ตอนที่ 6 อนาคอนดา 2
ตอนที่ 6 อนาคอนดา 2
ตอนที่ 6 อนาคอนดา 2
"ติ๊ง! การเคลื่อนย้ายกำลังจะเริ่มต้นขึ้น โปรดเตรียมตัวให้พร้อม โฮสต์"
โลกการเวียนว่ายตายเกิด: อนาคอนดา 2
ผู้เข้าร่วมดำเนินเรื่อง: 3 คน
จำนวนผู้กลับชาติมาเกิด: 3 คน
ระดับความอันตราย: E
ระยะเวลาภารกิจ: 10 วัน
ภารกิจหลัก 1: สังหารนักรบผู้กลับชาติมาเกิดอย่างน้อยหนึ่งคนก่อนเนื้อเรื่องจะจบลง หากล้มเหลวจะถูกหักรางวัลโลกภารกิจ
ภารกิจหลัก 2: ปล่อยให้เนื้อเรื่องดำเนินไปจนจบสมบูรณ์เพื่อรับรางวัลพิเศษ ไม่มีการลงโทษหากล้มเหลว
"ติ๊ง! เริ่มการเคลื่อนย้าย!"
...
ในป่าฝนเกาะบอร์เนียว แสงแดดสาดส่องลงมาจากเบื้องบน สะท้อนกับร่างสีแดงเพลิง
ซูเย่ขดตัวอยู่บนกิ่งไม้ สังเกตการณ์โดยรอบ สภาพอากาศชื้นแฉะทำให้เกล็ดของเขาเปียกชื้น
ฉากหลังของเรื่องอนาคอนดาคือป่าฝนเกาะบอร์เนียว กลุ่มตัวเอกจะล่องเรือบลัดดี้แมรี่ไปยังสถานที่ตั้งของกล้วยไม้สีเลือด เพื่อตามหากล้วยไม้ในตำนาน
สถานที่แห่งนี้ไม่น่าจะอยู่ไกลจากแม่น้ำมากนัก ดังนั้นเป้าหมายต่อไปของเขาคือการหาเรือของกลุ่มตัวเอกผ่านทางแม่น้ำและสะกดรอยตามไปเงียบๆ
ส่วนผู้กลับชาติมาเกิดทั้งสามคน เป็นไปได้สูงว่าภารกิจหลักของพวกเขาจะเกี่ยวข้องกับกลุ่มตัวเอก ดังนั้นพวกเขาก็น่าจะอยู่บนเรือบลัดดี้แมรี่ด้วยเช่นกัน
ตามภารกิจที่ระบบจัดสรรมา เพื่อให้ได้รับรางวัลสูงสุด กลุ่มตัวเอกจะต้องดำเนินเนื้อเรื่องจนจบ
ดังนั้น ครั้งนี้ซูเย่จึงไม่คิดจะเข้าไปแทรกแซง ประการแรกเพื่อป้องกันไม่ให้กลุ่มตัวเอกแตกตื่นจนออกนอกเส้นเรื่อง และประการที่สองคือความกังวลในความแข็งแกร่งของผู้กลับชาติมาเกิด
แม้เขาจะมั่นใจในร่างกายปัจจุบันของตัวเองมาก แต่คู่ต่อสู้คือมนุษย์และเป็นผู้กลับชาติมาเกิด ย่อมประมาทไม่ได้ เพราะไม่มีใครรู้ว่าพวกเขามีไพ่ตายอะไรซ่อนอยู่
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้กลับชาติมาเกิดพวกนี้น่าจะคุ้นเคยกับเนื้อเรื่องดีและรู้ว่ามีงูหลามเลือดอาศัยอยู่ในป่า
เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะไม่ระวังตัวจากงูพวกนี้ และการเตรียมตัวของพวกเขาน่าจะมีอยู่สองทาง
ทางหนึ่งคือพกพาอาวุธความร้อน หรือแม้กระทั่งเครื่องยิงจรวด อีกทางหนึ่งคือพึ่งพาศิลปะการต่อสู้อันแข็งแกร่งของตนเอง ไม่ว่าทางไหนก็อาจเป็นภัยคุกคามต่อเขาได้
อย่างไรก็ตาม โชคดีที่จะมีงูจำนวนมากออกมาขวางทาง ซึ่งจะเป็นโอกาสให้เขาได้ทดสอบความแข็งแกร่งของผู้กลับชาติมาเกิดพวกนี้ หากพวกเขาเก่งกว่าคนธรรมดาแค่นิดหน่อย หรือมีแค่อาวุธปืนธรรมดา เขาก็ไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนเลย
