บทที่ 96 เก็บเกี่ยวปราณ

ความสัมพันธ์ระหว่างโลกบำเพ็ญเพียรกับโลกความเป็นจริงนั้นใกล้ชิดกันมาก

โลกจริงส่งความช่วยเหลือ ลูกหลานในโลกบำเพ็ญเพียรถึงจะพัฒนาได้ เมื่อลูกหลานเก่งกล้าขึ้น ถึงจะส่งเครื่องบรรณาการระดับสูงขึ้นมาได้

ยาแก้ซึมเศร้ากับยันต์ขอบเขตปราณครรภ์มันขึ้นโต๊ะไม่ได้ ใช้ได้แค่ขอบเขตปราณครรภ์ พอถึงขอบเขตกลั่นลมปราณก็ยากแล้ว

จางอู๋จี๋ต้องเตรียมการล่วงหน้า การเก็บเกี่ยวปราณคือทางออก

ในโลกบำเพ็ญเพียร นอกจากปลูกข้าววิญญาณ แหล่งรายได้หลักของตระกูลต่างๆ คือการเก็บเกี่ยวปราณ

เพราะสี่สุดยอดวิชาชีพ การปรุงยาและสร้างอาวุธต้องใช้พรสวรรค์ ค่ายกลเล่นไม่ไหว ยันต์ก็ต้องใช้ทุน

แต่การเก็บเกี่ยวปราณ ขอแค่รักษาพื้นที่ไว้ได้ ใช้แรงงานราคาถูกก็เก็บเกี่ยวได้

ข้อจำกัดมีแค่เคล็ดวิชาเก็บเกี่ยวและพื้นที่ พื้นที่ดีๆ ที่มีทรัพยากรย่อมมีเจ้าของ ไม่มีทางไร้คนจับจอง

ปราณฟ้าดินที่เก็บเกี่ยวได้มีมูลค่ามหาศาล แถมราคายังไม่ตก เป็นรายได้หลักของตระกูลส่วนใหญ่ เป็นสกุลเงินแข็งที่แท้จริง

ดังนั้น จางอู๋จี๋ถึงมีความคิดที่จะใช้ประโยชน์จากผู้บำเพ็ญเพียรของสำนักงานกิจการพิเศษ

เพราะทางฝั่งเขาหาผู้บำเพ็ญเพียรคนที่สองไม่ได้จริงๆ

เมื่อจางอู๋จี๋ส่งข้อความไปอีกครั้ง หัวหน้าทีมหวังเงียบไป

จางอู๋จี๋ไม่ได้ถามเรื่องวิชาฝึกตนของพวกเขา แต่ให้เคล็ดวิชาชุดหนึ่งไป

หวังว่าสำนักงานกิจการพิเศษจะส่งผู้บำเพ็ญเพียรไปที่เขาไท่ซาน ใช้เคล็ดวิชานี้ตามจุดและเวลาที่กำหนด

เรื่องนี้เกินอำนาจหัวหน้าทีมหวัง เขาจึงรีบรายงานเบื้องบน

เพราะไม่มีใครกล้ารับประกันร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเคล็ดวิชานี้ไม่มีอันตราย

จางอู๋จี๋เข้าใจ และบอกว่าให้ส่งคนไปทดสอบบนเขาไท่ซานก่อนได้

เพราะเขาเองก็ต้องทดสอบเรื่องหนึ่งเหมือนกัน นั่นคือเวลาในการเก็บเกี่ยว 'ปราณทิพย์เสวียนหวง'

ปราณปฐพีหนึ่งปีได้สี่เส้น หนึ่งชุดใช้เวลาหนึ่งปีเต็ม ถือว่าเป็นปราณที่เก็บเกี่ยวได้ค่อนข้างเร็ว ข้อจำกัดหลักอยู่ที่ฤกษ์ยาม

แต่ปราณทิพย์เสวียนหวงไม่มีกำหนดตายตัว ขึ้นอยู่กับสถานที่เก็บเกี่ยว ดังนั้นตลอดสิบสองเดือนสามารถเกิดได้หมด เวลาโดยประมาณคือเดือนละเส้น สิบเดือนได้หนึ่งชุด

