เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 153

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 153

จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 153


กำลังโหลดไฟล์

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 153: เอลฟ์ผู้ร่วงหล่น

นักรบเดินจากไปอย่างหมดแรงใจ สิ่งของที่เขาโยนลงมานั้นทำให้ลูหลี่รู้สึกตื่นเต้น น้ำดำ เครื่องหมายอัสนีและหินอัพเกรด เป็นของที่ได้จากการปล้นครั้งแรก

นี่เป็นรางวัลที่ดีมาก!

ปัจจุบันลูหลี่มีวัสดุหายาก 7 ชิ้นและหินอัพเกรด 4 ชิ้นในตัวเขา แม้กระทั่งการเคลียร์ดันเจี้ยนเหมืองมรณะระดับยากก็ยังไม่ได้ให้วัสดุเขามากขนาดนี้ ภายใต้สถานการณ์ปกติผู้เล่นที่ออกมาจากบึงด้วยวัสดุหายากมากขนาดนี้จะถือว่าค่อนข้างเก่ง

การฆ่ามอนสเตอร์ระดับปกติเป็นเรื่องยากสำหรับผู้เล่นโดยทั่วไป แต่มีเฉพาะมอนสเตอร์ระดับสูงสุดที่ดรอบวัสดุที่หายาก การพบมอนสเตอร์ระดับสูงสุดสองตัวมักหมายถึงความตายสำหรับผู้เล่นธรรมดา นักรบคนนี้ได้รับวัสดุหายากและยังได้รับหินอัพเกรดโดยการฆ่าผู้เล่นคนอื่นๆ

ไม่มีใครคิดวิธีการแบบลูหลี่ ซึ่งก็คือการใช้ผู้ติดตามเป็นเหยื่อเพื่อฆ่ามอนสเตอร์

ตอนนี้เขาได้ค้นพบวิธีใหม่ในการหาวัสดุหายากแล้ว

ใน "ชีวิตที่ผ่านมา" เขาเคยเป็นคนถูกปล้นอยู่เสมอ อย่างไรก็ตามเวลานี้มันจะแตกต่างกัน ลูหลี่เริ่มตื่นเต้นกับการผจญภัยของเขา

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่พบคนในบึงนานกว่าหนึ่งชั่วโมง แม้หลังจากออกจากบึงแล้วก็จะมีผู้เล่นเหลือเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ในอีกหนึ่งชั่วโมงลูหลี่ก็ได้พบกลุ่มผู้เล่นเพียง 4 กลุ่มเท่านั้น

สองกลุ่มแรกนั้นเป็นกลุ่มที่สมบูรณ์ หลังจากติดตามพวกเขาไม่กี่นาทีและไม่พบโอกาสในการโจมตีพวกเขา ลูหลี่ก็ยอมแพ้

จากนั้นเขาก็พบผู้เล่นคนเดียวที่ค่อนข้างแย่มาก หลังจากที่ลูหลี่ลด HP ของเขาลงจนอยู่ในสถานะวิกฤตด้วยการโจมตีเพียงไม่กี่ครั้ง เขาก็็ได้มอบวัสดุหายากเพียงชิ้นเดียวเพื่อที่จะรักษาชีวิตของเขาไว้

ต่อจากนั้น เขาวิ่งเข้าไปในกลุ่มของผู้เล่นสองคน ทั้งสองคนมีผู้ติดตามที่ยังมีชีวิตอยู่และพวกเขาก็ปฏิเสธที่จะยอมแพ้ต่อลูหลี่ เนื่องจากพวกเขามีจำนวนมากกว่า

ลูหลี่สามารถแสดงความหมายของคำพูดที่กล่าวว่า "คนฉลาดย่อมรู้จักสถานการณ์"

ด้วยการเพิ่มผู้ติดตาม การต่อสู้นี้คือ 2v4 ซึ่งเป็นเรื่องยากแม้แต่กับลูหลี่ เขาพยายามที่จะยั้งมือ แต่ก็ยังคงจบลงด้วยการฆ่าผู้เล่นคนใดคนหนึ่ง

ผู้เล่นคนอื่นๆได้เปลี่ยนความคิดของตนเองและส่งมอบวัสดุหายาก 2 ชิ้นให้ลูหลี่ไป

หลังจากการต่อสู้จบแล้วเขาก็ไม่เห็นใครอีก บางทีอาจจะมีผู้เล่นหรือผู้ติดตามที่มีทักษะล่องหน ในแผนที่ขนาดใหญ่เช่นนี้มันเป็นเรื่องยากที่จะหาพวกเขาเจอ

