เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 201

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 201

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 201


กำลังโหลดไฟล์

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 201: อุปกรณ์ระดับเงินอันประณีต

เบื้องหลังทะเลสาบอีรี คือหุบเขาหมาป่าหอน แต่แม้ในชื่อหุบเขาจะมีชื่อของหมาป่า แต่ก็ไม่มีหมาป่าสักตัวเดียว ชื่อของหุบเขานั้นเกิดจาก ลมที่พัดไปรอบๆในป่าเฟลวู๊ด มันจึงทำให้เกิดเสียงที่เหมือนกับเสียงหอนของหมาป่า

เจ้าแห่งไฟแมกมาซ่านั้นนั่งอยู่ด้านบนของกองหินภายในหุบเขาหมาป่าหอน มันนั่งเหมือนนกกระทาสีแดงโง่ๆ

มันไม่ค่อยมีเนื้อเรื่องอะไรเกี่ยวกับมันมากนัก นอกจากจะบอกว่ามันเพิ่งจะอาศัยอยู่มาเป็นเวลานานมากแล้ว

ระบบนั้นได้ให้รายละเอียดของมอนสเตอร์ที่แสดงเรื่องราวชีวิตและความตายซ้ำๆไปมา ตอนนี้ผู้เล่นสองคนก็ได้ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของมัน

“┗ | 'O' | ┛ โฮกกก ~”เจ้าแห่งไฟได้ลุกขึ้นยืนและปล่อยเสียงคำรามออกมา

เนื่องจากลูหลี่อยู่ในปาร์ตี้กับผู้รับเควสที่เกี่ยวข้อง เขาจึงได้เห็นมอนสเตอร์ตัวนี้ แต่เขาไม่รู้สึกวิตกเลยเพราะเหตุนั้นเองมอนเตอร์ตัวนี้จึงดูเหมือนน่ากลัวและไม่แข็งแกร่งมากนัก

มอนสเตอร์หายากถูกจัดวางไว้ในหมวดพิเศษ มอนเตอร์ที่หายากบางตัวมีพลังเหมือนกับบอสหรือผู้กล้า ในขณะที่บางตัวก็อ่อนแอกว่ามอนเตอร์ปกติเสียอีก

แมกมาซ่านั้นอยู่ตรงกลางและแข็งแกร่งกว่ามอนเตอร์ระดับสูงสุด

ดาบเหล็กได้เรียกสัตว์เลี้ยงของเขาออกมาซึ่งนั้นก็คือปีศาจน่ากลัวที่พ่อมดสาย PVE ใช้มากที่สุด ลูหลี่คิดว่ามันคงจะดีกว่าถ้าเขาใช้สุนัขนรก นั้นก็เพราะว่ามอนเตอร์ธาตุไฟทุกชนิดเป็นสายตีใกล้และเป็นการโจมตีทางเวทย์ อย่างไรก็ตามด้วยสถานะทางการเงินของดาบเหล็กจึงอาจทำให้ไม่สามารถชื้อสัญญาสุนัขนรกมาได้

"นายเล่นเกมนี้เพราะต้องการเงินงั้นหรือ?" ลูหลี่ถามขณะโจมตี

การโจมตีของเขาสูงมากและค่าความโกรธส่วนใหญ่ของแมกมาซ่าก็ลงมาที่ตัวเขา จำนวนความเสียหายที่เขาได้รับมาจากบอสนั้นหากโดนดาบเหล็กคงจะส่งผลให้เกิดความเสียหายร้ายแรง แต่ลูหลี่ไม่สนใจเลย

"ฉันต้องการเงินเพื่อไปรักษาพ่อของฉัน เขาเข้าร่วมสงครามที่อินเดียตอนที่เขาอายุยังน้อย ... "ดาบเหล็กตอบกลับอย่างเงียบๆ

ลูหลี่รู้สึกประหลาดใจ โดยปกติทหารที่ได้รับบาดเจ็บในสนามรบจะได้รับเงินบำนาญ อย่างไรก็ตามสำหรับผู้ที่ต่อสู้ในสงครามอินเดียนั้นแตกต่างกัน สงครามใหญ่นั้นโหดร้ายมากและทหารหลายคนกลายเป็นอาชญากรสงครามโดยการสังหารพลเรือน

