จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 178

ติดตามอ่านนิยายเพิ่มเติมของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 178: จัดการปีศาจฆาตกร

"ดูสิ เขาอยู่ด้านบนสุดของอันดับ PK เขามีตั้ง 11 จุด"

ตั้งแต่ที่ลูหลี่ได้เข้าสู่ระบบก็มีคนมองเขามากมาย นั้นเพราะว่ามันเป็นความผิดของเขาซึ่งอยู่ด้านบนสุดของการจัดอันดับแต้ม PK ซึ่งแน่นอนว่าความสนใจของบอร์ดจัดอันดับแต้ม PK นั้นเป็นที่สนใจมากกว่าบอร์ดจัดอันดับระดับเสียอีก เนื่องจากบอร์ดจัดระดับนั้นไม่มีอะไรที่น่าสนใจมาก ในขณะที่การจัดอันดับแต้ม PK นั้นเต็มไปด้วยเลืือดและการต่อสู้

ลูหลี่รู้สึกเหมือนกับลิงในสวนสัตว์ เขารู้สึกโล่งใจอย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อเขาสวมใส่ผ้าพันคอของเขา

"เขาเพียงแค่ฆ่าคนไป 11 คน นั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ถึงแม้ว่าฉันจะฆ่าไปร้อยคนนั้นก็ไม่เป็นปัญหาอะไรสำหรับฉัน "

ลูหลี่ไม่ค่อยชอบความรู้สึกที่ได้ถูกจับตามอง แม้แต่เขาเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น คนส่วนใหญ่นั้นชอบชอบมองไปที่คนดังๆ

"แต้ม PK 11 จุดนั้นทำได้ง่ายก็จริง แต่คุณจะกล้าที่จะเดินไปรอบๆพร้อมกับแต้ม PK 11 จุดไหมละ?" มีผู้เล่นคนหนึ่งได้ตอบกลับมาทันที

การทำแต้ม PK 11 จุดนั้นเป็นงานง่ายๆซึ่งสามารถทำได้โดยการฆ่าคน 11 คน สำหรับผู้เล่นที่ไร้ยางอายนั้น พวกเขาก็สามารถฆ่าผู้เล่นที่มีเพียงทักษะอาชีพได้ การได้รับแต้ม PK 100 ในหนึ่งวันนั้นไม่ยากเกินไป

อย่างไรก็ตามนี่ไม่คุ้มค่ากับความเสี่ยงเพราะพวกเขาจะถูกตามล่าโดยกลุ่มนักล่าค่าหัว

หากมีแต้ม PK หลายจุดและถูกฆ่าจะทำให้อุปกรณ์ 3 ชิ้นดรอบลงมาและถูกส่งเข้าคุกโดยอัตโนมัติ ในคุกนั่นพวกเขาจะต้องรอให้คะแนน PK ของพวกเขาลดลงช้าๆจุดละหนึ่งชั่วโมง

"นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญ คุณเห็นกลุ่มคนตรงนั้นไหม นั้นกองทัพทางน้ำนมใช่ไหม?" มีคนพูดขณะที่พวกเขาชี้ไปที่กลุ่มคนโง่บางคนที่กำลังพยายามจะซ่อนตัวแต่ก็ทำไม่สำเร็จ

"จริงด้วย นั้นเป็นกองทัพทางน้ำนมที่เพิ่งกลายเป็นที่รู้จักเพราะความโง่ของพวกเขา พวกเขาสร้างทีมเพื่อทำเควสล่าค่าหัวงั้นเหรอ? พวกเขาเป็นคนไร้ยางอายมากเกินไปแล้ว! "

"คุณคิดมากเกินไป" ผู้เล่นอีกคนได้กล่าวอย่างใจแคบ "บอสของพวกเขาถูกฆ่าตายโดยไอ้คนที่มีหมายเลข 1189 นี้ ... "

"ไม่มีทางบอสของกองทัพทางน้ำนมบ้านี้ฟาร์มกับกลุ่มคนของพวกเขาอยู่เสมอ ใครกันจะเบื่อชีวิตและไปยอมรับเควสล่าค่าหัวนี้กัน? ถ้าคุณไปใกล้ๆสถานที่ๆบอสของพวกนั้นอยู่ คุณจะถูกฆ่าในทันที "