นี่ถือว่าเร็วมากแล้ว แต่ถ้าต้องรอสิบเดือนกว่าจะได้หนึ่งชุด สำหรับจางอู๋จี๋ถือว่าค่อนข้างไร้ประโยชน์

หากโลกบำเพ็ญเพียรไม่ได้ปรับความเร็วเวลา เวลาเท่ากับโลกจริงหนึ่งต่อหนึ่ง ทางทฤษฎีจางอู๋จี๋รอได้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่

แต่ถ้าเร่งความเร็วโลกบำเพ็ญเพียรได้ จะมาเสียเวลารอทำไม

ที่จางอู๋จี๋สนใจ เพราะตามเคล็ดวิชา ปราณทิพย์เสวียนหวงขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของควันธูปประชาชน ปราณจักรพรรดิ และปราณธาตุดินของชีพจรธรณี ยิ่งมากยิ่งเร็ว

ด้วยสเปกของเขาไท่ซาน ถ้าลดเวลาลงได้ครึ่งหนึ่งหรือมากกว่า เหลือสามถึงห้าเดือน ก็ยังพอรอไหว ให้โลกบำเพ็ญเพียรชะลอความเร็วลงหน่อย

ครั้งนี้จางอู๋จี๋รอนานเป็นพิเศษ แต่คุ้มค่า

ในที่สุดทางนั้นก็ส่งข่าวมาว่า สำเร็จแล้ว

......

เขาไท่ซาน

ยอดเขาจักรพรรดิหยก

ลมภูเขาพัดแรง ปะทะร่างผู้บำเพ็ญเพียรสองคนจากสำนักงานกิจการพิเศษในชุดฝึกพิเศษ

พวกเขาทำหน้าเคร่งขรึม อาศัยเคล็ดวิชาที่สำนักงานใหญ่ส่งมา และความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญการมองปราณในหน่วยงาน หาตำแหน่งที่กำหนดได้อย่างรวดเร็ว แล้วนั่งขัดสมาธิตัวตรง

【รวมจิตเป็นหนึ่ง ส่งจิตสู่ชีพจรธรณี... ใจสัมผัสจิตวิญญาณภูเขา จิตเชื่อมต่อประชาชน... ชักนำแก่นแท้ควันธูป รวบรวมความสูงส่งแห่งปราณจักรพรรดิ รับลมหายใจแห่งผืนดิน... ตามการขึ้นลงของขุนเขา สอดคล้องการหมุนเวียนของฟ้าดิน... มือประสานอิน 'เปิดปิดชีพจรธรณี' ปากท่อง 'มนต์บัญชาสวรรค์รวมปราณ'...】

ขณะเดินพลังตามเคล็ดวิชา ร่างกายผู้บำเพ็ญเพียรทั้งสองเปล่งแสงเรืองรองที่ลึกลับ

จิตวิญญาณของพวกเขาราวกับสั่นพ้องอย่างน่าอัศจรรย์กับเขาไท่ซานที่ตระหง่าน แบกรับพิธีสักการะของจักรพรรดินับพันปีและการกราบไหว้ของประชาชนนับหมื่น

ตอนแรกไม่มีความผิดปกติ แต่ทีละน้อย อากาศรอบตัวพวกเขารัศมีหลายจ้างเริ่มหนืดข้น หนักอึ้ง

ไม่ใช่แรงกดดันทางกายภาพ แต่เป็น 'กลิ่นอายโบราณ' ที่เปี่ยมด้วยตะกอนแห่งกาลเวลาและเจตจำนงอันยิ่งใหญ่จากใต้พิภพแผ่ออกมา

【ปราณทิพย์เสวียนหวง มิใช่ปราณวิญญาณทั่วไป สีสันดั่งความโกลาหลแรกเริ่ม เนื้อแท้หนักแน่นดั่งขุนเขา แฝงบารมีจักรพรรดิบอกกล่าว แรงปรารถนาศรัทธาประชาชน และความยิ่งใหญ่ของชีพจรธรณีที่ทอดยาว】

เห็นเพียงระหว่างมือที่ประสานอินของทั้งสอง แสงสีเหลืองอมดำจุดเล็กๆ ที่ละเอียดอ่อนแต่สะดุดตาค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

