จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 162

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 162: พิมพ์เขียววิศวกรรม

"ฉันหวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณ"

ลูหลี่รู้ดีว่าทำไมลูกชิ้นงาจึงทิ้งสมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ด ดังนั้นลูหลี่จึงเข้าใจความพยายามของเขา

หลังจากประลอง PVP ที่ไม่มีการต่อสู้แบบจริงๆ ลูหลี่ก็ได้ออกจากระบบที่ห้องพักของโรงแรม

เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะออกจากระบบที่คุกเพื่อลดค่า PVP ของเขา เพราะว่ามันไม่คุ้มค่า

ถ้าเขาออกจากระบบที่ห้องพักในโรงแรมเป็นเวลาหกชั่วโมงเขาจะได้รับโบนัสคูณ EXP 1 ชั่วโมงสำหรับวันต่อไป มันทำให้การฟาร์มของเขามีประสิทธิภาพสูงขึ้น เขาจะได้รับ EXP มากในช่วงเวลาดังกล่าว แต่โดยปกติแล้วผู้เล่นธรรมดาจะฟาร์มได้เพียงแค่ครึ่งวันเท่านั้น

ลูหลี่ยังคงใช้ค้อนในมือของเขาอย่างหนักหน่วง นั้นก็เพราะว่าเขาต้องการสร้าง ระเบิดตุ่น

เขาสามารถนึกภาพตอนที่เขาสร้างระเบิดนี้ได้ เขาจะหาสถานที่สักแห่งที่มอนเตอร์มากและใช้ระเบิดนี้ในช่วงบัพ EXP สองเท่า ด้วยเทคนิคนี้ มันจะทำให้เขาสามารถฟาร์มและได้รับ EXP ได้อย่างคุ้มค่าภายในหนึ่งชั่วโมง

เมื่อเขาเข้าสู่ระบบในวันต่อมา สิ่งแรกที่เขาทำคือการเพิ่่มระดับทักษะวิศวกรรมของเขา

ตอนนี้ทักษะวิศวกรรมของเขาอยู่ที่ระดับปานกลาง (87) 'โลกใหญ่มาก' ไม่ได้ให้ EXP เมื่อผลิตมันแล้ว ลูหลี่จึงต้องเข้าไปในห้องประมูลเพื่อหาพิมพ์เขียวอันใหม่ และเขายังต้องการขาย 'โลกใหญ่มาก' ที่เขาทำไว้ด้วย

เขาค้นหา 'โลกใหญ่มาก' ในตลาดประมูล เนื่องจากเขาจำเป็นต้องรู้ราคาสิ่งนี้ในตลาดปัจจุบัน

28 เหรียญทอง!

ลูหลี่รู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยเมื่อเห็นนราคาของมัน

มีเพียง 'โลกใหญ่มาก' สองชิ้นที่ขายในห้องประมูล พวกมันมีราคาอยู่ที่ 28 เหรียญทอง และ 30 เหรียญทอง

พวกเขากล้าขายของที่มีราคา 20 เหรียญเงินไปขายเป็น 28 เหรียญทอง พวกเขากล้าตั้งราคาที่สูงเช่นนี้ได้อย่างไรกัน?!

'โลกใหญ่มาก' เป็นไอเท็มที่สนุกมากเมื่อใช้มันและมีผู้หญิงหลายคนที่ใช้จ่ายเงินเป็นจำนวนมากเพื่อมัน อย่างไรก็ตาม 28 เหรียญทองนั้นมันมากเกินไป

เขากำลังจะทำให้มันใหญ่ขึ้นอีกงั้นเหรอ?

วันนี้เขาใช้เวลาว่างทั้งหมดของเขาในการเพิ่มระดับทักษะวิศวกรรม ถึงแม้ความพยายามของเขาจะล้มเหลว แต่เขาก็ยังมีไอเท็มที่ผลิตสำเร็จอยู่เล็กน้อย ลูหลี่มีผลิตภัณฑ์ที่ผลิตมาแล้วอย่างน้อย 70 ชิ้น

อย่างไรก็ตาม 'โลกใหญ่มาก' ไม่ได้มีประโยชน์อย่างกว้างขวางในฐานะหญ้าทัสสเนค ตลาดมันมีขนาดเล็กมากและ 99% ของคนในเกมไม่สามารถชื้อมันได้

ด้วยทอง 28 เหรียญทอง เขาสามารถซื้ออุปกรณ์ระดับเหล็กได้ครบเซ็ต

เมื่อเขาเห็นว่ามีบางคนที่ซื้อโลกใหญ่มากในราคาที่สูง ลูหลี่ไม่ลังเลที่จะโยนพวกมันสองชิ้นเข้าไปในห้องประมูล

