จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ บทที่ 145

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่ 145: สมาชิกใหม่ 2 คน

หลังจากออกจากห้องสนทนา ลูหลี่ก็นวดศีรษะของเขาและเรียกสายไปที่อาเซอร์ซีบรีส

"เรื่องของลูกชิ้นงาดำได้รับการดูแลแล้วไม่ต้องกังวล อย่างน้อยที่สุดสมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ดก็จะไม่เปิดเผยสิ่งที่ทำให้เขามีชีวิตที่ยากลำบาก"

“อ่า, อะไรนะ? มีอะไรเกิดขึ้น?” อาเซอร์ซีบรีสได้สำลักออกมา

"ฉันจะบอกคุณเมื่อฉันไปถึงที่นั่น"

ลูหลี่จบการสนทนาและไม่อยากได้ยินเสียงของเขาอีก

หลังจากที่มีการอัปเดตระบบครั้งที่ 3 จำนวนของผู้เล่นที่ได้เข้าร่วมเกมก็เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตามประชากรของแอสทาน่าก็ลดลงอย่างมีปัจจัยสำคัญเป็นจำนวนมาก

เมื่อผู้เล่นใหม่เข้าร่วม เกมก็ได้ตัดสินใจที่จะเพิ่มผลประโยชน์ให้หมู่บ้านเริ่มต้นเพื่อช่วยและสนับสนุนพวกเขา ผู้เล่นระดับสูงหลายคนได้กลับไปที่หมู่บ้านเริ่มต้นเพื่อประโยชน์บางอย่าง

สมาคมต่างๆได้ใช้โอกาสนี้เพื่อนำสมาชิกใหม่เข้ามาเพื่อที่จะสามารถเพิ่มจำนวนสมาชิกและชื่อเสียงของพวกเขาได้ อย่างไรก็ตามสมาคมบุกเบิกดันเจี้ยนก็ยังคงก้าวไปสู่ดันเจี้ยนต่อไปและไม่สนใจในเรื่องนี้

หลังจากการอัพเดทครั้งแรกเซิฟเอเชียมีผู้เล่นมากกว่า 10,000 คน จำนวนนี้เพิ่มขึ้นเป็น 2 ล้านคนในการอัพเดทครั้งที่ 2 และหลังจากการอัพเดทครั้งที่ 3 ประชากรก็เพิ่มขึ้นกว่าร้อยล้านคน

ผู้เล่นชั้นนำทั้งหมดมาจากกลุ่มผู้เริ่มต้นใหม่นี้

หลังจากการอัปเดตระบบแล้วร้านค้าใหม่ๆหลายแห่งก็เปิดขึ้นในแอสทาน่าซึ่งทำให้เกมมีความสมจริงมากยิ่งขึ้น

ในวันอังคารร้านอัญมณีได้เข้าสู่เกมรุ่งอรุณและเสนอส่วนลด 20% สำหรับอุปกรณ์เสริมทั้งในและนอกเกม

'ร้านอุปกรณ์เวอร์ซาเช่: มีการออกแบบที่ดีที่สุดพร้อมค่าสถานะที่ดีที่สุด' นี้คือคำโฆษณาจากผู้เล่นในเกมที่ได้อยู่ใน 100 อันดับแรกของการจัดอันดับระดับ

'โรงแรมสี่ฤดูที่หรูหรามีห้องพักที่ดีที่สุดในเกมรุ่งอรุณ'

โรงแรมเดอะสี่ฤดูเป็นที่ที่พวกเขาวางแผนที่จะพบปะกัน ลูหลี่เห็นโฆษณาแบบ LED เหนือหัวเขาและถอนหายใจ ความเป็นไปได้ของเกมรุ่งอรุณคือไร้ขีดจำกัด ; เขารู้อยู่แล้วว่าเกมจะกลายเป็นเรื่องไร้สาระและฟุ่มเฟือยมากขึ้น

บางคนได้สร้างแม้กระทั่งสวนสัตว์ซึ่งมีสัตว์และมอนเตอร์ต่างๆที่อยู่ภายในเกม

"มากี่คนครับ?" พนักงานเสิร์ฟถามอย่างสุภาพ เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับการฝึกฝนและเป็นมืออาชีพ

"ฉันมาหาใครบางคน ที่ห้องหมายเลข 7. "