แสงนี้ไม่แสบตา กลับเหมือนเหล้าหมักรสเลิศ แผ่กลิ่นอายโบราณที่ทำให้จิตใจสงบแต่ก็น่าเกรงขาม

ราวกับรวบรวมวิญญาณเขาไท่ซาน ขวัญจักรพรรดิ และใจราษฎรไว้ด้วยกัน

ผู้บำเพ็ญเพียรประคองแสงน้อยๆ นั้นอย่างระมัดระวัง ใส่ลงในขวดหยกขาวมันแพะที่ผ่านการอุ่นเตรียมไว้ โชคดีที่ในโบราณสถานมีขวดหยกและกล่องหยกคุณภาพสูงพวกนี้เพียบ

ขวดหยกสัมผัสอุ่นมือนุ่มนวล แต่ตอนนี้ตัวขวดกลับร้อนขึ้นเล็กน้อย และส่งเสียงหึ่งๆ แผ่วเบา ราวกับแบกรับน้ำหนักและจิตวิญญาณที่ไม่อาจบรรยายได้

"สำเร็จ! หนึ่งสายไหม!"

ผู้บำเพ็ญเพียรคนหนึ่งกดความตื่นเต้น พูดเสียงเบา

สิบสายไหมรวมเป็นหนึ่งเส้น สิบเส้นรวมเป็นหนึ่งชุด

พวกเขาทำตามเคล็ดวิชาอย่างเคร่งครัด ตั้งแต่เริ่มจนควบแน่นปราณทิพย์เสวียนหวงส่วนนี้ได้ ใช้เวลาไม่เกินชั่วโมงครึ่ง!

ทั้งสองมองหน้ากัน เห็นความตกตะลึงในตาของอีกฝ่าย

พวกเขารีบบันทึกเวลา สภาพแวดล้อม สภาพร่างกายที่สูญเสียพลัง แล้วไม่หยุดพัก ทดลองเก็บเกี่ยวปราณต่อทันทีตามเคล็ดวิชา

ประสิทธิภาพสูงจนน่าขนลุก!

จากการคำนวณความเร็วในการควบแน่นและความเสถียรที่วัดได้จริง...

"หนึ่งสัปดาห์! ใช้เวลาแค่ประมาณหนึ่งสัปดาห์ ก็สามารถควบแน่นปราณทิพย์เสวียนหวงหนึ่งชุดสมบูรณ์ได้อย่างเสถียร!"

ข่าวถูกส่งกลับด้วยระดับความลับสูงสุด

หลายชั่วโมงต่อมา ผู้เชี่ยวชาญด้านการมองปราณและฮวงจุ้ยผมขาวโพลนหลายคน พร้อมด้วยผู้บริหารระดับสูงของสำนักงานกิจการพิเศษ นั่งเครื่องบินพิเศษมาถึงศูนย์บัญชาการชั่วคราวเขาไท่ซานอย่างเร่งด่วน

ขวดหยกถูกวางไว้กลางเครื่องตรวจจับพลังงานพิเศษ

บนหน้าจอเครื่องมือ กราฟพลังงานของปราณทิพย์เสวียนหวงไม่กี่สายนั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว หนักแน่น เสถียร เต็มไปด้วยความรู้สึกของการตกตะกอนทางประวัติศาสตร์ แตกต่างจากพลังวิญญาณหรือพลังงานพิเศษใดๆ ที่เคยรู้จักอย่างสิ้นเชิง

'กลิ่นอายโบราณ' และ 'ความหนักแน่น' ที่แฝงอยู่ เครื่องมือวัดค่าได้ยาก แต่ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนสัมผัสได้ชัดเจน

"เหลือเชื่อ... นี่คือ 'ปราณเทพปฐพี' หรือแก่นแท้ 'ฟ้าดินราชัน' ที่บันทึกในคัมภีร์โบราณ?"

