จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 154

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 154:ประจัญบาน

ผู้นำหลักของกลุ่มคนเหล่านี้คือนักเวทย์ของสมาคมเมืองหลวงแห่งความรุ่งโรจน์ ฝันลวงตา เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงในวงการเกมและมีเพียงผู้เชี่ยวชาญจากสมาคมใหญ่เช่นเขาเท่านั้นที่สามารถควบคุมกลุ่มผู้เล่นจากทั้งสองฝ่ายได้

คำกล่าวที่ว่า 'เมื่อมีคนจำนวนมากย่อมแข็งแกร่ง' ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นความจริง หลังจากที่มันถูกโจมตีโดยผู้เล่นจำนวนมาก เทวทูตแห่งความตาย LV28 ก็ไม่สามารถโต้กลับได้ก่อนที่มันจะถูกสังหาร

อย่างไรก็ตามภารกิจนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย พวกเขาไม่สามารถทำแบบนี้ได้อีกแล้ว

เสียงแตรได้ดังขึ้นและเทวทูตแห่งความตาย 10 ตัวหรือมากกว่านั้นก็ได้เริ่มเดินขบวนไปยังด้านหน้าของกลุ่มผู้เล่น พวกมันทั้งหมดมีตัวที่ใหญ่ทั้งยังมีพลังที่มากและเมื่อรวมกับที่พวกมันใช้ดาบขนาดใหญ่ ทำให้ความกลัวได้ถูกปลูกฝังความกลัวลงในหัวใจของเหล่าผู้เล่น

ใบหน้าของผู้นำได้มืดมัวในขณะที่เขาก่นด่าในใจของเขา

ไอ้มอนเตอร์บ้าพวกนี้มันอะไรกัน พวกมันไม่ได้ยืนอยู่กับที่แล้วรอพวกเราไปฆ่ามันเหรอวะ? ทำไมมันถึงจับกลุ่มกันได้?

นี่เป็นครั้งแรกที่ผู้เล่นคนอื่นๆได้เห็นกองทัพของ NPC และกำลังใจของพวกเขาก็อยู่ในระดับต่ำ

แท๊งค์ที่ยืนอยู่ด้านหน้าเริ่มถอยหลังกลับอย่างต่อเนื่อง เพื่อไม่ให้สูญเสีย EXP บางคนก็หันหลังและรีบวิ่ง อย่างไรก็ตามกลุ่มนี้เป็นเพียงกลุ่มคนที่รวมตัวกันมาเพื่อจุดประสงค์เดียวกันเฉยๆ

"แท๊งค์ สงบก่อน ฮีลเลอร์รีบรักษา คุณไม่ต้องการให้เควสนี้สำเร็จงั้นเหรอ? เชื่อมั่นในจิตวิญาณของคุณและเราจะทำภารกิจนี้สำเร็จ! " ฝันลวงตาคำราม นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นการรวมตัวของ NPC และมือของเขากำลังเหงื่อออก แต่เขาก็ต้องสงบสติอารมณ์

เสียงตะโกนของเขาค่อนข้างมีประสิทธิภาพ แท๊งค์สองสามคนที่มีอุปกรณ์ดีๆยังคงต้องรับมือกับการโจมตีจากเทวทูตแห่งความตายอันหนักหน่วง

เหล่าฮีลเลอร์รักษาเร็วที่สุดเท่าที่พวกเขาจะทำได้ ในขณะที่ผู้เล่นคนอื่นๆยืนอยู่ข้างหลังแท๊งค์เพื่อโจมตี

ลูหลี่ซ่อนตัวอยู่ใกล้ๆและสูดลมหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นสิ่งนี้ สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดคือคนเหล่านี้จะยอมแพ้และหนีไป ไม่มีทางที่พวกเขาจะเอาชนะมันได้ อย่างมากที่สุดก็แค่กลุ่มคน 200 ของพวกเขาต่อเทวทูตวันสิ้นโลกตัวเดียว

กาเพิ่มระดับอาชีพหนึ่งอาชีพ เป็นเรื่องยากสำหรับทุกคน แต่ไม่ถึงขนาดที่คน 200 คนทำงานร่วมกันจะไม่สามารถเคลียร์ได้ มิเช่นนั้นก็จะไม่มีผู้เล่นหลายคนที่จะเพิ่มระดับอาชีพของด้วยตนเองได้แม้หลังจากผ่านไป 2 เดือน

เพื่อสนับสนุนการแข่งขัน เกมมักจะอนุญาตให้ผู้เล่นบางคนกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญ เกมจะน่าตื่นเต้นถ้ามีผู้เชี่ยวชาญไล่ตามกันมา อย่างไรก็ตามหากผู้เล่นปกติไม่สามารถเพิ่มระดับอาชีพของตนเองได้นั่นอาจเป็นจุดจบของเกมรุ่งอรุณ

