เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 179

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 179

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 179


กำลังโหลดไฟล์

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 179: โจรผู้เป็นนักฆ่า

"ขอโทษด้วย ฉันมีหลายเรื่องที่จะต้องทำ" ลูหลี่ปฏิเสธ

ในความเป็นจริงเขาเห็นใจกับผู้เล่นสายอาชีพเหล่านี้ อาจเป็นเพราะงานอดิเรกของพวกเขาหรือเพราะพวกเขานั้นไม่เก่งในการต่อสู้ พวกเขาเพียงต้องการที่จะเล่นเกมอย่างสงบเท่านั้น แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะอยากเล่นเกมอย่างสงบก็ต้องมีผู้ไม่หวังดีอยู่แล้ว

"โอ้ งั้นไม่เป็นไร" โนมสาวคนนั้นและเพื่อนของเธอดูผิดหวังมาก

นั้นเพราะว่านี้คือเกมและการเพิ่มเลเวลเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ไม่มีใครจะยินดีที่จะเสียสละเวลาการเพิ่มเลเวลของพวกเขาเพื่อปกป้องผู้เล่นสายอาชีพแลกกับเงินเพียงเศษเสี้ยว

"อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณสร้างเควสล่าค่าหัว ฉันสามารถฆ่าคนให้คุณได้ตราบเท่าที่คุณจ่ายในราคาที่ยุติธรรม"

ลูหลี่ยิ้มภายใต้ผ้าพันคอของเขาและพูดต่อว่า "อย่ากังวลว่าคุณจะไม่สามารถจ่ายเงินได้ ถ้าคุณรู้จักผู้เล่นสายอาชีพคนอื่นที่กำลังถูกรังแกคุณสามารถรวมเงินกันเพื่อสร้างเควสได้ เมื่ออันธพาลเหล่านั้นถูกสังหารหลายครั้งแล้ว พวกเขาก็จะไม่กล้าแกล้งพวกคุณอีกต่อไป "

หากผู้เล่นสายอาชีพสามารถมองเห็นใบหน้าของลูหลี่ได้ พวกเขาจะค้นพบความชั่วร้ายที่อยู่เบื้องหลังรอยยิ้มของเขา

อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้รู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย เขาเพียงแค่ทำให้ปีศาจเหล่านี้ได้มีเขี้ยวไว้กว่าเดิมก็เท่านั้น

ผู้เล่นสายอาชีพนั้นอ่อนแอมาก แต่เมื่อพวกเขาได้สร้างพันธมิตรกันแล้ว พวกเขาก็จะมีอิทธิพลที่มากอย่างไม่น่าเชื่อ ด้วยความมั่งคั่งของพวกเขา พวกเขาสามารถที่จะทำลายสมาคมระดับสองได้อย่างง่ายๆ

คำพูดของลูหลี่เป็นเหมือนเสียงฟ้าร้องในหูของผู้เล่นสายอาชีพเหล่านี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับโนมสาวคนนี้ ดวงตาของเธอสว่างไสวขึ้นและเต็มไปด้วยไฟอันร้อนแรงจนลูหลี่แทบจะไม่กล้ามองไปที่ตาเธอโดยตรง

"แล้วคุณต้องการอะไรสำหรับรางวัลเควสล่าค่าหัวล่ะ?"

"ฉันต้องการวัสดุหายาก วัสดุหายากทุกชนิด "

"ฉันมีอัญมณีเรดไลท์อยู่ในกระเป๋าของฉัน มันใช้ได้ไหม?

"ใช้ได้แน่นอน"

"คุณไม่ถามงั้นเหรอว่าฉันจะให้คุณไปฆ่าใคร?"

"เรื่องนั้นมันไม่สำคัญหรอก ทุกๆคนนั้นก็เหมือนกันหมด" การฆ่าคนอื่นๆของลูหลี่นั้นมันเพียงเพื่ออัญมณีเรดไลท์เท่านั้น

แม้ว่ามันจะเป็นทรัพยากรแร่ แต่อัญมณีเรดไลท์นั้นก็มีค่ามากกว่าเศษน้ำแข็งนิรันดรที่ลูหลี่ได้ซื้อมาจากห้องประมูล อัตราการดรอบของพวกมันไม่เพียงแต่ต่ำมาก แต่มัันยังจะดรอบเฉพาะพื้นที่เจาะจงซึ่งนั้นก็คือเทือกเขาเรดไลท์และไม่สามารถหาได้จากที่อื่นอีก

นอกจากนี้ลูหลี่ยังต้องการที่จะสร้างความสัมพันธ์กับผู้เล่นสายอาชีพ

การได้ยินคำพูดของลูหลี่ ทำให้ผู้เล่นสายอาชีพได้เห็นว่าชายที่สวมหน้ากากนี้มีความมั่นใจถึงขนาดไหน

ทุกๆคนเหมือนกันหมด!