ผู้เชี่ยวชาญเฒ่าลูบขวดหยก สัมผัสเสียงหึ่งๆ แผ่วเบา แววตาหลงใหล

แม้ตั้งแต่สมัยซ่งฮุ่ยจงจะเข้าสู่ยุคปลายธรรม การสืบทอดที่ถูกต้องและวิชาโบราณขาดตอน แต่คัมภีร์โบราณที่ไม่เกี่ยวกับการฝึกฝน มีแต่ทฤษฎียังมีอยู่เกลื่อน

แต่ผู้เชี่ยวชาญมาที่นี่นอกจากจะมามุงดูแล้ว หลักๆ คือมาหารือเรื่องหนึ่ง

จะตอบกลับจางอู๋จี๋ ลูกค้าลึกลับคนนี้อย่างไร

ผู้เชี่ยวชาญอ่านรายงานย่อระหว่างนั่งเครื่องมาแล้ว รู้ว่าจางอู๋จี๋มีความสำคัญต่อฝ่ายตนแค่ไหน

การที่เขาเอาวิชาล้ำค่าสองอย่าง และเคล็ดวิชาที่ยังไม่รู้ผลมาให้ หมายความว่าเขาน่าดึงดูดใจมาก

หลังจากผู้เชี่ยวชาญฮวงจุ้ยและมองปราณดูแล้ว และให้ผู้บำเพ็ญเพียรสัมผัส ก็ได้ข้อสรุปเบื้องต้น

วิชาเก็บเกี่ยวปราณไม่มีผลกระทบต่อผู้ใช้และเขาไท่ซาน ไม่ต้องกลัวว่าอีกฝ่ายจะทำเรื่องลี้ลับอย่าง 'ฝังหมุด' 'ทำคุณไสย' หรือ 'ขโมยดวงเมือง'

ประเด็นสำคัญต่อมาทำให้ผู้เชี่ยวชาญถกเถียงกัน

นั่นคือข้อเท็จจริงเรื่องประสิทธิภาพอันน่ากลัว ปราณทิพย์เสวียนหวงหนึ่งชุดต่อสัปดาห์ จะตอบตามความจริงหรือไม่

"หนึ่งสัปดาห์หนึ่งชุด! ประสิทธิภาพน่าทึ่งมาก! ในเคล็ดวิชาที่เขาให้มาบอกว่าอ้างอิงสิบเดือนต่อชุด! แม้จะระบุชัดเจนว่าการเก็บเกี่ยวขึ้นอยู่กับควันธูปประชาชน ปราณจักรพรรดิ และความยาวของชีพจรธรณี แต่เป็นไปได้ไหมว่าเขาอาจประเมินต่ำไป ว่าเขาไท่ซานในฐานะ 'ผู้นำห้าขุนเขา' ของจีน ที่รองรับพิธีสักการะของจักรพรรดินับพันปี และศรัทธาของประชาชนนับล้านล้าน ได้สั่งสม 'บารมี' ไว้มหาศาลขนาดไหน? และ 'บารมี' นี้ส่งผลต่อประสิทธิภาพการเก็บเกี่ยวขนาดไหน? ต่อให้เขาคาดหวังไว้บ้าง แต่หนึ่งสัปดาห์หนึ่งชุดนี้ต้องเกินจินตนาการเขาแน่!"

"เรา... จะบอกเขาแค่ว่าประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นนิดหน่อยดีไหม? เช่น... ห้าเดือนหนึ่งชุด? หรืออย่างระมัดระวังที่สุดก็สองสัปดาห์หนึ่งชุด?"

"แบบนี้เราก็ใช้รอบ 'สัญญา' สองสัปดาห์ ส่งให้เขาหนึ่งชุด เราเก็บไว้เองหนึ่งชุด! แม้ตอนนี้เราจะยังใช้ปราณทิพย์เสวียนหวงนี้โดยตรงไม่ได้ แต่ 'กลิ่นอายโบราณ' และ 'แก่นแท้ชีพจรธรณี' ในตัวมันมีคุณค่าในการวิจัยมหาศาล! อนาคตอาจใช้เสริมพลังค่ายกล สร้างอาวุธวิเศษพิเศษ หรือกระทั่ง... ใช้เป็นชิปต่อรองกับเขา! เพราะดูเหมือนเขาจะต้องการสิ่งนี้"

ข้อเสนอนี้มีคนเห็นด้วยไม่น้อย

แต่ไม่นานก็มีคนคัดค้าน

"เหลวไหล!"