พ่อของดาบเหล็กอาจเป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับการลงโทษ แต่พวกเขาก็สูญเสียสถานะการเป็นทหารและผลประโยชน์ที่เกี่ยวข้อง

ก่อนหน้านี้ดาบเหล็กนั้นใกล้จะฆ่าบอสตัวนี้ได้ตลอดและเมื่อมีความช่วยเหลือจากลูหลี่ บอสตัวนี้ก็ได้ตายลงไปอย่างรวดเร็ว

มันดรอบอุปกรณ์ระดับเหล็กสองชิ้น วัสดุที่หายากและไอเท็มเควส

"ฉันแค่ต้องการไอเท็มเควส นายเอาทุกอย่างไปได้เลย แค่รางวัลของเควสนี้ก็ให้ผลตอบแทนที่ดีมากแล้ว "

ดาบเหล็กได้หยิบไอเท็มเควสขึ้นมาและเสนอที่จะให้ไอเท็มที่ดรอบทั้งหมดเป็นของลูหลี่

"ฉันแค่ต้องการสิ่งนี้" ลูหลี่กล่าวขณะหยิบวัสดุหายาก "การช่วยฆ่ามอนสเตอร์ตัวนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่และวัสดุหายากชิ้นนี้มีมูลค่าอยู่ที่ 50 เหรียญทอง นอกจากนี้แม้ว่าจะมีเงินก็ใช่ว่าคุณจะสามารถซื้อมันได้ "

"อา มันมีค่ามากขนาดนั้นงั้นเหรอ?" ดาบเหล็กตกใจมาก

"อะไร ตอนนี้คุณรู้สึกเสียใจงั้นเหรอ? ถ้าคุณต้องการมัน คุณก็เอามันไปและขายไปที่ 50 เหรียญทองได้ คุณอาจจะสามารถทำเงินได้มาก "ลูหลี่กล่าวขณะที่เขาโยนชิ้นส่วนลาวาขึ้นและลงบนมือเขา

ห้าสิบเหรียญทองเป็นเงินจำนวนมากสำหรับทุกคนยกเว้นเศรษฐีที่มองเงินเหมือนสิ่งสกปรก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งดาบเหล็กซึ่งไม่ได้มีเงินเพียงพอในการซ่อมอุปกรณ์ของเขา

หากมองไปที่เขาก็สามารถมองเห็นความขัดแย้งและความเสียใจภายในตัวเขาได้

"ไม่เป็นไร อะไรเป็นของนายมันก็เป็นของนาย ฉันไม่เคยผิดคำสัญญาของฉัน "

ในที่สุดดาบเหล็กก็เป่าลมหายใจยาวและกลับมาเป็นปกติ

"ในอนาคตถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือใดๆ เพียงแค่บอกให้เราทราบ" ลูหลี่กล่าวในขณะที่เขาส่งคำขอเป็นเพื่อนกับเขา เขาเคยเคารพทหารที่เป็นพ่อและดาบเหล็กที่เป็นคนซื่อสัตย์

ดาบเหล็กยอมรับคำขอเป็นเพื่อนของเขา แต่ก็ไม่ได้พูดมากนัก

แม้ว่าเขาจะปล่อยเงินเป็นจำนวนมากไป แต่เขาก็ยังเต็มไปด้วยความรู้สึกกตัญญูต่อลูหลี่ เขารู้สึกว่าลูหลี่นั้นไม่หยิ่งหรือห่างไกลเท่าที่คนส่วนใหญ่คิด

"เอาอุปกรณ์ทั้งสองชิ้นและไปขายเถอะ"

ลูหลี่มอบไอเท็มทั้งสองชิ้นให้กับดาบเหล็ก เขาเห็นค่าสถานะของมันและเห็นว่าพวกมันค่อนข้างดี แน่นอนพวกมันนั้นสามารถขายเป็นเงินได้ไม่กี่เหรียญทอง