ลูหลี่ขอบคุณเขาและเดินเข้าไปในห้องหมายเลข 7 อย่างมั่นใจ

การออกแบบห้องค่อนข้างเรียบง่ายและมีความรู้สึกถึงยุคกลาง

มีมากมายคนอยู่ข้างใน สมาชิกของเขาหลายคนได้อยู่ที่นี่กันแล้ว แต่ว่าที่นี้มีสองคนที่ลูหลี่ไม่รู้จัก

หนึ่งคือพาลาดินที่หล่อมาก มันแย่มากที่เขาเป็นผู้ชาย

ชื่อของเขาคือพเนจรและเขาเป็นเพื่อนของอาเซอร์ซีบรีส แม้ว่าเขาจะไม่ต้องการที่จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาก็ตาม

พเนจรเป็นคนขี้เกียจและหยิ่ง เมื่อลูหลี่เข้ามาในห้องเขาก็นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้และไม่สนใจเขา

นอกเหนือจากความจริงที่ว่าเขามีค่าเฉลี่ยด้านทักษะและสติปัญญาเล็กน้อย เขาก็เป็นแค่คนที่หยิ่งและชอบหลงตัวเองก็เท่านั้น

อีกคนดูปกติมากซึ่งแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เมื่อเห็นลูหลี่เขาก็รีบลุกขึ้นและทักทายเขา เขาเป็นคนที่ดูตัวเล็กเช่นเดียวกับที่ลูหลี่จินตนาการไว้

"ลูกชิ้นงาใช่มั้ย? ว่าไง"

ลูหลี่ยื่นแขนขึ้นมาทักทายเขาและกล่าวว่า "มาเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างของเราเถอะ ฉันได้รับความดูแลจากสมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ดแล้ว "

อาเซอร์ซีบรีสได้คาดการณ์ไว้แล้ว ความฝันที่เหลืออยู่และมาสเรนต่างก็มีความศรัทธาในตัวเขา ดอกไม้อ้างว้างที่ไม่ได้สนใจ ก็ได้ตกใจเมื่อได้ยินข่าวนี้

"คุณดูแลเขาด้วยตัวของคุณเองยังไงกัน?"

พเนจรรู้เรื่องสถานการณ์ของลูกชิ้นงาดำและรู้สึกสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น

สมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ดจะไม่ปล่อยให้พ่อมดที่แข็งแกร่งที่สุดในสมาคมของพวกเขาออกไปอย่างง่ายดาย พวกเขาจะไม่แก้แค้นงั้นหรือ?

บางทีอาจเป็นเพราะความปลอดภัยของอินเทอร์เน็ตสมาคมสวรรค์ชั้นเจ็ดจึงไม่สามารถคุกคามจนถึงชีวิตจริงได้ อย่างไรก็ตามพวกเขาสามารถจ้างคนที่จะติดตามและฆ่าใครก็ตามที่ยุ่งอยู่กับเกมเหล่านี้ได้ตลอดเวลา

ลูหลี่ไม่ตอบคำถามของเขา แต่ก็ยื่นแขนออกไปทักทายเขา

"สวัสดี คนสวย."[ลูหลี่ใช้คำนี้ทักทายพเนจร]

"สวยบ้านแกสิ!" ผู้ชายที่ดูดีและหลงตัวเองรู้สึกไวต่อการถูกเรียกว่า 'ผู้หญิงสวย' เพราะพวกเขากังวลว่าพวกเขาจะไม่สามารถหาผู้หญิงที่ดูดีกว่าตัวเองได้

เขาไม่สนใจเมื่อคนอื่นๆได้เรียกเขาว่าดูดี แต่เมื่อเขาถูกเรียกว่า 'คนสวย' เท่านั้นที่ทำให้เขาถูกกระตุ้น

"ซีบรีส ฉันคิดว่าคนที่คุณแนะนำน่าเชื่อถือทั้งหมด แล้วผู้ชายคนนี้มาจากไหน? " การดูถูกของลูหลี่ไม่ได้มีจุดประสงค์ในการพูดถึงพเนจร แต่จริงๆแล้วเขากำลังต้องการรบกวนอาเวอร์ซีบรีส