เขาตั้งราคาไว้ที่ 27 เหรียญทอง

เขาไม่ต้องการที่จะใส่พวกมันทั้งหมดลงไปในทันที ถ้าเขาทำให้ตลาดลอยตัวพร้อมกับพวกเขา โลกใหญ่มากจะเป็นไอเท็มที่ไม่มีค่า ผู้เล่นทุกๆคนจะรู้ตัวเมื่อมีคนขายขยะจำนวนมากประมาณ 20-30 เหรียญทอง นั่นมันมากกว่า 3,000 ดอลลาร์ด้วยซ้ำ

จากนั้นเขาก็ต้องการหาพิมพ์เขียวอันใหม่

อัตราการดรอบของพิมพ์เขียววิศวกรรมนั้นต่ำเกินไป ลูหลี่ค้นพบว่าพิมพ์เขียววิศวกรรมส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์ขั้นกลาง (100) และมีต้นทุนวัสดุที่แพง จุดสำคัญที่สุดของแผนการเขาคือการหาบางอย่างที่ไม่เสียค่าใช้จ่ายมากเกินไป

หรือว่าเขาจะต้องทำปืนไรเฟิล?

เมื่อทักษะวิศวกรรมถึงระดับปานกลาง (80) ระบบจะให้รางวัลผู้เล่น นั้นคือพิมพ์เขียวปืนไรเฟิล

นี่เป็นอุปกรณ์พิเศษสำหรับ นักล่า ซึ่งฟังดูดี แต่น่าเสียดายที่มันเป็นไอเท็มระดับทองแดงเพียงเท่านั้น อุปกรณ์ทองแดง LV 10 นั้นหาได้ยากในตลาด ไอเท็มเหล่านี้ถูกซื้อโดยผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งเข้ามาไม่ก็ผู้เล่นเก่าที่ยากจน

ปืนไรเฟิลระดับทองแดง LV10 มีมูลค่าประมาณ 40 เหรียญเงินในห้องประมูล

วัสดุสำหรับผลิตนั้นมีค่าใช้จ่ายน้อยกว่าหนึ่งเหรียญทอง ปืนไรเฟิลพวกนี้ยังยากที่จะหาเจอและมักจะโดนขายออกจากห้องประมูลอย่างรวดเร็ว

แต่ส่วนที่แย่ที่สุดในการทำปืนไรเฟิลก็คือเวลาที่ใช้ผลิตมัน สองนาทีสำหรับไอเท็มเดียวถือว่าเป็นเวลานานมากแล้ว แต่ปืนไรเฟิลชิ้นเดี่ยวใช้เวลาทำถึง 50 นาที

พิมพ์เขียววิศวกรรมระดับต่ำ ...

เดียวก่อนสิ มีอีกทางหนึ่ง

ถ้าสิ่งที่เขาจำได้นั้นถูกต้อง ลูหลี่รู้ว่ามีสถานที่หนึ่งที่จะสามารถหาพิมพ์เขียววิศวกรรมได้ดี

ถ้าจะพูดให้ถูกต้อง มันเป็นสถานที่ๆมีกล่องสมบัติระดับเหล็ก

อย่างไรก็ตามตำแหน่งของมันค่อนข้างหายาก มีโอกาสน้อยที่ผู้เล่นธรรมดาจะสามารถเปิดกล่องสมบัติได้เป็นคนแรก

ถ้าเขาเป็นผู้เล่นฝั่งความมืดก็คงจะดี

นั้นเพราะว่าลูหลี่ต้องแอบเข้าไปในพื้นที่ของฝั่งความมืด ในความเป็นจริงเขาจำเป็นต้องแอบเข้าไปใน ที่มั่นที่มีกำลังพลฝั่งความมืดคุ้มกันมากที่สุด ด่านหน้าครอสโรส

จริงๆแล้วในอดีตด่านหน้าของฝั่งความมืดในหุบเขาเทาและหุบเขาวอซองนั้นเป็นดินแดนแห้งแล้ง ดังนั้นแล้วด่านหน้าครอสโรสจึงอยู่ในพื้นที่แห้งแล้ง

มีออร์คที่ขี่หมาป่านับพันตัวอยู่ในด่านหน้านี้ พวกมันได้รับมอบหมายให้ปกป้องเสบียงและลำเลียงเสบียงไปยังด่านหน้าของหุบเขาเทา

นอกจากนี้บ้านของพวกทารัส[กระทิง]อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ ถ้าด่านหน้าครอสโรสส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ เหล่านักรบทารัสจะเข้ามาช่วยสนับสนุน