เพราะไม่มีใครอยากจะเล่นเป็นอาชีพสายซัพพอร์ต

ในเวลานี้ของเกมไม่มีใครยกเว้นลูหลี่ที่รู้ความลับ

ความลับนี้คือความยากลำบากในการทำเควสเพิ่มระดับอาชีพนั้นมีข้อจำกัด ตัวอย่างเช่นแผนที่ แร๊งค์ S จะมีความยากแค่ 100 จุด

จาก 100 จุดนี้ จะแบ่งได้เป็นบริเวณบึงประมาณ 30 จุด ส่วนที่เหลือก็อีก 70 จุด

การฆ่าเทวทูตวันสิ้นโลกเป็นเรื่องยากอย่างเหลือเชื่อ กลุ่มคน 200 คนนี้สูญเสียสมาชิกไปเรื่อยๆในขณะที่ต่อสู้กับมันเพียง 10 ตัวเท่านั้น ลูหลี่คาดว่าพวกมันน่าจะมีค่าความยากประมาณ 50 จุดซึ่งก็หมายความว่าเหลืออีด 20 จุด

นั่นหมายความว่าเรเนซิคนั้นฆ่าได้ง่าย เขาน่าจะแข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ระดับหัวหน้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ลูหลี่รู้เรื่องนี้เพียงเพราะเขามีประสบการณ์การเกิดใหม่ ผู้เล่นที่โง่เขลาที่กำลังดิ้นรนกับเทวทูตแห่งความตายและพวกเขาอาจคิดว่าบอสตัวนี้มีพลังมากเกินไป

ลูหลี่ยังคงรอคอย ด้วยจำนวนเทวทูตวันสิ้นโลกและเอลฟ์ผู้ร่วงหล่นจำนวนมากบนแท่นบูชา เขาอาจจะถูกสังหารก่อนที่เขาจะสามารถแตะตัวเรเนซิคได้ด้วยซ้ำ

เสียงของแตรดังยิ่งดังขึ้นในขณะที่จำนวนของเทวทูตวันสิ้นโลก 20 คนได้โผล่ออกมาและทีมนักเวทย์เอลฟ์ผู้ร่วงหล่นก็ได้เข้าร่วมการต่อสู้!

นี่เป็นการกลั่นแกล้ง!

"พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ พวกเราควรทำอย่างไร?" ใบหน้าผู้นำชั่วคราวของฝั่งแสงสว่างกลายเป็นสีเขียว เขามองอย่างไร้หนทางไปที่ฝันลวงตาเพื่อหวังว่าเขาจะมีความคิดที่ดี

"เราจะทำอย่างไรงั้นเหรอ? ถ้ามีศัตรูมากขึ้นเราก็จะต้องฆ่าพวกมันมากขึ้นเท่านั้น แน่นอนคุณคงไม่ได้คิดที่จะยอมแพ้ใช่ไหม? " ฝันลวงตาได้ตะโกนออกมาว่า "ถ้าพวกผู้เล่นฝ่ายแสงสว่างเป็นพวกขี้ขลาดทั้งหมดก็ขอให้หนีไปและปล่อยให้ทีมฝ่ายความมืดของเราแสดงให้คุณเห็นว่าลูกผู้ชายที่แท้จริงนั้นเป็นยังไง"

หลังจากนั้นแล้ว เมื่อผู้เล่นจากทั้งสองฝ่ายได้รับแรงกระตุ้น พวกเขาก็ต่อสู้อย่างกล้าหาญและไม่สนใจความตายอีกต่อไป

ลูหลี่ยืนอยู่ที่ด้านข้างพร้อมหัวเราะอย่างเยือกเย็น จากจุดที่เขายืนอยู่เขาสามารถมองเห็นสนามรบได้ทั้งหมด เขาอาจจะเห็นว่าส่วนใหญ่ของผู้เล่นที่กำลังจะตายมาจากฝ่ายแสงสว่าง แม้ว่าฝ่ายความมืดก็ได้รับบาดเจ็บแต่จริงๆแล้วพวกนั้นเป็นผู้เล่นเดี่ยว

กำลังหลักของสมาคมเมืองหลวงแห่งความรุ่งโรจน์ แทบจะไม่สูญเสียผู้เล่นใดๆเลย

ถ้าเขาคาดเดาได้ถูกต้องจะมีผู้เล่นจากสมาคมเมืองหลวงแห่งความรุ่งโรจน์จำนวนมากซ่อนตัวอยู่เพื่อที่จะซุ่มโจมตีพวกเขาจากเบื้องหลัง

