เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 16: การทดสอบทักษะการต่อสู้ภาคปฏิบัติ (2)

บทที่ 16: การทดสอบทักษะการต่อสู้ภาคปฏิบัติ (2)

บทที่ 16: การทดสอบทักษะการต่อสู้ภาคปฏิบัติ (2)


ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 16: การทดสอบทักษะการต่อสู้ภาคปฏิบัติ (2)

เดิมทีการแข่งนัดแรกและนัดสุดท้ายมักได้รับความสนใจมากที่สุดในฐานะที่เป็นรอบดาวเด่น

นีกี้และปิเอลนั้นครองอันดับ 1 และ 2

มันจึงเป็นเรื่องปกติสำหรับพวกเขาที่จะเป็นจุดสนใจ เพราะพวกเขาคืออัจฉริยะที่เก่งที่สุดในทวีป

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงได้รับมอบหมายให้แข่งขันกันในนัดสุดท้าย

แม้ว่าจาง วูฮีและเอชิลด์จะเป็นนักเรียนตัวท็อปเช่นกัน แต่พวกเขาก็ไม่อาจแข็งแกร่งได้เทียบเท่ากับสองคนที่กล่าวมาข้างต้น

แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ได้รับมอบหมายให้ลงแข่งในนัดแรก

เหตุผลก็เพื่อเรียกความสนใจและสร้างความตื่นเต้นในการแข่งกันให้กับผู้ชม เพราะระหว่างพวกเขานั้นต่างก็มาจากตระกูลนักฆ่า

[โปรดปรบมือให้พวกเขาหน่อย~!]

แปะๆๆๆ─

สนามประลองเต็มไปด้วยเสียงปรบมือ

ดูเหมือนเอชิลด์จะเพลิดเพลินไปกับความสนใจของผู้ชม เขามองไปรอบๆ ส่วนทางด้านจางวูฮีไม่ได้ให้ความสนใจและมองเพียงเอชิลด์เท่านั้น

จากนั้นเอชิลด์ก็จ้องไปที่จาง วูฮีแล้วพูดว่า

“เทคนิคการต่อสู้ของจักรวรรดิตะวันออกของเธอจะจบลงในวันนี้แหละ จางวูฮี ตั้งแต่พ่ายแพ้เธอครั้งนั้น ฉันก็ฝึกฝนอย่างหนักทุกวัน ครั้งนี้ฉันจะเดิมพันศักดิ์ศรีและเกียรติยศของตระกูล แล้วเอาชนะเธอซะ-”

"···นายพูดมากไปแล้วนะ"

จางวูฮี มองเขาด้วยสายตาที่ไร้อารมณ์เหมือนเอมี่

“ศักดิ์ศรีและเกียรติยศไม่ใช่สิ่งที่นายจะโยนมันทิ้งไปง่ายๆ สักหน่อย”

จากนั้นจางวูฮีก็กระชับมีดสั้นในมือให้แน่นขึ้น

"เอาล่ะ งั้นก็ดี"

เอชิลด์ ยังคงถือมีดสั้นสำหรับการดวลสองเล่มในมือของเขาแน่น

จางวูฮีและเอชิลด์

การแข่งนี้ มันเป็นการพบกันระหว่างนักฆ่า

เอชิลด์ เป็นทายาทของตระกูลที่ได้รับสืบทอดเทคนิคการลอบสังหารมาโดยตลอดจากรุ่นสู่รุ่น เขาจึงมีชื่อเสียงมาก จนยากที่จะเรียกเขาว่าเป็นเพียงนักฆ่าธรรมดา

เขาระมัดระวังเธอมาก เพราะจางวูฮี  หญิงสาวผมดำจากจักรวรรดิตะวันออกนั้นเต็มไปด้วยความลึกลับมากมาย รวมถึงต้นกำเนิดของเธอด้วย

พวกเขาอยู่ชั้นปีเดียวกัน และเป็นเพียงสองคนในห้องฮีโร่ที่ใช้มีดสั้นเป็นอาวุธหลัก ดังนั้นเอชิลด์จึงเป็นคู่แข่งกับจางวูฮีไปโดยปริยาย

ผู้ชมทุกคนไม่อาจละสายตาจากการแข่งอันชวนสะกดนัดนี้ได้

ในงานแข่งขันครั้งก่อนๆ พวกเขาก็มักจะได้มาแข่งกันทุกนัด และครั้งนี้ก็เช่นกัน

[นักเรียนทั้งสองคน โปรดฟังสัญญาณจากผู้ตัดสิน!]

