หาเงินจะง่ายมาก ตอนนั้นให้เธอ 5 ล้านเป็นเงินค่าขนมก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่!”

ในครัว ฉู่โจวหั่นเนื้อหมูป่าเหล็กหนาม พลางพูดกับน้องสาวที่กำลังผัดอาหาร

ฉู่หยู่ชะงักมือทันที สีหน้าเป็นกังวล

“พี่จะเข้าร่วมการทดสอบอัจฉริยะของสิบโรงเรียนมัธยมเหรอ? มันอันตรายนะ ทุกปีมีคนตาย” “พี่ได้โควตารับตรงเข้า มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์ แล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมต้องเสี่ยงอีก?”

พ่อก็มองเขาเช่นกัน

“อืม ตัดสินใจแล้ว! ต่อให้ได้เข้า มหาวิทยาลัยวิถียุทธ์ ก็ต้องมีผลงานดีๆ ถึงจะได้ทรัพยากรมากขึ้น ไม่ต้องห่วง พี่มั่นใจเต็มร้อย จะไม่เกิดเรื่องแน่”

เขาไม่ได้บอกเรื่องที่โควตาเกือบถูกแย่ง ไม่จำเป็นต้องให้ครอบครัวกังวล

ฉู่หยู่เห็นแววตาแน่วแน่ของพี่ ก็ไม่พูดต่อ เธอรู้ดี นิสัยพี่ตัดสินใจแล้ว ต่อให้วัวเก้าตัวลากก็ไม่กลับใจ

ยิ่งกว่านั้น ในฐานะนักยุทธ์ สุดท้ายก็ต้องเผชิญอันตรายอยู่ดี เมื่อเทียบกับการออกไปสู้กับอสูรในแดนรกร้าง อันตรายจากการทดสอบยังถือว่าเล็กน้อย

เธอจึงได้แต่กำชับ “งั้นพี่ระวังตัวนะ พี่พูดเองนะ ว่าจะให้หนู 5 ล้านค่าขนม… ต้องกลับมาครบสามสิบสอง แล้วทำตามสัญญา”

พ่อจ้องเขาด้วยสายตาลึกซึ้ง ก่อนพูดเพียง “ดูแลตัวเอง”

ไม่นาน อาหารก็เสร็จ กลิ่นหอมชวนหิวของเนื้ออบอวลทั่วบ้าน นี่คือกลิ่นของเนื้อหมูป่าเหล็กหนาม

เปิดทีวี แล้วครอบครัวเริ่มทานอาหาร นี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งบ้านได้กินเนื้ออสูร เนื้อหมูป่าเหล็กหนามนุ่มลื่น มีรสหอมเฉพาะตัว ทำให้ทุกคนติดใจ

“พี่กินเยอะๆ!”

ฉู่หยู่คีบเนื้อใส่ชามพี่ กองสูงเป็นพีระมิดเล็กๆ รู้ว่าพี่จะไปทดสอบ เธออยากให้เขากินมากๆ

ฉู่โจวมองกองเนื้ออย่างจนปัญญา ได้แต่กินเต็มที่

ขณะนั้น ข่าวในทีวีกำลังออกอากาศ ผู้ประกาศหญิงกล่าวว่า

“วันนี้เวลา 17:35 ใกล้หมู่บ้านอี๋อัน ในตรอกเปลี่ยวแห่งหนึ่ง พบศพสามราย สภาพศพสยดสยอง เหลือเพียงเศษซาก ในที่เกิดเหตุมีดอกกุหลาบแดงปักอยู่หนึ่งดอก” “ตำรวจยืนยันว่า ผู้ก่อเหตุเป็นบุคคลอันตรายระดับสูงในกลุ่มนักยุทธ์เสื่อมทราม” “ช่วงนี้นักยุทธ์เสื่อมทรามก่อเหตุถี่ มีนักเรียนหายตัว 12 ราย และตอนนี้เกิดคดีฆาตกรรม ขอประชาชนระวังตัว หลีกเลี่ยงตรอกเปลี่ยว หากพบผู้ต้องสงสัยอย่าเข้าใกล้”

ภาพสถานที่เกิดเหตุที่เบลอปรากฏบนจอ

ฉู่โจวเลิกคิ้วเล็กน้อย ตำรวจระบุว่าเป็นฝีมือนักยุทธ์เสื่อมทราม แบบนี้ตรงกับที่เขาหวังไว้

แม้ตอนนั้นเขาจะอัดวิดีโอไว้ เป็นหลักฐานป้องกันตัวโดยชอบธรรม ในยุคนี้ หากถูกโจมตีด้วยอาวุธแล้วป้องกันตัวจนอีกฝ่ายตาย ถือว่าถูกกฎหมาย

เขาไม่ได้กลัวว่าจะถูกจับได้ แต่เรื่องน้อยดีกว่าเรื่องมาก ผลลัพธ์แบบนี้ ดีแล้ว

“เอ๊ะ… ตรอกนี้ไม่ใช่ทางลัดที่พี่ชอบเดินเหรอ?”

