บทที่ 5 เศรษฐีเงินล้าน

บทที่ 5 เศรษฐีเงินล้าน

"ฉันต้องการแค่กล้วยไม้เหลียนป้านหลานสามต้นนี้ กล้วยไม้ชุนหลานต้นนี้ กล้วยไม้หานหลานต้นนี้ และกล้วยไม้ซู่กวนเหอติ่งต้นนี้" ซ่งอวี้ถิงสูดลมหายใจเข้า แล้วค่อย ๆ พูด

"อ้าว แค่หกต้นนี้เองเหรอ ผมนึกว่าคุณจะเหมาหมดซะอีก!" เมื่อเห็นว่าซ่งอวี้ถิงต้องการกล้วยไม้แค่หกต้น จางเล่อก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

"หึหึ น้องชายล้อเล่นแล้ว แค่กล้วยไม้หกต้นนี้ ฉันก็ต้องปวดใจไปอีกพักใหญ่เลยล่ะ" ซ่งอวี้ถิงยิ้มแห้ง ๆ แล้วพูด

"หกต้นก็หกต้นเถอะ อีกอย่าง ผมชื่อจางเล่อ" จางเล่อพูด "แล้วหกต้นนี้ราคาเท่าไหร่ล่ะครับ"

ขี้เหนียวชะมัด อุตส่าห์เป็นถึงเถ้าแก่ใหญ่ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแค่ซื้อกล้วยไม้หกต้นคุณจะปวดใจ! จางเล่อคิดอย่างดูแคลนในใจ

"เจ็ดล้านหยวน นายว่ายังไง" หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ซ่งอวี้ถิงก็บอกตัวเลขออกมา

"อ้อ เจ็ดล้านหยวนสินะ... เชี่ยเอ๊ย คุณพูดว่าอะไรนะ เจ็ดล้านหยวน!" เดิมทีจางเล่อไม่ได้ใส่ใจนัก แต่พอได้ยินราคาที่ซ่งอวี้ถิงเสนอชัด ๆ ก็ถึงกับอึ้งไป

"อืม เจ็ดล้านหยวน! กล้วยไม้เหลียนป้านหลานสามต้นนั้น ต้นละแปดแสนหยวน รวมเป็นสองล้านสี่แสน กล้วยไม้ชุนหลานต้นนั้นสี่แสน กล้วยไม้หานหลานหนึ่งต้นสองแสน และสุดท้ายกล้วยไม้ซู่กวนเหอติ่งต้นนี้เนื่องจากสีสันไม่ค่อยดีนัก ฉันให้สี่ล้าน!" ซ่งอวี้ถิงอธิบาย

คำพูดของซ่งอวี้ถิงนั้นจางเล่อไม่ได้ตั้งใจฟังเลย ตอนนี้ในหัวของเขามีแต่เงินเจ็ดล้านหยวนเท่านั้น

แม่งเอ๊ย เจ็ดล้านหยวนเชียวนะ! นี่มันจะซื้อหมาล่าทั่งได้กี่ชาม ซื้อเหลียงผีได้กี่ชามกันล่ะเนี่ย! ในใจของจางเล่อคำนวณไม่ทันแล้ว

"กล้วยไม้พวกนี้มีมูลค่าเจ็ดล้านหยวนจริง ๆ เหรอครับ" ผ่านไปพักใหญ่ จางเล่อถึงได้สติกลับมา และถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"ก็ใช่น่ะสิ ดูจากท่าทางของนายแล้ว ก็ไม่ได้อยู่ในวงการนี้ล่ะสิ" ซ่งอวี้ถิงถาม

"แน่นอนว่าไม่ใช่อยู่แล้ว ผมก็แค่นักศึกษามหาวิทยาลัย กล้วยไม้พวกนี้มีคนอื่นให้ผมมาต่างหาก!" จางเล่อพูด

"งั้นคนที่ให้กล้วยไม้นายมาก็คงไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญหรอก ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่เอากล้วยไม้ราคาแพงลิบลิ่วพวกนี้มาแจกคนอื่นหรอก"  ซ่งอวี้ถิงหัวเราะเจื่อน ๆ "ในเมื่อนายไม่เข้าใจ งั้นฉันจะอธิบายให้ฟัง"

ซ่งอวี้ถิงชี้ไปที่กล้วยไม้พวกนั้นแล้วพูด "ของนายที่นี่ส่วนใหญ่เป็นชุนหลาน มีเจี้ยนหลาน ม่อหลาน และหานหลานอยู่บ้างเล็กน้อย แล้วก็มีเหลียนป้านหลานไม่กี่ต้นนี้ กับซู่กวนเหอติ่งสามต้นนี้"

"แล้วมันราคาเท่าไหร่ล่ะครับ" จางเล่อถามคำถามที่ดูบ้าน ๆ ออกมา

"ในบรรดากล้วยไม้พวกนี้ของนาย ต้นที่ราคาต่ำที่สุดก็อยู่ที่หลักพันหยวน แต่โดยทั่วไปก็หลักแสนหยวนต่อต้นทั้งนั้น มีแค่เหลียนป้านหลานไม่กี่ต้นนี้ที่ราคาสูงขึ้นมาหน่อย แน่นอนว่า สิ่งที่มีมูลค่าสูงสุดก็คือซู่กวนเหอติ่งสามต้นนี้ ต้นที่สีสันสวยที่สุดนี้ อย่างน้อย ๆ ก็ต้องสิบล้านขึ้นไป!"