กรรมการมองกลับไปกลับมาระหว่างจางวูฮีและเอชิลด์

“ทั้งสองคนพร้อมหรือยัง?”

“เอชิลด์ ออร์กามิน ผมพร้อมแล้ว”

"...ฉันพร้อมแล้ว"

ชิง-

"ว้าว!"

"ชนะซะ เอชิลด์! อย่าแพ้พวกตะวันออกล่ะ!"

เนื่องจากเป็นนัดแรก เสียงเชียร์ก็ดังขึ้นจากทุกๆ ที่บนอัฒจันทร์

“นายคิดว่าใครจะเป็นผู้ชนะล่ะธีโอ? ฉันคิดว่าเอชิลด์”

“จางวูฮีจะต้องชนะแน่”

เพราะฉันรู้ผลลัพธ์อยู่แล้ว

จางวูฮีจะชนะในการแข่งขันรอบนี้

หรือแม้แต่ในรอบถัดๆ ไป จางวูฮีก็จะยังชนะ

นั่นเป็นเพราะความแตกต่างของทักษะระหว่างทั้งสอง

ทักษะหลักของเอชิลด์ คือคาถาที่ต้องใช้มานาและเวทมนตร์ที่ทำให้เป็นอัมพาต

แม้ว่าความสามารถในการคาดการณ์ของเขาจะดีกว่าของจางวูฮี แต่จางวูฮีก็มีทักษะที่หายากเช่นกัน

[ลบล้างเวทมนตร์]

จางวูฮีมีทักษะเช่นเดียวกับฉัน

นอกจากนี้ มานาของเธอมีอยู่เพียง 4 หน่วย ซึ่งเป็นตัวเลขที่ต่ำมากสำหรับนักเรียนห้องฮีโร่

ด้วยเหตุนี้ มันจึงทำให้เธอสามารถป้องกันเวทมนตร์ระดับปานกลางได้

และเพราะคุณสมบัติของทักษะนั้นเอง ทักษะทั้งหมดของเอชิลด์จึงถูกจางวูฮีป้องกันไว้ได้

นอกจากนี้ ในการต่อสู้ระหว่างนักฆ่านั้น มันยังต้องอาศัยทักษะส่วนบุคคลมากกว่าความสามารถในการคาดการณ์

ซึ่งทักษะของจางวูฮีในฐานะนักฆ่านั่นถือว่าอยู่ในอันดับต้นๆ ของทวีปเลยก็ว่าได้

มันเป็นเรื่องธรรมดา เพราะจางวูฮีเป็นลูกสาวของหัวหน้าหน่วยลอบสังหารสมดุล ซึ่งเอมี่ก็สังกัดอยู่ที่นั่นด้วย

อีกทั้งตอนนี้เธอเองก็ยังติดอันดับหนึ่งในนักฆ่าระดับแนวหน้าของทวีปไปแล้ว

"ฮ่าๆ"

การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นแล้ว แต่จาง วูฮี และเอชิลด์ไม่ได้เคลื่อนไหวเลย เพียงแต่ดูเชิงกันและกันอยู่

1 นาที 2 นาที… เวลาผ่านไปหลายนาที

ขณะที่ผู้ชมเริ่มหาวทีละคน เอชิลด์ก็เคลื่อนไหวเป็นคนแรก

ฟึบ-

เขาหยิบมีดสั้นขว้างออกจากกระเป๋าอย่างรวดเร็วแล้วปาใส่เธอ แม้ว่าพวกมันมีไว้สำหรับฝึกฝน แต่มีดแต่ละเล่มก็มีมานา การถูกมีดนั้นโจมตีจะทำให้ไม่สามารถขยับได้

ทว่า

ชิง-ชิง-

ด้วยการขยับกริชเพียงสองครั้ง จางวูฮีก็หันเหทิศทางของมีดที่พุ่งมาไปได้ทั้งหมด และดูเหมือนว่าคนอื่นๆ จะเห็นเพียงเท่านั้น

แต่ด้วย [ดวงตาผู้สังเกตการณ์] ของฉัน จางวูฮีแท้จริงแล้วได้ปัดกริชด้วย [ลบล้างเวทมนตร์] ของเธออย่างแม่นยำถึง 6 ครั้ง

เป็นความเร็วที่น่าเหลือเชื่อจริงๆ

“ใช้กลอุบายกระจอกๆ อีกแล้วนะจางวูฮี!”