ผู้เชี่ยวชาญเฒ่าหน้าตาเคร่งขรึมที่ยังดูแข็งแรง แววตาคมกริบ ตบโต๊ะผาง เขาเคยศึกษาจริยธรรมและความสัมพันธ์เชิงยุทธศาสตร์ มีความเห็นต่างอย่างสิ้นเชิง

"เหล่าหลี่ ความคิดนายอันตรายมาก!"

เขากวาดตามองทุกคน น้ำเสียงเข้มงวด

"ข้อแรก ความเสี่ยงสูงมาก! อีกฝ่ายอายุเท่าไหร่ ประสบการณ์แค่ไหน เป็นใครเราไม่รู้ รู้แค่ว่าพูดจีน น่าจะเป็นคนเชื้อสายจีน! และการที่เขาเอา 《วิชาแสงทอง》 《วิชาตัวเบา》 ที่สมบูรณ์ขนาดนี้ออกมาได้ ความรู้เรื่องเคล็ดวิชาเก็บเกี่ยวนี้เขาจะน้อยกว่าเราหรือ? ในเมื่อเขาเจาะจงเขาไท่ซาน จะไม่รู้ความพิเศษของเขาไท่ซานในฐานะสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งการสักการะหรือ? เขาไม่ได้ตัดทอน 'ประสิทธิภาพพื้นฐาน' ในเคล็ดวิชาออกด้วยซ้ำ เผื่อว่าเป็นการลองเชิงล่ะ?"

"ถ้าเราโกหก เขาแค่ถามคำเดียว 'พวกคุณเก็บเกี่ยวที่ทิศไหนของเขาไท่ซาน? ใช้เวลานานเท่าไหร่?' เราจะแก้ตัวอย่างไร? และถ้าเขาอยู่ในประเทศ หรือต่อให้อยู่ต่างประเทศ บินมาลองที่เขาไท่ซานเองเมื่อไหร่ก็ได้ ถึงตอนนั้นความได้แตกทันที! พอความแตก ผลที่ตามมาไม่อาจคาดเดา! นี่มันหลอกลวงกันชัดๆ!"

"ข้อสอง มองสั้น! เพื่อปราณทิพย์เสวียนหวงแค่ชุดครึ่งชุด ยอมเสี่ยงเสียความไว้เนื้อเชื่อใจจากพ่อค้าลึกลับ ตัดขาดช่องทางล้ำค่านี้? คิดว่าคุ้มเหรอ? บทเรียนจาก 《วิชาตัวเบา》 ยังไม่พอ? ถ้าไม่ใช่เสี่ยวหวังทำได้ดี ป่านนี้ก็พลาดวิชานี้ไปแล้ว! สามสิบล้านดอลลาร์แลกกับอะไร? แลกกับการยกระดับทางยุทธศาสตร์! แลกกับความเป็นไปได้ในอนาคต! อีกฝ่ายเป็นแหล่งเดียวที่หาวิชาสืบทอดที่สมบูรณ์และทรงพลังมาให้เราได้! คุณค่าของเขา เทียบกับปราณทิพย์เสวียนหวงที่ตอนนี้ยังหาทางใช้ประโยชน์ไม่ได้ได้งั้นหรือ?"

"ข้อสาม ผิดจรรยาบรรณ! อีกฝ่ายแม้จะลึกลับ แต่ซื้อขายมาตลอดของแท้แน่นอน ไม่โกงแม้แต่เด็กและคนแก่ สำนักงานกิจการพิเศษของเราเป็นตัวแทนภาพลักษณ์ประเทศ! ใช้วิธีสกปรกแบบนี้ไปเอาเปรียบผู้ร่วมมือที่แสดงความจริงใจกับเรา? ข่าวรั่วออกไป วันหน้าใครจะกล้าค้าขายกับเรา? ใครจะเชื่อใจเรา? นี่มันทำลายกำแพงเมืองตัวเอง!"

เหล่าหลี่โดนตอกหน้าหงาย หน้าแดงก่ำ แต่ยังไม่ยอมแพ้ บ่นอุบอิบ

"แต่ว่า... หนึ่งสัปดาห์หนึ่งชุด ประสิทธิภาพมันน่าตกใจนะ! เราเก็บไว้วิจัย..."