ตอนนี้คนอื่นๆในแผนที่นี้แทบทุกคนเริ่มรวมตัวกันเป็นปาร์ตี้แล้ว

เนื่องจากตอนนี้ความปลอดภัยนั้นสำคัญ การต่อสู้ระหว่างผู้เล่นด้วยกันจึงน้อยลง

เช่นนี้นี้แล้วลูหลี่ต้องหยุดการปล้นของเขาชั่วคราว

จุดหมายปลายทางของเขาคือ หมู่บ้านเอลฟ์ที่ร่วงหล่น ซึ่งเป็นจุดรวมมอนสเตอร์ในแผนที่ การเผชิญหน้ากับเรนเนซิคไม่ใช่เรื่องง่าย เขาต้องเดินลึกเข้าไปในดินแดนของศัตรู

เอลฟ์ผู้ร่วงหลนทั้งหมดมี LV20 หรือมีระดับสูงกว่ามอนสเตอร์ที่มีระดับหัวหน้าและพวกมันทั้งหมดก็ค่อนข้างดุร้าย

ลูหลี่เห็นทีม 5 คนถูกทำลายอย่างรวดเร็วโดย เอลฟ์ผู้ร่วงหล่น 10 ตัว ดังนั้นเขาจึงไม่รีบเร่งนัก เขาซ่อนตัวเงียบๆและรอที่ทางเข้าหมู่บ้าน

การฉวยโอกาสเป็นสิ่งที่โจรชอบทำ

มีผู้เล่นเข้ามามากขึ้นทุกคนได้เข้าสู่แผนที่นี้เพื่อยกระดับอาชีพของพวกเขาในตอนเช้า

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นคู่แข่งกันทั้งหมดและต้องการที่จะฆ่ากันและกัน แต่ก็ไม่มีใครกล้าที่จะต่อสู้กับคนอื่น อย่างน้อยพวกเขาก็จะต่อสู้กันหลังจากที่บอสปรากฏตัวขึ้น

ผู้เล่นจากกลุ่มต่างๆไม่สามารถสร้างปาร์ตี้ได้ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะทำงานร่วมกัน เช่นนี้แล้วพวกเขาถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มที่ยืนห่างจากกันอย่างชัดเจน ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะเข้าไปในหมู่บ้าน

เมื่อผู้เล่นฝั่งความมืดได้รวบรวมคนถึง 40 หรือมากกว่านั้น พวกเขาก็ไม่สามารถรออีกต่อไป

เดาได้ว่านักเวทย์เป็นผู้นำในกลุ่มคนนั้น พวกเขาทั้งหมดนั่งลงขณะที่พวกเขาเริ่มที่จะหารือเกี่ยวกับกลยุทธ์ของพวกเขา

เมื่อมีความจริงใจ พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวล

หลังจากที่พวกเขามีจำนวนสมาชิกที่มากพอ ความเร็วในการจัดการมอนสเตอร์ก็ได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก

บางครั้งอุปกรณ์จะดรอบลงและจะแบ่งของกันอย่างเป็นธรรมโดยผู้นำชั่วคราว

ลูหลี่ได้เห็นนักรบที่เขาถูกโจรโจมตีซึ่งอยู่ข้างๆนักเวทย์คนนั้น

นักเวทย์นี้น่าจะมาจากสมาคมเมืองหลวงแห่งความรุ่งโรจน์ ซึ่งอธิบายว่าทำไมเขาถึงสามารถรวบรวมกลุ่มคนได้ถึง 40 คน

ลูหลี่ได้อยู่ในสถานะล่องหนในขณะที่เขาเดินตามหลังผู้เล่นฝั่งความมือและกำลังมองหาโอกาส แน่นอนว่ามีผู้เล่นคนอื่นๆอีกหลายคนที่กำลังทำสิ่งเดียวกัน

บางทีพวกเขาได้เลือกที่จะทำเช่นนี้เพราะการฆ่าผู้เล่นจากฝ่ายศัตรูมันไม่ใช่แค่มอบแต้มเกียรติยศให้พวกเขา แต่ยังลดความรู้สึกผิดที่พวกเขารู้สึก

ในบางครั้งจะมีมอนสเตอร์ระดับหัวหน้า LV25 ที่แข็งแกร่งโผล่ออกมา พวกมันไม่ได้มี HP มาก แต่มีพลังโจมตีที่สูงและสามารถป้องกันความเสียหายครึ่งหนึ่งจากผู้เล่นได้ จำนวนผู้เล่น 40 กว่าคนก็เริ่มลดลงอย่างช้าๆ

จู่ๆก็ได้มีโจรคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นหลังผู้เล่นที่มี HP อยู่ในวิกฤตและฆ่าเขา อย่างไรก็ตามโจรคนนั้นไม่ได้แข็งแกร่งพอที่จะหนีออกไปได้