เอชิลด์ร่ายเวทย์อัมพาตใส่จางวูฮีทันที ในการแข่งขันแบบตัวต่อตัว เวทมนตร์นี้ให้ผลได้ดีมาก

แต่ไม่มีทางที่มันจะได้ผลกับจางวูฮี เวทมนตร์อัมพาตของเอชิลด์ไม่แข็งแกร่งพอที่จะทะลุความสามารถลบล้างเวทมนตร์ของจางวูฮีได้

ทว่าจางวูฮียังคงอยู่ที่เดิม เธอแกล้งทำเป็นได้รับผลกระทบจากอัมพาต และล่อให้เอชิลด์ลดการป้องกันลง

"...อา"

สำหรับคนอื่นๆ มันดูราวกับว่าเธอได้รับผลกระทบจากเวทมนตร์ตามที่อีกฝ่ายตั้งใจไว้

“เยี่ยมมาก ฉันว่าแล้วเชียวมันแค่บังเอิญ! ไม่มีทางที่เวทย์มนตร์ของฉันจะไม่ได้ผลหรอก!”

แม้ว่าเขาจะพูดออกไปแบบนั้น แต่เอชิลด์ก็ขว้างมีดสั้นออกไปอีกครั้งจากระยะไกลเพื่อกันไว้ก่อน

แกร่ง แกร่ง-

จางวูฮีเบี่ยงวิถีมีดออกไปด้วยการเคลื่อนไหวที่เชื่องช้า ราวกับต้านทานอาการอัมพาต เมื่อมีดเล่มสุดท้ายของเอชิลด์ตกลงไป ร่างกายของจางวูฮีก็มีบาดแผลเล็กน้อย

"ถึงเวลาที่จะจบเรื่องนี้กันแล้ว!"

ด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายบนใบหน้าของเขา เอชิลด์รีบวิ่งไปหาจางวูฮี

ซึ่งนั่นเป็นการกระทำที่โง่มาก

ขณะที่เอชิลด์เหวี่ยงกริชไปที่จางวูฮีด้วยความมั่นใจในชัยชนะของเขา ทันใดนั้น

ฉึก-

การโจมตีที่แม่นยำและหมดจด พุ่งตรงไปยังจุดสำคัญ ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว จางวูฮีก็โค่นเอชิลด์ลงไปได้

[ผู้ชนะรอบแรกคือนักเรียนจางวูฮี!]

อย่างที่ฉันคาดไว้ การแข่งขันจบลงด้วยชัยชนะของจางวูฮี

หลังจากการแข่งขันผ่านไปหลายรอบแล้ว

“ว้าว! ไอช่า!”

“ไอช่า ดูฉันสิ! ฉันทำป้ายขนาดใหญ่นี้ให้เธอเลยนะ!”

“ไอช่า! ไอช่า! ไอช่า! ไอช่า!”

"อ่า ไอช่ามองมาที่ฉันสิ! ตอนนี้ฉันมีความสุขจะตายแล้ว······"

"ฉันด้วย?!"

ถึงตาของไอช่าแล้ว

ผู้ชมหลายคนโบกธงและตะโกนชื่อของไอช่า

[เดอะ มิวกี้ ไวท์ ไอช่า]

[ไอช่า  ชื่อของท่านเทพธิดา เธอคือเทพธิดามาโปรด]

[ไอช่า ที่รักของเรา เราจะปกป้องเธอ]

[ไอช่า······สุดหล่อของคุณมาแล้ว!! - จากนักศึกษาปีสามของห้องอัศวินทุกคน-]

[นักธนูอัจฉริยะ ไอช่าคนสวยของเรา]

[ไอช่าของเรา เอาชนะให้ได้]

ป้ายสีสันสดใสจำนวนมากโบกสะบัดไปมา

ไม่เหมือนกับการแข่งขันของนักเรียนคนอื่นๆ บรรยากาศมันคล้ายกับคอนเสิร์ตไอดอลก็มิปาน

