บทที่ 25 เช็กของรางวัล, การ์ดอัญเชิญซอมบี้

"ซี้ด~ นึกไม่ถึงว่าจะผูกติดกับประตูหอพัก" สิ่งแรกที่สวี่หลางทำหลังจากออกมาจากห้องอาบน้ำคือเช็กข้อมูลกล้องวงจรปิด เพราะอยากรู้ค่าความทนทานของมัน แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับทำให้เขาคาดไม่ถึง

แค่คิดถึงกล้องวงจรปิดที่ไม่มีวันพัง ก็น่าตื่นเต้นแล้ว

ป้องกันการโดนตุ๋ยหลัง แถมยังใช้สังเกตการณ์มอนสเตอร์ข้างนอกได้อีก ประโยชน์เหลือล้นจริงๆ

คิดในทางกลับกัน ตู้เย็น แอร์ หรือของใช้อื่นๆ ก็คงไม่ธรรมดาเหมือนกัน!

แต่พลาดแล้วก็พลาดไป ไม่มีอะไรต้องเสียใจ

สวี่หลางกลับเข้ามาในห้องอย่างอารมณ์ดี แชร์ข้อมูลกล้องวงจรปิดให้เฉาหย่าเสวียนและถงฉีดู

สองสาวกรีดร้องด้วยความดีใจ

กล้องวงจรปิดตัวนี้มีความหมายมาก มันหมายความว่าพวกเธอสามารถเห็นสถานการณ์หน้าประตูแบบเรียลไทม์ ไม่ต้องคอยส่องผ่านตาแมวให้เห็นแค่วูบๆ วาบๆ เหมือนเมื่อก่อน

จากนั้น ทั้งสามคนเริ่มจัดห้อง

เมื่อก่อนไม่สนใจความสะอาดได้ แต่ตอนนี้ต้องสนใจแล้ว

กองของพะรุงพะรังวางอยู่กลางห้องดูรกหูรกตาพิลึก

สวี่หลางพอใจกับหอพักหลังอัปเกรดมาก เสียอย่างเดียวคือไม่มีหน้าต่าง

ตอนเลือกเขากวาดตามองทั้งสามแบบ ไม่มีแบบไหนมีหน้าต่างหรือระเบียงเลย

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ สวี่หลางเปิดหน้าต่างแชตขึ้นมา

มีคนแท็กเขาเยอะมาก บางคนถามว่ามีปืนจริงเหรอ ฆ่าซอมบี้ร่างยักษ์ได้ยังไง ของดรอปคืออะไร และยังมีคนสนใจเรื่องประตูห้องของเขา ว่าทำไมอัปเกรดได้เร็วนัก

พอเห็นสวี่หลางไม่ตอบ ความสนใจของทุกคนก็ค่อยๆ ลดลง การพูดถึงเขาก็น้อยลงตาม

เกือบทุกคนแปะป้าย "คนเย็นชา" ให้สวี่หลางในใจ แต่ไม่มีใครกล้าบ่นออกสื่อ

เพราะมีคนรู้ว่าโจวเทาถูกยิงตาย!

"คนส่วนใหญ่ทุ่มแต้มไปที่ค่ากายภาพ..."

สวี่หลางเก็บข้อมูลเงียบๆ

การเพิ่มค่าจิตใจผลลัพธ์ไม่ค่อยชัดเจน แค่ทำให้มีสมาธิและสมองปลอดโปร่งขึ้น หลายคนที่อัปค่านี้ไปต่างพากันเสียใจ

จากนั้น สวี่หลางเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเอง

[ผู้เล่น: สวี่หลาง]

[ประวัติ: รอบที่ 1]

[หมายเลขห้อง: 200 (เจ้าของห้อง)]

[ค่าสถานะ: กายภาพ 7, จิตใจ 6]

[แต้มสถานะอิสระ: 6]

[สกิล: ไม่มี]

[กระเป๋า 3/9: ไม้เบสบอล, ดาบสงครามโลหะผสม, โคลต์·ไวเปอร์]

[เงินทุน: 21,320 เหรียญทองแดง, 1 เหรียญเงิน, 0 เหรียญทอง]

"กายภาพ 7 แต้มยังถือว่าน้อยไปหน่อย... แย่กว่าอู๋ฮุ่ยฮุ่ยอีก... นี่คงเป็นผลพวงจากร่างกายอ่อนแอเมื่อก่อน"

สวี่หลางกำลังคิดว่าจะอัปเกรดค่าสถานะยังไงดี

วิธีที่ดีที่สุดคือเก็บแต้มสถานะอิสระไว้ก่อน ค่าจิตใจต้องมีอะไรมากกว่าที่เห็น ไม่อย่างนั้นคงไม่มีให้เลือกอัป

แต่ปัญหาคือ หลังจากนี้เขาต้องแข่งขันแย่งชิงกล่องของขวัญซูเปอร์บิ๊กแพ็ก!