นี่เป็นคำกล่าวที่หยิ่งและมีความมั่นใจมากอย่างไม่น่าเชื่อ

โนมสาวได้หายใจเข้าลึกๆและได้พูดออกมาว่า "ฉันต้องการให้คุณฆ่าหัวหน้าสมาคมของคนที่ไล่ล่าเรานั้น เขาต้องการที่จะไล่เราออกจากภูเขาเรดไลท์และได้ฆ่าพวกเราทุกคนแล้วในวันนี้ "

"พวกคุณไปสร้างเควสล่าค่าหัวเถอะและฉันจะไปทำมันเอง ถ้าคุณโอเค คุณสามารถให้วัสดุหายากแก่ฉันได้เลยในตอนนี้ " ลูหลี่คิดสักครู่แล้วจึงได้ยกข้อเสนอขึ้นมา

"คริสตัลอย่าไว้ใจเขาเลย" หนึ่งในเพื่อนของเธอคว้าแขนของเธออย่างลังเล

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาเอาไอเท็มไป แต่ไม่ได้ทำตามคำขอร้องให้สำเร็จ?

อย่างไรก็ตามโนมสาวส่าย ก่อนที่เพื่อนของเธอดึงแขนกลับไปและส่งพลอยแดงที่มีประกายมาให้ลูหลี่ เธอได้กล่าวอย่างเฉียบว่า "ฉันชื่อคริสตัลครึ่งชีวิต ฉันจะทำให้พวกเศษเดนเหล่านั้นไม่กล้าที่จะเหยียดหยามผู้เล่นสายอาชีพอีก"

ลูหลี่มองไปที่เธออย่างใกล้ๆและตระหนักว่าเธอคือคริสตัลครึ่งชีวิต หนึ่งในสามหัวหอกของพันธมิตรสายอาชีพในอนาคต

ไม่น่าแปลกใจที่เธอมีเสน่ห์และความสามารถพิเศษมากมาย

เธอเป็นตำนานภายในเกมซึ่งพิสูจน์ให้ผู้เล่นทั่วทุกคนเห็นได้ว่าผู้คนจะดีขึ้นได้ด้วยความฝันของพวกเขา

ดูเหมือนว่าโชคชะตาได้นำพวกเขามาเจอกัน มีผู้เล่นสายอาชีพหลายแสนคน แต่เขากลับได้มาช่วยเธอ

“แล้วคุณชื่ออะไร? เราจะพบกับคุณในอนาคตได้อย่างไร?” คริสตัลครึ่งชีวิตรีบถามเมื่อเห็นว่าลูหลี่กำลังจะจากไป

“อย่ากังวลกับชื่อของฉันเลย ฉันคงไม่สวมหน้ากากนี้เพื่อเปิดเผยตัวตนหรอกนะ”ลูหลี่ตอบ "คุณสามารถสร้างห้องสนทนาและฉันจะเข้าไปที่นั่นโดยไม่ระบุชื่อ ถ้าคุณต้องการอะไร คุณสามารถส่งข้อความมาหาฉันภายในห้องสนทนาได้ นอกจากนี้ถ้าคุณใส่คำว่า "สายอาชีพ" ไว้ในชื่อเควสล่าค่าหัวของคุณ ฉันจะคอยจับตามองให้"

เควสล่าค่าหัวที่สร้างโดยพันธมิตรสายอาชีพนั้นมักจะมีชื่อ"สายอาชีพ" อยู่ในนั้น นี่เป็นสิ่งที่ลูหลี่จำได้จาก "ชีวิตที่ผ่านมา" ของเขา

มีเพียงสองคนในห้องสนทนาเท่านั้น เนื่องจากคริสตัลครึ่งชีวิตไม่ต้องกังวลกับการเพิ่มเพื่อนกับคนอื่นๆ ลูหลี่จึงได้กลายเป็นทรัพยากรส่วนบุคคลของเธอ

ลูหลี่กลับมายังแอสทาน่าและหลังจากส่งเควสล่าค่าหัวแล้วแต้ม PK ของเขาได้ถูกลบไปทั้งหมดแต่ก็เหลือเพียง 1 จุด เขาจะลบมันทิ้งด้วยการออนไลน์ 1 ชั่วโมง