- แชะ แชะ แชะ แชะ

นักข่าวรัวถ่ายรูปกันไม่หยุด

ในความเป็นจริง ไอช่าไม่เพียงแต่มีทักษะชั้นยอดเท่านั้น แต่ยังมีรอยยิ้มที่สดใสและไร้เดียงสาบนใบหน้าของเธออยู่เสมอ ทำให้เธอได้กลายเป็นนักเรียนที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโรงเรียนเอลิเนีย ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรจากไอดอลเลย

เธอค่อนข้างเชี่ยวชาญในการออกสื่อ และด้วยเหตุนี้ เธอจึงมีแฟนๆ มากมายทั้งในและนอกโรงเรียน ไม่ว่าผลการแข่งขันจะเป็นอย่างไร มันก็มีความเป็นไปได้สูงที่บทสัมภาษณ์ของเธอจะถูกนำเสนอบนหน้าแรกของหนังสือพิมพ์

ทว่าบุคลิกที่เธอแสดงออกมาเป็นเพียงฉากหน้าเท่านั้น

"ขอบคุณนะทุกคน~!"

ไอช่าสวมซองลูกธนูที่ใช้ในการต่อสู้บนหลังและสวมรองเท้าบูทหนังยาวเดินเข้ามาอย่างร่าเริง พร้อมโบกมือไปทางผู้ชม

ในทางตรงกันข้าม แม็กซ์ คู่ต่อสู้ของไอช่าก็เข้ามาในสนามด้วยท่าทางที่ค่อนข้างหดหู่

เขาคงจะรู้สึกเหมือนว่าเขากลายเป็นคนร้าย เพราะหากว่าเขาเอาชนะไอช่าได้ เขาอาจถูกแฟนๆ ที่คลั่งไคล้ของเธอคุกคามเขาด้วยการไล่ฆ่าก็เป็นได้

ฉันก็คงจะรู้สึกหดหู่เหมือนกันในสถานการณ์แบบนั้น

[ตามที่คาดไว้ ไอช่าจากตระกูลวัลเดิร์กอันทรงเกียรติสามารถมัดใจแฟนๆ ได้อย่างดีเยี่ยม ว้าว ทุกคนใจเย็นๆ สิค่ะ อืม! ดูเหมือนว่าทุกคนจะสงบลงแล้ว มาเริ่มการแข่งขันกันดีกว่า! การแข่งขันรอบที่ 21 ที่ทุกคนตั้งตารอระหว่าง ไอช่าอันดับ 6 ของโรงเรียนและแม็กซ์อันดับ 53 จะเริ่ม ณ บัดนี้!]

หลังจากผ่านการตรวจสอบอุปกรณ์แล้ว ไอช่าและแม็กซ์ก็ขึ้นไปบนเวที

มีกำแพงล้อมรอบที่นั่งผู้ชม และการแข่งขันก็เริ่มขึ้น

ไอช่าและแม็กซ์ การเจอกันครั้งนี้เป็นการต่อสู้ระหว่างธนูและโล่

เป็นการแข่งขันระหว่างการบุกและป้องกัน

อาวุธหลักของไอช่าคือธนู และที่น่าสนใจคืออาวุธหลักของ แม็กซ์เป็นโล่ขนาดใหญ่

เขาไม่มีอาวุธอื่นเลย

ตัวของแม็กซ์นั้นเน้นหนักไปที่การป้องกันในทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องค่าสถานะหรือทักษะ

แม้จะมีร่างกายที่ใหญ่เท่ากับออร์ค แต่เขาก็มีนิสัยนิ่งเฉยและขี้อาย ทำให้เขาเหมาะสมกว่าในฐานะผู้ช่วยมากกว่ามาเป็นฮีโร่

วืด

ราวกับจะพิสูจน์สัญชาตญาณของเขา แม็กซ์ยกโล่ขึ้นทันทีและซ่อนร่างของเขาไว้ด้านหลัง เป็นการส่งสัญญาณถึงความตั้งใจของเขาที่จะปกป้องจนหมดเป็นเวลาห้านาที

“หืม นายอยากให้ฉันเจาะทะลุโล่นั่นเหรอ?”

