บทที่ 254 - แก๊งมอเตอร์ไซค์ในริชมอนด์

บทที่ 254 - แก๊งมอเตอร์ไซค์ในริชมอนด์

ซุนจื้อเหว่ยที่ขับรถบ้านไม่ได้แวะพักในวอชิงตัน แต่เขามุ่งหน้าลงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ออกจากเขตปกครองพิเศษทันที

เป้าหมายของเขาคือเมืองนิวพอร์ต นิวส์ เขาต้องขับลงไปทางทิศใต้เบี่ยงตะวันตกเล็กน้อยเพื่อไปยังเมืองริชมอนด์ก่อน แล้วจึงเลี้ยวไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เพื่อมุ่งสู่นิวพอร์ต นิวส์

ระยะทางไปถึงริชมอนด์คือหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตร และไปถึงนิวพอร์ต นิวส์ คือสองร้อยแปดสิบกิโลเมตร ตลอดเส้นทางล้วนเป็นถนนสายหลัก

เขามองดูท้องฟ้าแล้วประเมินว่าตัวเองน่าจะไปถึงที่หมายก่อนเที่ยงคืน

สองชั่วโมงต่อมา ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว แสงไฟสว่างไสวที่อยู่เบื้องหน้าก็คือเมืองริชมอนด์

ริชมอนด์เป็นเมืองหลวงของรัฐเวอร์จิเนีย ในช่วงสงครามกลางเมืองที่ผ่านมา ที่นี่เคยเป็นเมืองหลวงของฝ่ายสมาพันธรัฐอเมริกา

นี่คือเมืองที่เก่าแก่มาก สร้างขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 17 ซึ่งเป็นเวลาก่อนที่อินทรีขาวจะประกาศอิสรภาพเกือบครึ่งศตวรรษ

สิ่งที่ควรทราบคือ ในอินทรีขาวมีเมืองที่ชื่อริชมอนด์มากกว่าหนึ่งแห่ง ที่นี่คือริชมอนด์ที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดของอินทรีขาว

ยังมีริชมอนด์อีกแห่งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย เริ่มสร้างในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้า และตั้งเป็นเมืองในปี 1905 ที่นั่นคือเมืองอุตสาหกรรม

ริชมอนด์แห่งที่สามอยู่ในรัฐอินดีแอนา เป็นเมืองเล็กๆ ที่มีประชากรเพียงไม่กี่หมื่นคน

สร้างขึ้นในปี 1806 และตั้งเป็นเมืองในปี 1840 ที่นั่นมีการเกษตรที่รุ่งเรืองและมีชื่อเสียงในการปลูกดอกกุหลาบ ทุกปีในเดือนมิถุนายนจะมีเทศกาลดอกกุหลาบ

นี่ยังไม่หมดนะ ตามสถิติพบว่าในอินทรีขาวมีสถานที่ที่ชื่อริชมอนด์ถึงยี่สิบเจ็ดแห่ง กระจายอยู่ในยี่สิบสามรัฐทั่วอเมริกา

นึกไม่ถึงใช่ไหมล่ะ ฮ่าๆๆๆ

ความจริงแล้ว ชื่อสถานที่ ริชมอนด์ นี้เดิมทีมาจากเมืองริชมอนด์ในเขตนอร์ท ยอร์กเชียร์ ของอังกฤษ และมีหลายประเทศทั่วโลกที่ใช้ชื่อนี้

ออสเตรเลียมีริชมอนด์ห้าแห่ง แคนาดามีริชมอนด์ห้าแห่ง อังกฤษมีอีกสองแห่ง นิวซีแลนด์มีหนึ่งแห่ง และจาเมกามีอีกหนึ่งแห่ง

ดังนั้น เวลาทุกคนเดินทางไปท่องเที่ยวต่างประเทศต้องระวังจะถูกหลอกลวงให้ดี

พอเข้าสู่ศตวรรษที่ 21 เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวชาวจีนเพิ่มมากขึ้น เมืองริชมอนด์เล็กๆ หลายแห่งเริ่มมีปรากฏการณ์แอบอ้างชื่อเสียงเกิดขึ้น

บริษัททัวร์ขนาดเล็กบางแห่ง จะพานักท่องเที่ยวที่อยากไปชมเมืองริชมอนด์ในเวอร์จิเนีย ไปยังเมืองริชมอนด์ขนาดเล็กในแคลิฟอร์เนียหรืออินดีแอนาแทน

เพื่อความปลอดภัย อย่าไปถกเถียงกับบริษัททัวร์โดยไม่จำเป็น การแจ้งความก็ไม่มีประโยชน์ ตำรวจท้องที่ที่นั่นไม่สนใจเรื่องนี้หรอก

เมืองริชมอนด์เล็กๆ เหล่านั้นก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น คิดเสียว่าเป็นการท่องเที่ยวที่เหนือความคาดหมายก็ไม่เลวนะ พอกลับถึงประเทศค่อยไปร้องเรียนบริษัททัวร์เอาทีหลังก็ได้