นี่คือความแตกต่างระหว่างคน เมื่อคนอื่นยังจมอยู่กับความดีใจที่รอดตาย ผู้เล่นอันดับหนึ่งอย่างสวี่หลางมองไปถึงอนาคตที่ไกลกว่านั้นแล้ว

ถ้าหวังหยางยังอยู่ หมอนั่นอาจจะคิดถึงจุดนี้ได้เหมือนกัน น่าเสียดายที่ตายไปแล้ว

"สวี่หลาง คิดอะไรอยู่เหรอ?" เฉาหย่าเสวียนเห็นสวี่หลางเหม่อลอย จึงเอ่ยถาม

"คิดเรื่องอัปแต้มสถานะน่ะ" สวี่หลางได้สติ ตอบกลับ "ยังไม่ได้ถามพวกเธอเลย ค่ากายภาพกับจิตใจเท่าไหร่กัน?"

เฉาหย่าเสวียนตอบ "ห้าทั้งสองอย่าง"

"ฉันก็เหมือนกัน" ถงฉีพยักหน้า

สวี่หลาง "..."

ผู้หญิงคนหนึ่งยังแข็งแรงกว่าเขาอีกเหรอเนี่ย?

ค่ากายภาพคงไม่ได้หมายถึงพละกำลังอย่างเดียว น่าจะรวมถึงความคล่องตัว การประสานงานของร่างกายด้วย เพียงแต่แต่ละคนจะเด่นด้านไหนเท่านั้น

"งั้นพวกเธออย่าเพิ่งรีบอัปแต้ม เก็บแต้มสถานะไว้อาจมีประโยชน์ใหญ่หลวงในอนาคต" สวี่หลางบอก

"ได้สิ" ถงฉีรับคำ

เฉาหย่าเสวียนย้อนถามตามความเคยชิน "นายรู้ได้ไง?"

"เชื่อไม่เชื่อก็เรื่องของเธอ" สวี่หลางยักไหล่

เฉาหย่าเสวียนปากยื่นทันที รู้สึกว่าสวี่หลางดุจัง

แต่ความจริงสวี่หลางแค่พูดด้วยน้ำเสียงปกติ

"เอาล่ะ มาดูกันดีกว่าว่ามีอะไรบ้าง" สวี่หลางกระแอมเบาๆ เปลี่ยนเรื่อง

ถึงเวลาตรวจนับของที่ยึดมาได้แล้ว จะได้ประเมินพลังรบของตัวเองแล้วตัดสินใจเลือกทางเดินต่อไป

"เอาสิๆ" ถงฉีตบมือ รับบทเป็นกองเชียร์

สวี่หลางหยิบของดรอปจากซอมบี้ร่างยักษ์ออกมาก่อน นอกจากเหรียญทองแดงจำนวนหนึ่ง ก็มีการ์ดใบหนึ่ง

[การ์ดอัญเชิญซอมบี้]

[ประเภท: ไอเท็มถาวร]

[เลเวล: 1]

[เอฟเฟกต์: อัญเชิญซอมบี้เลเวล 0 หนึ่งตัวมาโจมตีศัตรู ต่อเนื่อง 30 วินาที คูลดาวน์ 30 นาที]

[ค่าสถานะผู้อัญเชิญ: กายภาพ 3]

[สกิลผู้อัญเชิญ: ติดเชื้อ]

[เงื่อนไขอัปเกรด: 75 เหรียญฝันร้าย]

[คำอธิบาย: สิ่งมีชีวิตชีวเคมีที่ร้องโหยหวนได้]

"ไอเท็มถาวร?"