เมื่อรู้ความตั้งใจของแม็กซ์แล้ว ไอช่าก็ยิงธนูที่ใส่มานาออกไป

ทว่าลูกธนูทั้งหมดก็ถูกป้องกันโดยโล่ยักษ์ ซึ่งเคลือบด้วยมานาเช่นกัน

โดยปกติแล้ว แนวหน้านั้นจะหมดแรงก่อนแนวหลัง

แต่ในฐานะนักธนู ไอช่าก็ไม่สามารถเข้าต่อสู้ระยะประชิดได้เช่นกัน

“นั่นไงเพื่อน! นั่นแม็กซ์ใช่ไหม? เขาอดทนได้ดีจริงๆ ขนาดฉันก็ยังไม่คิดเลยว่าจะสามารถทะลุการป้องกันระดับนั้นไปได้”

น็อคตาร์อุทานด้วยความชื่นชม

“ไอช่าก็คงไม่อาจทำได้เช่นกัน”

การแข่งขันรอบนี้จะจบลงด้วยการเสมอกัน

ในแง่ของการป้องกัน แม็กซ์คืออันดับหนึ่งในห้องฮีโร่อย่างไม่มีข้อสงสัย

แม้แต่อาวุธที่ดีที่สุดก็ยังเจาะการป้องกันของแม็กซ์ได้ยาก

เว้นเสียแต่ว่าไอช่าจะมีธนูที่มีทักษะ "ขโมยพลังชีวิต" จากห้องเก็บสมบัติของตระกูลวัลเดิร์ก แต่มันคงเป็นไปไม่ได้

สุดท้ายแล้ว เธอก็คงไม่สามารถเจาะการป้องกันของเขาได้ด้วยแค่ธนูฝึกซ้อม

ไอช่าเริ่มหงุดหงิด

“โอ้ ไม่เอาน่า! นายชื่อแม็กซ์ใช่ไหม? แค่ซ่อนตัวอยู่หลังโล่นั่นก็สนุกแล้วเหรอ!”

"...อืม"

แม็กซ์ยังคงไม่แสดงท่าทีว่าจะละทิ้งการป้องกันด้วยโล่ของเขา

การแข่งขันเป็นไปตามที่ฉันคาดไว้

ไอช่าใช้มานาทั้งหมดของเธอ แต่เธอก็ยังไม่สามารถทะลุการป้องกันอันแข็งแกร่งของ แม็กซ์ ได้

ตอนนี้เหลือเวลาเพียง 20 วินาทีเท่านั้น

ผลการแข่งก็จะเสมอ

ความไม่พอใจได้ปะทุขึ้นในหมู่ผู้ชมทั่วสารทิศ

“เฮ้ นายน่ะ! นายเป็นฮีโร่แน่เหรอ? เป็นผู้ชายไหม?! อย่าเอาแต่อยู่หลังโล่สิ!”

“เอาจริงๆ นี่เป็นการแข่งขันที่แย่ที่สุดตลอดกาลเลย ช่างเสียเวลาจริงๆ!”

“อย่ามัวแต่ตั้งรับสิ! สู้กลับบ้าง!”

ไม่ว่ายังไง แม็กซ์ก็ยังไม่ละทิ้งการป้องกันของเขา

"หมดเวลา!"

กรรมการประกาศหมดเวลา..

เวลาการแข่งขัน 5 นาทีได้สิ้นสุดลง

ช่องว่างทางทักษะระหว่างไอช่าและแม็กซ์นั้นกว้างใหญ่

จากมุมมองของฉัน กลยุทธ์ของแม็กซ์นั้นยอดเยี่ยมมาก

ทว่าจากมุมมองของผู้ชม อาจถือเป็นการแข่งขันที่แย่ที่สุดในประวัติศาสตร์

มารีพยายามอธิบายเพื่อดำเนินรายการต่อไป

[เนื่องจากเวลาจำกัด การแข่งขันครั้งนี้จึงจบลงด้วยผลเสมอ กรุณาปรบมือให้กับนักเรียนทั้งสองไอช่าและแม็กซ์ด้วยค่ะ!]

ไม่มีเสียงปรบมือให้กำลังใจดังขึ้นมาแต่อย่างใด

มีเพียงความเงียบที่ไหลผ่านมาจากที่นั่งของผู้ชมเพียงเท่านั้น

ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

จบบทที่ บทที่ 16: การทดสอบทักษะการต่อสู้ภาคปฏิบัติ (2)

คัดลอกลิงก์แล้ว