ฉู่หยู่ตกใจ “มีคดีฆาตกรรมด้วย แถมฝีมือนักยุทธ์เสื่อมทราม พี่อย่าเดินทางนั้นอีกนะ”

“อืม ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ ช่วงนี้จะไม่เดินแล้ว”

เขาตอบเรียบๆ

…

บ้านตระกูลจิน จินจิ่งเหมาดูข่าวจบ ก็ฟาดโต๊ะด้วยความโกรธ

“ที่แท้ถึงไม่ตอบกลับ เพราะโดนนักยุทธ์เสื่อมทรามฆ่า” “เสียเงินฟรีหนึ่งแสนเหรียญสหพันธ์!” “ฮึ ไอ้หมอนั่นโชคดีไป!”

แผนล้มเหลว เขาคงหาคนลงมืออีกไม่ได้ในช่วงนี้ เพราะนักยุทธ์เสื่อมทรามอาละวาดหนัก ตำรวจทั้งเมืองอยู่ในภาวะเตรียมพร้อมสูงสุด ทำตัวน่าสงสัยนิดเดียวก็อาจถูกเพ่งเล็ง

…

บ้านฉู่โจว หลังอาหารเย็น เขารอให้อาหารย่อย ก่อนเปิดแผงคุณสมบัติ

แต้มคุณสมบัติ: 0.7 (+0.45)

มื้อเดียว เพิ่มถึง 0.45! ตอนอยู่โรงเรียน กินอาหารพลังงานสูง เพิ่มแค่ 0.15 เนื้อหมูป่าเหล็กหนาม เพิ่มถึงสามเท่า

ฉู่โจวดีใจมาก

“ดูเหมือนช่วงนี้ไม่ต้องพักหอแล้ว กินที่บ้านทุกมื้อดีกว่า”

กฎโรงเรียนยืดหยุ่น นักเรียนเลือกอยู่หอหรือไม่ก็ได้ หลายคนอยู่หอเพราะอาหารพลังงานสูงราคาถูก แต่ตอนนี้เขากินเนื้ออสูรทุกมื้อ จะอยู่หอทำไม

สองวันหยุดผ่านไป เขาเลือกอยู่บ้าน กินสามมื้อที่บ้าน

เช้า 5:30 ตื่น 6 โมงถึงห้องฝึกยุทธ์ ฝึกกับครูหลี่เกอ

อีกสองวันผ่านไป วันอังคาร

ฉู่โจวนั่งขัดสมาธิในสวนเล็กที่เคยทดสอบฝ่ามือคมมีดโค้ง เปิดแผงคุณสมบัติ

ชื่อ: ฉู่โจว (ศิษย์ฝึกยุทธ์ขั้นสูง, สนามพลังชีวิต 3.6) แต้มคุณสมบัติ: 6.1 (+5.4) วิชาหายใจพื้นฐาน (ระดับ D): ชั้น 3 (ไม่สามารถเพิ่มได้) ฝ่ามือคมมีดโค้ง (ระดับ D): ชั้น 4 - สมบูรณ์แบบ (สามารถเพิ่มได้) ท่าเตะคมดาบ (ระดับ D): ชั้น 2 - เชี่ยวชาญ (สามารถเพิ่มได้)

“ในที่สุดก็อัปเกรดได้อีกครั้ง!” “เพิ่มระดับ ฝ่ามือคมมีดโค้ง!”

ทันใดนั้น แผงคุณสมบัติกะพริบพร่าเลือน ความทรงจำและรายละเอียดการฝึกจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสมอง

ครู่ต่อมา แผงกลับมาชัดเจน

ฝ่ามือคมมีดโค้ง (ระดับ D): ชั้น 5 - ระดับเจตจำนง (ไม่สามารถเพิ่มได้)

ใช้แต้ม 5 แต้ม ในที่สุด ฝ่ามือคมมีดโค้ง ก็เลื่อนสู่ระดับเจตจำนง

(จบบท)