จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 200

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 200: ค่าเกรด

ระบบ: การผลิตดาวยาวของทหารล้มเหลว

ล้... ล้มเหลว!

มันจะล้มเหลวได้อย่างไรกัน? ขั้นแรกของการตีเหล็กควรง่ายเสมอไม่ใช่เหรอ? ค้อนตีเหล็กนี้ควรเพิ่มอัตราความสำเร็จอีก 20% สิ ...

เขาได้ให้ความสำคัญกับผลลัพธ์ที่เขาทำล้มเหลวมาก

ในชีวิตก่อนหน้านี้มีผู้เล่นสายอาชีพที่แข็งแกร่งเคยกล่าวไว้ว่าทักษะอาชีพนั้นต้องใช้ "หัวใจ"!

หลังจากรวบรวมความคิดของเขา ความสนใจทั้งหมดลูหลี่ก็ได้อยู่กับฐานดาบที่อยู่ข้างหน้าเขา

แน่นอนการตีเหล็กในเกมนั้นไม่มีอะไรเหมือนกับการตีเหล็กขึ้นในชีวิตจริง ในความเป็นจริงการตีดาบจำเป็นต้องใช้เปลวไฟเป็นตัวกระตุ้น การถลุงแร่ การหล่อและต้องใช้เครื่องจักรชนิดอื่นๆอีก ในทางกลับกันเกมจะข้ามขั้นตอนแรกๆของพวกนี้ไป เมื่อใช้ทักษะอาชีพแล้วจะมีการใช้แร่จำนวนหนึ่งและฐานดาบจะถูกสร้างขึ้นมา ผู้เล่นจำเป็นต้องใช้เพียงแค่ค้อนตีดาบให้ขึ้นเป็นรูปร่างของมัน ... ฯลฯ

ระบบ: สร้างดาบยาวของทหารสำเร็จ ทักษะตีเหล็ก EXP +1

ดาวยาวทหาร (ทองแดง): พลังโจมตี 12-18, ความแข็งแกร่ง +3, ความต้องการอุปกรณ์: ระดับ 5 ความทนทาน 20/20

ดูเหมือนมันจะแตกต่างกันเล็กน้อย ...

ลูหลี่เปิดหน้าต่างการตีเหล็กขึ้นมาและพบกับพิมพ์เขียวที่เขาได้เรียนรู้

ในพิมพ์เขียวนั้นกล่าวว่าการตีดาบยาวทหารจะมีสถานะ:

ดาวยาวทหาร (ทองแดง): พลังโจมตี 10-16, ความแข็งแกร่ง 1 ~ 2, ความต้องการอุปกรณ์: ระดับ 5 ความทนทาน 20/20

นี้แน่นอนว่ามันแตกต่างกับสิ่งที่อยู่ในมือเขา

ไม่เพียง แต่ความเสียหายเพิ่มขึ้นไป 2 จุด มันก็ยังมีค่าความแข็งแกร่งถึง 3 จุด

แม้แต่อุปกรณ์ระดับเหล็ก LV5 ระดับต่ำสุดค่าความแข็งแกร่งก็จะมีเพียง 3 จุดเท่านั้น

ไม่ต้องสงสัยอะไรเลยว่าอาวุธที่ลูหลี่กำลังถืออยู่นั้นเป็นอาวุธอันประณีต

อาวุธ LV5 อันประณีตแบบนี้ไม่สามารถขายได้ในราคาที่ต่ำต้อย แต่พวกมันก็ยังคงสามารถขายได้อย่างน้อย 10 เหรียญเงินในห้องประมูล

จากข้อสันนิษฐานของเขา นี้จะต้องเป็นเพราะค่าเกรด +1

จากนั้นลูหลี่ก็ยังคงสร้างดาบอีก 13 เล่ม มีดาบสองเล่มที่มีค่าความแข็งแกร่ง +3 ในขณะที่ส่วนที่เหลือมีค่าความแข็งแกร่ง +2 ไม่มีดาบแม้แต่เล่มเดียวที่มีค่าความแข็งแกร่ง + 1

เขารู้สึกราวกับว่ามีภูเขาเหรียญทองขนาดใหญ่ได้ร่วงหล่นจากฟากฟ้ามาฝังเขาไว้

จากการตีดาบ 14 เล่ม เขาได้รับ EXP มาทั้งหมด 10 จุด ตอนนี้เขาต้องการหาพิมพ์เขียวใหม่เพื่อเพิ่ม EXP ให้มากขึ้น ด้วยค้อนเวทย์มนต์นี้มันจะทำให้เขาไม่สูญเสียเงินมากนัก

"นั่นมัน…"