"ฉันจะคืนเงิน 2 เหรียญทองที่ฉันยืมไป หลังจากที่ฉันขายพวกมันแล้ว" คราวนี้ดาบเหล็กไม่ได้ปฏิเสธ เพียงเพราะเขามีความซื่อสัตย์นั้นไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นคนงี่เง่า นี่คือภารกิจของเขาและลูหลี่กำลังช่วยเขาอยู่ ตั้งแต่ลูหลี่ได้รับสิ่งที่มีค่ามากที่สุดแล้ว เขาก็ไม่สามารถเอาอะไรไปได้อีกแล้ว

"โอ้ ไม่เป็นไรหรอก" ลูหลี่รู้สึกนับถือคนนี้ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป เขาส่ายศีรษะและเริ่มใช้เฮิสสโตน

ถ้าดาบเหล็กกลับคำพูดของเขา ลูหลี่จะชื้อชิ้นส่วนลาวาในราคา 50 เหรียญทอง นั้นก็เพราะว่าเขาจำเป็นต้องใช้ชิ้นส่วนลาวาในการอัพเกรดแหวนซูพรีมของเขา

อย่างไรก็ตามหากเป็นกรณีดังกล่าวก็จะเป็นการติดต่อทางธุรกิจระหว่างกัน หลังจากที่ได้รับชิ้นส่วนลาวาแล้ว ลูหลี่ก็คงจะไม่ได้เพิ่มดาบเหล็กเป็นเพื่อนไม่ว่าเขาจะเห็นใจเขามากแค่ไหน

เมื่อเขากลับมาที่แอสทาน่า ลูหลี่ก็ได้ไปที่ห้องประมูลและเลือกพิมพ์เขียวสองสามชิ้นจากนั้นก็เริ่มการตีเหล็กอีกครั้ง

ทักษะวิศวกรรมใช้เวลาพัฒนาสองถึงสามวันและถึงแม้ว่าการตีเหล็กไม่ใช่เรื่องง่าย แต่มันก็ไม่ได้ใช้เวลามากนัก อย่างไรก็ตามนั่นก็จะเป็นไปได้หากมีทรัพยากรเพียงพอ

เมื่อพิมพ์เขียวอันหนึ่งของลูหลี่ไม่ให้ EXP แล้ว เขาก็สลับไปใช้พิมพ์เขียวอีกอันทันที ลูหลี่ไม่สนใจเลยว่าพิมพ์เขียวนั้นมีราคาแพงมากขนาดไหน

ด้วยค้อนเครสโซโอกาสในการตีเหล็กสำเร็จนั้นก็สูงขึ้น เขาสามารถเอาเงินที่เสียไปจากการชื้อพิมพ์เขียวกลับมาได้ไม่น้อยด้วยการขายอุปกรณ์ที่เขาสร้าง

โดยการลงทุนอย่างไม่ลดละกับการตีเหล็กของลูหลี่ก็ได้ยกระดับจนถึง ทักษะตีเหล็กระดับกลาง (120) ภายในครึ่งวัน

ในความเป็นจริงแม่พิมพ์ของฮาชิจังจำเป็นต้องใช้ทักษะตีเหล็กระดับกลางเท่านั้น (95) แต่ลูหลี่ใช้เหรียญทองหลายร้อยเหรียญเพื่อยกระดับเป็น ทักษะตีเหล็กระดับปานกลาง (120) เพื่อเพิ่มโอกาสในการประสบความสำเร็จ

มันจะไม่สำคัญมากนักถ้าเขาล้มเหลวในการสร้างไอเท็มตามปกติเนื่องจากเขาจะสูญเสียแค่วัสดุบางอย่าง อย่างไรก็ตามถ้าเขาล้มเหลวในการสร้างไอเท็มจากแม่พิมพ์ เขาจะสูญเสียทั้งวัสดุและแม่พิมพ์