บางทีผู้เล่นคนที่กล่าวนี้ได้รับความเดือดร้อนจากเหตุการณ์นี้มาก่อน เขาจึงตะโกนด้วยความโกรธออกมา

"นั่นเป็นเพราะเขาเก่งเกินไปไงล่ะ หมายเลข 1189 ฆ่าเขาในขณะที่มีคนหลายร้อยคนอยู่รอบๆตัว ไอ้เหตุการณ์นั้นมันก็เหมือนกับคุณ "เดินทางมาเป็นพันๆไมล์และก็ของในกระเป๋าเหมือนโดนล้วงออกไป"

ลูหลี่ไม่รู้จักใครจากกองทัพทางน้ำนม แต่เขารู้ได้ว่ามีหลายคนที่เกลียดเขา เขารีบยอมรับเควสล่าค่าหัว จากนั้นเขาก็เข้าสู่สถานะล่องหน

"บ้าเอ้ย นี้เป็นวิธีที่ขี้ขลาดมากเกินไป เขากล้าจะหนีการต่อสู้ไปแบบนี้ได้อย่างไรกัน? การต่อสู้ครั้งใหญ่ที่ฉันคาดหวังมันอยู่ที่ไหน? " ผู้ชมรอบๆต่างก็ตะโกนออกมาด้วยความผิดหวัง

หน้าของคนจากกองทัพทางน้ำนมเปลี่ยนเป็นสีเขียว พวกเขารอมานานมากเกินพอแล้ว แถมตอนนี้เป้าหมายของพวกเขาก็เข้าสู่สถานะล่องหนและหนีไปแล้ว

"พวกแกเป็นหมูหรือไงกัน? ไปตรวจสอบพิกัดสิ" ผู้ชมที่ตั้งใจจะเฝ้าดูการต่อสู้ครั้งนี้ต่างก็พากันออกความคิดเห็นช่วย มีแม้แต่คนที่เดินไปรอบๆเพืื่อพยายามที่จะหาลูหลี่

เรื่องนี้เป็นเหมือนกับหนังที่ไม่สมบูรณ์ เมื่อเรื่องราวกำลังจะถึงจุดสุดยอด ตัวละครหลักดันวิ่งหนีไป

ลูหลี่ได้ออกมาจากห้องโถงทหารรับจ้างมานานแล้ว คราวนี้เขาไม่ได้ออกจากเมือง แต่ไปที่แท่นเทเลพอร์ต

เขาจ่ายเงิน 2 เหรียญทองเพื่อให้ส่งเขาไปที่ เมืองเลคไซด์

ลูหลี่ไม่รู้สึกท้อแท้ที่เขาสูญเสียเงินไป 2 เหรียญทอง เขากำลังจะเผชิญหน้ากับปีศาจฆาตกร

เมื่อเขาได้รับเควสล่าค่าหัว ผู้เล่นหมายเลข 3542 มีแต้ม PK อยู่ 4 จุดซึ่งตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็น 8 จุด ผู้เล่นคนนี้น่าจะเป็นผู้เล่นที่ฆ่าผู้เล่นที่มีเฉพาะทักษะอาชีพอย่างแน่นอน เพราะแต้มของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ลูหลี่ได้ปรากฏตัวที่แท่นเทเลพอร์ตของเมืองเลคไซด์

ผู้เล่นบางคนชอบที่จะขึ้นเรือมาในขณะที่คนบางคนนั้นไม่ชอบที่จะเสียเวลาและต้องการไปถึงจุดหมายอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่าลูหลี่เป็นแบบหลัง

จากจุดที่เขายืนอยู่นั้นทางทิศตะวันออกสามารถมองเห็นเทือกเขาเรดไรท์ได้และหากมองไปทางทิศตะวันตกจะมีทะเลสาบสีฟ้าซึ่งมองเห็นได้ชัดเจน มันเป็นฉากที่สวยงามอย่างมาก

สถานที่แห่งนี้เป็นสวรรค์สำหรับผู้มีทักษะอาชีพและเป็นสถานที่ชั้นนำสำหรับท่องเที่ยว