สวี่หลางรู้สึกว่าคำนี้น่าสนใจ

ถ้ามีไอเท็มถาวร ก็ต้องมีไอเท็มใช้แล้วทิ้ง

"อี๋ สวี่หลาง รีบเอาไอ้นั่นออกไปไกลๆ เลยนะ!" เฉาหย่าเสวียนหวาดกลัว

เธอยังไม่ได้ใช้ยาต้านไวรัสซอมบี้ ขืนโดนข่วนทีเดียวคงจบเห่

แม้สวี่หลางจะแชร์ข้อมูลให้ดู แต่พวกเธอก็มองไม่เห็นเงื่อนไขการอัปเกรด

"ความรู้สึกเหมือนการ์ดยูกิเลยแฮะ" ถงฉีพูดด้วยความคิดถึง

สวี่หลางยิ้ม เก็บการ์ดเข้ากระเป๋า

แม้พลังต่อสู้ของการ์ดอัญเชิญนี้จะไม่สูง แต่เอาไว้ขู่คนได้ดีทีเดียว แถมสกิลติดเชื้อก็เจ๋งมาก ทำให้ระบบเซลล์ในร่างกายปั่นป่วน อย่างเบาก็แค่เป็นไข้ เวียนหัว อย่างหนักก็กลายเป็นซอมบี้

จากนั้น สวี่หลางหยิบของที่ยึดมาจากโจวเทา

ของดรอปจากมอนสเตอร์สัตว์เลื้อยคลานน่าจะถูกเก็บไปแล้ว แต่ตอนนี้มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง

นั่นคือสวี่หลางไม่เจอของพิเศษอะไรในกองของพวกนั้นเลย!

นอกจากเหรียญเงินหนึ่งเหรียญ

[ต้องการเก็บเข้าหน้าต่างสถานะหรือไม่?]

สวี่หลางเลือกตกลง เหรียญเงินในมือหายไปทันที

"สวี่หลาง นายเป็นคนฆ่าโจวเทาเหรอ?" เฉาหย่าเสวียนถามเสียงอ่อย สายตาเหลือบมองกุญแจที่มีตัวเลข 24 สลักอยู่

"พูดให้มันชัดๆ หน่อย เสียงเหมือนยุงบินเลย" สวี่หลางขมวดคิ้ว

เฉาหย่าเสวียนสูดหายใจเบาๆ "นายเป็นคนฆ่าโจวเทาเหรอ?"

ดูจากประวัติการแชต มีคนบอกว่าสวี่หลางยิงโจวเทาตาย

"อืม ฉันฆ่าเอง" สวี่หลางพยักหน้า

"อ้อ ก็แล้วไป" เฉาหย่าเสวียนไม่ได้รู้สึกอะไร แค่อยากถามดูเฉยๆ

ในเมื่อคนต้นเรื่องอยู่ตรงหน้า จะเผือกสักหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ

พูดจบ เฉาหย่าเสวียนก็หันไปอธิบายให้ถงฉีฟัง "โจวเทาเคยมาถีบประตูห้องเรา ถือเป็นศัตรู"

"อ้อ~" ถงฉีทำหน้าเข้าใจ

เธอนึกว่าโจวเทาจะทำอะไรสวี่หลาง สวี่หลางถึงฆ่าเขา ที่แท้มีความแค้นกันมาก่อนนี่เอง งั้นก็สมควรตายแล้ว

"อันนี้มีประโยชน์" สวี่หลางเลือกหยิบเข็มฉีดยาอันหนึ่งใส่กระเป๋า

[เข็มฉีดอะดรีนาลิน]

[ประเภท: ยา]

[เลเวล: 1]

[เอฟเฟกต์: ลดความเจ็บปวดและเพิ่มความอดทนอย่างมหาศาล]

[เงื่อนไขอัปเกรด: 40 เหรียญฝันร้าย]

[คำอธิบาย: คุณไม่ต้องสงสัยในความขลังของเข็มช่วยชีวิต]

ท้ายที่สุด หลังจากจัดระเบียบของรางวัล ในกระเป๋าของเขาก็เหลือไอเท็มอยู่แปดอย่าง

โคลต์·ไวเปอร์, ดาบสงครามโลหะผสม, เข็มฉีดอะดรีนาลิน, สเต๊กเนื้อสันนอกสำเร็จรูป, ขนมปังโฮลวีตแสนอร่อย, เครื่องดื่มชูกำลังกระทิงเขียว, น้ำแร่ x10, การ์ดอัญเชิญซอมบี้

นอกจากนี้ ยังมีของล้ำค่าที่วางอยู่บนมือเขา ซึ่งมีค่ามากกว่าของทุกอย่างในกระเป๋ารวมกันเสียอีก!

ยาพลังพิเศษ!