จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 161

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 161: สังหารหมู่

หมู่บ้านทิสเซิลครอบคลุมพื้นที่กว้างและยังมีมอนสเตอร์ที่เกิดอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้มีโอกาสที่มอนสเตอร์จะดรอบสูตรเล่นแร่แปรธาตุบางอย่าง นี่จึงเป็นเหตุผลที่สมาคมหน่วยสืบราชการลับอิมพีเรียลอยากจะเข้ายึดพื้นที่

อย่างไรก็ตามพื้นที่ขนาดใหญ่นี้ได้กลายเป็นฝันร้ายของพวกเขาอย่างรวดเร็ว

มีโจรที่เหมือนวิญาญาณซึ่งอยู่ที่ไหนก็ไม่ทราบ

"บ้าเอ้ย คนที่เจ็ดแล้วนะ แจ๊สก็ได้ถูกฆ่าไปแล้ว ไอ้โจรคนนี้มันเลือกที่จะฆ่าคนที่มีอุปกรณ์ที่ดีเท่านั้น ทำไมมันถึงไร้ยางอายอย่างนี้!"

สมาชิกหน่วยสืบราชการลับอิมพีเรียลรู้สึกโกรธ แต่พวกเขาไม่สามารถหาตัวเป้าหมายเพื่อระบายความโกรธได้

"พวกแกโตขึ้นจากกินอุจจาระงั้นเหรอ? มีคนตั้งร้อยคนจะไปกลัวไอ้โจรคนเดียวทำไม? คนที่ถูกฆ่าตายได้บอกไหมว่า ใครสังหารพวกเขา? "

"มันไม่ได้แสดงชื่อ บางทีเขาอาจจะมีไอเท็มพิเศษ บางทีโจรคนนั้นอาจจะเป็นลูหลี่ ... "

"ลูหลี่งั้นเหรอ? พวกเราไม่ได้ตามล่าเขาอีกแล้ว! เขาจะเสนอหน้ามาที่นี้ทำไม! "

เห็นได้ชัดว่าลูหลี่ไม่รู้ว่าคนเหล่านี้กำลังพูดถึงอะไรกัน แม้ว่าเขาจะได้ยินก็ตาม เขาก็ไม่สนใจ เขาจมอยู่กับการฆ่าคนและเอาอุปกรณ์ของพวกเขามากเกินไปจนไม่สนใจอะไร

ตอนนี้เขามีค่า PVP อยู่ที่เก้าจุดและเขาจะหยุดหลังจากที่มีค่า PVP ขึ้น 10 จุด

เขาต้องหยุด ... แน่นอนว่าเขาต้องหยุด ...

เมื่อเขาได้ตระหนักว่าเขาเพิ่งได้รับค่าPVPอีก5 คะแนน เขาก็ได้ตั้งใจที่จะหยุดเพิ่มค่า PVP

"ลูหลี่ ฉันวิ่งเข้าไปหากลุ่มผู้เล่นกลุ่มหนึ่งในเควสเพิ่มระดับอาชีพ ฮ่าฮ่า ฉันโชคดีมากที่พวกเขามาจากสมาคมดิสซี่คอส "

เสียงหัวเราะที่เป็นเอกลักษณ์ของอาเซอร์ซีบรีสทำให้สมองของเขาเต็มไปด้วยสติจากความบ้าคลั่งของเขา

"โอ้ ”

ลูหลี่หยิบไอเท็มขึ้นมาอย่างเร็วขณะที่เขารีบจัดการคนที่อยู่ตรงหน้าเขา เขาเก็บอุปกรณ์ที่ดรอบลงมาและใช้ก้าววายุทันที ก่อนที่กลุ่มโจมตีระยะไกลจะสามารถโจมตีเขาได้

"ถ้าคุณอยู่กับดิสซี่คอส คุณจะไม่มีปัญหากับเควสเพิ่มระดับอาชีพของคุณ จุดยากของแผนที่นี้คือบอส แต่ด้วยแท๊งค์อันดับ 1 มันจะเป็นแค่เค้ก "ลูหลี่ได้อธิบาย

เขาได้เปิดค่าสถานะของตัวเองและเห็นค่า PVP ที่น่าประทับใจซึ่งมันมีถึง 14 จุด

ดูเหมือนว่าลูหลี่จะมีปีศาจอยู่ในใจเหมือนในชีวิตก่อนหน้านี้ ปีศาจตัวนี้ทำให้เขาหลงใหลและมีความสุขในการฆ่าคน ดูเหมือนว่าเขาจะหนีออกจากมันไม่พ้น

เขาสงสัยว่าบางทีเขาอาจจะเป็นโรคทางจิต

มูนไลท์อาจเป็นโรคที่อาการหนักกว่านี้ก็ได้

ผู้เล่นบางคนในระบบจัดอันดับเกียรติยศมีคะแนนเกียรติยศมากกว่า 1700 คะแนน มีผู้คนจำนวนมากที่แซงลูหลี่ไปแล้ว