"วิจัยก็ขอโควตาเอาได้!"

ผู้เชี่ยวชาญเฒ่าขัดจังหวะ พูดอย่างชอบธรรม

"เราคุยกับเขาตรงๆ ได้! บอกว่าของสิ่งนี้มีค่ากับเรามาก หวังว่าจะขอแลกโควตาวิจัยส่วนหนึ่งโดยไม่กระทบความต้องการของเขา แลกเปลี่ยนด้วยทรัพยากรหรือเงื่อนไขอื่นๆ! ไม่ใช่หลอกลวงยักยอก! มันต่างกันโดยสิ้นเชิง!"

"อีกอย่าง ไม่ได้มีที่เดียวที่เก็บเกี่ยวได้ แค่ยอดเขาจักรพรรดิหยกดีที่สุด ถึงเวลาค่อยระดมผู้บำเพ็ญเพียรมาช่วยกัน ยังกลัวจะเก็บเกี่ยวส่วนเกินไม่ได้อีกหรือไง?!"

การโต้เถียงดุเดือด

สุดท้าย ทุกสายตามองไปที่อธิบดีสำนักงานกิจการพิเศษที่นั่งบัญชาการอยู่

ใบหน้าเขาเด็ดเดี่ยว แววตาลึกล้ำ นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ ฟังการโต้เถียงของทั้งสองฝ่าย เงียบอยู่นาน

เหล่าหลี่ที่เสนอให้ปิดบังโดนตอกกลับจนพูดไม่ออก แต่ความเสียดายทรัพยากร 'ส่วนเกิน' ที่ได้มาง่ายๆ และความกังวลว่าอนาคตจะวิจัยลำบาก ก็ไม่ผิด

ผู้เชี่ยวชาญเฒ่าที่เสนอให้เปิดเผย มองที่ความเชื่อใจระยะยาวและเครดิตประเทศ เห็นว่าการหลอกลวงได้ไม่คุ้มเสีย ก็ไม่ผิดเช่นกัน

แต่ในสถานการณ์นี้ อย่างหลังชัดเจนว่าสอดคล้องกับผลประโยชน์ของชาติมากกว่าทั้งในแง่จริยธรรมและผลประโยชน์

เขาหยิบขวดหยกอุ่นๆ ขึ้นมา สัมผัสความรู้สึกโบราณและศักยภาพมหาศาลของปราณทิพย์เสวียนหวง นึกถึงความตื่นตะลึงจาก 《วิชาตัวเบา》 และ 《วิชาแสงทอง》 รวมถึงความลึกลับของคนขายในรายงานของหัวหน้าทีมหวัง

สุดท้ายเขาตัดสินใจ บอกความจริง

"พอได้แล้ว"

เสียงทุ้มต่ำของอธิบดีหวังดังขึ้น ระงับการโต้เถียงทันที

ในห้องมีแต่ผู้เชี่ยวชาญอาวุโส ต้องไว้หน้ากันหน่อย

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง มองเหล่าหลี่ที่เสนอให้ปิดบัง พูดช้าๆ

"ท่านหลี่ ผมเข้าใจความรู้สึกท่านว่าทำเพื่อประเทศชาติ อยากเก็บของดีไว้เยอะๆ แต่ว่า!"

เขาเปลี่ยนน้ำเสียง เด็ดขาด

"ท่านหลิวพูดถูก! ความซื่อสัตย์คือรากฐานความร่วมมือ และเป็นเครดิตของประเทศ! พ่อค้าคนนี้เป็นคนเดียวที่เราติดต่อได้ในตอนนี้ที่หาวิชาสืบทอดระดับสูงมาให้ได้อย่างมั่นคง คุณค่าทางยุทธศาสตร์ประเมินไม่ได้! เพื่อผลประโยชน์เล็กน้อยแค่นี้ จะเอาช่องทางสำคัญไปเสี่ยง? นี่ไม่ใช่แค่มองสั้น แต่เป็นการไม่รับผิดชอบต่อผลประโยชน์ของชาติ!"

เขาลุกขึ้น สายตาคมกริบมองพลนำสาร

"แจ้งเสี่ยวหวังเดี๋ยวนี้ ข้อหนึ่ง แจ้งประสิทธิภาพการเก็บเกี่ยวจริงที่เขาไท่ซานให้อีกฝ่ายทราบอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีหมกเม็ด!"