ยังไม่มีการแจ้งให้ทราบถึงเควสล่าค่าหัวนี้ อย่างน้อยที่สุดในปาร์ตี้ของก็ไม่มีใครถามคำถามใดๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ นั้นเพราะว่าพเนจรเป็นคนอธิบายให้ทุกคนฟัง

"ฉันได้สร้างเควสล่าค่าหัวแล้ว เมื่อไหร่ที่คุณจะทำมันงั้นเหรอ? " เสียงของคริสตัลครึ่งชีวิตได้ดังออกมาจากห้องสนทนา

"อืมอีกไม่กี่นาที ... " ลูหลี่กำลังสร้าง 'โลกใหญ่มาก'อยู่ ด้วยทรัพยากรที่เขาเสียไปนั้น เขาสามารถสร้างมันได้อีก 2 ชิ้น

แม้ว่าการสร้างนั้นจะไม่ได้ให้ EXP อีกต่อไป แต่พวกมันในห้องประมูลก็ขายหมดแล้วเนื่องจากเขาได้อัปโหลดวิดีโอของเขาไปยังฟอรัม โดยเฉลี่ยแล้วเขาสามารถได้รับทอง 25 เหรียญทองจากการขายมันไปหนึ่งชิ้น ดังนั้นเขาจึงต้องการเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ให้ได้มากที่สุดก่อนที่ผู้เล่นคนอื่นจะรู้ตัว

"คุณสามารถบันทึกวิดิโอตอนที่คุณกำลังฆ่าเขาได้ไหม?" คริสตัลครึ่งชีวิตถามอย่างลังเล

"ได้แน่นอน" ลูหลี่ตอบในทันที

หลังจากสร้าง 'โลกใหญ่มาก' ทั้งสองชิ้นเสร็จ ลูหลี่ก็ได้ก้าวเข้าไปในห้องโถงทหารรับจ้างอีกครั้ง เขาไม่ได้มีแต้ม PK อีกต่อไปและหมายเลข 1189 เป็นเพียงแค่ตำนานเท่านั้น

ระบบล่าค่าหัวและระบบ PK นั้นแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ลูหลี่มองผ่านเควสล่าค่าหัวที่มีอยู่ มีเควสล่าค่าหัวไม่มากนัก ดังนั้นเขาจึงได้พบเควสที่เขาตามหาอย่างรวดเร็ว

เป้าหมาย:มูลี่ฟอ อาชีพ:นักรบ หัวหน้าของสมาคมโคตรรุนแรง

หลังจากได้รับเควสแล้ว ลูหลี่ใช้เหรียญเงินไป 50 เหรียญเพื่อตรวจสอบว่าเป้าหมายของเขาอยู่ที่ไหน

ตอนนี้มีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย

ข่าวดีก็คือเป้าหมายของเขาอยู่ไม่ไกลจากเขานัก แต่ข่าวร้ายก็คือเป้าหมายของเขาอยู่ในแอสทาน่าและยังอยู่ในเขตปลอดภัย

ลูหลี่พบเขาในโรงเตี๊ยมซึ่งเขากำลังจีบผู้เล่นหญิงอยู่

ผู้เล่นหญิงมองไปที่เขาอย่างสุภาพและไม่ตอบสนองต่อการจีบของเขา แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธพวกเขาด้วย เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังเล่นตัว

"คุณรู้ไหมว่าสมาชิกของสมาคมนี้จะไปฟาร์มที่ไหนในแอสทาน่า?" ลูหลี่พิมพ์ในห้องสนทนา

"กรุณารอฉันสักครู่ เดียวจะถามใครสักคน"

เห็นได้ชัดว่าคริสตัลครึ่งชีวิตรู้จักกับผู้เล่นหลายคนและในไม่นานนักก็ได้พบกับจุดฟาร์มของสมาคมโคตรรุนแรงอย่างรวดเร็ว

ลูหลี่รู้สึกคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้มากเพราะว่ามันคือวัดที่ถูกเผาไหม้

สมาคมโคตรรุนแรงนั้นเดินเข้าไปหากลุ่มผู้เล่นระดับต่ำและพวกเขาก็ได้รับจ้างเพิ่มระดับในขณะที่มีค่าใช้จ่ายด้วย

เขาใช้เวลาประมาณ 10 นาทีเพื่อไปถึงที่นั่นและฆ่าผู้เล่นจากสมาคมนั้นสามคน แถมอุปกรณ์ที่ดรอบลงมานั้นยังดีอีกด้วย หลังจากนั้นเขาอยู่ที่นั่นเพื่อรอหัวหน้าสมาคมของพวกเขา

