จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 222

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 222: มหากาพย์ที่ร่วงหล่น

ที่ด้านล่างของตีนภูเขาโจรจำนวนมากของฝ่ายความมืดก็ได้เข้าร่วมการต่อสู้ นี่คือความพ่ายแพ้ของกองกำลังฝ่ายแสงสว่าง

ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อผู้เล่นธรรมดาๆเริ่มเข้าร่วมการต่อสู้ฉากนี้ มันก็วุ่นวายมากยิ่งขึ้น

เกมรุ่งอรุณนั้นไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับความสมดุลของเกม แต่ก็ไม่มีใครคนเดียวที่สามารถต่อสู้กับคนนับหมื่นได้

ในความสับสนวุ่นวายนั้นมีทักษะมากมายถูกใช้ไปทั่วสถานที่ แม้แต่ผู้เล่นระดับผู้เชี่ยวชาญที่มีระดับสูงยังถูกสังหาร กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ตอนนี้เทคนิคไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

"ในสถานการณ์ปัจจุบันผู้เชี่ยวชาญนั้นมีข้อเสียในขณะที่ผู้เล่นธรรมดามีความได้เปรียบมากกว่า เมื่อมันเป็นอย่างนั้นแล้ว อีกไม่นานด่านหน้าปีกเงินก็กลายเป็นซากปรักหักพัง "พาลาดินกล่าวขณะที่เดินผ่าน คนนี่ๆคือนินจาเต่า เขาเป็นผู้รับผิดชอบในการนำผู้เล่นธรรมดาเข้าสู่สนามรบ

"อย่าประมาท ผู้เล่นจากสมาคมธงสงครามสีเลือดจะไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ง่ายๆ ว่าแต่มีอะไรเกิดขึ้นบ้างที่ด่านหน้าเมอิสเนร่า? " ซอโรวเลสถาม

"สถานการณ์ของพวกเขาหายนะมาก มีผู้เล่นกว่าครึ่งล้านคนเสียชีวิต ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าพวกเขาสามารถเรียกกำลังเสริมได้อย่างต่อเนื่อง พวกเขาก็คงจะต้องพ่ายแพ้พวกธาตุน้ำนานแล้ว นอกจากนี้ถ้าเรายึดด่านหน้าปีกเงินมาได้ พวกสุนัขพันธมิตรก็จะจบ "นินจาเต่ากล่าวด้วยความสำราญใจ

ซอโรวเลสจ้องมองไปที่เขา "ไอ้งี่เง่า นายเห็นพวกเขาตาย แต่นายเห็นระดับของพวกเขาที่เพิ่มขึ้นมาบ้างไหม? "

โดยรวมแล้วผู้เล่นนับไม่ถ้วนเสียชีวิตที่ด่านหน้าเมอิสเนร่า แต่พวกเขาก็ยังได้รับ EXP เป็นจำนวนมาก คนที่เสียชีวิตสามารถฟาร์ม EXP ที่สูญเสียไปกลับมาได้อย่างง่ายดาย แต่ผู้ที่ยังรอดชีวิตอยู่สามารถเอา EXP ไปเป็นจำนวนมาก

นินจาเต่าไม่กล้าพูดอะไรอีก

แม้ว่าทุกคนกำลังเล่นเกมอยู่และไม่ต้องทำตามคำสั่งใคร แต่สมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศนั้นก็เป็นบริษัท ดังนั้นไม่มีใครสามารถต่อต้านซอโรวเลสและสิ่งที่พวกเขาจะต้องทำก็คือเชื่อฟังเท่านั้น

"แล้วเราควรทำอย่างไรกันต่อ?"

"เพียงแค่ทำสิ่งที่นายต้องทำก็พอ"

"นายไม่ได้บอกว่าพวกนั้นกำลังเพิ่มระดับงั้นเหรอ?"