เมื่อมองดูซ่งอวี้ถิงพูดเป็นฉาก ๆ จางเล่อก็ตกอยู่ในความสับสนอย่างหนัก หากเป็นไปได้ ตอนนี้เขาคงจะกลายเป็นหินไปแล้ว

"พูดตามตรงนะ ถ้าไม่ใช่เพราะเงินทุนไม่พอ ฉันก็อยากจะเหมากล้วยไม้พวกนี้ให้หมดเลยจริง ๆ แต่ว่า มีแค่นี้ก็พอแล้วล่ะ" ซ่งอวี้ถิงพูด "หืม จางเล่อ นายไม่เป็นไรใช่ไหม"

"หา ผมไม่เป็นไร... ไม่เป็นไรครับ!" จางเล่อรีบพูด

"งั้นเราจะโอนเงินกันยังไงดี ถ้าเป็นไปได้เราก็โอนผ่านเน็ตเลยเป็นไง" ซ่งอวี้ถิงไม่ได้ใส่ใจนักและถามขึ้น

"ได้ครับ... ได้ งั้นก็โอนผ่านเน็ตเลยแล้วกัน!" จางเล่อตอบรับ เงินก้อนโตเจ็ดล้านหยวนกำลังจะเข้าบัญชี หัวใจดวงน้อย ๆ ของจางเล่อตอนนี้ยังรับไม่ค่อยไหวเลย

จนกระทั่งซ่งอวี้ถิงโอนเงินเจ็ดล้านหยวนมาให้เขาแล้ว เมื่อมองดูยอดเงินเจ็ดหลักของตัวเอง จางเล่อถึงได้ตระหนักว่า ตัวเขาแม่งก็เป็นเศรษฐีเงินล้านแล้วเหมือนกัน!

หากเป็นไปได้ จางเล่ออยากจะกอดซุนหงอคงแล้วหอมสักสองฟอดจริง ๆ ขอบคุณ Anmuxi ขอบคุณ Tencent QQ ขอบคุณซุนหงอคง!

ทั้งสองคนโอนเงินกันเสร็จได้ไม่นาน ประตูบ้านของจางเล่อก็ถูกเคาะอีกครั้ง

"น่าจะเป็นเลขาของฉันมาถึงแล้ว เดี๋ยวฉันไปเปิดประตูเอง!" ซ่งอวี้ถิงพูด พลางเดินไปที่ประตู

ประตูบานใหญ่เปิดออก หญิงสาวสวยวัยทำงานในชุดสูท สวมแว่นตากรอบดำ และสวมรองเท้าส้นสูงสีดำก็ปรากฏตัวขึ้น

"ประธานซ่งคะ กระถางดินเผาจื่อซาของคุณส่งมาถึงแล้วค่ะ มีทั้งหมดหกใบ" เมื่อเห็นซ่งอวี้ถิง สาวออฟฟิศคนสวยก็ชี้ไปที่กล่องใบบนพื้นแล้วพูด

"เฮ้ ใส่ได้พอดีเลย! เธอแวะกลับไปก่อนเถอะ ฉันจะอยู่ต่ออีกสักหน่อย" ซ่งอวี้ถิงพูดยิ้ม ๆ

เมื่อส่งสาวออฟฟิศคนสวยกลับไปแล้ว ซ่งอวี้ถิงก็หิ้วกล่องใบนั้นเดินกลับมา

"พี่ซ่ง นี่คืออะไรเหรอครับ" เพราะเงินเจ็ดล้านหยวนนั่น จางเล่อจึงรู้สึกดีกับซ่งอวี้ถิงขึ้นมาอย่างไม่มีฟอร์มเอาเสียเลย ความดูแคลนที่มีก่อนหน้านี้ก็มลายหายไปพร้อมกับคำว่า พี่ซ่ง คำนี้

"เฮ้อ สมัยก่อนฉันใช้เวลาอยู่นานมากในการออกตามหากล้วยไม้ชื่อดัง ตอนนั้นเลยสั่งทำกระถางดินเผาจื่อซาพวกนี้ไว้ เดิมทีคิดว่าจะได้เก็บเกี่ยวผลงานอย่างเต็มที่ ไม่คิดเลยว่าพอวางทิ้งไว้ก็ปาเข้าไปตั้งหลายปี"

ซ่งอวี้ถิงเปิดกล่อง มองดูกระถางต้นไม้ที่ประณีตงดงามหกใบข้างในแล้วพูด

"แล้วมันต่างจากกระถางต้นไม้ธรรมดาตามท้องตลาดทั่วไปยังไงล่ะครับ" จางเล่อจิ้ม ๆ ไปที่กระถางใบหนึ่งแล้วถาม

"ก็ไม่ได้ต่างอะไรกันมากหรอก แค่เป็นฝีมือของช่างชื่อดัง ราคาก็เลยแพงกว่าหน่อยนึง ถ้าคำนวณตามราคาตลาดตอนนี้ กระถางใบนี้ก็น่าจะมูลค่าประมาณสามสี่หมื่นหยวนล่ะมั้ง!" ซ่งอวี้ถิงหยิบกระถางใบหนึ่งขึ้นมาแล้วพูด

พอฟังคำพูดของซ่งอวี้ถิงจบ จางเล่อก็อดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้น แม่งเอ๊ย รวยจริง ๆ ซื้อกระถางต้นไม้ยังต้องใช้เงินตั้งหลายแสน

ซ่งอวี้ถิงหยิบกระถางต้นไม้ทั้งหกใบออกมาทีละใบ แล้วนำกล้วยไม้หกต้นที่ตัวเองเลือกไว้มาปลูกลงในกระถาง ดินในกระถางนี้ก็เหมาะสำหรับการเจริญเติบโตของกล้วยไม้เป็นพิเศษ พอกล้วยไม้ทั้งหกต้นได้ย้ายบ้านใหม่ ก็ดูงดงามน่าทะนุถนอมเป็นพิเศษ