ลูหลี่ได้สังเกตเห็นคนๆหนึ่งยืนอยู่ที่ประตูซึ่งดูเหมือนว่าจะมีอะไรบางอย่างอยู่ในใจของเขา หลังจากที่เขาลังเลที่จะไปหาคนอื่น เขาก็รีบถอยออกไปราวกับว่าเขาอายมากเกินไปที่จะพูด

"นายกำลังมองหาอะไรงั้นเหรอ?" ลูหลี่มองเขาอย่างสงบ

คนที่อยู่ต่อหน้าเขานั้นสวมเกราะผ้าและสวมหมวกที่ดูเหมือนกับพ่อมด ในมือข้างหนึ่งเขาถือคทาระดับเหล็ก LV10 บางทีเขาอาจจะเป็นพ่อมด ลูหลี่ไม่สามารถมองเห็นระดับของเขาได้ แต่นั้นอาจจะเป็นเพราะอุปกรณ์ของเขาและเขาก็ไม่น่าจะมีระดับสูงกว่า 15

บางทีอาจเป็นเพราะการถูกจ้องมองโดยลูหลี่นั้นไม่ได้เป็นแบบเดียวกันกับที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ทำกับเขา แต่พ่อมดก็ได้พยายามที่จะถามว่า "อุปกรณ์ของฉันมันเสียหาย แต่ฉันไม่มีเงินเลย ฉันขอยืมเงินเพื่อซ่อมแซมอาวุธได้ไหม? "

ก่อนที่ลูหลี่จะตอบกลับไปเขาก็รีบกล่าวเพิ่มว่า "ฉันชื่อดาบเหล็ก แน่นอนฉันจะคืนเงินให้กับคุณทันทีที่ฉันหาได้ คุณสามารถจดบันทึกไว้ในระบบ ... "

"อย่าไว้ใจเขาเลย" ผู้เล่นคนหนึ่งเดินเข้ามาแทรกการพูดคุย "มีคนมากมายในแอสทาน่าที่ทำตัวขอทานเหมือนเขา พวกเขามีเหตุผลหลายประการที่จำเป็นต้องใช้เงิน แม้ว่าคุณจะให้เงินเขาตอนนี้ แต่ในครั้งต่อไปที่คุณเห็นเขา เขาก็จะยังคงขอเงินอยู่ดี สำหรับการจดบันทึกระบบ คุณก็ยังจำเป็นที่จะต้องจ่ายเงินอีกด้วย "

"ฉันจะจ่ายเงินสำหรับบันทึกระบบเอง"ดาบเหล็กตอบ

"ฮ่าฮ่า แล้วทำไมนายถึงไม่แลกเงินจริงในแพลทฟอร์มการแลกเปลี่ยนให้เป็นเงินในเกม นายนี้มันโง่จริงๆ" คนที่เข้ามาแทรกการสนทนาได้ยิ้มอย่างหยาบโลนด้วยความภาคภูมิใจที่เขาได้ตอบโต้คนขี้โกหก

สิ่งที่เขากล่าวนั้นเป็นความจริง แพลตฟอร์มการแลกเปลี่ยนเงินนั้นเจริญก้าวหน้ามากและสามารถแลกเปลี่ยนเงินได้ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

"ฉัน ... อ่าไม่เป็นไร ขอโทษที่รบกวนด้วย"

ดาบเหล็กโค้งคำนับศีรษะของเขาด้วยความอายและกำลังจะเดินจากไป

"เท่าไหร่ที่คุณต้องการ?" ลูหลี่ได้ตะโกนออกมา

"แค่ 1 เหรียญทอง ไม่สิ 80 เหรียญเงิน ฉันไม่จำเป็นต้องซ่อมแซมเต็มรูปแบบ "ดาบเหล็กกล่าวอย่างร้อนรน

"คุณทำยังไงให้คุณไปถึงจุดที่คุณไม่มีเงินเพื่อซ่อมแซมอุปกรณ์ของคุณงั้นเหรอ?" เขาไม่สามารถแม้แต่จะจ่าย 1 เหรียญทองได้งั้นเหรอ? ลูหลี่ตอนนี้ค่อนข้างไม่ค่อยเชื่อเรื่องนี้เท่าไหร่ ค่าใช้จ่ายในการซ่อมของเกมรุ่งอรุณค่อนข้างสูงมาก แต่ผู้เล่นปกติก็ควรจะสามารถสนับสนุนตัวเองได้

"ฉันโอนเงินทั้งหมดของฉันเมื่อวานนี้และในวันนี้ฉันตายไปไม่กี่ครั้งในขณะที่พยายามฆ่ามอนสเตอร์เควส"ดาบเหล็กถอนหายใจอย่างหมดหนทาง

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมดาบเหล็กถึงไม่สามารถจ่ายค่าซ่อมอุปกรณ์ของเขาได้