"โอ้ คุณต้องการให้ฉันเข้าร่วมทีมด้วยใช่ไหม คุณอภัยให้ฉันได้ไหม? " พเนจรถามด้วยความล้อเล่น เขาฉลาดพอที่จะรู้ได้ว่าลูหลี่กำลังล้อเลียนเรื่องการเรียกเขาว่าเป็นสาวสวยและรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่ว่าอาเซอร์ซีบรีสได้แนะนำเขาให้ลูหลี่รู้จัก

"ลูหลี่ฉันขอต่อต้านที่จะให้เขาเข้าร่วม ฉันไม่สามารถร่วมทีมกับเขาได้ มันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันบังเอิญสับเขาในครึ่งวัน? "

อาเซอร์ซีบรีสยืนขึ้นในขณะที่เขาหยิบขวานมือเดียวของเขาออกมา

"พวกคุณเกลียดกันและกันงั้นเหรอ?"

ลูหลี่รู้ดีว่าคำตอบของคำถามนั้นจะเป็นอย่างไร บางครั้งความขัดแย้งกันสามารถแก้ไขได้โดยการพูดออกมา

"มันไม่ใช่ธุระอะไรของคุณ ฉันไม่อยากเห็นเขา "อาเซอร์ซีบรีสกล่าวอย่างระทวย เขาไม่เต็มใจที่จะรับมือความแตกต่างของพวกเขา

"โย่ เลิกหลงตัวเองซักที"

พเนจรนั้นไม่ได้อารมณ์ดี เขากระแทกถ้วยของเขาลงบนโต๊ะและชี้ไปที่อาเซอร์ซีบรีสพร้อมตะโกนว่า "บ้าเอ้ย มันเป็นเพราะสาวที่ทิ้งคุณไปใช่มั้ย เธอไม่ได้ทำอะไรกับฉัน ไม่ใช่ว่าฉันล่อลวงเธอและขโมยเธอไปจากคุณซะหน่อย "

"มีใครอีกบ้างที่จะตำหนิ? มันเป็นความผิดของคุณที่คุณเคยยิ้มอย่างมีตัณหาใส่เธอ เราจะไม่แตกคอกันถ้าไม่ใช่เพราะคุณ "

อาเชอร์ซีบรีซทุบขวานของเขาลงบนโต๊ะและเตรียมพร้อมที่จะจบทุกสิ่งทุกอย่างกับพเนจร

ลูหลี่หาเก้าอี้และตัดสินใจที่จะดูละครเรื่องนี้

ความฝันที่เหลืออยู่กระซิบถึงมาสเรนและเล่าเรื่องละครรักสามเศร้าที่มีความเกี่ยวข้องของเลือดกับน้ำตาและการฆาตกรรมให้เธอฟัง

ดอกไม้จ้องแบบปลาตายไปที่ความฝันที่เหลืออยู่และดึงเธอออกมาจากน้องสาวของเขา

"ก่อนหน้านี้ฉันไปหาแตนเน็ท ปัญหาของคุณมันไม่มีแล้วในตอนนี้แล้ว "

ลูหลี่ได้เพิ่มลูกชิ้นงาให้อยู่ในรายชื่อเพื่อนของเขาและส่งข้อความส่วนตัวไปหาเขา

"แตนเน็ท!" ลูกชิ้นงารู้สึกทึ่ง "คุณสามารถบอกฉันได้ไหมว่าคุณแก้ปัญหาได้อย่างไร?" เขาได้ถามขึ้นมา

มันเป็นความจริงที่แตนเน็ทถือได้ว่าเป็นผู้เล่นพ่อมดอันดับ1 ในเกม อย่างไรก็ตามเขาก็เชี่ยวชาญในการ PVE

"ฉันจะต้องต่อสู้กับเขาคืนนี้ ข้อตกลงคือถ้าฉันชนะพวกเขาก็จะหยุดรบกวนคุณ "ลูหลี่กล่าวอย่างลวกๆ

"นี่คือสิ่งที่คุณเรียกว่าแก้ไขได้แล้วงั้นเหรอ?" ลูกชิ้นงาคิดว่าลูหลี่บ้า

"ถ้าฉันสามารถเอาชนะเขาได้เมื่อวานนี้ ฉันก็สามารถเอาชนะเขาได้ในวันนี้เหมือนกัน" ลูหลี่กล่าวอย่างมั่นใจ