เขาสามารถสังหารผู้กลับชาติมาเกิดทั้งสามคนท่ามกลางความโกลาหล แล้วไปซุ่มรอที่ดงกล้วยไม้สีเลือด ค่อยๆ เขมือบงูหลามเลือดทั้งหมดในบึงลึกอย่างใจเย็น
งูหลามยักษ์ยาวสิบเมตรพวกนั้นเพียงพอที่จะมอบแต้มวิวัฒนาการมหาศาลให้เขา
แถมยังมีเหยื่อตัวใหญ่ๆ ซ่อนอยู่ในแม่น้ำอีกเพียบ ที่นี่มันคือคลังแต้มวิวัฒนาการเดินได้ชัดๆ
หลังจากวางแผนเรียบร้อย ซูเย่ก็เลื้อยฝ่าป่าดงดิบมุ่งหน้าไป
เขามาถึงแม่น้ำสายหนึ่ง และเรือที่แล่นมาแต่ไกลก็มาถึงจุดนี้พอดี ดูเหมือนเวลาและสถานที่ที่ระบบส่งมาจะแม่นยำมาก
ซูเย่ไม่รอช้า รีบดำดิ่งลงสู่ก้นแม่น้ำ ว่ายตามหลังเรือไปอย่างเงียบเชียบ
ผ่านการมองเห็นแบบอินฟราเรด เขาเห็นคนทั้งหมด 11 คนบนเรือ นอกจาก 8 คนดั้งเดิมแล้ว อีก 3 คนที่เหลือน่าจะเป็นผู้กลับชาติมาเกิด
...
บนดาดฟ้าเรือบลัดดี้แมรี่ ชายหนุ่มในชุดลำลองยืนพิงเสา สายตามองไปที่ไรอัน ซึ่งยืนชมวิวอยู่ที่หัวเรือ แววตาของเขามีความหมายแอบแฝง
ด้วยความที่คุ้นเคยกับเนื้อเรื่อง เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นตัวอันตรายที่ไร้ความปรานี แต่เพราะเหตุนี้แหละ พวกเขาจึงมีเป้าหมายเดียวกัน นั่นคือการครอบครองกล้วยไม้สีเลือด
นี่คือภารกิจหลักของระบบ หากเป็นไปได้ การร่วมมือกับอีกฝ่ายเมื่อถึงจุดแตกหักในภายหลังอาจเป็นกลยุทธ์ที่ดี
แม้อีกฝ่ายจะเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่พวกเขาก็ไม่สน เมื่อเทียบกับพวกเขาที่เป็นผู้กลับชาติมาเกิดซึ่งใช้ชีวิตอยู่บนคมมีด อีกฝ่ายยังถือว่าอ่อนหัดกว่าขั้นหนึ่ง
"ตู้ม!"
เสียงน้ำกระเซ็นเรียกความสนใจจากทุกคน เมื่อหันไปมอง ก็เห็นหญิงผิวสีคนหนึ่งตกลงไปในน้ำ
แต่ไม่มีใครตื่นตระหนก พวกเขารู้ว่าเธอว่ายน้ำเก่ง จึงพากันพูดหยอกล้ออย่างสนุกสนาน
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าไม่มีอะไร จระเข้ตัวหนึ่งก็พุ่งขึ้นมา มันตรงดิ่งไปหาหญิงผิวสีอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนจะเห็นเธอเป็นเหยื่ออันโอชะ
เหตุการณ์พลิกผันกะทันหันทำให้ทุกคนใจหายวาบ ลูกเรือคนหนึ่งกระโดดลงไปโดยไม่ลังเล พร้อมมีดพกในมือ จ้วงแทงใส่จระเข้
หลังจากการต่อสู้ชุลมุน ในที่สุดจระเข้ก็ถูกฆ่าตาย ทั้งหญิงผิวสีและลูกเรือปลอดภัย
ในแม่น้ำ ซูเย่มองดูซากจระเข้ เมื่อเรือแล่นไปไกลแล้ว เขาจึงลากหางของมันลงมา ขณะที่กำลังจะลงมือกิน เงาดำสายหนึ่งก็เลื้อยผ่านเขาไป
มันคืองูหลามยักษ์ความยาวสิบเมตร ตอนนี้มันกำลังจ้องมองจระเข้ในปากของซูเย่ แววตาบ่งบอกเจตนาแย่งชิงอย่างชัดเจน