เช่นนั้นแล้ว ลูหลี่ได้ตั้งใจที่จะสร้างให้สำเร็จในการทดลองครั้งแรกของเขา

ฮาชิจังได้วางแผนไว้ว่าจะดูเขาสร้างอาวุธที่ประณีตของเธอ เธอเรียกร้องที่จะเลื่อนกาเพิ่มระดับอาชีพของเธอเพื่อเฝ้าดูเขาตีอาวุธให้ อย่างไรก็ตามลูหลี่ได้ปฏิเสธความคิดของเธออย่างรุนแรง เพราะว่าเขาไม่ชอบถูกมองในขณะตีอาวุธ

นั่นคือเหตุผลที่เขาคิดขึ้นมาและไม่มีใครสามารถลบล้างได้

มีวัสดุทั้งหมดรวมทั้ง 2 วัสดุที่หายากได้จัดเตรียมไว้ ลูหี่พักอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะเริ่มทำ ขั้นตอนการสร้างคทาเวทย์มนต์ค่อนข้างซับซ้อน แต่ค้อนของเขาก็ช่วยได้มาก

"นายจะทำสำเร็จไหม? นายจะทำสำเร็จไหม? " มีคนบางคนจะถามขึ้นมาในแชทเป็นระยะๆ นี่ไม่ใช่แค่ฮาชิจังเท่านั้น แต่คนอื่นๆก็สนใจอาวุธชิ้นนี้มาก

"เงียบกันให้หมด ไม่อย่างนั้นฉันจะปิดช่องแชท" ลูหลี่ตอบด้วยความหงุดหงิด

เมื่อเขาพูดอย่างนั้นห้องแชทจึงได้เงียบทันที

ลูหลี่ได้สงบลงจากการหายใจของเขาและใช้บุรินทร์ที่ปกคลุมด้วยของเหลวที่เป็นโลหะเพื่อจะจารึกสัญลักษณ์ลงบนคทา

เขาทำตามขั้นตอนแต่ละขั้นตอนของพิมพ์เขียวและในไม่ช้าเขาก็มาถึงขั้นตอนสุดท้ายแล้ว

ลมหายใจของลูหลี่เริ่มขาดหาย เขาไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความร้อนจากเตาหรือเพราะเขารู้สึกกังวลมากเกินไป หน้าผากของเขาถูกปกคลุมไปด้วยเหงื่อและสิ่งที่เขาหวาดกลัวที่สุดในตอนนี้ก็คือการได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ

อย่างไรก็ตามมันไม่มีอะไรที่ลูหลี่สามารถทำเพื่อหลีกเลี่ยงเสียงจากระบบได้

ขณะที่ลูหลี่ใช้ค้อนตีอาวุธเพื่อทำรูปทรงสุดท้ายสำหรับคทา เสียงประกาศระบบก็ได้ดังขึ้นหลังจากทุบค้อนครั้งสุดท้าย

ระบบ: คุณได้สร้างคทาอัมแบรนสำเร็จ (ระดับเงินประณีต), ทักษะตีเหล็ก EXP + 1

เขาทำสำเร็จ?

"ฉันทำสำเร็จ!" ลูหลี่ได้ตะโกนใส่ช่องแชท

"โอ้ว สุดยอดอาวุธได้เกิดขึ้นมาแล้ว รีบๆแสดงค่าสถานะของมันสิ "อาเซอร์ซีบรีสกล่าวอย่างตื่นเต้น

"ของฉัน ของฉัน มันเป็นของฉัน!" ฮาชิจังตะโกน

คทาอัมแบรน (ระดับเงินประณีต): พลังโจมตี 16-24 ค่าสติปัญญา + 16, ค่าร่างกาย + 4, เอฟเฟคพิเศษ 1: อัตราคริติคอลเวทย์มนต์ + 13%, เอฟเฟคพิเศษ 2: เมื่อใช้เวทมนตร์ใส่เป้าหมายมีโอกาสเพิ่มหรือลดพลังป้องกันของเป้าหมายลง 20% ระดับที่ต้องการ: LV20 ความทนทาน 55/55

มันเป็นอุปกรณ์ระดับเงินอันประณีต! ครั้งแรกที่เขาได้สร้างไอเท็มที่มีแม่พิมพ์และได้ผลลัพธ์เป็นอุปกรณ์ระดับเงินอันประณีต!

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 201

คัดลอกลิงก์แล้ว