"ฉันไม่สนใจว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ ตราบเท่าที่นายทำในสิ่งที่นายต้องทำ บริษัทเกมนั้นไม่ได้โง่เหมือนที่นายคิด ถ้าพวกเขาจะได้เพิ่มระดับแล้ว เร็วๆนี้เราซึ่งเป็นผู้เล่นฝ่ายเผ่าพันธุ์ก็คงจะได้รับอีเวนท์ที่คล้ายๆกัน "

"ใช่ ใช่นายพูดถูกเสมอ" นินจาเต่าติเตียนในใจของเขาก่อนที่จะมุ่งหน้ากลับไปที่แนวหน้า

ลูหลี่นั่งยองๆใกล้ๆ เขานั้นยังคงอยู่ที่นี้และก็เหมือนกับหินที่เคยมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ

หลังจากสังเกตเป็นระยะเวลาหนึ่ง เขาก็ตระหนักได้ว่าผู้เล่นจากทุกระดับจะรายงานให้เขาฟังเป็นครั้งคราว พวกเขาไม่ได้มีบางอย่างที่สำคัญในการรายงานด้วยเช่นกัน บางคนก็อยากจะแสดงใบหน้าให้ซอโรวเลสดูเท่านั้น อย่างไรก็ตามเขาก็ดูเหมือนจะไม่สนใจพฤติกรรมนี้

เขาคงมักจะมีชีวิตที่ทำตามใจตัวเองอยู่เสมอ ตื่นขึ้นมาด้วยความมึนเมาพร้อมกับผู้หญิงสวยๆบนเข่าของเขา อีกทั้งยังสามารถสั่งการผู้ใต้บังคับบัญชาการหลายๆคนได้

เขาต้องมีความสุขกับความรู้สึกนี้มากๆ

เมื่อเกมนี้มีสถานะที่เป็นตำนานแล้ว สมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศจะต้องใช้เวลาทุกวินาทีให้ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะว่ามันจะไม่สะดวกสบายเหมือนตอนนี้เลย

เพราะทั้งหมดนี้คือเกใและทุกคนมีจุดเริ่มต้นที่จุดเดียวกัน คุณจำเป็นต้องทำงานให้หนักขึ้นเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ มิฉะนั้นคุณก็จะตกอยู่เบื้องหลังคนอื่นๆ

ลูหลี่ได้เปิดหน้าต่างระดับแร๊งค์ขึ้นมาและมองหาสักสองสามนาทีเพื่อที่จะหาระดับของซอโรวเลส

ระดับ: 18!

เมื่อพิจารณาจากอันดับของตัวเองเขา เขาไม่เคยคิดเลยว่าซอโรวเลสจะอยู่ห่างจากเขามากถึงเพียงนั่น

ภายใต้การควบคุมสมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศ เขามีผู้เล่นมากกว่า 10 พันคนที่ต้องสั่งการ นอกจากนี้เขายังมีผู้เล่นอีก 10 หมื่นคนที่เป็นองค์กรขนาดเล็กที่รวบรวมกันอยู่ภายใต้อันธงเดียวกัน แต่หลังจากที่มีการอัปเดตระบบครั้งที่สาม การแข่งขันระหว่างสมาคมก็ต้องรุนแรงขึ้น ดังนั้นเขาอาจไม่มีเวลาในการฟาร์ม

ตอนนี้ลูหลี่มี LV 22 ความแตกต่างของพวกเขาจึงเป็น 4 ระดับ ด้วยความโชคดีเล็กน้อยนี้ ลูหลี่จะสามารถฆ่าเขาได้โดยการโจมตีไม่กี่ครั้ง

แต่ก่อนอื่นลูหลี่จำเป็นต้องหาทางเข้าไปใกล้เขา

ลูหลี่ได้กล้าคาดการณ์ไว้ว่าอาจมีโจรอย่างน้อย 50-60 คนในบริเวณโดยรอบ

ถ้าซอโรวเลสยืนนิ่งอยู่ ลูหลี่รู้ว่าเขาสามารถรีบไปฆ่าซอโรวเลสได้เพราะเขามีเหรียญตรา แต่ในตอนที่เขาพุ่งไปก็อาจจะชนกับโจรไม่กี่คนที่อยู่รอบๆตัวได้ซึ่งนั่นเป็นกับดักของเขา