ทะเลสาบนี้มีปลามากมายซึ่งรวมถึงปลาทองลายจุดแสนอร่อยซึ่งมันมีชื่อเสียงในด้านรสชาติที่น่าอัศจรรย์ของพวกมัน ปลาทองลายจุดหากเอามาทำเป็นอาหารสามารถเพิ่มค่าร่างกายได้ถึง 1-5 จุด

เทือกเขาเรดไรท์เหมืองแร่มากมายและคนขุดแร่หลายคนหวังที่จะเสี่ยงโชคจากที่นั้นกัน

ลูหลี่มองไปที่เรดาร์และพบว่าเหยื่อของเขาอยู่บนภูเขา บางทีไอ้ฆาตกรนี้อาจกำลังจะฆ่านักขุดเหมือง

การฆ่าผู้เล่นที่มุ่งเน้นในทักษะอาชีพนั้นเป็นหนึ่งในการกระทำน่ารังเกียจที่สุดในเกม

ระบบได้ให้แต้ม PK เป็นสองเท่าสำหรับการฆ่าผู้เล่นที่มีเฉพาะทักษะอาชีพ

เกมนั้นพึ่งเปิดตัว แต่ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าผู้ที่มุ่งเน้นด้านทักษะอาชีพจะมีพันธมิตรทางการค้า มันเป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่เป็นกลางทั้งสองฝ่ายและมีประสิทธิภาพมากยิ่งกว่าพันธมิตรนักเวทย์และพันธมิตรโจร

พวกเขาจะปกป้องสมาชิกด้วยเงินรางวัลที่สูงและบางครั้งก็อาจจะกำจัดสมาคมบางสมาคมด้วยเงินจำนวนมาก

เมื่อถึงเวลาที่ลูหลี่มาถึงที่นี้ ฆาตกรนั้นก็มีแต้ม PK อยู่ 10 จุดและยังคงฆ่าผู้เล่นทักษะอาชีพอยู่เรื่อยๆ

"สาวน้อย อย่าวิ่งสิจ้ะ ฉันจะปล่อยเธอไป ถ้าเธอยอมให้ฉันสัมผัสร่างกายของเธอ"พาลาดินที่มีคำบนศรีษะว่า 'ลงโทษ' กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

"พวกเรามีสมาคมนะ ดังนั้นคุณไม่ควรจะทำร้ายพวกเรา" ผู้เล่นหญิงขู่ขณะที่เธอวิ่ง

“มีสมาคมงั้นเหรอ? อย่าโง่ไปหน่อยเลย พวกเขากล้าที่จะเป็นศัตรูกับสมาคมโคตรรุนแรงเพื่อช่วยผู้เล่นไร้ประโยชน์อย่างคุณงั้นเหรอ?” อาชีพพาลาดินนั้นวิ่งได้เร็วกว่าอาชีพทั่วไปและแน่นอนว่าเขาต้องเร็วกว่าผู้เล่นหญิงทักษะอาชีพคนนี้แน่ เขารีบจับเธออย่างรวดเร็วและทุบเธอด้วยค้อนเข้าทางด้านหลัง นั้นทำให้ HP ครึ่งหนึ่งของเธอหายไป

"ขอโทษด้วย ฉันมาทำเควสล่าค่าหัว"

จู่ๆก็ได้มีเสียงลอยมาในอากาศและพาลาดินก็ได้หยุดเคลื่อนไหว

ไม่ใช่ว่าเขาอยากจะหยุดโจมตี แต่เป็นเพราะว่าเขานั้นไม่สามารถขยับตัวได้อีกต่อไป

พาลาดินเป็นอาชีพที่สวมใส่เกราะแผ่นซึ่งสามารถรักษาตัวเองได้ พวกเขายังมีทักษะที่สามารถลดความเสียหายได้ดังนั้นโจรส่วนใหญ่จึงหลีกเลี่ยงการสู้รบกับพาลาดิน

อย่างไรก็ตามเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็ได้เกิดขึ้น โจรคนนี้ได้โจมตีพาลาดินและได้สร้างความเสียหายที่น่าตกใจ HP ของพาลาดินได้ลดลงอย่างรวดเร็ว

"แกเป็นใครกันเนี้ย? แกกล้าที่จะฆ่าคนที่มาจากสมาคมโคตรรุนแรงงั้นเหรอ? " พาลาดินกล่าวอย่างหมดหวัง