อย่างไรก็ตาม วันนี้ซุนจื้อเหว่ยเดินทางมาถึงริชมอนด์ของแท้แน่นอนแล้ว

เมื่อมองดูเมืองที่รุ่งเรืองเบื้องหน้า จู่ๆ ซุนจื้อเหว่ยก็ไม่อยากเดินทางต่อเสียเฉยๆ ภารกิจของเขาไม่ได้เร่งรีบอะไร ไม่จำเป็นต้องทำตัวตึงเครียดเกินไป

เมื่อผ่อนคลายลงแล้ว เขาก็เริ่มค้นหาอาหารเลิศรสในริชมอนด์ ตั้งแต่ลงจากเครื่องบินวันนี้เขายังไม่ได้กินอาหารดีๆ เลยสักมื้อ

ตอนนี้ยังไม่มีแอปพลิเคชันอย่างเยลป์เพื่อตรวจสอบคะแนนรีวิวอาหาร แต่ในช่องเก็บของเหนือที่นั่งคนขับ เขาพบหนังสือ คู่มือการท่องเที่ยวทั่วอเมริกา ที่แถมมากับรถ

ในหนังสือคู่มือเล่มนี้ มีข้อมูลร้านอาหารเก่าแก่ในแต่ละสถานที่ระบุไว้

ในหน้าของริชมอนด์เขียนไว้อย่างชัดเจนว่า ในย่านสก็อตส์ แอดดิชัน มีโรงเบียร์ถึงสิบแห่ง และในระแวกนั้นยังมีร้านอาหาร บาร์ และหอศิลป์อีกมากมาย

ตอนนี้เป็นช่วงฤดูแล้งในเดือนพฤษภาคม อุณหภูมิในริชมอนด์ไม่ต่ำเลยทีเดียว ช่างเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสำหรับการดื่มเบียร์จริงๆ

ซุนจื้อเหว่ยดูตำแหน่งในแผนที่จนชัดเจนแล้วก็เหยียบคันเร่ง รถบ้านคันน้อยส่งเสียงกระหึ่มแล้วพุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่ย่านสก็อตส์ แอดดิชัน ริมแม่น้ำเจมส์ทันที

ยี่สิบนาทีต่อมา ซุนจื้อเหว่ยก็ได้มานั่งอยู่ในร้านอาหารกึ่งสำเร็จรูปแห่งหนึ่งและเริ่มรับประทานอาหารเย็น

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดที่นี่ไม่ใช่ความอร่อยแบบท้องถิ่นหรอก แต่เป็นร้านอาหารต่างชาติหลากหลายประเภท

เช่น ร้านอาหารไต้หวัน ร้านอาหารไทย ร้านอาหารญี่ปุ่น ขนมหวานสไตล์ฮ่องกง เป็นต้น สิ่งที่นับว่าเป็นของท้องถิ่นอย่างแท้จริงคงมีเพียงร้านแฮมเบอร์เกอร์เท่านั้น

เมื่อกินจนอิ่มท้องได้ที่แล้ว เขาจึงย้ายไปที่บาร์แห่งหนึ่งข้างๆ สั่งเบียร์สดที่เพิ่งขนส่งมาจากโรงงานเมื่อช่วงบ่ายมาหนึ่งเหยือกใหญ่ พร้อมกับสั่งของว่างอีกสองสามอย่าง แล้วหาที่นั่งริมหน้าต่าง

ท้องฟ้าเริ่มมืดลง ผู้คนจากทั่วสารทิศในเมืองเริ่มมารวมตัวกันที่บาร์ ในบาร์เริ่มมีคนหนาตาขึ้นเรื่อยๆ

ยิ่งคนเยอะ ปัญหาก็ยิ่งเยอะตาม จนกระทั่งกลุ่มฮิปปี้ขี่มอเตอร์ไซค์สิบกว่าคนมาถึง บรรยากาศก็พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดทันที

ซุนจื้อเหว่ยเห็นคนจำนวนมากเดินเข้าไปหาฮิปปี้กลุ่มนั้น และรับอะไรบางอย่างมาจากมือพวกเขา จากนั้นบรรยากาศในร้านก็เริ่มเปลี่ยนทิศทางไปสู่ความสำมะเลเทเมา

เมื่อรู้สึกว่าท่าไม่ดี ซุนจื้อเหว่ยจึงวางแก้วเบียร์ลงและเริ่มถอยฉากออกมา

เขายังไม่ทันจะเดินออกจากบาร์ เขาก็ได้ยินเสียงขวดเหล้าแตกจากที่ไม่ไกลนัก การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เมื่อเขาเดินพ้นประตูบาร์ออกมา ด้านในก็เกิดการตะลุมบอนกันวุ่นวายไปหมด

ทั้งดื่มเหล้า ทั้งใช้ยา คนพวกนั้นคงมีเรื่องให้ใส่กันยาวๆ

เขาเลี่ยงออกมาจากศูนย์กลางความวุ่นวาย ไปซื้อเบียร์ถังหนึ่งจากบาร์อีกแห่ง แล้วหิ้วขึ้นไปบนรถบ้านที่จอดอยู่ข้างๆ