แม้ว่าฝันลวงตาจะไม่ใช่ผู้นำที่ยอดเยี่ยม แต่ความสามารถของเขาในการรักษากองกำลังของตนเองในขณะที่กำลังถล่มศัตรูอยู่ก็เป็นเรื่องพิเศษ

มันเป็นเรื่องยากอย่างไม่น่าเชื่อสำหรับคน 200 คนหรือมากกว่านั้นในการต่อสู้กับมอนสเตอร์ 40 ตัว เกือบทุกการปะทะกันระหว่างคนและมอนเตอร์ มันมีแต่ฝั่งของผู้เล่นที่เสียสมาชิกไปเรื่อยๆ สกิลของนักเวทย์เอลฟ์ผู้ร่วงหล่น ไพโรบลาสนั้นน่ากลัวและสามารถทับซ้อนกันได้ เฉพาะอัศวินที่มีความต้านทานเวทมนตร์สูงเท่านั้นที่สามารถต้านทานจากเวทย์มนต์นี้ได้เป็นระยะเวลานาน

แม้ว่าจะมีคนจำนวนมากแต่ทุกคนก็ไม่ได้ติดอยู่ในสนามรบ คนฉลาดบางคนเริ่มถอยออกไป

อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจของพวกเขานั้นสายเกินไป - พวกเขาได้พบกับพายุหิมะจากกลุ่มนักเวทย์ คลื่นแห่งความเสียหายได้เพิ่มมากขึ้นเมื่อผู้เล่นจากสมาคมเมืองหลวงแห่งความรุ่งโรจน์ทำลายพันธมิตร

พันธมิตรซึ่งได้ไว้วางใจกันนั้นได้ขาดสะบั้นในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

ผู้นำของกลุ่มแสงสว่างได้ยินเสียงคำรามจากความโกรธและหันไปรอบๆเพื่อดูฉากที่ทำให้เขาตกใจ เขาโกรธและเดินขึ้นไปเพื่อคว้าคอเสื้อของฝันลวงตาพร้อมตะโกนว่า "แกทำอะไรกัน? แกกำลังทำบ้าอะไรกัน ?! "

"เราต้องรุนแรงกับคนที่ละทิ้งหน้าที่" ฝันลวงตาตอบอย่างโผงผาง

"แล้วไอ้คนที่โจมตีพวกคนหนีทัพมันมาจากไหน?"

ทุกคนที่สามารถนำทีมได้นั้นไม่ใช่คนงี่เง่า

กลุ่มนักเวทย์ที่มีอุปกรณ์ครบครันจำนวน 70-80 คนที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่นั้นได้ทำการดำเนินการครั้งนี้ พวกเขามีจำนวนมากพอที่จะกำจัดคนที่เหลือของกลุ่มแสงสว่างได้

"ช่างมันเถอะ รีบหนีออกไปจากที่นี้" ผู้นำฝ่ายแสงสว่างกล่าว ผู้เล่นฝ่ายแสงสว่างที่เหลืออีก 30-40 คนเปลี่ยนเป้าหมายจากการโจมตีเทวทูตวันสิ้นโลกและเอลฟ์ผู้ร่วงหล่นเพื่อปกป้องเพื่อนร่วมทีม

เมื่อรวมจำนวนผู้เล่นที่ถูกฆ่าด้วยมอนเตอร์แล้ว จำนวนเดิมของผู้เล่นฝ่ายแสงสว่างที่มีมากกว่า 100 ตอนนี้ลดลงไปต่ำกว่าครึ่งแล้ว

"เรายังทำเควสไม่เสร็จเลย คุณจะหนีไปไหนงั้นเหรอ?" ฝันลวงตาหัวเราะอย่างเย็นชา ในสายตาของเขาคนเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมทีมหรือศัตรูอีกต่อไป แต่เป็นแค่อุปกรณ์ที่สามารถแจกจ่ายให้กับผู้เล่นฝ่ายความมืดเท่านั้น

"เป็นไปไม่ได้ที่เราจะทำภารกิจนี้สำเร็จ ดังนั้นคุณแน่ใจงั้นหรือว่าคุณต้องการให้เราอยู่ที่นี่?" ผู้นำฝ่ายแสงสว่างคำรามออกมาด้วยความโกรธ"ฉันมีเพียงสมาคมระดับสอง แต่ฉันขอสาบานถ้าคุณไม่เปิดทางให้เราออกไปในวันนี้ สมาคมของเราจะมีเป้าหมายในการทำลายสมาคมเมืองหลวงแห่งความรุ่งโรจน์"