อาจถึงเวลาแล้วที่จะไปฝึกทักษะอาชีพของเขา

"แสง คุณกำลังทำอะไรอยู่?" ลูหลี่เช่าห้องทดลองและเริ่มสร้าง 'โลกใหญ่มาก' ทักษะวิศวกรรมของเขาเกือบจะอยู่ในระดับปานกลาง (80) ซึ่งทำให้เขาก้าวเข้ามาใกล้สูตรผสมระเบิดมากขึ้น

"กำลังฆ่าคนบางคน"

ลูหลี่รู้ดีว่ามีเพียงมูนไลท์เท่านั้นที่สามารถพูดอะไรแบบนี้ได้

"กฎของ PVP มีการเปลี่ยนแปลงและคุณยังคงฆ่าคนอยู่" ลูหลี่เบื่อเพราะฉะนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะคุยกับมูนไลท์ อย่างไรก็ตามลูหลี่ยังอยากรู้เกี่ยวกับความคิดของมูนไลท์เมื่อเขา PVP

"ฉันไม่มีค่า PVP แม้แต่จุดเดียว มีอะไรที่ต้องกลัว? " มูนไลท์โต้แย้ง

"คุณกำลัง PVP ใน หุบเขาวอซองงั้นเหรอ?"

ลูหลี่จำได้ว่าในเกมมีบางพื้นที่ที่ทำขึ้นเฉพาะสำหรับ PVP การฆ่าผู้เล่นในพื้นที่เหล่านั้นจะไม่เพิ่มค่า PVP ของผู้เล่น

“ทำไมละ? คุณมีค่า PVP งั้นเหรอ” มูนไลท์ถาม

"ใช่ 14 จุด มีบางคนพยายามเข้ายึดพื้นที่ๆฉันอยู่ ดังนั้นฉันถึงได้ฆ่าพวกเขาไปสิบคน "ลูหลี่ถอนหายใจ

"แก้ปัญหาเรื่องนี้ทำได้ง่ายมาก ไปที่ห้องโถงทหารรับจ้างและทำเควสล่าค่าหัวเพื่อล้างค่า PVP ของคุณ ด้วยระดับทักษะของคุณ มันไม่ควรเป็นปัญหากับคุณใช่มั้ย? " มูนไลท์ไม่เข้าใจสถานการณ์ลูหลี่จริงๆ

"มันไม่เกี่ยวกับค่า PVP คุณเคยรู้สึกตื่นเต้นจากการฆ่าเมื่อคุณเริ่มฆ่าผู้เล่นคนอื่นบ้างไหม? " ลูหลี่ถาม

“แน่นอน ฉันไม่มีความสุขในการฆ่ามอนสเตอร์ ฉันฆ่าผู้เล่นคนอื่นเพราะฉันเล่นเกมเพื่อความสุข”มูนไลท์กล่าวอย่างมุทะลุ" เอาล่ะ ฉันต้องไปแล้ว มีคนมา ฉันต้องการลองใช้ทักษะลมกรดเพื่อฆ่าคนหลายๆคนพร้อมกัน "

"ถ้าคุณว่างอย่าลืมทำเควสเพิ่มระดับอาชีพของคุณละ" ลูหลี่กล่าวเพิ่มเติมอย่างรวดเร็ว

"ฮึม มันลำบากเกินไป คุณสามารถซื้อคัมภีร์อัพเกรดอาชีพในราคา 2000 เกียรติยศได้"

มูนไลท์ไม่ได้ซาบซึ้งในคำเตือนของลูหลี่

"เอาล่ะ ... ลาก่อน ... "

เขาเป็นคนบ้า PVP จริงๆ

เขาเล่นเกมเพื่อความสุขของตัวเอง!

ลูหลี่คิดถึงถ้อยคำนี้ เขารู้สึกผิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และไม่แน่ใจว่ารู้สึกอย่างไร

เขาชอบที่จะดื่มด่ำในความสุขของเขาเอง แต่ปัญหาของคือน้องสาวของเขาอยู่ในใจของเขาเสมอ นอกจากนี้เขายังจำเป็นต้องวางแผนสำหรับอนาคต เขาต้องการให้น้องสาวของเขามีความสุขกับชีวิตที่ร่ำรวย

ลูหลี่เตือนตัวเองว่าเขาเป็นผู้เล่นมืออาชีพ จะดีที่สุดที่เขาจะไม่ระรานคนอื่น

ในความเป็นจริงทุกคนจะไม่เป็นมิตรกับเขาแม้ว่าเขาจะอดทนก็ตาม นอกจากนี้ยังมีบางสิ่งที่เขาไม่สามารถอดทนได้ คนที่ลูหลี่ฆ่านั้นก็เป็นตัวอย่าง ความรู้สึกถูกบอกให้ออกไปจากพื้นที่ไม่มีใครครอบครองนั้นเป็นเรื่องที่ทนไม่ได้

แต่ว่าเขามีประสบการณ์การเกิดใหม่!