เมื่อเขากล่าวถึงสมาคมของเขา เขาก็รู้สึกเหมือนมีอำนาจอยู่ภายในมือของเขา

อย่างไรก็ตามตอนนี้ที่ชีวิตของเขาอยู่ในมือของคนอื่นและการกล่าวอ้างถึงสมาคมของเขาเองนั้นแสดงให้เห็นว่าเขากำลังกลัว

สมาคมโคตรอันตราย เป็นสมาคมที่มีชื่อเสียงที่แย่ที่สุดเป็นอันดับสอง สมาชิกของพวกเขาเป็นคนไร้ยางอายและทำสิ่งที่น่ารังเกียจเช่นการฆ่าผู้เล่นสายอาชีพ [ขอเรียกว่าสายอาชีพนะครับจะได้ไม่สับสน]

ลูหลี่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับสิ่งที่เขาพูด คำพูดของเขาไร้คุณค่า แม้ว่าเขานั้นอาจจะมีความสำคัญต่อสมาคมบ้านั้นมาก แต่ลูหลี่ก็ยังคงไม่ยอมปล่อยเขาไป

ถ้าเขาฆ่าคนๆนี้แต้ม PK ทั้งหมดของเขาจะถูกลบออกไป

"ฝากไว้ก่อนเถอะ..."

ส่วนมากตัวร้ายในหนังจะชอบพูดแบบนี้ก่อนที่มันจะตายไป

ลูหลี่หยิบอุปกรณ์สามชิ้นขึ้นมาจากพื้นและรู้สึกประหลาดใจที่พบว่าพวกมันมีสถานะค่อนข้างดี พวกมันทั้งหมดเป็นไอเท็มระดับเหล็กซึ่งมีเอฟเฟคพิเศษที่ดี

"เอ่อ คือขอบคุณคุณมากเลย ฉันคิดว่าฉันจะสูญเสียอย่างอื่นนอกจาก EXP ซะแล้ว"

ผู้เล่นสายอาชีพสาวคนนี้ได้ก้าวไปข้างหน้า เธอนั้นเป็นนักเวทย์ แต่สวมป้ายสายอาชีพของทางการอยู่ นั้นแสดงว่าเธอจะไม่เข้าร่วมในสงครามระหว่างฝ่าย

เธอจะไม่สามารถสร้างความเสียหายกับมอนสเตอร์ได้และมอนสเตอร์จะไม่โจมตีเธอด้วยเหตุผลใดๆทั้งสิ้น

มันเป็นเรื่องยากอย่างไม่น่าเชื่อสำหรับผู้เล่นเหล่านี้ที่จะเพิ่มเลเวล พวกเขาสามารถเลืื่อนระดับโดยอาศัยเควสจาก NPC สายอาชีพเท่านั้น แน่นอนว่าพวกเขายังสามารถหาคนมาช่วยพวกเขาบูทหรือช่วยให้พวกเขาเพิ่มเลเวลได้ นั่นคือสิ่งที่ผู้เล่นสายอาชีพทำกันมาก

"ฉันแค่มาทำเควสล่าค่าหัว" ลูหลี่ตอบ

"ไม่ว่าจะยังไง คุณช่วยพกวเราไว้ ขอบคุณคุณมาก" ผู้เล่นหญิงกล่าวด้วยความจริงใจ เธอเป็นโนมและมีรูปร่างค่อนข้างเล็ก

"เอาล่ะ ฉันจะยอมรับคำขอบคุณของคุณ" ลูหลี่ไม่ต้องการทำให้ตัวเองเกิดอาการปวดหัวจากเรื่ิองไร้สาระนี้

หลังจากที่ได้ลบแต้ม PK แล้วเขาก็วางแผนที่จะกลับไปที่ห้องปฏิบัติการวิศวกรรมอีกครั้งเพื่อผลิต หุ่นยนต์ซ่อมบำรุง นี้จะช่วยให้เขาสามารถเพิ่มระดับทักษะของเขา พร้อมกับได้รับเงินและเงินจำนวนมากๆยิ่งขึ้น

"ฉันขอจ้างคุณเพื่อปกป้องพวกเราได้ไหม?" โนมตัวน้อยได้ถามอย่างลังเล