ถ้ามีผู้เล่นฝั่งแสงสว่างมาที่นี้ นั้นคือที่ตายของพวกเขา

หลังจากที่ลูหลี่คิดถึงเรื่องนี้สักครู่ เขาก็ตัดสินใจที่จะเสี่ยงเข้าไป

เขาไม่ได้เดินไปตรงๆ แต่เข้ามุ่งหน้าไปยังด่านหน้าปีกเงินก่อนเพื่อมองหา NPC เควส

ที่ด่านหน้าปีกเงิน เป็นที่มั่นของฝั่งแสงสว่าง ซึ่งอยู่ที่อยู่ด้านหน้าของหุบเขาเทาและป้องกันเสบียงที่เขามายังหุบเขาวอซอง แม้จะมีการแลกเปลี่ยนอุปกรณ์ PVP และอุปกรณ์บางอย่าง

ครั้งสุดท้ายที่ลูหลี่อยู่ที่นี่มันแทบจะว่างเปล่าหากไม่นับ NPC แต่ตอนนี้มีฝูงชนมากมาย

เกมกำลังจะขยายแผนที่อย่างต่อเนื่อง แต่ก็มีผู้คนมากมายออกมาจากหมู่บ้านเริ่มต้น ดังนั้นแล้วพื้นที่แถบนี้จึงแออัด

"เจ้าหนุ่ม มาที่นี้สิ!"

ผู้คุ้มกันด่านหน้า วินดา ไนท์วิง ผลักผู้เล่นคนอื่นๆที่กำลังพยายามจะคุยกับเขาและเดินตรงไปหาลูหลี่ ตอนนี้ลูหลี่เตรียมพร้อมกับการใช้มารยาทเอลฟ์แล้ว

"เขาเป็นใครกัน? ทำไมเขาถึงลัดคิว? "

ผู้เล่นใกล้เคียงรู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ยุติธรรม

"ใช่ เราอุตสาห์รอกันมานานแล้ว มันควรจะเป็นคนแรกที่อยู่หน้าแถวที่ได้รับเควสสิ "

ทุกคนอดทนรอมานาน ดังนั้นความรู้สึกไม่พอใจได้แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางพวกเขา

"หุบปากสิว่ะ นั่นมันลูหลี่ ผู้เล่นหมายเลขหนึ่ง แกไม่เห็นที่ NPC ทักทายเขาเหรอ? "

บรรดาผู้ที่รู้จักลูหลี่ต่างก็เงียบปากไปโดยทันที

"ใครเป็นคนตัดสินใจกันว่าเขาเป็นผู้เล่นหมายเลขหนึ่ง?"

บางคนในที่นี้อาจจะยังไม่พอใจ

"ขนาดป่า เขายังไม่อ้างเลยว่าตัวเองเป็นผู้เล่นหมายเลขหนึ่ง แล้วเขาเป็นใคร? "

ป่า เป็นผู้เล่นระดับสูงในสมาคมธงสงครามสีเลือด เขาทำได้ดีทีเดียวในการ PVP และรวมถึงการเคลียร์ดันเจี้ยน เขามักจะปาร์ตี้กับคนหลายๆคน ดังนั้นเขาจึงมีแฟนคลับในเกมหลายคน

ลูหลี่เหลือบมองไปที่ผู้เล่นเหล่านี้ ก่อนที่จะกลับมาทักทาย วินดา ไนท์วิง

"ข้าอยู่ที่นี่เพื่อส่งเสบียงให้แก่นักรบที่อยู่ด้านหน้า ข้าได้ยินว่าเสบียงของเราค่อยๆร่อยหรอ ในฐานะที่ข้าเป็นเอลฟ์ ข้ายินดีที่จะช่วยเหลือแม้ว่าข้าจะมีกำลังเพียงเล็กน้อย"

"แล้ว เจ้าจะทำอะไรกันละ?"

"ข้าได้พบข้อความจากฝั่งความมืดว่าพวกมันได้เก็บอาหารสัตว์ไว้เป็นจำนวนมาก ... " ลูหลี่กล่าวเบาๆ

"เจ้าพูดถูกแล้ว สายลับของเราก็ได้ค้นพบข้อมูลที่คล้ายกัน แต่เราไม่ทราบพื้นที่ที่พวกมันเก็บเสบียงไว้ "

วินดา ไนท์วิง โบกมือและเอลฟ์สองคนก็ได้ออกมาจากหลังคา

นี่เป็นจุดเริ่มต้นแผนของเขา ตอนนี้ผู้เล่นอื่นๆรู้ว่าลูหลี่ได้รับภารกิจลับ

"ข้ารู้ว่ามันอยู่ที่ไหน ได้โปรดให้ข้าไปเผามันเถอะ "

เมื่อลูหลี่อาสาทำงานนี้ เขาเริ่มรู้สึกมั่นใจว่าจะได้รับพิมพ์เขียวแล้ว