"ข้อสอง แสดงความสนใจอย่างยิ่งที่จะวิจัยสิ่งนี้ ถามว่าพอจะบอกวัตถุประสงค์การใช้ได้หรือไม่? และขอแลกเปลี่ยนโควตาวิจัยจำนวนเล็กน้อยด้วยข้อเสนอที่เหมาะสม โดยรับประกันความต้องการของเขาเป็นหลัก"

"ข้อสาม ย้ำความจริงใจและความให้ความสำคัญในการร่วมมือของเรา! ตอบสนองคำขอของเขา ส่งปราณทิพย์เสวียนหวงที่ควบแน่นแล้วไปที่เมืองเม็กซิกาลี เม็กซิโก!"

"ดำเนินการได้!"

......

จางอู๋จี๋เปิดดูข้อความจากสำนักงานกิจการพิเศษ ข้างในบันทึกกระบวนการเก็บเกี่ยวอย่างละเอียด สรุปผลการคำนวณประสิทธิภาพ และคำขออย่างตรงไปตรงมาเรื่องโควตาวิจัยและวัตถุประสงค์การใช้

เมื่อรู้ว่าหนึ่งสัปดาห์ได้หนึ่งชุด จางอู๋จี๋ตกใจมาก

คิดว่าเร็ว แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้!

"ดูถูก 'บารมี' ที่สั่งสมจากควันธูปจักรพรรดินับพันปี และแรงปรารถนาของประชาชนนับหมื่นของเขาไท่ซานไม่ได้จริงๆ สมกับเป็นอันดับหนึ่งที่จักรพรรดิทุกยุคทุกสมัยต้องมาทำพิธี ชื่อเสียงไม่ได้มาเพราะโชคช่วย! ประสิทธิภาพอ้างอิงในเคล็ดวิชาคงนึกไม่ถึงว่าจะมีสถานที่อย่างเขาไท่ซานอยู่จริง คาดว่าเขาไท่ซานนี่แหละคือสเปกท็อปออฟเดอะท็อปแล้ว!"

ดูจากคลิป ชั่วโมงครึ่งได้หนึ่งสายไหม เวลาที่แน่นอนคือหนึ่งชั่วโมงยี่สิบเก้านาทีกว่าๆ

คำนวณตามสิบสายไหมเป็นหนึ่งเส้น สิบเส้นเป็นหนึ่งชุด ก็ไม่ถึง 168 ชั่วโมง หนึ่งสัปดาห์จริงๆ!

อีกฝ่ายเลือกที่จะบอกความจริง ไม่ปิดบังยักยอก การกระทำนี้ทำให้จางอู๋จี๋ยอมรับจากใจจริง

ส่วนคำขอข้างหลัง ไม่ผิดไปจากที่คาด

เขาเคยขอข้อมูลจาก FBI พอจะสรุปได้เบื้องต้นว่าวิชาฝึกตนของจีนไม่มีเรื่องการ 'กินปราณ' ยังอยู่ในขั้นเริ่มต้นมากๆ

ดังนั้นจึงไม่กลัวเรื่องเคล็ดวิชาเก็บเกี่ยวรั่วไหล ถอยไปหมื่นก้าว ต่อให้พวกเขาใช้ได้ จางอู๋จี๋ก็ไม่ได้จะผูกขาดเขาไท่ซาน แบ่งให้บ้างจะเป็นไร?

แต่วิชากลั่นลมปราณให้ไม่ได้ อย่างน้อยก็ก่อนที่เขาจะมีพลังพอรับมือขอบเขตสร้างรากฐาน

โควตาวิจัยไม่จำเป็น เป็นแค่การถามตามมารยาท ต่อให้เขาปฏิเสธ จีนก็ต้องส่งคนไปเก็บเกี่ยวอยู่ดี

สู้ตอบตกลงไปเลยดีกว่า ถือเป็นการตอบรับตามมารยาท

พร้อมกันนั้นจางอู๋จี๋ก็วางแผนจะขายคาถาเพิ่มอีกสักหน่อย หาเงินเข้ากระเป๋า