ก่อนที่เขาจะมีประสบการณ์การเกิดใหม่ เขาไม่ได้รับผลกระทบจากเรื่องพวกนี้ ด้วยเหตุผลบางประการการเกิดใหม่นี้ทำให้เขาอ่อนแอมากขึ้น

ลูหลี่ใช้เวลาช่วงบ่ายทั้งหมดของเขาทำงานในห้องแล็บ ตอนแรกความรู้สึกของเขายุ่งเหยิง แต่เขาค่อยๆสงบลงเมื่อเขากลั่นกรองไอเท็มของเขาออกมา ในช่วงเวลานี้อาเซอร์ซีบรีสและผู้เล่นอื่นๆอีกสิบหกคนได้ทำเควสเพิ่มระดับอาชีพของพวกเขาสำเร็จแล้ว เรื่องนี้ทำให้เกิดความสับสนวุ่นวายระหว่างผู้เล่นซึ่งต่างจากตอนที่ลูหลี่ทำเควสสำเร็จ เขาทำสำเร็จคนเดียวและชื่อของเขาถูกปกปิดไว้

มันเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่สำหรับคน 16 คนในการทำภารกิจร่วมกัน

สมาชิกทุกคนในกลุ่มหลักต่างก็ประสบความสำเร็จแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับคำแนะนำของลูหลี่

ในความเป็นจริงอาเซอร์ซีบรีสได้ทำภารกิจสำเร็จอย่างหวุดหวิด ในตอนแรกมีผู้เล่นฝ่ายแสงสว่างสองถึงสามร้อยคน แต่หลังจากการสู้รบกับผู้เล่นฝั่งความมืด ตัวเลขของพวกเขาก็ลดลงไปถึง 50% จากผู้เล่นที่เหลือนับร้อยคนที่ต่อสู้กับบอสมีเพียงสิบหกคนที่ทำภารกิจสำเร็จ

EXP ที่เขาได้รับก็ลดลงด้วยเช่นกัน ตอนนี้ค่าประสบการณ์ของอาเซอร์ซีบรีสและลูหลี่อยู่ห่างกันไม่มากนัก

แม้ว่าภารกิจนี้จะทำได้ตั้งแต่ผู้เล่นมี LV15 แต่ระบบก็แนะนำให้ผู้เล่นรอจนกว่า LV20 ค่อยทำ

เมื่อผู้เล่น LV20 ผู้เล่นส่วนใหญ่ก็สามารถทำภารกิจอาชีพของตนเองสำเร็จได้

เมื่อกลางคืนมาถึง ลูหลี่ได้พบกับแตนเน็ท

แตนเน็ทได้ตกตะลึงเมื่อเห็นระดับของลูหลี่

"คุณ LV 20 แล้ว!"

“เยี่ยม…”

ลูหลี่มองไปที่ฝ่ายตรงข้ามซึ่งมีเลเวลเพียง LV18 เท่านั้น

"ฉันแทบจะฟาร์มจนตัวเองเกือบตายกับทีมนับสิบคน จากช่วงเช้าจนถึงตอนนี้ ฉันเพิ่มระดับได้แค่ระดับเดียว แต่คุณมี LV 20 คุณต้องโกงแน่ๆ! "

"คุณสามารถรายงานฉันต่อระบบได้ ถ้าคุณต้องการ"

ลูหลี่ไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ แตนเน็ทต้องการรู้คำแก้ตัวที่เขาเพิ่มระดับได้ไวงั้นเหรอ?

"คุณเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำเควสเพิ่มระดับอาชีพสำเร็จใช่ไหม?"

แตนเน็ทได้นั่งลงบนพื้น เพราะเขาไม่ต้องการสู้อีกต่อไปแล้ว นี่คือการยอมรับความพ่ายแพ้ ผลแพ้ชนะนั้นไม่จำเป็นต้องตัดสินโดยการตายของผู้ประลอง

"อืม"

ลูหลี่ได้เอากริชของเขาออกมา

"คุณได้รับหนังสือทักษะใช่ไหม?"

"อืม"

ลูหลี่ก็ได้นั่งลงตาม

"หนังสือทักษะพวกนั้นดีไหม?"

"ก้าววายุ ... "

"พระเจ้าช่วย"

"คุณได้รับ SP บ้างไหม?"

"ได้ค่อนข้างน้อย"

ลูหลี่ไม่ได้บอกทุกอย่างกับเขา

ทักษะเหล่านี้นั้นไม่สำคัญเท่าที่จะได้มันช้าหรือเร็ว อย่างไรก็ตาม SP นั้นมันแตกต่างกัน

"ดี ตอนนี้ลูกชิ้นงาเป็นส่วนหนึ่งของพวกคุณแล้ว ไม่มีใครที่ในสมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ดที่จะสร้างปัญหากับเขาอีกแล้ว "

แตนเน็ทนั้นไม่โกรธ เขารู้ว่าเขาแพ้เดิมพัน แม้ว่าเขาจะกลายเป็นคนก้าวร้าวมากๆเมื่อถูกกระตุ้น แต่เขาก็ยังเป็นคนที่เปิดเผยและซื่อสัตย์