ในบาร์ไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้ว เขาจึงเปิดประตูรถบ้านเข้าไปนั่งดื่มเบียร์พร้อมกับฟังแผ่นเสียงอยู่ด้านใน

เขาสามารถมองผ่านหน้าต่างเห็นคนจำนวนมากพุ่งออกมาจากบาร์ที่อยู่ไม่ไกล และเริ่มต่อสู้พัลวันกัน

เขากำลังดื่มอย่างมีความสุข แต่กลับพบว่าศูนย์กลางการต่อสู้กำลังขยับมาทางเขา ดูท่าทางมันกำลังจะลามมาถึงข้างรถแล้ว

เขาจึงรีบไปประจำตำแหน่งคนขับ สตาร์ทรถและเตรียมจะขับออกไปให้ไกลเพื่อเลี่ยงปัญหา

ปรากฏว่าสถานการณ์ภายนอกเป็นอย่างไรไม่ทราบ มีคนเริ่มวิ่งไล่ตามรถบ้านของเขา แต่พวกเขาย่อมไม่มีทางไล่ตามทันได้แน่นอน

เขาขับรถบ้านออกมานอกเมืองได้หนึ่งกิโลเมตร และจอดบนพื้นที่ว่างริมถนนที่ไม่มีผู้คน เขาตั้งใจว่าจะค้างคืนที่นี่ในคืนนี้

ที่นี่ไม่มีหมู่บ้านหรือร้านค้าอยู่ใกล้ๆ ด้านหนึ่งเป็นถนนสายหลัก อีกด้านเป็นแม่น้ำเจมส์ ถือว่าเป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับการตั้งแคมป์ทีเดียว

เขายังไม่ทันได้ลงจากรถมาเตรียมตัว หูของเขาก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ดังสนั่น พร้อมกับเสียงตะโกนโหวกเหวกสารพัด

เขารีบมองกลับไปทางเมือง ก็เห็นกลุ่มแก๊งมอเตอร์ไซค์ที่เห็นเมื่อครู่กำลังขับมุ่งหน้าออกมานอกเมือง

คนพวกนี้ บางคนถือไม้เบสบอล บางคนลากโซ่เหล็ก กลุ่มอันธพาลที่กำลังเมายาพวกนี้ทำให้บรรยากาศดูเหมือนกองทัพทหารม้าที่กำลังพุ่งชาร์จใส่ศัตรู

ความเร็วของมอเตอร์ไซค์นั้นเร็วมาก เพียงไม่กี่นาทีพวกเขาก็มาถึงข้างรถของซุนจื้อเหว่ย จากนั้นก็เริ่มขับวนรอบรถบ้านบนพื้นที่ว่างพร้อมกับส่งเสียงร้องท้าทายไม่หยุด

ซุนจื้อเหว่ยถึงกับพูดไม่ออกจริงๆ เขาอุตส่าห์หลบออกมาแล้ว พวกนี้ยังจะตามมาไม่เลิก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร

เขารู้ดีว่าแก๊งมอเตอร์ไซค์ในสมัยนี้มักจะรับจ็อบขายยา ชิงทรัพย์ และต้มตุ๋น คาดว่าเพราะเห็นเขาอยู่คนเดียวแถมยังขับรถบ้านสุดหรู จึงตกเป็นเป้าหมายของคนพวกนี้เข้าให้แล้ว

ในเมื่อคนพวกนี้ตามมาถึงที่แล้ว เขาย่อมไม่พลาดโอกาสที่จะขยายพื้นที่มิติแน่นอน

เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาหลบหนี ซุนจื้อเหว่ยจึงใช้ความสามารถของมิติเจาะยางรถจักรยานยนต์เหล่านั้นอย่างรวดเร็ว

ผลที่ตามมาคือ กลุ่มแก๊งมอเตอร์ไซค์ที่ขี่ซ้อนท้ายกันมาถึงกับบินออกไปจริงๆ คนขับสิบแปดคนพร้อมกับคนซ้อนอีกสิบแปดคนต่างกระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง

ทันใดนั้น เสียงตะโกนท้าทายที่ดังสนั่นก็เปลี่ยนเป็นเสียงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดไปทั่วบริเวณ

ซุนจื้อเหว่ยจึงเดินลงจากรถบ้าน เขาสำรวจดูบนถนนทั้งสองด้านจนแน่ใจว่าไม่มีรถวิ่งผ่าน จากนั้นเขาจึงเริ่มใช้มิติเก็บกวาดทุกคนไปจนหมดสิ้น

ไม่เพียงแค่คนเท่านั้น แม้แต่รถจักรยานยนต์และข้าวของทุกอย่างบนตัวของพวกเขา เท่าที่สายตามองเห็น เขาก็ใช้มิติเก็บรวบรวมไปจนเกลี้ยง

(จบแล้ว)