เขาไม่แน่ใจว่ามูลี่ฟอจะมาจริงๆหรือไม่ เพราะว่าถ้าดูจากรูปการณ์แล้วเขาน่าจะอยู่ที่โรงแรม

ถ้าพวกเขากำลังฟาร์มอยู่แล้วโดนแย่งนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่นั้นก็จะทำให้พวกเขาเสียหน้า

เมื่อมูลี่ฟออยู่ต่อหน้าผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา เขาจะทำตัวเหมือนกับบอสและแสดงอำนาจของเขาในทันที เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว เขาก็ต้องเลิกแสดงความเจ้าชู้กับหญิงสาวตรงหน้านี้

เขารีบวิ่งไปพร้อมกับผู้เล่นหลายสิบคนที่ตามหลังเขามา

"ไอ้บ้านั้นอยู่ที่ไหน? แกไม่ได้บอกว่ามันอยู่ที่นี้หรือไง? " เสียงของมูลี่ฟอดังมากและเขาพูดอย่างตรงไปตรงมา การจะสั่งการผู้ใต้บังคับบัญชานั้นจำเป็นต้องมีความเข้มแข็งและเด็ดขาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสมาคมที่มีกลุ่มคนที่ดีปะปนมาและเศษเดนหมือนกับเขา

"เขาพึ่งอยู่ที่นี้เมื่อตะกี้ โชคดีที่การป้องกันของเรามีความหนาแน่นมากพอ ดังนั้นพวกเราจึงสูญเสียไปแค่ 3 คนเท่านั้น "

ลูหลี่ได้อัดวิดีโอของเขาและเลือกมุมที่ดีเพื่อบันทึกภาพมูลี่ฟอ จากนั้นเขาก็ลอบเข้าหาเขาจากทางด้านหลัง จากมุมมองของวิดีโอดูเหมือนว่าลูหลี่จะเห็นทุกสิ่ง

มูลี่ฟอเป็นนักรบและอุปกรณ์ของเขาค่อนข้างดี ลูหลี่ต้องรักษาระยะห่างระหว่างตัวเขากับผู้เล่นคนอื่นๆ เพื่อที่จะประสบความสำเร็จในการลอบโจมตีนี้ โชคดีที่ลูหลี่ค่อนข้างอดทน

บางทีมูลี่ฟอรู้สึกได้ว่าผู้บุกรุกนั้นได้หนีไปแล้ว แต่เขาก็ยังรอสักครู่หนึ่งก่อนที่จะเดินไปรอบๆจุดฟาร์ม เขาได้สั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาโจมตีไปที่มอนสเตอร์และโม้เกี่ยวกับเทคโนโลยีบางอย่างของเกม

มีนักรบตัวเล็กซึ่งน่าสงสารมาก แม้ว่าเขาจะมีเงินมากแต่เขาก็ไม่มีสกิลมากนัก พวกเขานั้นมีอาชีพที่แตกต่างกัน แม้แต่ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาแทบจะทุกคนสามารถบอกได้ว่าเขาคนนี้เป็นมือใหม่และโง่เขลามาก

โชคดีที่เขาได้อยู่ใกล้นักรบตัวเล็กคนนี้

ทักษะของนักรบตัวเล็กนี้เป็นเพียวขยะมูลฝอย แต่เขามีปากที่หวาน ทันทีที่เขาเห็นมูลี่ฟอ เขาก็รีบทักทายเจ้านายของเขาและยกยอเขา นั้นทำให้ลูหล่ี่ที่อยู่ใกล้นักรบตัวเล็กคนนี้ได้มีโอกาสที่จะเข้าใกล้มูลี่ฟออย่างง่ายดาย

มูลี่ฟอได้ตัดสินใจว่าเขาจะสอนมืือใหม่คนนี้ให้เก่งขึ้นภายในวันนี้

ในสถานที่ๆมูลี่ฟอยืนอยู่นั้นมีมอนสเตอร์อยู่ไม่มากนัก ดังนั้นเขาจึงพานักรบตัวเล็กย้ายที่ไปไกลๆหน่อย

ลูหลี่รู้ดีว่าโอกาสของเขาได้มาถึงแล้ว เมื่อ MP ของมูลี่ฟอถูกดูดโดยเหล่าสุนัขอเวจี ลูหลี่ก็ได้โผล่ออกมา

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 179

คัดลอกลิงก์แล้ว