เมื่อเผชิญกับความไม่เป็นมิตรของอีกฝ่าย ซูเย่กลืนจระเข้ลงท้องอย่างหน้าตาเฉย เมินเฉยต่อผู้มาเยือน แต่ถุงพิษบนหลังได้เปิดออกแล้ว พิษร้ายเคลือบเกล็ดทั่วแผ่นหลัง หากอีกฝ่ายกล้าโจมตี สิ่งที่รออยู่คือความตายด้วยพิษ
ต่อหน้าต่อตาอีกฝ่าย ซูเย่กลืนจระเข้ทั้งตัวลงไป แล้วหันมาจ้องงูหลามเลือดที่ยังไม่ยอมไปไหน
หากงูแสดงสีหน้าได้ สีหน้าของซูเย่ตอนนี้คงดูดุร้ายน่ากลัว
เขาเปิดฉากโจมตีงูหลามเลือดโดยไม่มีสัญญาณเตือน กัดเข้าที่คอและรีบม้วนตัวพันรอบมันอย่างรวดเร็ว
งูหลามเลือดได้สติ มันอ้าปากกว้างกัดเข้าที่เกล็ดของซูเย่ทันที
แต่หลังจากได้รับการเสริมแกร่งด้วย "เกล็ดเกราะหนัก" เกล็ดของซูเย่แข็งแกร่งพอที่จะต้านทานกระสุนปืนขนาดใหญ่ได้ สิ่งมีชีวิตทั่วไปไม่มีทางกัดเข้า
ยิ่งไปกว่านั้น แรงกัดไม่ใช่อาวุธเด็ดของงูหลาม
ขณะที่งูหลามเลือดซึ่งถูกพิษเล่นงานอย่างหนักกำลังขาดอากาศหายใจตาย ซูเย่ก็กลืนมันลงไปทั้งตัว
งูหลามยักษ์ที่ยาวกว่าตัวเขาเองทำให้ซูเย่ต้องหยุดพักครู่หนึ่ง
"ติ๊ง! กลืนกินอนาคอนดากลายพันธุ์ ได้รับแต้มพันธุกรรมกลายพันธุ์ 70 แต้ม ได้รับแต้มวิวัฒนาการ 400 แต้ม"
"ยีนกลายพันธุ์..."
ซูเย่พึมพำเบาๆ สาเหตุที่อีกฝ่ายมีร่างกายใหญ่โตขนาดนี้เป็นเพราะบังเอิญได้กินกล้วยไม้สีเลือดเข้าไป ทำให้อายุยืนยาวขึ้น และสัตว์เลือดเย็นอย่างงูหลามสามารถเติบโตได้เรื่อยๆ ตราบเท่าที่ยังไม่ตาย
นี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้อีกฝ่ายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ วัตถุดิบของยีนกลายพันธุ์มาจากกล้วยไม้สีเลือด เป็นไปได้ไหมว่าถ้าเขากินกล้วยไม้สีเลือดเข้าไป เขาเองก็จะได้รับยีนกลายพันธุ์เช่นกัน?
ส่วนผลลัพธ์ของการหลอมรวมยีนกลายพันธุ์นั้น เป็นไปได้มากว่าจะช่วยเพิ่มอายุขัย ทำให้เกิดการกลายพันธุ์ หรือเร่งอัตราการเติบโต
หากช่วยเร่งอัตราการเติบโต นั่นคงจะดีเยี่ยม เพราะยิ่งตัวใหญ่เท่าไหร่ เขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
เมื่อโผล่หัวพ้นน้ำ เรือบลัดดี้แมรี่ก็หายไปจากสายตาแล้ว
ซูเย่ดำลงน้ำและรีบว่ายไล่ตามไป
ระหว่างทาง ซูเย่จับกินทุกอย่างที่ขวางหน้าอย่างไม่เกรงใจ สะสมแต้มวิวัฒนาการสำหรับการวิวัฒนาการครั้งต่อไป
ณ ทางแยกของแม่น้ำ ซูเย่มองไปทางน้ำตกอีกฝั่ง แล้วรีบว่ายเข้าไป
เมื่อถึงขอบน้ำตก ซากเรือบลัดดี้แมรี่ที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ด้านล่างก็ดึงดูดความสนใจของเขา
ดูเหมือนว่าเนื้อเรื่องจะไม่ได้ผิดเพี้ยนไปเพราะการมีอยู่ของผู้กลับชาติมาเกิด
[จบตอน]