เขามีประสบการณ์แบบเดียวกันในชีวิตที่ผ่านมาของเขา เงินที่เขาทำได้ในเกม เขาจะเปลี่ยนเป็นเงินในชีวิตจริงทันที ตอนนั้นเขาแทบจะไม่มีเงินแลกกลับมาเป็นสกุลเงินในเกมได้เลย

"นี่คือสองเหรียญทอง นายเอาไปได้เลย "ลูหลี่กล่าวขณะที่แลกเปลี่ยนสองเหรียญทอง

เขาไม่ได้เป็นนักธุรกิจ แต่เขาก็ไม่ได้เป็นคนใจบุญเช่นกัน เหรียญทองที่เขาจ่ายไปนี่จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ว่าเขาได้รับเหรียญทองไม่กี่ร้อยเหรียญจากสมาชิกคนอื่นๆในกลุ่มทหารรับจ้างเพื่อสร้างระเบิด

"ขอบคุณมาก แต่ 1 เหรียญทองก็เพียงพอแล้ว" ดาบเหล็กปฏิเสธ

"แค่เก็บมันไว้ นายอาจจำเป็นต้องใช้มัน ส่วนเงินที่เหลือก็เอาไปชื้อโพชัน " ลูหลี่กล่าวในขณะที่เขายืนยันการแลกเปลี่ยน

“ขอบคุณ” ดาบเหล็กลังเลชั่วขณะก่อนที่จะปิดหน้าต่างอย่างรวดเร็ว

"มีอีกคนหนึ่งที่ถูกหลอกลวงซะแล้ว"

คนที่เข้ามาแทรกบทสนทนานั้นได้เห็นว่าลูหลี่ได้ให้เงินไป เขาจึงได้เดินจากไปขณะที่สั่นศีรษะอย่างข่มขื่น

"มอนสเตอร์ตัวไหนที่คุณต่อสู้ จนทำให้คุณตายไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า?" ลูหลี่ไม่ได้เดินจากไปในทันที แต่เขาถามคำถามอีกสองสามข้อเกี่ยวกับตัวดาบเหล็กเอง เมื่อลูหลี่ได้ช่วยเขาแล้ว ลูหลี่ก็ไม่อยากให้เขาตายอีกและจบลงด้วยเส้นทางเดียวกับก่อนหน้านี้

"เจ้าแห่งไฟแมกมาซ่า มันเป็นมอนเตอร์หายาก ฉันใกล้จะได้จัดการมันจริงๆแล้ว "

ดาบเหล็กกล่าวออกมาทุกอย่างโดยไม่มีอะไรต้องปกปิด

"โอ้ มันเป็นมอนสเตอร์ธาตุไฟขนาดใหญ่?" เมื่อลูหลี่ได้ยินชื่อแมกมาซ่าตาของเขาก็ได้สว่างขึ้น

เจ้าแห่งไฟแมกมาซ่าไม่ใช่บอส อย่างไรก็ตามมอนสเตอร์ที่หายากมักจะมีเวลาเกิดและรีเฟรชที่ผิดปกติ เฉพาะผู้เล่นที่ได้รับเควสที่เกี่ยวข้องเท่านั้นที่สามารถหามันเจอได้

"ใช่ มันเป็นมอนเตอร์ธาตุไฟที่ขนาดใหญ่จริงๆ HP ของมันต่ำมาก แต่ค่าพลังป้องกันมันกลับสูงมาก "ดาบเหล็กตอบอย่างขุ่นเคือง

"ไปกันเถอะ ฉันจะช่วยนายฆ่ามันเอง " ลูหลี่ได้ส่งคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้

"นั้นอาจจะสร้างปัญหาให้กับนายมากเกินไป ... "

เขาเพิ่งยืมเงินมาและตอนนี้เขายังต้องการที่จะช่วยเขาต่อสู้กับมอนเตอร์ ดาบเหล็กรู้สึกว่าการช่วยเหลือของลูหลี่นั้นมากเกินไป

"ถ้ามันมีไอเท็มที่ฉันต้องการฉันก็จะเอามัน "หลี่หลี่อธิบายอย่างตรงไปตรงมา

"ตกลง ถ้ามีไอเท็มที่ดรอบนั้นก็เป็นของนาย"

เมื่อดาบเหล็กได้ยินว่าลูหลี่ต้องการไอเท็มบางอย่าง เขาก็ยอมรับคำเชิญปาร์ตี้โดยไม่ต้องคิดอะไรเลย เขาไม่ได้ถามสักนิดว่าไอเท็มนั้นเป็นอย่างไร

"โอ้คุณคือลูหลี่!"

"ใช่แล้ว ไปกันเถอะ" เขาลืมที่จะทำให้ชื่อของตัวเองนั้นไม่ระบุชื่อ แต่นั้นก็ไม่สำคัญหรอก