นั้นก็เพราะว่านี้เป็นเกม มันจึงไม่มีความปลอดภัยด้านเทคโนโลยีระดับสูงที่มีอยู่ในชีวิตจริง

ผู้เล่นอีกคนหนึ่งเดินเข้ามา ดูเหมือนว่เขาจะรายงานข่าวดี ใบหน้าของซอโรวเลสจึงมีรอยยิ้ม เขาหันไปตบไหล่ของผู้เล่นคนนั้นก่อนที่จะปล่อยให้เขาไป

ผู้เล่นคนนั้นดูเหมือนจะปลื้มและตื่นเต้นมากตอนที่เขากำลังเดินออกไป

ลูหลี่จ้องไปที่ใบหน้าของผู้เล่นคนนั้นก่อนที่จะฉีกยิ้ม

ดวงตาแห่งคำโกหก

เผ่าพันธุ์:อันเดต อาชีพ:โจร ชื่อ:โจรว่างเปล่า

ณ จุดนี้ ดวงตาแห่งคำโกหกได้ถูกล่าวขวัญกันว่าสามารถเปลี่ยนเอกลักษณ์ของผู้เล่นได้ แต่มันไม่ได้บอกในค่าสถานะ นอกจากนี้คุณยังไม่สามารถใช้ชื่อที่ใช้แล้วเช่นนินจาเต่าหรือกริชสีเลือดได้

แต่อันเดตมันมีลักษณะที่แตกต่างกันด้วยงั้นเหรอ?

ลูหลี่ขยับขากรรไกรอย่างไม่สบายใจและพยายามที่จะทำให้แน่ใจว่าจะไม่ทำอะไรที่ผิดปกติ จากนั้นเขาก็เปิดเผยตัวเองในระยะไกลและเดินไปหาซอโรวเลส

เขารู้สึกว่ามีโจรหลายคนล้อมรอบตัวเขาขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้

ถ้าเขาทำอะไรผิดปกติเขาจะถูกโจมตีอย่างแน่นอน

"ฉันไม่เคยเห็นนายมาก่อนเลย" เป็นไปไม่ได้ที่ซอโรวเลสนั้นจะรู้จักทุกคน ไม่ว่าจะเป็นสมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศ สมาคมธงสงครามสีเลือดหรือสมาคมเล็กๆ พวกเขาจะต้องระมัดระวังในเรื่องของผู้เล่นที่แอบอ้างเป็นฝ่ายอื่นอยู่เสมอ

ลูหลี่หยุดเคลื่อนไหว การเคลื่อนที่ต่อไปจะหมายถึงความตาย จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงแหบๆที่วิญญาณมักใช้กัน "กองทหารเบญจมาศเบ่งบานฝากฉันมาทักทายนาย พี่ชายของกำลังฉันติดอยู่ในสนามรบและไม่สามารถออกมาได้ "

กองทหารเบญจมาศเป็นสมาคมขนาดกลาง แต่ตอนนี้มันเป็นเพียงแค่ขนาดกลางเพราะมันเป็นหนึ่งในสาขาลับที่สมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศได้สร้างขึ้นมา

เฉพาะผู้เล่นที่น่าเชื่อถือได้ของสมาคมเมืองหลวงแห่งเกียรติยศเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่มีโอกาสได้รู้เกี่ยวกับสมาคมนี้ ดังนั้นผู้เล่นธรรมดาจึงไม่มีใครพูดถึงมัน

ลูหลี่รู้เรื่องนี้เพราะผู้เล่นที่มีชื่อเรียกว่าขอบกลางคืนได้ฆ่าอาเซอร์ซีบรีสซ้ำๆไปมาพร้อมกับผู้เล่นคนอื่นๆ

แต่แน่นอนว่าเรื่องนั้นมันเกิดขึ้นในชีวิตที่แล้วของเขา

แม้ในตอนนี้พวกเขาก็มีความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกัน ขอบกลางคืนเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ลูหลี่ชื่นชม