ลูหลี่ทำหน้าเจื่อน ผู้เล่นคนนี้ทำให้ชื่อเสียงของอาชีพโจรนั้นแย่

อย่างไรก็ตามในเรื่องนี้เขาไม่ได้มีแผนการที่จะพิสูจน์ตัวเอง

ผู้เล่นฝ่ายความมืดกำลังจะสู้กับมอนสเตอร์ที่มีระดับหัวหน้ามากขึ้นและจำเป็นต้องปกป้องผู้เล่นฝ่ายตัวเองที่ถูกโจมตีจากฝ่ายศัตรูที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงก้าวช้ามาก

ลูหลี่รู้ว่าผู้เล่นฝั่งแสงสว่างอาจอยู่ในสถานการณ์เช่นเดียวกัน

ทั้งสองฝ่ายมาถึงแท่นบูชาที่ล่มสลาย เกือบจะในเวลาเดียวกัน นี่คือพื้นที่สำคัญของเหล่าเอลฟ์ผู้ร่วงหล่น 'แท่นบูชาประจำหมู่บ้าน' และมันมีรัศมีไม่น้อยกว่าสองสามพันฟุต

นอกเหนือจากเหล่าเอลฟ์ผู้ร่วงหล่นแล้วยังมีเทวทูตวันสิ้นโลกไม่กี่คนที่ยืนอยู่รอบๆแท่นบูชา

พวกเขาเป็นเพียงทหารเลวที่ต่ำที่สุดในกลุ่มเบินนิ่งลีเจี้ยน แต่สำหรับผู้เล่นพวกเขาก็เหมือนกับกำแพงขนาดใหญ่

ผู้นำของทั้งสองฝ่ายได้เอาความคิดของการต่อสู้ระหว่างฝั่งออกไป พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกเหนือจากการทำงานร่วมกันและกำจัดเทวทูตวันสิ้นโลก ความรุ่งโรจน์ของแต่ละฝ่ายนั้นไม่ได้สำคัญเลยในขณะนี้

ในกรณีที่มีบางอย่างผิดพลาด พวกเขาตัดสินใจที่จะรอให้ผู้เล่นเพิ่มมามากกว่านี้

ลูหลี่ยืนอยู่บนพื้นค่อนข้างสูงขณะที่เขาสังเกตเห็นเอลฟ์ผู้ร่วงหล่นรอบๆแท่นบูชา

คำอธิบายเกี่ยวกับภารกิจได้กล่าวถึงเรเนซิคสั้นๆ หลังจากคำนึงถึงตำแหน่งที่แตกต่างกันของมอนสเตอร์ ลูหลี่ได้พบกับเป้าหมายของเขาอย่างรวดเร็ว เป้าหมายของเขาก็คือเอลฟ์ที่ดูโบราณนั้น

เขาดูหล่อมากและยังไม่มีริ้วรอยอะไรเลย แต่สายตาของเขาดูเย็นชาและโหดร้ายอย่างไม่น่าเชื่อ มีหมาป่าสีขาวที่ยืนอยู่ข้างๆเขาและเขาก็ยังถือธนูที่เหลาเองไว้

ธนูที่เหลาเองนั้นยาวมากซึ่งหมายความว่าเรเนซิคไม่ใช่เรนเจอร์

เรนเจอร์นั้นต้องมีธนูสั้นและมีดสั้นพร้อมกับมีฝีมือทั้งระยะประชิดและระยะไกลในการต่อสู้ เหล่าสมาชิกเอลฟ์เรนเจอร์ต่างก็ได้ฝังความกลัวไว้ในจิตใจของเหล่าศัตรู และยังมีชื่อเสียงเช่นเดียวกับราชินีแห่งดวงจันทร์

เรนเจอร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกมรุ่งอรุณคือ ไซวานัส วินรันเนอ ซึ่งเป็นหนึ่งในบอสที่มีชื่อเสียงที่สุดของฝั่งความมืด เธอไม่เพียงแต่มีพลังมากเท่านั้น แต่เธอก็ยังสวยงามจนหาคำอธิบายไม่ได้

หลังจากได้เห็น ไซวานัส ผู้เล่นฝ่ายแสงสว่างหลายคนเกือบต้องการเข้าร่วมฝ่ายความมืด อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สามารถหาทางเปลี่ยนฝ่ายได้เลย

เนื่องจากเขาไม่ใช่เรนเจอร์ เรเนซิคน่าจะเป็นนักล่าและเป็นผู้เชี่ยวชาญในการต่อสู้ระยะไกล แต่ก็จะอ่อนแอลงมากในการต่อสู้ระยะฝกล้

ขณะที่ลูหลี่กำลังตรวจสอบพื้นที่ ก็ได้มีผู้คนมากกว่า 200 คนที่รวมตัวกัน พวกเขาทั้งหมดเริ่มจู่โจมใส่เทวทูตวันสิ้นโลก

จบบทที่ จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 153

คัดลอกลิงก์แล้ว