เมื่อพวกเขาได้คุยกัน เรื่องลับๆของขอบกลางคืนและซอโรวเลสก็ได้หลุดออกมา ด้วยความที่ลูหลี่ให้ความสนใจกับเรื่องนี้ ซอโรวเลสนั้นก็ดูเหมือนจะมองเขาในแง่ดี

ผลนี้ดีกว่าที่ลูหลี่คาดไว้ ดูเหมือนว่าซอโรวเลสจะไม่ได้ถามเกี่ยวกับขอบกลางคืนมากนัก ดังนั้นเขาจึงโบกมือให้ลูหลี่เดินผ่านมา ลูหลี่เตรียมตัวที่จะซุ่มโจมตีอย่างช้าๆ

"พี่ชายของฉันได้พบอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งแล้วเขาก็อยากจะมอบมันให้กับนาย เขาบอกให้ฉันนำมันมาให้" ลูหลี่เอาของเปิดกระเป๋าและดึงเอาอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งออกมา เขาได้ฆ่าผู้เล่นไปเป็นจำนวนมาก ดังนั้นในตอนนี้เขาจึงมีอุปกรณ์มากมาย

"นายเป็นพี่น้องของเขางั้นเหรอ?" แม้ว่าความสงสัยของซอโรวจะหมดไปแล้ว แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามคำถามสักข้อ

"ไม่เขามีน้องสาวอยู่ในครอบครัวของเขาเท่านั้น ฉันเป็นแค่ลูกพี่ลูกน้องของเขา เขาเรียกฉันว่า โจรว่างเปล่า "ลูหลี่กล่าว เขาพบว่าตัวเขาเองกำลังเข้าใกล้กับซอโรวเลส ในขณะที่เขาพยายามมอบอุปกรณ์ให้

เรื่องซุบซิบของซอโรวนั้นก็เหมือนกับขอบกลางคืน ซึ่งนั้นก็คือเรื่องของน้องสาว แต่พวกเธอนั้นกลับเลือกฝ่ายแสงสว่าง ...

พวกเขาจะเข้าเป็นอะไรกันถ้าพวกเขามีเพศที่แตกต่างกัน? แอ้ก ขอโทษทีมันป็นเพราะลิ้นของฉัน ฉันหมายความว่าถ้าพวกเขาอยู่ฝ่ายที่แตกต่างกัน

ในระยะสั้นมันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าและเป็นสถานการณ์ที่ซับซ้อนมาก

"ฉันเข้าใจ ว่าแต่นายเห็นดารค์เนสบ้างไหม? เธอหนีออกจากบ้านจริงๆงั้นหรือ? " ซอโรวเลสในขณะนี้มีความไว้วางใจลูหลี่โดยสมบูรณ์ คนที่รู้ว่าขอบกลางคืนมีน้องสาวจะต้องเป็นเพื่อนหรือญาติในชีวิตจริงเท่านั้น

"เฮ้ ... " ลูหลี่หดมือและเปลี่ยนอุปกรณ์ในมือให้กลายเป็นกริชที่เปล่งประกายแสงสีขาว

แซะ!

แทงหลัง!

ซุ่มโจมตี!

ชาโดว์สไตรค์!

กรีดคอ!

เขานั้นไม่ได้ใช้เชปช็อตเลย แม้เป้าหมายของเขาเป็นหัวหน้าของสมาคมเมืองหลวงแห่งความรุ่งโรจน์ก็ตาม ลูหลี่นั้นก็ยังใช้สกิลไม่หมดก่อนที่เขาจะตายลง

ผู้เล่น LV 18 โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่สวมเกราะเบาจะอ่อนแอมากไม่ว่าจะเป็นหัวหน้าสมาคมหรืออะไรก็ตาม

ลูหลี่รีบหยิบอุปกรณ์ขึ้นมาและใช้ก้าววายุเพื่อหายตัวไปก่อนที่กลุ่มโจรเหล่านั้นจะเข้ามาใกล้